DIH-III-143/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 24 października 2025 r. DIH - 3.707.118.2025.MB DECYZJA DIH - 3.14 3 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, z póź. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji nr NU.45.2025 Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 10 lipca 2025 r. (NU.8361.65.2025 .JH ), wymierzającej przedsiębiorcy TEDi Sieć Handlowa Sp. z o.o. z siedzibą w Katowicach, administracyjną karę pieniężną w wysokości 5000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niedopełnienia obowiązków dystrybutora wynikających z art. 39 pkt 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2024 r., poz. 573 ze zm .) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje za skarżoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Od 23 do 2 9 kwietnia 2025 r. inspektorzy reprezentujący Podlaski ego W ojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Podlaski m WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do prz eprowadzenia kontroli z 23 kwietnia 2025 r. NU.8361.65. 2025, przeprowadzili kontrolę w sklepie, należącym do przedsiębiorcy xxx xxxxx xxxx xxxxxxxxx xxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxx , zwanego dalej „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”. Na pods tawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r., poz. 236 z późn. zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, do przedsiębiorcy skierowano zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 26 marca 2025 r. sygn.: NU .8 36 0 .1. 48. 2025, ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego kontrolę prawidłowości wykonywania działalności w zakresie wynikającym z art. 27 oraz art. 39 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024, poz. 573), dalej jako: „ustawa o zużytym sprzęcie” . W toku kontroli inspektorzy ustalili, że w placówce handlowej należącej do przedsiębiorcy prowadzona jest sprzedaż sprzętu elektrycznego i elektronicznego (sprzęt AGD), przeznaczonego dla gospodarstw domowych. W toku kontroli poddano ocenie 5 partii sprzętu elektryczne go i elektronicznego kwestionując wszystkie ze względu na niedołączeni e do wyrobu (na oznakowaniu lub w dołączonych instrukcjach, kartach gwarancyjnych lub kartonowych opakowaniach) informacji określonych w art. 13 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie , tj.: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 - brak wyjaśnieniem znaczenia symbolu selektywnego zbierania, tj. oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie ( 1 parti a wyrob u ); - brak informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych ( 2 partie wyrobów), - brak informacj i zakazie umieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami wraz z wyjaśnieniem znaczenia symbolu selektywnego zbierania, tj. oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie oraz brak informacji o potencjalnych skutkach dla środ owiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych (2 partie wyrobów) , co stanowi naruszenie art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontro li z 2 9 kwietnia 2025 r. (nr akt kontroli: NU .8361. 65 .2025) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. Do protokołu kontroli strona nie zgłosiła uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 16 czerwca 2025 r., na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm. ), zwanej dalej „kpa”, Podlaski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w spr awie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art.9 3 ust. 2 w związku z art. 91 pkt 26 lit. d ustawy o zużytym sprzęcie z tytułu niewypełnienia przez przedsiębiorcę obowiązków wynikających z art. 39 pkt 3 ww. ustawy . Jednocześnie Podlaski WIIH na podstawie art. 9 i 10 oraz art. 73 § 1 kpa zawiadomił, iż stronie przysługuje prawo do zapoznania się z aktami sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w każdym stadium po stępowania oraz składania wniosków dowodowych. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Podlaski WIIH w drodze decyzji nr NU.45.2025 z 10 lipca 2025 r. ( NU .8361. 65 .2025 .JH ), wymierzył przedsiębiorcy, administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu nie dopełnieni a obowiązków dystrybutora wynikających z art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Decyzja ta została doręczona stronie 11 lipca 2025 r. 27 sierpnia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i K onsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał prawidłowo przez stronę odwołanie od ww. decyzji, w którym strona z uwagi na podjęte działania naprawcze wniosła o odstąpienie od stosowania sankcji w postaci kary pieniężn ej. Pismem z 29 sierpnia 2025 r. Prezes UOKiK powiadomił stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgło szonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy a dministracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), dalej jako: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej or ganem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UO KiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Do zadań Inspekcji Handlowej, na mocy art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów m.in. przepisów art. 37 i art. 39 tej ustawy. Pojęcie dystrybutora zostało wyjaśnione w art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie i oznacza ono osobę fizyczną, jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej lub osobę prawną w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadz ającym sprzęt. Przez sprzęt należy rozumieć urządzenie, którego prawidłowe działanie jest uzależnione od dopływu prądu elektrycznego lub od obecności pól elektromagnetycznych, oraz urządzenie mogące służyć do wytwarzania, przesyłu lub pomiaru prądu elektry cznego lub pól elektromagnetycznych, które są zaprojektowane do użytku przy napięciu elektrycznym nieprzekraczającym 1000 V dla prądu przemiennego oraz 1500 V dla prądu stałego, zaś przez sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych - taki sprzęt, który mo że być używany w gospodarstwach domowych, jak i przez użytkowników innych niż gospodarstwa domowe, stosownie do treści art. 4 pkt 13 i 14 ustawy o zużytym sprzęcie. Z kolei, pojęcie zużytego sprzętu oraz zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych wyjaśnione zostało odpowiednio w art. 4 pkt 24 i 25 tej ustawy. Jak stanowi art. 4 pkt 17 ustawy o zużytym sprzęcie, udostępnienie na rynku oznacza dostarczanie sprzętu w celu jego dystrybucji, konsumpcji lub używania na terytorium kraju w ramach działalności gospodarczej, odpłatnie lub nieodpłatnie. W świetle art. 39 ustawy o zużytym sprzęcie, d ystrybutor jest obowiązany do: − udostępniania na rynku wyłącznie sprzętu wprowadzonego do obrotu przez wprowadzającego sprzęt wpisanego do rejestru lub poch odzącego od producenta, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela wpisanego do rejestru (pkt 1 ppkt a) oraz oznakowanego zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy (pkt 1 ppkt b); − umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie k omunikatu (pkt 2); − udostępniania na rynku sprzętu wraz z dołączoną do niego informacją, o której mowa w art. 13 ust. 1, w przypadku sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych (pkt 3). Zgodnie z art. 91 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto wbrew przepisom art. 39: − udostępnia na rynku sprzęt niezgodnie z art. 39 pkt 1 lit. a (pkt 26 lit. a); − udostępnia na rynku sprzęt nieoznakowany zgodnie z art. 14 ust. 1 (pkt 26 lit. b); − nie umieszcza w widocznym miejscu w punkc ie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 środków porozumiewania się na odległość - nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu (pkt 26 lit. c); − udostępnia na rynku sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych bez dołączonych do niego informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 (pkt 26 lit. d). W świetle art. 92 pkt 5 ustawy o zużytym sp rzęcie, administracyjne kary pieniężne wynoszą: w przypadku, o którym mowa w art. 91 pkt 22 - 24 i 26 - od 5 000 zł do 500 000 zł. Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a dministracyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w ar t. 91 pkt 22 - 26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor IH. W świetle art. 93 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania nar uszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Jak stanowi art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystk o, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowani a w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. Jednocześnie w myśl art. 93 ust. 5 ustawy o zużytym sprzęcie, w przypadku stwierdzenia w czasie jednego postępowania kilku naruszeń wy czerpujących znamiona naruszeń określonych w art. 91 orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów z kontroli oraz postę powania administracyjnego, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Podlaski ego WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorca nie wykonał ciążących na nim obowiązków wskazanych w art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie, t j. udostępniał na rynku: - 1 partię wyrobu bez wyjaśnieni a znaczenia symbolu selektywnego zbierania, tj. oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie , - 2 partie bez informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wy nikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych, - 2 partie bez informacji zakazie umieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami wraz z wyjaśnieniem znaczenia symbolu selektywnego zbierania, tj. oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie oraz bez informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych . Powyższe dało podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o art. 93 ust. 2 w związku z art. 91 pkt 26 lit. d oraz art. 92 pkt 5 oraz ustawy o zużytym sprzęcie oraz art. 104 § 1 kpa. Tym samym działania Podlaski ego WIIH były zgodne z prawem i decyzja została wydana w sposób prawidłowy. W złożonym odwołaniu strona wniosła o odstąpienie od stosowania sankcji w postaci k ary pieniężnej. Poinformowała, że podjęła niezwłoczne działania naprawcze polegające na wyeliminowaniu wszystkich nieprawidłowości poprzez umieszczenie na opakowaniach Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 prawidłowych oznaczeń, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt. 1 i pkt. 2 ustawy zużytym sp rzęcie oraz poprzez dołączenie informacji, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy - symbolu selektywnego zbierania (przekreślonego kosza - zgodnie z zał. nr 2 do ww. ustawy) i wskazała, że podjęte działania odnoszą się do wszystkich kontrolowanych wyrobów zn ajdujących się na stanie jej sklepów. Podkreśliła również, że poinformowała centralę o konieczności dostaw artykułów właściwie oznakowanych. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK w pierwszej kolejności wskazuje, że przepisy art. 91 pkt 26 lit. d ustawy o zużytym sprzęcie, stanowiący materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia sprawy statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, w stosunku do których stwierdzono naruszenie obowiązków wynikających z art. 39 pkt 3 tej ustawy. Odpowiedzialność ta ma char akter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia . Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że o kreślony podmiot nie zrealizował ciążących na nim obowiązków, co w tym przypadku miało miejsce, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny . W świetle powyższego, bez zna czenia pozostają działania naprawcze podjęte w wyniku kontroli i będące jej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na n ią ustawa o zużytym sprzęcie. Podmiot gospodarczy jest zobowiązany do stosowania prawa w tym zakresie i powinien tak zorganizować działalność swojej placówki, aby nie dochodziło w niej do naruszenia prawa. Tym samym, organ pierwszej instancji nie miał pods taw do nie wszczynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej, ani też do umorzenia postępowania wszczętego w tej sprawie. Podlaski WIIH, na podstawie całokształtu rzetelnie zebranego materiału dowodowego w toku kontroli oraz postępowani a administracyjnego prawidłowo ocenił, że strona nie wykonała obowiązków, o których mowa w art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie. W ocenie Prezesa UOKiK dokonana przez organ pierwszej instancji ocena dowodów, zrealizowana została zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny, tj. organ oparł się na zebranym materiale dowodowym (jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, w szczególności za dowód w sprawie należy uznać protokół kontroli NU .8361. 65 .2025 wraz z dokumentacją fotograficzną . Podlaski WIIH prowadząc postępowanie oparł się na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego oraz dokonał oceny znaczenia i wartości dowodów w sprawie. Prezes UOKiK nie ma wątpliwości, że zgodnie z ustaleniami udokumentowanymi w ww. protokole kontroli z 2 9 kwietnia 2025 r. w toku kontroli poddano ocenie 5 partii sprzętu elektrycznego i elektronicznego i kwestionując wszystkie z uwagi na niedołączenie do w yrobu (na oznakowaniu lub w dołączonych instrukcjach, kartach gwarancyjnych lub kartonowych opakowaniach) informacji określonych w art. 13 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie, tj.: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 - brak wyjaśnieniem znaczenia symbolu selektywnego zbierania, tj. oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie (1 partia wyrobu); - brak informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych (2 partie w yrobów), - brak informacji zakazie umieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami wraz z wyjaśnieniem znaczenia symbolu selektywnego zbierania, tj. oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie oraz brak informacji o potencja lnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych (2 partie wyrobów) , co stanowi naruszenie art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Prezes UOKiK wskazuje, że pro tokół kontroli zgodnie art. 76 § 1 kpa jest dokumentem urzędowym. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korz ysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich ur zędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, ż e dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Prezes UOKiK podkreśla, że obowiązek informacyjny określony w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie powstaje w momencie wprowadzenia do obrotu sprzętu i dotyc zy strony jako dystrybutora. Dystrybutorem zgodnie z ustawą o zużytym sprzęcie jest osoba fizyczn a , jednostka organizacyjna niemając a osobowości prawnej lub osoba prawna w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt. Dlatego też należy jednoznacznie stwierdzić, że strona będąc dystrybutorem, nie spełniła obowiązków określonych w art. 39 pkt 3 dotyczących art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Należy wskazać, że powyższy obowiązek ma na celu zagwarantowanie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska. Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, miała obowiązek znać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością, jak również je respektować. Znamienny jest przy tym fakt, że czynność przekazywania wymaganych informacji oraz udostępniania na rynku sprzętu wraz z dołączoną do niego stosowną informacją jest okolicznością całkowicie zależną od strony. Niezależnie od tego, że strona, jako dostawca sprzętu, może nie mie ć wpływu na treść informacji dołączonej do zakwestionowanego sprzętu, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie , to jednak powinna powstrzymać się od jego udostępniania, jeśli informacja ta była niepełna lub nie została dołączona. Bez wątpie nia, w niniejszej sprawie strona nie wywiązała się ze wszystkich obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa, co oznacza, że wystąpiły przesłanki do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz zastosowania wobec niej sankcji. Prezes UOKiK oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdził również, że organ pierwszej instancji uwzględnił i przeanalizował w sposób prawidłowy wszystkie przesłanki określone w art. 93 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie, którymi się kierował przy wymierzeniu administra cyjnej kary pieniężnej, tzn.: stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 i okres trwania naruszenia, jak również dotychczasową działalność podmiotu . Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji podkreśla, że naruszenie to miało istotny charakt er, jak też zakres i rodzaj stwierdzonych uchybień należy uznać jako istotny. Strona nie wypełniła nałożonych na nią obowiązków dla 100 % skontrolowanych wyrobów. Nałożone przepisami ustawy o zużytym sprzęcie wymogi informacyjne ukierunkowane są, jak to wy nika z sejmowego uzasadnienia projektu ustawy na ochronę szeroko pojętego środowiska naturalnego, a w konsekwencji również zdrowia ludzi. W uzasadnieniu tym wskazano: „ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym określa środki służące ochronie środowiska i zdrowia ludzi przez zapobieganie lub ograniczanie niekorzystnych skutków wytwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego i gospodarowania tymi odpadami oraz przez ograniczanie ogólnych skutków wykorzystania zasobów i poprawę efekt ywności takiego wykorzystania, a w konsekwencji zapobiec podrzucaniu niebezpiecznych odpadów w miejscach do tego nieprzystosowanych i zminimalizowaniu nielegalnego demontażu zużytego sprzętu powodowanego chęcią zysku ze sprzedaży odpadów do tzw. „punktów s kupu złomu”. Niezrealizowanie ustawowych obowiązków wpływa niekorzystnie na zachowania konsumentów, w szczególności, z uwagi na brak objaśnienia znaku wskazującego na zakaz umieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami oraz informacji o potencjal nych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych substancji, mieszanin oraz części składowych. O kres trwania naruszenia przepisów ustawy o zużytym sprzęcie Podlaski WIIH przyjął za znaczny. U stal ając go na po dstawie uzyskanych w trakcie kontroli dokumentów zakupu oraz uwzględniając, że u stawa o zużytym sprzęcie weszła w życie 1 stycznia 2016 roku, natomiast kontrola została wszczęta 23 kwietnia 2025 roku. Z kolei biorąc pod uwagę dotychczasową działalność prze dsiębiorcy, uwzględniono, że przedmiotowa kontrola była pierwszą, w której stwierdzono uchybienia w obszarze uregulowanym przepisami ustawy o zużytym sprzęcie . Prezes UOKiK zwraca również uwagę, na fakt, że podjął on działania naprawcze mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Prezes UOKiK wskazuje, że przepisy ustawy o zużytym sprzęcie, jedyną prawną możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji przewidują w art. 93 ust. 4 tej ustawy, poprzez niewszczynanie postępowania w sprawie nałoże nia administracyjnej kary pieniężnej wobec podmiotu, bądź umorzenie wszczętego postępowania, w sytuacji jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszyst ko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Z akt sprawy i zgormadzonych w nim dowodów wynika jednoznacznie, że strona była w stanie wywiązać się z obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie, a mimo to tego nie uczyniła i jednocześnie nie dowiodła, aby dochowała wszelkiej staranności, jakiej wymagają wskazane wy żej przepisy, aby mogły zostać zastosowane. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że o kontroli i jej przedmiocie przedsiębiorca został poinformowany. Kontrola został a poprzedzone doręczeniem s tronie 31 marca 2025 roku zawiadomienia o zamiarze przeprowadzenia kontroli, w którym wyczerpująco i jednoznacznie wskazano zakres planowanej kontroli jako: „ Kontrola prawidłowości wykonywania działalności w zakresie wynikającym z art. 37 oraz art. 39 ustawy o zużytym sprzęcie . Strona miała zatem wystarczająco dużo czas u na podjęcie działań zmierzających do uniknięcia naruszenia prawa oraz odpowiednią wiedzę na temat zakresu kontroli, a pomimo to nie spowodowało to podjęcia stosownych działań, zmierzających do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 wyeliminowania uchybień przed kontrolą. Po otrzymaniu z awiado mienia przedsiębiorca powinien przewidzieć konsekwencje zapowiadanej kontroli. Tym samym s trona postępowania miała możliwość podjęcia odpowiednich działań w celu wyeliminowania nieprawidłowości, jednak tego nie uczyniła. W złożonym odwołaniu strona skonce ntrowała się na wskazaniu, że usunęła stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości. Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie. Zrealizowanie części obowiązkó w dystrybutora nałożonych ustawą o zużytym sprzęcie oraz podjęcie działań naprawczych zmierzających do usunięcia naruszenia naprawa nie może zwalniać strony z odpowiedzialności za naruszenia stwierdzone w czasie kontroli. W opinii Prezesa UOKiK, podobnie j ak organu pierwszej instancji, w niniejszym przypadku, nie zaszły jakiekolwiek przesłanki, o których mowa w art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, pozwalające Podlaski emu WIIH na odstąpienie od wymierzenia kary. Tym samym, organ pierwszej instancji nie miał podstaw do niewszczynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej, ani też do umorzenia postępowania wszczętego w tej sprawie. Podmiot gospodarczy jest zobowiązany do stosowania prawa w zakresie ustawy o zużytym sprzęcie i powinien tak zorganizować swoją działalność, aby nie dochodziło do naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Przedsiębiorca nie dochował należytej staranności i nie uczynił wszystkiego, czego można było od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło. N ie może też stanowić podstawy do odstąpienia od ukarania przedsiębiorcy, w oparciu o art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, okoliczność uzupełnienia brakujących informacji (podjęcie czynności naprawczych) czy wypełnienie innych obowiązków nałożonych tą samą ustawą. W ocenie Prezesa UOKiK pomimo, że strona zaprzestania naruszenia prawa w niniejszym postępowaniu brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych i poprzestania na pouczeniu. Przepi s ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona podjęła działania naprawcze na skutek kontroli i dopr owadziła do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż strona nie wywiązała się z obowiązku nałożonego na nią przepisami ustawy o zużytym sprzęcie . W ocenie Prezesa UOKiK, powyższe utrudniało konsumentom (użytkownikom sprzętu) dostęp do informacji przysługujących im z mocy prawa i w takim przypadku nie można mówić o znikomej wadze naruszenia prawa . O mało znaczącej wadze naruszenia w przypadku omawianej regulacji można byłoby mówić wówczas, gdyby wymagane prawem informa cje przekazano w sposób niepełny, niekompletny (np. brakowałoby tylko niektórych zapisów). Z całą pewnością należy stwierdzić, że nie dotyczy to sytuacji, w której nie przekazywano informacji wymaganych przepisami prawa. Z materiału dowodowego wynika jedno znacznie, że strona udostępniała na rynku sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych bez dołączonej do niego informacji, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 (co dotyczyło wszystkich wybranych losowo partii towarów oferowanych do sprzedaży), wbrew pr zepisom art. 39 pkt 3 tej ustawy. Tym samym, w niniejszej sprawie nie można mówić o znikomej wadze naruszenia prawa, zatem przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać jedynie przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia. Jednakże, j ak wynika z art. 189f § 1 pkt 1 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 kpa, przesłanka zaprzestania naruszenia prawa musi wystąpić łącznie z przesłanką znikomej wagi naruszenia prawa, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligator yjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna p rzez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepis ów ustawy o zużytym sprzęcie kwalifikowane jest jako delikt administracyjny i zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 91 pkt 22 - 26 tej ustawy , zaś do nałożenia kary pieniężnej uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właści wość terytorialną, postępowania w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej wobec strony mogły być prowadzone wyłącznie przez Podlaski ego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Podlaski ego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo narusz enie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. W niniejszej sprawie nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia d owodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w niniejszej sprawie uwzględniono informacje o podjęciu działań naprawczych mających na celu usunięcie naruszenia prawa, w związku z czym organ pierwszej instancji nie musiał zobowiązywać jej do przedstawienia dowodów potwierdzających podjęcie takich działań. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od nałożenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać , że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyelimi nowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Należy zatem uznać, iż powyższy przepis ma zastosowanie w tych przypadkach, gdy brak jest możliwości wyeliminowania samego naruszenia, natomiast możliwym jest wyeliminowanie jego skutków. Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie stwierdzono, że wbrew przepisowi art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie, przedsiębiorca udostępniał na rynku sprzęt bez dołączonych do niego informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 ww. ustawy. Strona zaprzestała naruszania prawa w toku postępowania kontrolnego. Nie jest natomiast możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 ponieważ brak jest narzędzi pozwalających na udzielenie prawidłowej informacji, zgodnie z regulacją art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy np. tym konsumentom, którzy nabyli i następnie używali produkty objęte kontrolą przed datą dokonania przez stronę działań naprawczych. Zatem w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka w postaci konieczności usunięcia skutków naru szenia prawa. Tym samym, nie zachodzą podstawy do zastosowania odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 1897 § 2 1 3 kpa. Prezes UOKiK podkreśla raz jeszcze, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli. Znamiennym jest fakt, że w m omencie podjęcia kontroli informacje wymagane przepisami art. 39 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie nie były dostępne dla konsumentów (użytkowników sprzętu), co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli, przyjętym przez s tronę bez uwag . Przepisy ustawy o zużytym sprzęcie wskazują wprost, jakie obowiązki spoczywają na dystrybutorze sprzętu. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że okoliczności naruszenia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie stronie kary pieniężnej na podstawie art. 91 pkt 26 lit. d) ustawy o zużytym sprzęcie. Karę tę nałożono w minimalnej wysokości 5 000 zł, przy uwzględnieniu w sposób prawidłowy wszystkich przesłanek wymiaru kary, wymienionych w art. 93 ust. 3 tej ustawy . Przypomnieć należy, że ustawa o zużytym sprzęcie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektroniczneg o (Dz. Urz. UE L z 2012 r. Nr 197, s. 38, ze zm.). Stanowi ona w art. 22, że państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszyst kie środki niezbędne do zapewnienia ich zastosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 5 000 zł spełnia powyższe kryteria. Kara ta mieści się w u stawowo wyznaczonych granicach i jest adekwatna do stwierdzonego naruszenia, mimo iż wymierzono ją w najniższej dopuszczalnej prawnie wysokości. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o odstąpienie od stosowania sankcji w postaci kary pienię żnej należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie , karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Białymstoku w terminie 14 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się osta teczna, tj. od dnia jej otrzymania. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej d oręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% w artości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek zł ożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm. ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobier ania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535); art. 94 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 573). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska ./ Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/