DIH-III-140/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 24 października 2025 r. DIH - 3.707.106.2025.MB DECYZJA DIH - 3. 140 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, z póź. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji PO.216.ZSE.9.2015.JG Mazowi ecki ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 2 3 czerwca 2025 r. ( DP .8361.9.202 5 ), wymierzającej przedsiębiorcy TEDi Sieć Handlowa Sp. z o.o. z siedzibą w Katowicach , administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złot ych) z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 39 pkt 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2024 r., poz. 573 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje zaskar żoną decyzję w mocy. UZASADNIENIE Od 15 do 24 styczni a 202 5 r. inspektorzy reprezentujący Mazowiecki ego W ojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Mazowiecki m WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do prz eprowadzenia kontroli z 1 5 stycznia 202 5 r. DP .6 / 202 5 , przeprowadzili kontrolę w sklepie, należącym do przedsiębiorcy xxxx xxxxxxx xxxxxx xxxx , zwanego dalej „stroną” , „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”. Na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236, z późn. zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, nie dokonano zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli, gdyż kontrolę przeprowadzono na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. Celem kontroli było sprawdzenie przestrzegania przepisów określonych w art. 37 i art. 39 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 20 24, poz. 573), dalej jako: „ustawa o zużytym sprzęcie”. W toku kontroli inspektorzy ustalili, że w placówce handlowej należącej do przedsiębiorcy prowadzona jest sprzedaż sprzętu elektrycznego i elektronicznego (sprzęt AGD), przeznaczonego dla gospodarstw domowych. W toku kontroli poddano ocenie 9 partii sprzętu elektryczne go i elektronicznego kwestionując 7 z nich z uwagi na : - brak wyjaśnieni a znaczenia symbolu selektywnego zbierania , tj. oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie oraz brak informacji o potencjalnych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych ( 4 parti e wyrobów); - brak informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych (3 partie wyrobów), co stanowi naruszenie art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie. W toku kontroli przedsiębiorca wycofał z obr otu do czasu ich prawidłowego oznakowania wszystkie zakwestionowane produkty. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 24 stycznia 202 5 r. (nr akt kontroli: DP .8361.9.202 5 ) oraz w dołączonej do niego dokumentacji . Do protokołu kontroli stro na nie zgłosiła uwag w przewidzianym ustawowo terminie. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 23 maja 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm. ), zwanej dalej „kpa”, Mazowiecki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej określonej w art.91 pkt 26 lit. d ) ustawy o zużytym sprzęcie. Jednocześnie Mazowiecki WIIH na podstawie art. 10 § 1 kpa zawiadomił, iż stron ie przed wydaniem decyzji przysługuje prawo wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów i w związku z tym może zapoznać się z aktami sprawy oraz przedstawić swoje stanowisko , jak również złożyć wnioski dowodowe. W odpowiedzi przedsiębiorca pismem z 2 czerwca 2025 r. oświadczył, że zakwestionowane produkty zostały wycofane ze sprzedaży 20 stycznia 2025 r. oraz przywrócone do sprzedaży 21 lutego 2025 r. po realizacji zaleceń pokontrolnych dotyczący ch właściwego oznakowania produktów. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji PO.216.ZSE.9.2015.JG z 23 czerwca 2025 r. (DP.8361.9.2025), wymierzył przedsiębiorcy, administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych) z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie . Decyzja ta została doręczona stronie 26 czerwca 2025 r. 27 sierpnia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał prawidłowo przez stronę podpisane odwołanie od ww. decyzji, w którym strona z uwagi na podjęte działania naprawcze wniosła o odstąpi enie od stosowania sankcji w postaci kary pieniężnej. Pismem z 29 sierpnia 2025 r. Prezes UOKiK powiadomił stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzy gnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sp rawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), dalej jako: „ustawa o Inspekcji Handlowej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wyko nywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z ar t. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Do zadań Inspekcji Handlowej, na mocy art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów m.in. przepisów art. 37 i art. 39 tej ustawy. Pojęcie dystrybutora zostało wyjaśnione w art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie i oznacza ono osobę fizyczną, jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej lub osobę prawną w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt. Przez sprzęt należy rozumieć urządzenie, którego prawidłowe działanie jest uzależnione od dopływu prądu elektrycznego lub od obecności pól elektromagnetycznych, oraz urządzenie mogące służyć do wytwarzania, przesyłu lub pomiaru prądu elektrycznego lub pól elektromagnetycznych, które są zaprojektowane do użytku przy napięciu elektrycznym nieprzekraczającym 1000 V dla prądu przemiennego oraz 1500 V dla prądu stałego, zaś przez sprzęt przeznaczo ny dla gospodarstw domowych - taki sprzęt, który może być używany w gospodarstwach domowych, jak i przez użytkowników innych niż gospodarstwa domowe, stosownie do treści art. 4 pkt 13 i 14 ustawy o zużytym sprzęcie. Z kolei, pojęcie zużytego sprzętu oraz zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych wyjaśnione zostało odpowiednio w art. 4 pkt 24 i 25 tej ustawy. Jak stanowi art. 4 pkt 17 ustawy o zużytym sprzęcie, udostępnienie na rynku oznacza dostarczanie sprzętu w celu jego dystrybucji, konsumpcji lub używania na terytorium kraju w ramach działalności gospodarczej, odpłatnie lub nieodpłatnie. W świetle art. 39 ustawy o zużytym sprzęcie, d ystrybutor jest obowiązany do: − udostępniania na rynku wyłącznie sprzętu wprowadzonego do obrotu przez wprowadzającego sprzęt wpisanego do rejestru lub pochodzącego od producenta, który wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela wpisanego do rejestru (pkt 1 ppkt a) oraz oznakowanego zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy (pkt 1 ppkt b); − umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w sz czególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu (pkt 2); − udostępniania na rynku sprzętu wraz z dołączoną do niego informacją, o której mowa w art. 13 ust. 1, w przypadku sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych (pkt 3). Zgodnie z art. 91 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto wbrew przepisom art. 39: − udostępnia na rynku sprzęt niezgodnie z art. 39 pkt 1 lit. a (pkt 26 lit. a); − udostępnia na rynku sprzęt nieoznakowany zgodnie z art. 14 ust. 1 (pkt 26 lit. b); Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 − nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - nie przekazuje tych informacji w sposób umożli wiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu (pkt 26 lit. c); − udostępnia na rynku sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych bez dołączonych do niego informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 (pkt 26 li t. d). W świetle art. 92 pkt 5 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjne kary pieniężne wynoszą: w przypadku, o którym mowa w art. 91 pkt 22 - 24 i 26 - od 5 000 zł do 500 000 zł. Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a dministracyjne kary pien iężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22 - 26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor IH. W świetle art. 93 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwo ści naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Jak stanowi art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot te n dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot ni e mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. Jednocześnie w myśl art. 93 ust. 5 ustawy o zużytym sprzęcie, w przypadku stwierdzen ia w czasie jednego postępowania kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń określonych w art. 91 orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysokość nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów z kontroli oraz postępowania administracyjnego, Prezes UOKiK stwierdza, że ustalenia kontroli przeprowadzonej przez Mazowiecki ego WIIH dały podstawę do stwierdzenia, że przedsiębiorca nie wykonał ciążących na nim obowiązków wsk azanych w art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie, tj. udostępniał na rynku: − 4 partie wyrobów bez wyjaśnienia znaczenia symbolu selektywnego zbierania, tj. oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie oraz bez informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych, − 3 partie wyrobów bez informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi w ynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych. Powyższe dało podstawę do wymierzenia kary pieniężnej w oparciu o art. 91 pkt 26 lit. d , art. 9 2 pkt 5 oraz art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie oraz art. 104 kpa. Tym samym działania Mazowiecki ego WIIH były zgodne z prawem i decyzja została wydana w sposób prawidłowy. W złożonym odwołaniu strona wniosła o odstąpienie od stosowania sankcji w post aci kary pieniężnej. P oinformowała , że podjęła niezwłoczn e działa nia naprawcz e polegając e na wyeliminowaniu wszystkich nieprawidłowości poprzez umieszczenie na opakowaniach prawidłowych oznaczeń, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt. 1 i pkt. 2 ustawy zużyt ym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 sprzęcie oraz poprzez dołączenie informacji , o których mowa w art. 14 ust. 1 ww. ustawy i wskazała, że p odjęte działania odnoszą się do wszystkich kontrolowanych wyrobów znajdujących się na stanie jej sklepów. Podkreśliła również, że poinformowa ła centr alę o konieczności dostaw artykułów właściwie oznakowanych. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK w pierwszej kolejności wskazuje, że przepisy art. 91 pkt 26 lit. d ustawy o zużytym sprzęcie, stanowiąc y materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia sprawy s tatuuj e odpowiedzialność administracyjną podmiotów, w stosunku do których stwierdzono naruszenie obowiązków wynikających z art. 39 pkt 3 tej ustawy. Odpowiedzialność ta ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania prz ez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia . Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążących na nim obowiązków, co w tym przyp adku miało miejsce, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny . W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają działania naprawcze podjęte w wyniku kontroli i będące jej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie. Podmiot gospodarczy jest zobowiązany do stosow ania prawa w tym zakresie i powinien tak zorganizować działalność gospodarczą , aby nie dochodziło w niej do naruszenia prawa. Tym samym, organ pierwszej instancji nie miał podstaw do nie wszczynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej , ani też do umorzenia postępowania wszczętego w tej sprawie. Mazowiecki WIIH, na podstawie całokształtu rzetelnie zebranego materiału dowodowego w toku kontroli oraz postępowania administracyjnego prawidłowo ocenił, że strona nie wykonała obowiązków, o kt órych mowa w art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie. W ocenie Prezesa UOKiK dokonana przez organ pierwszej instancji ocena dowodów, zrealizowana została zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny, tj. organ oparł się na zebrany m materiale dowodowym (jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, w szczególności za dowód w sprawie należy uznać protokół kontroli DP .8361.9.202 5 z załącznikiem. Mazowiecki WIIH prowad ząc postępowanie oparł się na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego oraz dokonał oceny znaczenia i wartości dowodów w sprawie. Prezes UOKiK nie ma wątpliwości, że zgodnie z ustaleniami udokumentowanymi w ww. protokole kontroli z 24 styczn ia 2025 r. w toku kontroli poddano ocenie 9 partii sprzętu elektrycznego i elektronicznego kwestionując 7 z nich z uwagi na: - brak wyjaśnienia znaczenia symbolu selektywnego zbierania, tj. oznakowania, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęci e oraz brak informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych (4 partie wyrobów) , Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 - brak informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i z drowia ludzi wynikających z obecności w sprzęcie niebezpiecznych: substancji, mieszanin oraz części składowych (3 partie wyrobów) , co stanowi naruszenie art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Prezes UOKiK wskazuje, że protokół kontroli zgodnie art. 76 § 1 kpa jest dokumentem urzędowym. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i po twierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Prezes UOKiK podkreśla, że obowiązek informacyjny określony w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie powstaje w momencie wprowadzenia do obrotu sprzętu i dotyczy strony jako dystrybutora. Dyst rybutorem zgodnie z ustawą o zużytym sprzęcie jest osoba fizyczną, jednostka organizacyjna niemającą osobowości prawnej lub osoba prawna w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt. Dlatego t eż należy jednoznacznie stwierdzić, że strona będąc dystrybutorem, nie spełniła obowiązków określonych w art. 39 pkt 3 dotyczących art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Należy wskazać, że powyższy obowiązek ma na celu zagwarantowanie wysokiego p oziomu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska. Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, miała obowiązek znać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością, jak również je respektować. Znamienny jest przy tym fakt, że czynność przekazywan ia wymaganych informacji oraz udostępniania na rynku sprzętu wraz z dołączoną do niego stosowną informacją jest okolicznością całkowicie zależną od strony. Niezależnie od tego, że strona, jako dostawca sprzętu, może nie mieć wpływu na treść informacji dołą czonej do zakwestionowanego sprzętu, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie , to jednak powinna powstrzymać się od jego udostępniania, jeśli informacja ta była niepełna lub nie została dołączona. Bez wątpienia, w niniejszej sprawie strona nie wywiązała się ze wszystkich obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa, co oznacza, że wystąpiły przesłanki do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz zastosowania wobec niej sankcji. Prezes UOKiK oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdził również, że organ pierwszej instancji uwzględnił i przeanalizował w sposób prawidłowy wszystkie przesłanki określone w art. 93 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie, którymi się kierował przy wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej, tzn.: stopi eń szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia, jak również dotychczasową działalność podmiotu. Prezes UOKiK, podkreśla , że naruszenie to miało istotny charakter, jak też zakres i rodzaj stwierdzonych uchybień należy uznać jako istot ny. Strona nie wypełniła nałożonych na nią obowiązków dla 7 z 9 skontrolowanych wyrobów. Nałożone przepisami ustawy o zużytym sprzęcie wymogi informacyjne ukierunkowane są, jak to wynika z sejmowego uzasadnienia projektu ustawy na ochronę szeroko pojętego środowiska naturalnego, a w konsekwencji również zdrowia ludzi. W uzasadnieniu tym wskazano: „ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 elektronicznym określa środki służące ochronie środowiska i zdrowia ludzi przez zapobieganie lub ograniczanie niekorzystn ych skutków wytwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego i gospodarowania tymi odpadami oraz przez ograniczanie ogólnych skutków wykorzystania zasobów i poprawę efektywności takiego wykorzystania, a w konsekwencji zapobiec podrzucaniu niebe zpiecznych odpadów w miejscach do tego nieprzystosowanych i zminimalizowaniu nielegalnego demontażu zużytego sprzętu powodowanego chęcią zysku ze sprzedaży odpadów do tzw. „punktów skupu złomu”. Niezrealizowanie ustawowych obowiązków wpływa niekorzystnie n a zachowania konsumentów, w szczególności, z uwagi na brak objaśnienia znaku wskazującego na zakaz umieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami oraz informacji o potencjalnych skutkach dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności w sp rzęcie niebezpiecznych substancji, mieszanin oraz części składow ych. Co do okresu trwania naruszenia stwierdzić należy, że nieprawidłowości stwierdzono 15 stycznia 2025 r. Strona pismem z 2 czerwca 2025 r. oświadczyła, że zakwestionowane produkty, po zamie szczeniu brakującego oznakowania zostały przywrócone do sprzedaży . Z kolei biorąc pod uwagę dotychczasową działalność przedsiębiorcy, uwzględniono, że została zarejestrowan y w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego 12 czerwca 2018 r i nie był on dotychczas karany w związku z naruszeniem przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, jak również fakt, że podj ął działania naprawcze mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Prezes UOKiK wskazuje, że przepisy ustawy o zużytym sprzęcie, jedyną prawną możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji przewidują w art. 93 ust. 4 tej ustawy, poprzez niewszczynanie postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec podmiotu, bądź umorzenie wszczętego postępowania, w sytuacji jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpły wu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Z akt sprawy i zgormadzonych w nim dowodów wynika jednoznacznie, że strona była w stanie wywiązać się z obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie, a mimo to tego nie uczyniła i jednocześnie nie dowiodła, aby dochowała wszelkiej staranności, jakiej wymagają wskazane wyżej przepisy, aby mogły zostać zastosowane. W złożonym odwołaniu strona skoncentrowała się na wskazaniu , że usunęła stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości. Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie. Z realizowanie części obowiązków dystrybutora nałożonych ustawą o zużytym sprzęcie oraz podjęcie działań naprawczych zmierzających do usunięcia naruszenia naprawa w wyniku kontroli organu nie może zwalniać strony z odpowiedzialności za naruszenia stwierdzone w wyniku kontroli. W opinii Prezesa UOKiK, podobnie j ak organu pierwszej instancji, w niniejszym przypadku, nie zaszły jakiekolwiek przesłanki, o których mowa w art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, pozwalające Mazowiecki emu WIIH na odstąpienie od wymierzenia kary. Tym samym, organ pierwszej instancji ni e miał podstaw do niewszczynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej, ani też do umorzenia postępowania wszczętego w tej sprawie. Podmiot gospodarczy jest zobowiązany do stosowania prawa w zakresie ustawy o zużytym sprzęcie i powinie n tak zorganizować swoją działalność, aby nie dochodziło do naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Przedsiębiorca nie dochował należytej staranności i nie uczynił wszystkiego, czego można Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 było od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło. Nie może też stanowić podstawy do odstąpienia od ukarania przedsiębiorcy, w oparciu o art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, okoliczność uzupełnienia brakujących informacji (podjęcie czynności naprawczych) czy wypełnienie innych obowiązków nałożonych t ą samą ustawą. W ocenie Prezesa UOKiK pomimo , że strona zaprzestania naruszenia prawa w niniejszym postępowaniu brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych i poprzestania na po uczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczeni e oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona podjęła działania naprawcze na skutek kontroli i doprowadziła do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż strona nie wywiązała się z obowiązku nałożonego na nią przepisami ustawy o zużytym sprzęcie . W ocenie Prezesa UOKiK, brak wymaganych prawem oznaczeń i informacji utrudniał konsumentom (użytkownikom sprzętu) dostęp do informacji służącym właściwemu postępowaniu z produktem i w takim przypadku nie można mówić o znikomej wadze naruszenia prawa . O mało znaczącej wadze naruszenia w przypadku omawianej regulacji można byłoby mówić wówczas, gdyby wymagane prawem informacje przekazano w sposób niepełny, niekompletny (np. brakowałoby tylko niektórych zapisów). Z całą pewnością należy stwierdzić, że nie dotyczy to sytuacji, w której nie przekazywano informac ji wymaganych przepisami prawa. Z materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że strona udostępniała na rynku sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych bez dołączonej do niego informacji, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 (co dotyczyło 7 z 9 wybra nych losowo partii towarów oferowanych do sprzedaży), wbrew przepisom art. 39 pkt 3 tej ustawy. Tym samym, w niniejszej sprawie nie można mówić o znikomej wadze naruszenia prawa , zatem przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać jed ynie przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia. Jednakże, jak wynika z art. 189f § 1 pkt 1 kpa, przesłanka zaprzestania naruszenia prawa musi wystąpić łącznie z przesłanką znikomej wagi naruszenia prawa, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. W rozp atrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją n ie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestęps two skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie kwalifikowane jest jako delikt administracyjny i zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 91 pkt 22 - 26 tej ustawy , zaś do nałożenia kary pieniężnej uprawnion y jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, postępowania w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej wobec strony mogły być prowadzone wyłącznie przez Mazowiecki ego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kog nicji Mazowiecki ego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 Jednocześnie należy zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być n ałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym narus zeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przeds tawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. Prezes UOKiK wskazuje, że w niniejszej sprawie uwzględniono informacje o podjęciu działań naprawczych mających na celu usunięcie naruszenia prawa, w związku z czym organ pierwszej instancji nie musiał zobowiązywać jej do przedstawienia dowodów potwierdzających podjęcie takich działań. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od nałożenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzes tania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Należy zatem uznać, iż powyższy przepis ma zastosowanie w tych przypadkach, gdy brak jest możliwości wyeliminowani a samego naruszenia, natomiast możliwym jest wyeliminowanie jego skutków. Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie stwierdzono, że wbrew przepisowi art. 39 pkt 3 ustawy o zużytym sprzęcie, przedsiębiorca udostępniał na rynku sprzęt bez dołączonych do ni ego informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 ww. ustawy. Strona zaprzestała naruszania prawa w toku postępowania kontrolnego. Nie jest natomiast możliwe usunięcie skutków naruszenia prawa, ponieważ brak jest narzędzi pozwalających na udzielenie prawidło wej informacji, zgodnie z regulacją art. 13 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy np. tym konsumentom, którzy nabyli i następnie używali produkty objęte kontrolą przed datą dokonania przez stronę działań naprawczych. Zatem w przedmiotowej sprawie nie została spełnio na przesłanka w postaci konieczności usunięcia skutków naruszenia prawa. Tym samym, nie zachodzą podstawy do zastosowania odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 1897 § 2 1 3 kpa. Prezes UOKiK podkreśla raz jeszcze, że istotne dla sprawy są ustalen ia poczynione w toku kontroli. Znamiennym jest fakt, że w momencie podjęcia kontroli informacje wymagane przepisami art. 39 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie nie były dostępne dla konsumentów (użytkowników sprzętu), co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli, przyjętym przez stronę bez uwag . Przepisy ustawy o zużytym sprzęcie wskazują wprost, jakie obowiązki spoczywają na dystrybutorze sprzętu. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że okoliczności naruszenia prawa n ie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie stronie kary pieniężnej na podstawie art. 91 pkt 26 lit. d) ustawy o zużytym sprzęcie. Karę tę Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 nałożono w minimalnej wysokości 5 000 zł, przy uwzględnieniu w sposób pra widłowy wszystkich przesłanek wymiaru kary, wymienionych w art. 93 ust. 3 tej ustawy . Przypomnieć należy, że ustawa o zużytym sprzęcie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r . w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (Dz. Urz. UE L z 2012 r. Nr 197, s. 38, ze zm.). Stanowi ona w art. 22, że państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich zastosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 5 000 zł spełnia powyższe kryteria. Kara ta mieści się w ustawowo wyznaczonych granicach i jest adekwatna do stwierdzonego naruszenia, mimo iż wymierzono ją w najniższej dopuszczalnej pr awnie wysokości. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o odstąpienie od stosowania sankcji w postaci kary pieniężnej należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z ar t. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 14 dni od dnia, w któ rym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia jej otrzymania. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających pos tępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 00 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o prz yznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz . U. z 202 5 r. poz. 111 , ze zm. ). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze z m.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535); art. 94 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sp rzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 573). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/