DIH-III-146/2024

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 20 listopada 2024 r. DIH - 3.707.120.2024.AB DECYZJA DIH.3. 146 .2024 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312) oraz art. 6 ust . 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 lipca 202 4 r. (nr akt: DC.8361.71.2024/193DEC/24), na mocy której nałożono na przedsiębiorcę LOVISA POLAND spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie ( zwanego dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „ spółką ” ) karę pieniężną w wysokości 1 000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych 00/100) za niewykonanie obowiązków o których mowa w art. 4 ust 1 i ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów - utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniach 6 – 10 maja 2024 r. inspektorzy reprezentujący Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej: „Śląski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia DC - 73/2024 z 6 maja 2024 r. przeprowadzili kontrolę w sklepie, należącym do strony postępowania. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r., poz. 236) – dalej jako „Pra wo przedsiębiorców”, 15 kwietnia 2024 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o ce nach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) – dalej jako „ustawa o cenach”. Pismo odebrano 18 kwietnia 2024 r. Kontrolę przeprowadzono w obecności kierownika sklepu – osoby upoważnionej. W toku kontroli sprawdzano m.in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) (zwanej dalej: „ustawą „ustawą o cenach”) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (D z. U. z 2022 r., poz. 2776), zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen”. 2 Kontrolą w powyższym zakresie objęto 135 wyrywkowo wybranych pozycji artykułów oferowanych do sprzedaży, w tym 10 produktów oferowanych w obniżonych cenach . W odnies ieniu do 16 partii ocenianych produktów, na 16 dla których istniał obowiązek uwidaczniania cen jednostkowych, stwierdzono brak uwidocznienia cen jednostkowych, co narusza art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Pr odukty kwestionowane w zakresie uwidaczniania cen jednostkowych, nie obejmowały towarów określonych w §7 rozporządzenia Ministra Rozwoju, w stosunku do których nie istnieje obowiązek uwidaczniania cen jednostkowych. W przypadku 10 partii produktów oferowanych po obniżonej cenie obniżka cen została zakomunikowana poprzez oznaczenie produktów trzema cenami: ceną przekreśloną, ceną na czerwonym kółku, ceną w ramce podpisaną tekstem „najniższa cena z ostatnich 30 dni”. K ierownik sklepu 6 maja 2024 r. złożyła oświadczenie, że znajdujący się na metkach przy produktach napis „najniższa cena z ostatnich 30 dni” dotyczy najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed zastosowaniem obniżki. Kierownik sklepu w oświadczeniu z 7 maja 20 24 r. wskazała, że naklejki promocyjne umieszczane na produktach objętych obniżką cen otrzymują z centrali spółki i nie mają wpływu na treść zapisu. Na naklejce jest jedynie wolne okienko na ręczne wpisanie wymaganej „najniższej ceny z 30 dni przed obniżką ” . Następnie wskazała, że w związku z tym, że treść na naklejkach jest niewłaściwa „najniższa cena w ostatnich 30 dni” cena ta została niepoprawnie podana i dlatego jest ona taka sama jak w dniu sprzedaży. W przypadku 5 partii obecna obniżka byłą pierwszą wprowadzoną 26 marca 2024 r., natomiast dla pozostałych wytypowanych przez inspektorów produktów promocyjnych daty wprowadzenia obniżek widoczne były w wydruku historii cen. Ponadto w przypadku każdego produktu w obniżonej cenie „najniższą ceną z 30 dni pr zed obniżką” jest cena przekreślona na wywieszce (cena bazowa produktu). Kierownik sklepu wyjaśniła również, że przepisy zostały przez nich źle zrozumiane, natomiast po poinstruowaniu przez inspektorów Inspekcji Handlowej zobowiązała się do niezwłocznej po prawy informacji zawartych na wywieszkach cenowych, zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zakresie. Na podstawie ww. oświadczenia kierownika ustalono, że w przypadku 5 z 10 ocenianych partii produktów oferowanych po obniżonych cenach, data wprowadzenia obniżki to 26 marca 2024 r. Dla pozostałych 5 produktów daty wprowadzenia obniżek ustalono na podstawie okazanej historii cen. Ponadto ustalono, że jest to pierwsza obniżka cen tych produktów oferowanych do sprzedaży w okresie dłuższym niż 30 dni. Po dok onaniu analizy wywieszek cenowych 10 produktów oferowanych w obniżonych cenach, stwierdzono: a) nieprawidłowo podaną przez przedsiębiorcę najniższą cenę towarów, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, co narusza art. 4 ust . 1 w związ ku z ust. 2 ustawy o cenach. Jako najniższa cena z ostatnich 30 dni przed obniżki powinna być wskazana cena regularna. 3 b) niewłaściwą treść informacji o najniższej cenie towarów, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Zapis „najniższ a cena z ostatnich 30 dni” nie wskazuje jednoznacznie, że jest to najniższa cena obowiązująca w okresie 30 dni przed obniżką, co narusza postanowienia art. 4 ust.1 w związku z ust. 2 ustawy o cenach. W oświadczeniu z 8 maja 2024 r. kontrolowana poinformowa ła, że zostały podjęte natychmiastowe działania w celu oznaczenia produktów sprzedawanych w zestawach, które są tego samego rodzaju, ceną jednostkową, tj. ceną za jedną sztukę takiego produktu. Aktualnie jak wskazała kierownik sklepu w oświadczeniu na tego typu produktach znajdowała się tylko cena za cały zestaw, nie było informacji o cenie jednostkowej. Jak wynika z protokołu kontroli kierownik sklepu podjęła w toku kontroli dobrowolne działania naprawcze poprzez oznakowanie oferowanych do sprzedaży towarów wywieszkami cenowymi zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zakresie. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 10 maja 2024 r. (nr akt DC.8361.71.2024). Na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – dalej jako: „Kpa”, Śląski WIIH zawiadomieniem z 26 czerwca 2024 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego na postawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, w przedmiocie wy mierzenia administracyjnej kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. Jednocześnie poinformowano na podstawie art. 10 § 1 Kpa, że strona ma możliwość czynnego udziału w każdym stadium w postępowania, a przed wydaniem decyzji istnieje możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Dod atkowo Śląski WIIH wezwał stronę do oświadczenia dotyczącego wysokości osiągniętych obrotów i przychodu w poprzednim roku obrotowym . W dniu 10 lipca 2024 r. do Śląskiego WIIH wpłynęła informacja dot. przychodów osiągniętych w poprzednim roku obrotowym. Ślą ski WIIH 16 lipca 2024 r. na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach oraz art. 104 Kpa wydał decyzję (nr akt: DC.8361.71.2024/193DEC/24), na mocy której nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 000 zł za niewykonanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach. Decyzja została odebrana 22 lipca 2024 r. 22 sierpnia 2024 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Śląski ego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona zarzucił a co następuję. I. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) art. 4 ust.1 ustawy o informowaniu o cenach poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, iż w odniesieniu do 16 towarów wymienionych pod poz ycjami 74 – 89 załącznika 2 4 do protokołu kontroli, każdy z elementów wchodzących w skład danego produktu/towaru powinien mieć uwidocznioną cenę jednostkową. Organ błędnie utożsamił pojęcie towaru z jego elementami, które uznał za samodzielnie sprzedawane, podczas gdy stanowiły one i stanowią część towaru, który ma uwidocznioną cenę jednostkową. Podkreślić należy, iż w odniesieniu do tych towarów cena jednostkowa obejmuje cenę za wszystkie elementy wchodzące w skład danego towaru i możliwy jest zakup wyłączn ie całego towaru a nie pojedynczych części wchodzących w jego skład. Potwierdza to chociażby sposób zapakowania przykładowych towarów z ww. listy widoczny na zdjęciach stanowiących załączniki do odwołania; 2) par. 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że odwołujący nie uwidocznił ceny jednostkowej na towarach wymienionych pod pozycjami 74 – 89 załącznika nr 2 do protokołu kontroli (pkt. 1 uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji), podczas gdy każdy z ww. towa rów taką cenę posiadał. Towary te składają się natomiast z kilku elementów, które nie są przedmiotem samodzielnej sprzedaży (można kupić wyłącznie komplet takich elementów, który posiadał cenę jednostkową) i w związku z tym poszczególne elementy danego to waru nie mają osobnej ceny jednostkowej. Taki sposób sprzedaży (wyłącznie jako komplet) potwierdza chociażby sposób zapakowania przykładowych towarów z ww. listy widoczny na zdjęciach (stanowiących załączniki do odwołania). II. Naruszenie przepisów postępowan ia, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 , 77 § 1 oraz 80 Kpa poprzez brak wszechstronnej oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz dokonanie faktycznych ustaleń niezgodnie z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, poprzez przyjęcie, że 16 towarów wymienionych pod pozycjami 74 – 89 załącznika nr 2 do protokołu kontroli nie posiadało uwidocznionej ceny jednostkowej (pkt 1 uzasadnienia decyzji organu I instancji), podczas gdy każdy z tych towarów miał taką cenę uwidoc znioną. Organ pominął fakt, iż w odniesieniu do tych produktów cena jednostkowa obejmuje kilka produktów, które wchodzą w skład danego produktu, który jest zestawieniem kilku elementów, gdyż właśnie w taki sposób są one sprzedawane. Cena jednostkowa produk tu jest w tym przypadku ceną kompletu (kilku) przedmiotów, gdyż tylko taki komplet (kilka) przedmiotów można kupić. Nie jest możliwa natomiast sprzedaż pojedynczych elementów takiego kompletu. W związku z powyższym strona wniosła o uchylenie decyzji w cał ości i orzeczenie co do istoty sprawy. Pismem z 18 września 2024 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Śląskiego WIIH oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z akta mi sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził 5 Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdz a, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (us ługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się równi eż informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Sposób uwidaczniania cen towarów i usług określa przepis szczególny wydany na podstawie art. 4 ust. 6 ww. ustawy, tj. określony w rozporządzeniu Ministra Rozwoju. W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Jednocześnie cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Cena jednostkowa (§ 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii) dotyczy odpowiednio ceny za: a) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzeda ży według objętości, b) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, c) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni, d) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Niezrealizowanie obow iązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekc ji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność 6 nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których m owa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejs ze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 20 17/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Po przeanalizowaniu całokształtu zebranego materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli (nr akt kontroli: DC.8361.71.2024) oraz załączników do tego protokołu zawierających m. in. dokumentację fotograficzną, organ drugiej instancji nie miał wątpliw ości co do zaistnienia faktu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach , a jednocześnie jednoznacznie stwierdza, że : — kontrolowany przedsiębiorca nie uwidocznił cen jednostkowych w stosunku do 16 towarów (na 16 dla których istniał obowiązek uwidacz niania cen jednostkowych) , wymienionych pod pozycjami 74 - 89 załącznika nr 2 do protokołu kontroli, co naruszyło wymagania art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra; — nie uwidocznił informacji o najniższej cenie towar ów wymienionych w załączniku nr 3 do protokołu kontroli , która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki , gdyż podane przez przedsiębiorcę wartości cenowe , określone jako „najniższa cena z ostatnich 30 dni ” nie stanowiły najniższej ce ny z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Również zawarta na etykiecie treść informacji nie wska zywała jednoznacznie, że jest to najniższa cena obowiązująca w okresie 30 dni przed obniżką . Powyższe narusza art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cen ach. Produkty kwestionowane w zakresie uwidaczniania cen jednostkowych, nie obejmowały towarów określonych w §7 rozporządzenia Ministra Rozwoju, w stosunku do których nie istnieje obowiązek uwidaczniania cen jednostkowych. W odwołaniu przedsiębiorca wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty, zarzuc ając jej naruszenie art. 4 ust.1 ustawy o cenach poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, iż w odniesieniu do 16 towarów wymienionych pod pozycjami 74 – 89 7 załącznika 2 do pro tokołu kontroli , każdy z elementów wchodzących w skład danego produktu/towaru powinien mieć uwidocznioną cenę jednostkową. Organ błędnie utożsamił pojęcie towaru z jego elementami, które uznał za samodzielnie sprzedawane, podczas gdy stanowiły one i stanow ią część towaru, który ma uwidocznioną cenę jednostkową. Strona podkreśliła, iż w odniesieniu do tych towarów cena jednostkowa obejmuje cenę za wszystkie elementy wchodzące w skład danego towaru i możliwy jest zakup wyłącznie całego towaru a nie pojedynczy ch części wchodzących w jego skład. Ponadto strona zarzuciła naruszenie § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że odwołujący nie uwidocznił ceny jednostkowej na towarach wymienionych pod pozycjami 74 – 89 załąc znika nr 2 do protokołu kontroli (pkt. 1 uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji), podczas gdy każdy z ww. towarów taką cenę posiadał. Zdaniem strony towary te składają się z kilku elementów, które nie są przedmiotem samodzielnej sprzedaży (można k upić wyłącznie komplet takich elementów, który posiadał cenę jednostkową) i w związku z tym poszczególne elementy danego towaru nie mają osobnej ceny jednostkowej. Taki sposób sprzedaży (wyłącznie jako komplet) potwierdza chociażby sposób zapakowania tych towarów . Przedsiębiorca zarzucił również naruszenie art. 7, 77 § 1 oraz 80 Kpa poprzez brak wszechstronnej oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz dokonanie faktycznych ustaleń niezgodnie z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, poprzez przyjęcie, że 16 towarów wymienionych pod pozycjami 74 – 89 załącznika nr 2 do protokołu kontroli nie posiadało uwidocznionej ceny jednostkowej (pkt 1 uzasadnienia decyzji organu I instancji) podczas gdy każdy z tych towarów miał taką cenę uwidoczn ioną. Organ pominął fakt, iż w odniesieniu do tych produktów cena jednostkowa obejmuje kilka produktów, które wchodzą w skład danego produktu, który jest zestawieniem kilku elementów, gdyż właśnie w taki sposób są one sprzedawane. Cena jednostkowa produktu jest w tym przypadku ceną kompletu (kilku) przedmiotów, gdyż tylko taki komplet (kilka) przedmiotów można kupić. Nie jest możliwa natomiast sprzedaż pojedynczych elementów takiego kompletu. Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu Prezes UOKIK, ws kazuje, że odpowiedzialność za zgodność z obowiązującymi przepisami dotyczącymi uwidaczniania cen ponosi przedsiębiorca, który podejmuje się prowadzenia określonego typu działalności. Jednocześnie Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 us tawy o informowaniu o cenach , cenę jednostkową definiuje się jako: „cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumieniu przepisów o miarach”, tym samym przepis ten należy czytać razem z przepisami o miarach. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że co do zasady art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach zobowiązuje przedsiębiorcę do uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej ceny oraz ceny jednostkowej, w sposób jednoznaczny, ni ebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Tak więc ustawa nakłada obwiązek uwidocznienia ceny jednostkowej, a sposób w jaki należy to uczynić określa rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii. § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia wskazuje m.in., że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. 8 A niewątpliwie zakwestionowane rodzaje towarów, tj. spinki czy gumki do włosów, jeżeli nie są sprzedawane w wielopakach ( 2 - 6 sztuk) to są oferowan e do sprzedaży na sztuki. Wyjątek stanowią np. skarpety, buty, które z uwagi na ich przeznaczenie sprzedawane są wyłącznie w parach i w przypadku wielopaku cena jednostkowa odnosić się będzie do pary. Podkreślić również należy, że organ drugiej instancji r ozstrzyga w granicach istniejącego prawa w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązuj ącego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Prezes UOKiK wskazuje, że celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacja dotycząca ceny oraz ceny jednostkowej towaru jes t bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wymagania zawarte w art. 4 ww. ustawy dotyczą wszelkich towarów oferowanych do sprzedaży detalicznej. Jak wcześniej wskazano uwidocznienie ceny jednostkowej produktu jest ustawowym obowiązkiem sprzedawcy. Należy też wyjaśnić, że funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównania cen produktów w sposób optymalny na podstawie prostych kalkula cji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Dlatego też oprócz ceny za określony produkt, w miejscu sprzedaży powinna być uwidoczniona cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary (litr, kilogram, s ztuka). Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takich samych lub podobnych produktów w miejscu sprzedaży, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa (np. za litr, kilogram, sztukę) jest dla nich odpowiednia, jak również porównać ją z ceną tych samych produktów u innych przedsiębiorców. Zatem, brak podanych cen jednostkowych przy towarach utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru, narusza ich interesy ekonomiczne oraz pozbawia ich prawa do rzetelnej i pełnej informacji o cenie. Dodatkowo organ drugiej instancji zwraca uwagę, że jedyne wyłączenia, kiedy nie ma obowiązku uwidocznienia ceny jednostkowej zostały określ one w § 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii i dotyczą: — towarów, których cena jednostkowa jest identyczna z ceną sprzedaży; — towarów sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie w zestawach (kompletach); — towarów nieżywnościowych sprzedawanych ze względu na ich przeznaczenie lub właściwości wyłącznie w parach (np. skarpetki sprzedawane jako pojedyncze para); — produktów leczniczych w rozumieniu art. 2 pkt 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2022 r. poz. 2301). W przed miotowej sprawie żadna z zakwestionowanych 16 partii produktów sprzedawanych przez kontrolowanego nie spełniała ww. warunków, a tym samym biorąc powyższe pod uwagę, naruszenie prawa materialnego polegające na błędnej wykładni art. 4 ust. 1 ustawy o informo waniu o cenach należy uznać za bezzasadny. Prezes UOKiK stwierdza, że nie ma 9 w tym przypadku znaczenia, że ww. wielopaki są sprzedawane wyłącznie jako komplet, i nie ma możliwości zakupu jednej spinki czy jednej gumki pojedynczo. Podobny pogląd został zapr ezentowany w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 stycznia 2024 r. (sygn. Akt V SA/Wa 1568/23). Organ drugiej instancji nie zgadza się z przedsiębiorcą, że zakwestionowane w toku kontroli produkty nie są towarem sprzedawanym na sztu ki, a towarem sprzedawanym w komplecie w myśl § 7 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Rozwoju . Prezes UOKiK wyjaśnia, że znajdujące się w ofercie sprzedaży produkty do włosów pakowane po od 2 do 6 sztuk, są wielopakiem, a zatem nie stanowią one zestawu (komp letu) w rozumieniu ww. przepisów . O zestawie można mówić jedynie w przypadku, gdy zestaw (komplet) tworzą co najmniej: dwie różne rzeczy, dwa różne elementy, produkty, przedmioty np. komplet pościeli, garnek z pokrywką. Natomiast zgodnie z definicją zawart ą w „Wielkim słowniku języka polskiego” wielopak, to opakowanie zawierające kilka sztuk jakiegoś produktu, sprzedawanych jako całość. Nawet jeśli, w przypadku zakwestionowanych u kontrolowanego produktów nie ma możliwości kupienia pojedynczej szt uki produk tu , tj. części zawartości wielopaku , nie można pozbawiać konsumenta informacji o cenie jednostkowej produktów sprzedawanych w takiej formie i ograniczania mu możliwości porównania cen i dokonania optymalnego wyboru. Zdaniem organu drugiej instancji przedmiotem porównania cen, nie mogą być ceny innych kompletnych wielopaków o tożsamych parametrach. Nie można ograniczać prawa konsumentów do informacji o cenie i porównywania cen jednostkowych pojedynczego produktu, tj. spinek czy gumek do włosów. Konsum ent powinien mieć możliwość dokonania wyboru, czy bardziej mu się opłaca kupić spinki pakowane po 4 sztuki po określonej cenie , czy może po 6 , czy też pojedyncze (nawet jeśli są to innego rodzaju produkty, czy też sprzedawane w innej placówce handlowej). A by umożliwić konsumentowi porównanie cen w takiej sytuacji ustawodawca zobowiązał przedsiębiorcę do podawania ceny jednostkowej. Natomiast w przypadku wielopaków nie można już mówić o zestawie, ponieważ składa się on wyłącznie z jednego rodzaju produktu ja kim są np. 4 wsuwki, 4 spinki czy 3 gumki do włosów. Tym samym w przypadku oferowania do sprzedaży wielopaków sprzedawca zobowiązany jest do uwidocznienia zarówno ceny jak i ceny jednostkowej. Prezes UOKiK podkreśla, że wskazanie cen jednostkowych ma na ce lu głównie ułatwienie porównania cen produktów nie tylko u jednego przedsiębiorcy, ale również tych znajdujących się w ofercie innych przedsiębiorców, na różnych stronach internetowych, a także tych samych jak i innych marek. Ponadto mając na uwadze ujawn ione w toku kontroli nieprawidłowości dot. wskazywania najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki (których stwierdzenia nie kwestionuje strona w odwołaniu), Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach w każdym przypa dku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie powyższego przepisu nastąpiło ustawą o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581). Zmiana ta była podyktowana koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak bowiem wyn ika z Wytycznych dotyczących wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony 10 konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE C 2021 Nr 526 str. 130) „Celem tego co najmniej 30 - d niowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsu mentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.”. Przepisy us tawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidacznian ia cen oraz informacji o obniżonej cenie. Zdaniem Prezesa UOKiK, podobnie jak organu pierwszej instancji, w niniejszej sprawie nie ma również podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od nałożenia kary i wystosowania pouczenia. Prze pis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar narus zonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Podkreślić należy również, iż w toku kontroli oceniono 135 partii produktów, w tym 10 dla których prze dsiębiorca zakomunikował obniżoną cenę, kwestionując wszystkie 100 proc. produktów zawierających obniżoną cenę, z uwagi na brak uwidocznienia informacji o najniższej cenie produktów z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki, gdyż cena jaką uwidocznił ni e była ceną z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Ponadto w przypadku 16 ze 134 skontrolowanych partii produktów stwierdzono brak uwidocznienia ceny jednostkowej. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przedsiębiorca uwidocznił ceny w sposó b niejednoznaczny i budzący wątpliwości, z uwagi na brak cen jednostkowych oraz naruszył przepisy art. 4 ust. 2 ustawy o cenach z uwagi na brak najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki dla wszystkich poddanych ocenie w tym zakresie . Stą d też wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Należy tutaj wskazać, że brak lub nieprawidłowe uwidocznienie cen jednostkowych przy towarach przez kontrolowanego pozbawiło konsumentów możliwości porównania cen tych towarów z innymi towarami, a tym samym dokonania przez nich właściwego wyboru, z uwzględnieniem ich sytuacji finansowej, potrzeb i upodobań. W prowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miało na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzec zywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. Nowe regulacje mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. A zatem bezsprzecznie zo stał naruszony interes konsumenta i jego prawo do rzetelnej informacji o cenach wyrobów. Należy również zwrócić uwagę, że funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównanie cen produktów podobnych w sposób optymalny na podstawie prostych ka lkulacji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produ któw w danym sklepie, ale także mogą 11 faktycznie przekonać się, czy podana cena jednostkowa (np. za sztukę) jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zakupie w innym sklepie. Stąd też, oprócz ceny za produkt, w miejscu sprzedaży detalicznej musi być również uwidoczniona cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpowiednią jednostkę miary, a w przypadku informowania o obniżeniu ceny (co w niniejszym przypadku miało miejsce) obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Brak rzetelnej informacji w tym zakresie uniemożliwia konsumentom porównanie cen oferowanych produktów, a tym samym dokonanie świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomi cznym wyboru. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że to strona przyczyniła się do powstania naruszenia, bo uwidocznienie cen jest działaniem całkowicie zależnym od strony. Stąd też wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Chociaż organ pierwszej insta ncji wskazał w protokole kontroli, że strona podjęła dobrowolne działania naprawcze poprzez oznakowanie oferowanych do sprzedaży towarów wywieszkami cenowymi zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zakresie, to w ocenie organu drugiej instancji aby odstą pić od nałożenia kary pieniężnej musi zostać stwierdzona znikomość naruszenia. Z uwagi na to że obie przesłanki muszą być spełnione łącznie, a wagi naruszenia nie można uznać za znikomą, w związku z powyższym nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Mając na uwadze powyższe organ drugiej instancji nie ma żadnych wątpliwości, co do braku podstaw do zastosowania art. 198f § 1 pkt 1 Kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 Kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykr oczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Śląskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Śląskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. W ocenie Prezesa UOKiK zastosowanie art. 189f § 2 Kpa nie spełni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w przepisach ust awy o informowaniu o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ust. 1 i 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, naruszając art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w konsekwencji czego za popełniony delikt administracyjny nałożono na nią sankcję o charakterze pieniężnym. 12 Prezes UOKiK w tym miejscu wskazuje również, że literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gr uncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z ocz ywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WS A w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administr acyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ informacja o cen ie jednostkowej, czy najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed zastosowaniem obniżki, jak również jednoznaczna i niebudząca wątpliwości cena musi być uwidoczniona przez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na t ej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa. Odnośnie samej wysokości kary nałożonej na stronę przez Śląskiego WIIH, Prezes UOKiK wskazuje, że organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości nakładanej kary pieniężnej są zobowiązane, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, do wzięcia pod uwagę stopnia naruszenia obowiązków, w tym charakter, wag ę, skalę i czas trwania naruszenia, dotychczasowej działalność przedsiębiorcy oraz wielkości jego obrotów i przychodu, jak również sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transg ranicznych. W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK uznał, że Śląski WIIH prawidłowo ocenił poszczególne przesłanki wymiaru kary . Oceniając stopień naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podobnie jak Śląski WIIH, uznał jako wyższy niż znikomy . Prezes UOKiK wsk azuje, że w przypadku 100 proc. ocenianych produktów oferowanych po obniżonej cenie, nie została uwidoczniona najniższa cena z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki, ponadto w przypadku 16 partii (100 proc. ocenianych produktów dla których istniał obo wiązek uwidaczniania cen jednostkowych), nie zostały podane ceny jednostkowe . Należy w tym miejscu wskazać, że brak uwidocznionych informacji o cenach w sposób istotny narusza przepisy ustawy o cenach, a także narusza interes konsumentów w zakresie ich prawa do informacji, jak również stanowi zagrożenie 13 dla interesów majątkowych konsumentów, a tym samym wyklucza możliwość uznania stopnia tego naruszenia za znikomy. Organ drugiej instancji dodaje również, że ni euwidocznienie najn i ższej ceny z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki oraz cen jednostkowych przez kontrolowanego pozbawiło konsumentów możliwości porównania cen tych towarów z innymi towarami, a tym samym dokonania przez nich właściwego wyboru, z uw zględnieniem ich sytuacji finansowej, potrzeb i upodobań. Ponadto w prowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów miało na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. Natomiast przedsiębiorca oferując produkty w obniżonych cenach, nie uwidocznił najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki a zatem pozbawił konsumentów prawa do info rmacji, zagwarantowanego przepisami ustawy o cenach. Nowe regulacje mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. A zatem bezsprzecznie został naruszony interes konsumenta i jego prawo do rzetelne j informacji o cenach wyrobów. Należy również zwrócić uwagę, że funkcją ceny jednostkowej jest umożliwienie konsumentom porównanie cen produktów podobnych w sposób optymalny na podstawie prostych kalkulacji, bez konieczności przeprowadzania skomplikowanych działań matematycznych. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównać ceny takich samych lub podobnych produktów w danym sklepie, ale także mogą faktycznie przekonać się, czy podana cena jednostkowa (np. za sztukę) jest niska czy wysoka i podjąć decyzję o zakupie w innym sklepie. Stąd też, oprócz ceny za produkt, w miejscu sprzedaży detalicznej musi być również uwidoczniona cena jednostkowa, a więc przeliczenie na odpo wiednią jednostkę miary, a w przypadku informowania o obniżeniu ceny (co w niniejszym przypadku miało miejsce) obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wpr owadzeniem obniżki. Brak rzetelnej informacji w tym zakresie uniemożliwia konsumentom porównanie cen oferowanych produktów, a tym samym dokonanie świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że to strona przyczyniła się do powstania naruszenia, bo uwidocznienie cen jest działaniem całkowicie zależnym od strony. Ponadto Śląski WIIH wziął pod uwagę, m.in. że przedsiębiorca po raz pierwszy naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Prezes UOKiK wskazuje również, że strona została powiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli i o jej zakresie przedmiotowym. Zawiadomienie strona odebrała 18 kwietnia 2024 r., natomiast kontrola rozpoczęła się 6 maja 2024 r. Zatem miała ona, wystarczająco dużo cza su, by przygotować się do kontroli i wyeliminować ewentualne nieprawidłowości. Wymierzając karę pieniężną uwzględniono również wielkości obrotów i przychodu, przedstawione przez przedsiębiorcę. Przesłanka dotycząca sankcji nałożonych na spółkę za to samo n aruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach trans granicznych nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest 14 kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności go spodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez spółkę. Ponadto Prezes UOKiK stwierdza za całkowicie niezasadny zarzut naruszenia przepisów postepowania tj.: , tj. art. 7 , 77 § 1 oraz 80 Kpa poprzez brak wszechstronnej oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz dokonanie faktycznych ustaleń niezgodnie z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, poprzez przyjęcie, że 16 towarów wymienionych pod pozycjami 74 – 89 załącznika nr 2 do protokołu kontroli nie posiada ło uwidocznionej ceny jednostkowej (pkt 1 uzasadnienia decyzji organu I instancji) podczas gdy każdy z tych towarów miał taką cenę uwidocznioną. Organ pominął fakt, iż w odniesieniu do tych produktów cena jednostkowa obejmuje kilka produktów, które wchodzą w skład danego produktu, który jest zestawieniem kilku elementów, gdyż właśnie w taki sposób są one sprzedawane. Cena jednostkowa produktu jest w tym przypadku ceną kompletu (kilku) przedmiotów, gdyż tylko taki komplet (kilka) przedmiotów można kupić. Nie jest możliwa natomiast sprzedaż pojedynczych elementów takiego kompletu. Wszystkie argumenty wskazujące na brak podstaw do uznania niniejszego zarzutu zostały wskazane powyżej w niniejszej decyzji. Organ drugiej instancji nie ma w tym wypadku wątpliwości, że Śląski WIIH w sposób prawidłowy zebrał i rozpatrzył zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, prawidłowo uwzględnił przesłanki do odstąpienia zawarte w art. 189f Kpa, jak również uwzględnił przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach przy ustalan iu wymiary kary pieniężnej. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem przedsiębiorcy, iż w odniesieniu kwestionowanych 16 produktów cena jednostkowa obejmuje kilka produktów, które wchodzą w skład danego produktu, który jest zestawieniem kilku elementów, gdyż właśnie w taki sposób są one sprzedawane , a c ena jednostkowa produktu jest w tym przypadku ceną kompletu (kilku) przedmiotów, gdyż tylko taki komplet (kilka) przedmiotów można kupić , natomiast n ie jest możliwa sprzedaż pojedynczych elementów takiego komple tu. Argumenty i wyjaśnienia wskazujące na niewłaściwą interpretację przez przedsiębiorcę przepisów prawa w odniesieniu do stwierdzonego stanu faktycznego, został bardzo szczegółowo przedstawion y powyżej w decyzji , a zatem organ drugiej instancji stwierdza, że zarzut naruszenia przepisów postępowania jest całkowicie niezasadny. Prezes UOKiK wskazuje, biorąc pod uwagę wszystkie stwierdzone nieprawidłowości, po uwzględnieniu argumentów zawartych w odwołaniu, że należy uznać, iż doszło do naruszenia art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach, a naruszenie to było całkowicie zależne od przedsiębiorcy. To kontrolowany ma obowiązek działania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. Jednocześnie należy wskazać, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o inform owaniu o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww . przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o informowaniu o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu p onoszącego odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku wymaganych informacji w zakresie cen, jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym 15 znaczenia czy niedopełnien ie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowoś ci. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Nadto kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L Nr 80 z 18.03.1998 r.) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania niep rawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, w tym cenami j ednostkowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opie ra się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obow iązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnoś cią. Była ona obowiązana zorganizować swoją działalność w taki sposób, aby nie dopuścić do naruszeni a prawa. Prezes UOKiK uznał, że wymierzona stronie kara w wysokości 1 000 zł jest proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Podkreślić nal eży, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, za stwierdzone w przedmiotowej sprawie naruszenie przewidziano możliwość wymierzenia kary pieniężnej do wysokości 20 000 zł, zatem nałożona kara pieniężna w wysokości 1 000 zł, nie została wym ierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 5 % maksymalnej kwoty , ale znajduje się w dolnej granicy jej ogólnej wysokości. Wymierzona kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania 16 prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Konkludując, z uwagi na nieprzestrzeganie przepisów o informowaniu o cenach skutkujące znacznym naruszeniem interesów kon sumentów, Prezes UOKiK nie znalazł argumentów przemawiających za zmianą decyzji organu pierwszej instancji na korzyść strony. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Śląskiego WIIH, Prezes UOKiK miał na uwadze całokształt okoliczności sprawy, zarówno łagodząc ych, jak i obciążających. Prezes UOKiK stwierdził, że złożone przez stronę odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżoną decyzję należy utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w se ntencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest os tateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 z ł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 17 Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dni a 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2 023 r. poz. 1634, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 ma ja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1) [xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx] 2) Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a