DIH-III-137/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 29 października 2025 r. DIH - 3.707.82.2025.MB DECYZJA DIH – 3.1 37 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 2 29) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji DP.KC.8.2025 Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Ins pekcji Handlowej z 27 maja 2025 r. (DP.8361.57.2025), nakładającej na przedsiębiorcę Shell P olska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie karę pieniężną w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) z tytułu nieuwidocznienia w miejscu sprzedaży detal icznej ceny (promocyjnej) dla 4 partii paliw, oferowanych w obniżonych cenach (dla aktywnych uczestników programu lojalnościowego Shell ClubSmart przy zakupie tychże paliw) w czasie trwania kontroli, wbrew postanowieniom art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168). Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1) uchyla zaskarżoną decyzję w całości, 2) orzeka co do istoty sprawy w ten sposób, że na przedsiębiorcę Shell P olska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie nakłada karę pieniężną w wysokości 1 0 0 00 zł (słownie: dziesięć tysi ęcy złotych), z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o ce nach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168) . Uzasadnienie W dniach 26 lutego – 13 marca 202 5 r. inspektorzy reprezentujący Łódzki ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „ Łódzki m WIIH”, „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia DP .8361. 57 .202 5 z 26 lutego 202 5 r., przeprowadzili kontrolę na stacji paliw , należąc ej do przedsiębiorcy xxx xxx xxxxxxx xxxxxxxxxx xxxxx zwan ego dalej: „stroną”, „ stroną postępowania”, „przedsiębiorcą” . Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 z późn . zm.), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli DP .8360.2.202 5 z 6 lutego 202 5 r., ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego m.in. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 kontrolę przestrzegania przepisów u stawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168 ), zwanej dalej: „ustawą o cenach”. Zawiadomienie doręczono stronie 1 2 lutego 202 5 r. W trakcie kontroli sprawdzono m.in. przestrzeganie przez przedsiębiorcę prz episów ustawy o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r., poz. 2776) zwanego dalej: „rozporządzeniem Ministra Rozwoju". W wyniku podjętych działań kontr olnych inspektorzy reprezentujący Łódzki ego WIIH stwierdzili m.in., że w ofercie handlowej przedsiębiorcy znajdowały się 4 produkty (paliwa) oferowane w obniżonej cenie dla aktywnych uczestników programu lojalnościowego w ramach akcji promocyjnej „Zimowe podróże z rabatami". Informacje dotyczące promoc ji umieszczone były na dystrybutorach (naklejki) , na sali sprzedaży przy ladzie kasowej sklepu (stojak) , na filarach przy dystrybutorach. Plakaty i naklejki informujące o akcji promocyjnej zawierały ponadto n ajniższe ceny z 30 dni przed obniżką dla wszystkich 4 paliw objętych promocją, a także wysokość rabatów, tj. - 30 gr/ l itr oraz - 20 gr/litr. Dodatkowo, na naklejkach na dystrybutor ach wskazano , że rabat naliczany jest od ceny „ regularnej ” obowiązującej na st acji, na której dokonywana jest transakcja w momencie tankowania. Natomiast na pylonie oraz na dystrybutorach były uwidocznione c eny tych paliw (b e z promocji ) . Stwierdzono, że przedsiębiorca wskazał cenę bez obniżki , najniższą cenę z 30 dni przed obniżką o raz wysokość rabatu, natomiast pominął informacj ę o cenie promocyjnej. C en ę po obniżce konsument musiał obliczyć we własnym zakresie odejmując kwotę rabatu (20 gr albo 30 gr) od ceny bez obniżki . Wszystkie ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli z 1 3 marca 202 5 r. DP .8361. 57 .202 5 . Pismem z 18 marca 2025 r. przedsiębiorca przedstawił uwagi do protokołu i swoje stanowisko w sprawie . S trona podkreśliła, że w jej ocenie spełnia wymogi a rt. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach poprzez uwidocznienie m.in. na pylonie cen podstawowych dla każdego rodzaju paliwa, a w trakcie promocji wskazując również najniższą cenę każdego rodzaju paliwa w okresie 30 dni przed wprowadzeniem promocji na dane paliwo. Wskazała, że członkowie systemu lojalnościowego otrzymują informacje o cenach paliwa oferowanego w obniżonych cenach w regulaminach promocji lub w aplikacji poprzez komunikat o obniżce ceny o określoną kwotę np. o 30 groszy na litrze danego paliwa. Zaznacz yła przy tym, że w jej ocenie nie stanowi dla konsumentów żadnej trudności ustalenie ceny za litr paliwa poprze z odjęcie od ceny paliwa na stacji np. 30 groszy. Zdaniem strony próba uwidocznienia dodatkowej ceny promocyjnej jako alternatywnej ceny na stacj i paliw mogłaby doprowadzić do wprowadzenia w błąd kierowców, którzy nie są uczestnikami aktualnych promocji i zazwyczaj nie wiedzą o ich istnieniu. Ponadto strona wskazała problem dotyczący sposobu uwidaczniania na pylonie cen y promocyjnej paliw kierowanych d o uczestników programu lojalnościowego w sposób widoczny zgodnie z wymogami § 12 ust. 1 rozporz ą dzenia Ministra Rozwoju . W odpowiedzi Łódzki WIIH w piśmie z 1 kwietnia 2025 r. wskazał, że nie zgadza się ze stanowis kiem strony , iż spełni ła ona wymogi określone w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach, gdyż uwidoczniono jedynie cenę „ regularną ” (na pylonie, dystrybutorach) oraz najniższą cenę z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, natomiast nie uwidoczniono informacji o cenie promocyjnej dla 4 partii p aliw wbrew postanowieniom art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Organ Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 pierwszej instancji podkreślił, że adresatami promocji są konsumenci, a na przedsiębiorcy prowadzącym działalność handlową spoczywa m.in. obowiązek dopilnowania, by konsument bez podejmowania ż adnych dodatkowych działań, za każdym razem, wraz z produktem otrzymywał wyczerpującą i konkretną informację o jego cenie (w tym przypadku cenie obniżonej) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości, tak aby mógł dokonać świadomego wyboru. Brak uwidoczn ionej ceny promocyjnej paliw oraz oczekiwanie od konsumenta samodzielnego obliczenia tejże ceny, choćby poprzez prosty rachunek, tego wymogu nie spełnia. Wyjaśniono również, że Łódzki WIIH nie posiada uprawnień do wskazywania sposobu, w jaki przedsiębiorcy mają spełnić wymagania wynikające z ustawy o cenach , a to p odmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i ich respektowania. W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 cz erwca 1960 r. Kodeks (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.), zwanej dalej: „kpa” Łódzki WIIH zawiadomieniem z dnia 15 kwietnia 2025 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w sprawie wymierzenia przedsiębiorcy kary pieniężnej z tytułu nieuwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej cen (promocyjnych) dla 4 partii wyrobów (paliw) w brew postanowieniom art. 4 ust. 1 ustawy o cenach. Jednocześnie poinformowano, że na podstawie art. 10 § 1, art. 73 § 1 kpa , że stron ie przysługuje prawo do zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz prawo wnoszenia podań, żądań, wyjaśnień, odwołań, zażaleń . Ponadto wezwano przedsiębiorcę do przesłania informacji w zakresie: - uzyskanych pr zez przedsiębiorcę korzyści majątkowych lub straty w związku z naruszeniem obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach , - wielkości obrotów i przychodu za rok 2024, - sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwac h członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. W odpowiedzi w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. strona przedstawiła informacje w powyższym zakresie oraz podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie . Wskazała m.in., że w jej ocenie ustawa o cenach nie nakłada obowiązku w zakresie każdorazowego prezentowania wysokości cen z uwzględnieniem kwotowo rabatu na takich samych zasadach jak obowiązku prezentowania „zwykłych” cen na stacjach paliw. Powołała się przy tym na powszechną praktykę innych przedsiębiorców z branży paliwowej potwierdzającą takie rozumienie tej regulacji. Wskazała również, że schematyczne stosowanie przepisów ustawy o cenach spowodowałoby konieczność wycofania się z różnych promocji ze szkodą dla konsumentów. Jednocześnie strona wniosła o: - uwzględnienie zasady interesu konsumentów w dostępie do promocji jako interesu społecznego i uwzględnienie słusznego interesu przedsiębiorcy, który chce te promocje prowadzić, mimo, że nie ma możliwości racjonalnego informowania jadących kierowców o zróżnicowanych cenach (art. 7 k pa ), - uwzględnienie wątpliwości co do treści przepisów o cenach i rozstrzygnięcie ich na korzyść strony (art. 7a k pa ), - przeprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, k ierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 przy uwzględnieniu znanej praktyki innych przedsiębiorc ów w branży paliwowej(art. 8 ust. 1 kpa ) i umorzenie postępowania, względnie ustalenie braku podstaw do ukarania przedsiębior cy . W dniu 27 maja 2025 r. Łódzki WIIH, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach oraz art. 104 kpa wydał decyzję DP.KC.8.2025 , na mocy której nałożono na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 0 0 00 zł (słownie: dziesięć tysi ęcy złotych) z tytułu nieuwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej ceny (promocyjnej) dla 4 partii paliw, oferowanych w obniżonych cenach (dla aktywnych uczestników programu lojalnościowego przy zakupie tychże paliw) w czasie trwania kontroli, wbrew postanowieniom art. 4 us t. 1 ustawy o cenach. W dniu 27 czerwca 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Łódzki ego WIIH odwołanie od ww. decyzji. W odwołaniu strona zarzuciła naruszenie art. 7, 7a, 8 § 1, 9 kpa, art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju , art. 2 Prawa przedsiębiorców oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji, jak równi eż art. 189f § 1 - 3 kpa wnosząc o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, względnie orzeczenie o braku podstaw do wymierzenia kary. Pismem z dnia 1 lipca 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się po stępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji DP.KC.8.2025 Łódzki ego WIIH z 27 maja 2025 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z pr zysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 k pa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania . Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Nato miast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 W myśl § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, na stacjach benzynowych ceny paliw oznacza się i podaje w taki sposób, aby były one wyraźne i czytelne dla kierowców pojazdów poruszających się po drogach publicznych i zbliżających się do stacji benzynowej . Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych za łożeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli niep rawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężn ej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wie lkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowi onego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji DP.KC.8.2025 Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 27 maja 2025 r. (sygn. akt: DP .8361. 57 .2025), na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 0 0 00 zł (słownie: dziesięć tysi ęcy złotych). W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również zarzutów strony zawartych w odwołaniu. Po przeprow adzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Łódzkiego WIIH kary pieniężnej. Ustalenia kontroli dały podstawę do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Biorąc pod uwagę ustalenia stanu faktycznego zawarte w protokole kontroli, Prezes UOKiK stwierdził, że w niniejszym przypadku z całą pewnością doszło do naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen, albowi em uchybieni e dotyczył o wymogu uwidocznienia cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, na skutek Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 nieuwidocznienia cen po obniżce 4 rodzajów paliw oferowanych w obniżonych cenach . Przedsiębiorc a umożliwi ł konsumentom przystąpienie do program u loja lnościow ego , uprawniając ego do uzyskania obniżki cen produktów. Skorzystanie z obniżki w tym przypadku było oferowane z powodu samego uczestnictwa w programie . Obniżk a cen dla 4 rodzajów paliwa w ramach tego program u lojalnościow ego ma zatem postać generalną (rabaty ogłaszane w aplikacji na określone produkty) . Taką komunikacj ę marketingow ą należy potraktować jako informację o obniżeniu ceny , do której mają zastosowanie przepisy dotyczące uwidaczniania cen produktów oferowanych w obniżonych c enach. Ponadto o rgan drugiej instancji w wyniku analizy zgromadzonego materiału w sprawie zauważa, że przedsiębiorca wskazywał , że nalicz a rabat od ceny „regularnej” obowiązującej na stacji, na której dokonywana jest transakcja w momencie tankowania , a je dnocześnie nie wskazał wysokości rabatu od najniższej ceny z 30 dni przed obniżką. Mając powyższe na uwadze Prezes UOKiK informuje, ż e wskazanie korzyści konsumenta musi się odnosić przede wszystkim do najniższej ceny, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów, miało na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie prze jrzystych informacji dotyczących cen. Regulacje te mają zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. Rozwiązaniem tego problemu jest właśnie wskazywanie korzyści konsumenta względem najniższej ceny z 3 0 dni przed wprowadzeniem obniżki. Zgodnie z założeniami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/ UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), dalej jako: „dyrektywa Omnibus” , aby można było mówić o obniżce ceny to powinna być ona liczona w stosunku do naj niższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, a nie ceny rzeczywistej (regularnej). Jedynie odniesienie do najniższej ceny z 30 dni przed obniżką faktycznie świadczy, że mamy do czynienia z obniżoną ceną produktu. Prezes UOKiK stoi więc na stanowisku, że jeżeli przedsiębiorca informuje konsumentów o obniżce ceny zobowiązany jest wskazywać korzyści przede wszystkim wynikające z obniżki względem najniższej ceny z 30 dni przed obniżką. Tożsame stanowisko zaprezentował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europej skiej dalej jako: „TSUE” w wyroku z 26 września 2024 r w sprawie C - 330/23 orzekając, że art. 6a ust. 1 i 2 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych kon sumentom, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. należy interpretować w ten sposób, że wymaga on, aby obniżka ceny produktu ogłaszana przez podmiot gospodarczy w formie albo wartości procentowej, alb o zwrotu reklamowego mającego na celu podkreślenie korzystnego charakteru ogłoszonej ceny, została ustalona na podstawie „wcześniejszej ceny” w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, tj. najniższej ceny stosowanej przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie m oże być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki. TSUE wyraźnie wskazał, że cena sprzedaży produktu przedstawiana w ogłoszeniu jako cena obniżona w rzeczywistości nie może być taka sama jak ta „wcześniejsza cena” czy wręcz wyższa od niej. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 Podsumowują c Prezes UOKiK wskazuje, że jeżeli przedsiębiorca w dalszym ciągu chce informowa ć konsumentów o obniżeniu cen oferowanych przez siebie produktów , np. stosować obniżkę – 30 gr, musi mieć na względzie przy podawaniu ceny odwołanie do ceny z najniższej z 30 dni przed obniżką . S twierdzone w toku kontroli nieprawidłowości naruszały art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o cenach. W przedmiotowej sprawie zmiana kwalifikacji prawnej czynu ma miejsce w granicach art. 4 ustawy o cenach. Odmienna kwalifikacja narus zeń dokonana przez Prezesa UOKiK i tym samym stwierdzenie dodatkowego naruszenia ust. 1 w związku z ust. 2 w ramach tego samego przepisu – art. 4 ustawy o cenach, nie stanowi podstawy ani do zmniejszenia wymiaru kary ani do odstąpienia od wymierzenia kary. Nie stanowi również podstawy do zastosowania art. 138 § 2 Kpa nakazującego uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, ponieważ materiał dowodowy zebrany przez Łódzkiego WIIH jest wystarcza jący do orzeczenia przez organ drugiej instancji co do istoty sprawy. Zaznaczyć przy tym należy, że artykuł określający wysokość sankcji z tytułu przedmiotowego naruszenia, tj. art. 6 ust. 1 wskazuje, że jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o któ rych mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Należy podkreślić, że zmiana kwalifikacji czynu przez Prezesa UOKiK nie ma wpływu na wysokość wymierzonej kary administracyjnej. Mając na uwadze art. 139 kpa, tj. niedopuszczalność orzekania przez organ odwoławczy na niekorzyść strony odwołującej się, określanej jako zakaz reformationis in peius, nie mogłaby zostać wydana decyzja przez organ odwoławczy na niekorzyś ć strony. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 stycznia 2011 r. (II SA/Wa 720/10, Legalis) podkreślono, że: „Zakaz reformationis in peius wyraża się w tym, że organ odwoławczy nie może pogarszać, określonej decyzją organu pierwsze j instancji, sytuacji prawnej strony odwołującej się. Strona odwołująca się powinna bowiem pozostawać w usprawiedliwionym przekonaniu, że wniesione przez nią odwołanie, jeżeli nie okaże się skuteczne, spowoduje co najwyżej utrzymanie jej dotychczasowej syt uacji prawnej ustalonej zaskarżoną decyzją, w żadnym zaś przypadku nie doprowadzi do jej pogorszenia W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójny. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w dołączonym do akt sprawy protokole kontroli oraz załącznikach. Co więcej, zarówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszeni a przepisów ustawy o cenach, a co za tym idzie konieczność nałożenia kary pieniężnej, nie budz ą wątpliwości organu drugiej instancji. Podsumowując Prezes UOKiK stwierdził, że w niniejszej sprawie, stwierdzone nieprawidłowości naruszały postanowienia art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Prezes UOKiK wydał decyzję uchylającą skarżoną decyzję oraz orzekł w sprawie co do istoty w ten sposób, że nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 1 0 0 00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach . O rgan drugiej instancji orzekając jak powyżej, tak jak organ pierwszej instancji, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, s kalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przychodu, a także sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w i nnych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w spraw ie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Oceniając stopień naruszenia obowi ązków, Prezes UOKiK, uznał go za wysoki. W toku kontroli stwierdzono, że w przypadku wszystkich 4 rodzajów paliw oferowanych w cenach promocyjnych brak było informacji o cen ie po obniżce . Taki sposób uwidaczniania cen produktów oferowanych w obniżonych cen ach narusza bezpośrednio interesy ekonomiczne konsumentów , którzy przed dokonaniem zakupu powin ni dysponować jednoznaczną i niebudzącą wątpliwości informacją o cenach przy stosowanych obniżkach cen. Celem przepisów dotyczących uwidaczniania cen jest zagwar antowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu oraz szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. Cel ten powinien przyświecać interpretacji stosowanych przepisów. Jest to istotne w kontekście prawidło wego podawania ceny obniżonej oraz czytelnego sposobu prezentacji wszystkich informacji cenowych. Prezes UOKiK, wziął również pod uwagę skalę naruszenia obowiązków stwierdzając, że naruszenie obowiązków przedsiębiorcy wynikających z przepisów ustawy o cena ch dotyczyło wszystkich 4 rodzajów paliwa oferowanych w obniżonych cenach (100%). Należy również zauważyć, że strona została powiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli i o jej zakresie przedmiotowym. Zawiadomienie strona odebrała 1 2 lutego 202 5 r., n atomiast kontrola rozpoczęła się 26 lutego 202 5 r. Zatem miała ona, wystarczająco dużo czasu, by przygotować się do kontroli i wyeliminować ewentualne nieprawidłowości. Ponadto organ drugiej instancji przyjął na podstawie zgromadzonego w aktach kontroli materiału dowodowego, że czas trwania naruszenia rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który jednocześnie był pierwszym dniem kontroli . Z kolei oceniając dotychczasową działalność przedsiębiorcy wzięto pod uwagę, że Łódzki WIIH w okresie osta tnich 12 miesięcy nie nakładał na stronę kar pieniężnych z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach. Strona oświadczyła, że nie osiągnęła korzyści ani strat w związku z naruszeniem obowiązków w zakresie uwidocznienia ceny w m iejscu sprzedaży detalicznej przy stosowanej obniżce cen . Oceniając z kolei wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, uwzględniono deklarowany przez stronę przychód i wielkość obrotu, które wskazują, iż kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożeni a dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Wymierzona kara nie została określona w jej górnych dopuszczalnych granicach, a jej wysokość jest proporcjonalna do zakresu naruszenia oraz nie przekracza możl iwości finansowych . Natomiast przesłanka zawarta w art. 6 ust. 3 pkt 4 ustawy o cenach nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową w przedmiotowej sprawie nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kara w wysokości 1 0 0 00 zł jest właściwa do spełnienia celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europe jskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), dalej jako: „dyrektywa Omnibus” i proporcjonalna do rozmiaru stwi erdzonych nieprawidłowości. Ponadto zauważa, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach kara za niedopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy wynosi do 20 000 zł. W odwołaniu przedsiębiorca zarzucił Łódzkiemu WIIH m.in. b łędną wykładnię art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju - i uznanie że strona naruszył a obowiązek należytego informowania o cenach poprzez brak wyeksponowania na cenniku przy stacji paliw ceny poszczególnych paliw z uwzględnieniem indywidualnego rabatu przewidzianego dla niektórych klientów . Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK wskazuje, że o koliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o cenach, w konsekwencji czego na ł ożono na nią administracyjną karę pieniężną w wysokości 10 000 zł. A ktem prawnym regulującym sposoby informowania konsumentów o c enach jest ustawa o informowaniu o cenach. Należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 4 ww. ustawy, stanowiąc o sposobie przekazywania konsumentom informacji o cenach oferowanych produktów wskazują wprost na obowiązek ich uwidocznienia w miejscu świadczenia us ług w taki sposób, aby były one podane w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen ( art. 4 ust. 1 ww. ustawy), a w przypadku produktów oferow anych w obniżonych cenach zobowiązują przedsiębiorcę do uwidocznienia i nformac ji o obniżonej cenie oraz o najniższej cenie produktu obowiąz ującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Wymagania te, jak wynika z treści art. 4 ust. 6 tej ustawy, zostały doprecyzowane w rozporządzeniu Ministra Rozwoju . W § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia wskazano, że na stacjach benzynowych ceny paliw uwidacznia się w taki sposób, aby były one czytelne dla kierowców pojazdów zbliżających się do stacji, poruszających się po drogach publicznych . Prezes UOKiK wskazuje, że rzetelna, niebudzą ca wątpliwości informacja o cenie oferowanych produktów , również tych oferowanych w obniżonych cenach jest istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą . Nale ży bowiem podkreślić, że jednym z głównych celów nałożenia na przedsiębiorców obowiązków zawartych w omawianej ustawie o cenach jest wzmocnienie szeroko pojętej ochrony konsumenta. Bez wątpienia, uwidocznione informacj e o cenie towaru lub usługi umożliwiaj ą konsumentowi porównanie poszczególnych cen, a następnie dokonanie właściwego wyboru, z uwzględnieniem jego sytuacji finansowej. Warto także dodać, że cena jest jednym z podstawowych wyróżników towarów i usług, poza indywidualnymi preferencjami konsumentó w, mającym wpływ na decyzje o zakupie towaru lub usługi. Strona sama przyznaje, że nie uwidoczniła ceny po obniżce, a jedynie wskazała : cenę bez obniżki, wysokość rabatów, tj. - 30 gr/litr oraz - 20 gr/litr oraz najniższe ceny z 30 dni przed obniżką dla wszy stkich 4 paliw objętych promocj ą, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 a c enę po obniżce konsument musiał obliczyć we własnym zakresie odejmując kwotę rabatu (20 gr albo 30 gr) od ceny bez obniżki. Jest oczywiste, że konieczność wykonania nawet najprostszych działań w celu obliczenia ceny po obniżce, czyli wartości którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za produkt, nie może być uznane za jednoznaczne, niebudzące w ątpliwości uwidocznienie tej ceny. W świetle powyższego, należy stwierdzić , że ustalenia p oczynione przez organ pierwszej instancji w toku kontroli tj. jak sama strona przyznaje - nieuwidocznienie ceny po obniżce, stanowiły podstawę do przyjęcia, iż strona naruszyła dyspozycję art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach , a więc dopu ściła się czynu o charakterze deliktu administracyjnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 tej ustawy . Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie, tj. w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nakazują właściwemu organowi IH wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ww. przepisami, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał powyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia ka ry pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). Należy podkreślić, że odpowiedzialność określona w art. 6 ust . 1 ustawy o informowaniu o cenach ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 tej ustawy . Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka związanego z prowa dzoną działalnością gospodarczą (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych p rawem obowiązków, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają okoliczności, na które strona powołuje się w odwołaniu, w wyniku których doszło do naruszenia prawa . Strona, j ako profesjonalista na rynku, miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. Była ona obowiązana uwidocznić w miejscu świadczenia usług informacje o ich cenach w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwośc i , tj. w przypadku ogłoszenia obniżki ceny uwidocznić cenę po obniżce. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie strona dla 4 rodzajów paliw oferowanych w obniżonych cenach nie wykonała powyższych obowiązków , a więc zaistniały przesłanki do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz wymierzenia jej kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust . 1 ustawy o informowaniu o cenach. Prezes UOKiK, po analizie całokształtu materiału dowodowego, w szczególności p rotokołu kontroli z 1 3 marca 202 5 r. (nr akt kontroli: DP.8361.57.2025 ) , nie miał wątpliwości co do zaistnienia faktu naruszenia ww. przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług . Stan faktyczny zg romadzony i zawarty w protokole kontroli i załącznikach do protokołu, nie budzi żadnych wątpliwości Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 organu drugiej instancji. Jak wynika z akt sprawy, brak było uwidocznionego cen y po obniżce dla 4 rodzajów paliw oferowanych w obniżonych cenach . Niezrealiz owanie obowiązków wskazanych w art. 4 ust. 1 – 5, zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. A zatem w niniejszej sprawie, Łódzki WIIH był uprawniony do nałożenia na stronę kary pieniężnej w granicach pr zewidzianych ustawowo, tj. w wysokości do 20 000 zł. Po uwzględnieniu wszystkich przesłanek wymiaru kary, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, stronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 1 0 000 zł, która zbliżona jest do progu d olnego wymiaru kary i stanowi 5 0 % górnego wymiaru kary. W ocenie Prezesa UOKiK p owołanie się przez stronę w odwołaniu na art. 536 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071), dalej jako: „K odeks c ywilny ” lub „Kc” , należy uznać za bezpodstawn e, gdyż przepis ten w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania . Ustawa o cenach określa obowiązki przedsiębiorców w zakresie informowania o cenach w miejscach sprzedaży detalicznej i świadczenia usług, natomiast art. 536 Kc re guluje ogólne zasady ustalania ceny w umowach, wskazując, że cenę można określić przez wskazanie podstaw do jej ustalenia , zatem Kodeks cywilny nie precyzuje sposobu informowania konsumentów o cenach. „Artykuł 536 § 1 KC odnosi się do sytuacji, gdy cena w konkretnej kwocie nie została uzgodniona w umowie, a strony umowy sprzedaży przewidują ustalenie jej wysokości na podstawie np. kalkulacji kosztów wyprodukowania kupowanej rzeczy (tzw. cena kosztorysowa), oszacowania przez rzeczoznawcę czy osobę trzecią ( K omentarz do kodeksu cywilnego pod red. Gerarda Bieńka).” Ustawa o cenach zawiera jednoznaczną definicję ceny , przez którą należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach) . Przepisy ustawy o cenach stanowią lex specialis w stosunku do Kodeks u cywiln ego i mają na celu ochronę konsumentów poprzez zapewnienie im przejrzystych i porównywalnych informacji o cenach towarów i usług. Tym samym przedsiębiorca prowadzący stację paliw w zakresie uwidaczniania cen musi spełniać wymagania ustawy o cenach. Mając powyższe na uwadze w ocenie organu drugiej instancji zarzut przedsiębiorcy błędn ej wykładni art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach i § 1 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju należy uznać za niezasadny. Ponadto w odwołaniu strona zarzucił a Łódzkiemu WIIH : − naruszenie interesu konsumentów w dostępie do promocji jako słusznego interesu społecznego obywateli i naruszenie interesu strony, któ ra nie ma możliwości racjonalnego informowania kierowców w ruchu o szczegółach cen promocyjnych (art. 7 kpa), w sytuacji gdy alternatywą jest zaniechanie prowadzenia podobnych promocji dla klientów; − naruszenie zasady uwzględnienia wątpliwości prawnych (co do stosowania przepisów o cenach) na korzyść strony (art. 7a kpa), zwłaszcza wobec odmowy przedstawienia przez organ pierwszej instancji na wniosek strony prawidłowego zachowania przedsiębiorcy; − brak przeprowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie j ego uczestników do władzy publicznej, zgodnie z zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 traktowania - przy uwzględnieniu znanej i takiej samej praktyki innych przedsiębiorców w branży paliwowej (art. 8 § 1 kpa); − odmowę dokonania należytego i wy czerpującego poinformowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych (właściwe eksponowanie cen w badanej sytuacji), które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (w tym usunięcia narusz enia prawa w toku postępowania) a przez to naruszenie art. 9 kpa; − naruszenie art. 2 Prawa przedsiębiorców oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji - poprzez nałożenie kary na stronę za realizację praktyki w zakresie uwidaczniania na stacjach paliw cen promocyjnych, powszechnie stosowanej również przez konkurencyjnych wobec ukaranego podmiotu przedsiębiorców, wobec których kary takie nie są nakładane ani nie toczy się postępowanie w tym kierunku . Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK zauważa, że ww. przepisy kpa o kreślają zasady postępowania administracyjnego. Stanowią one m.in., że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, a w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 kpa). Ponadto, wskazują, że przed wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia (decyzji) organ jest obowiąza ny w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, zaś określona sprawa oceniania jest na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, a następnie pełnej analizy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustalenia podst awy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 1056/13, LEX nr 1486656). Na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodnion a , a podjęte przez organ rozs trzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia powinny znaleźć odzwierciedlenie w decyzji. W ocenie Prezesa UOKiK, w przedmiotowej sprawie, Łódzki WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami postępowania administracyjnego, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania kontrolnego. Organ pierwszej instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ustalenia kontroli zostały udokumentowane w protokole kontroli z 1 3 marca 202 3 r. (nr akt kontroli: DP.8361.57.2025 ). Zgodnie art. 76 § 1 kpa protokół kontroli jest dokumentem urzędowym. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokó ł kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ sta nowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota pr otokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 Z protokołu kontroli sporządzonego przez Łódzkiego WIIH wynika, że w dniu kontroli tj. 26 lutego 202 5 r. oferowano 4 rodzaje pali w w obniżonych cenach dla aktywnych uczestników programu lojalnościowego w ramach akcji promocyjnej „Zimowe podróże z rabatami ” . Obniżka cen została jasno zakomunikowana konsumentom poprzez umieszczenie na dystrybutorach, na sali sprzedaży przy ladzie kaso wej sklepu, na filarach przy dystrybutorach plakatów i naklejki informujące o akcji promocyjnej . N ieuwidocznieni e cen po obniżce 4 rodzajów paliw oferowanych w obniżonych cenach nie spełnia wymagań przepisów dotyczących uwidocznienia cen i nie zapewnia kon sumentom ich praw a do jednozn acznej, niebudzącej wątpliwości i umożliwiającej porównanie informacji o cenie produktów oferowanych w obniżonych cenach. W ocenie Prezesa UOKiK zasadność oraz podstawy wydania decyzji zostały stronie dokładnie wyjaśnione, a wydana przez Łódzkiego WIIH decyzja odpowiada prawu i jest wynikiem błędnych działań strony. Prezes UOKiK nie zgadza się z twierdzeniem strony, że wydając decyzję DP.KC.8.2025 z 27 maja 2025 r. Łódzki WIIH narusz ył interesu konsumentów w dostępie do promoc ji jako słusznego interesu społecznego obywateli oraz narusz ył interes strony, która nie ma możliwości racjonalnego informowania kierowców w ruchu o szczegółach cen promocyjnych . W opinii Prezesa UOKiK realizacja obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 2 usta wy o cenach jest konsekwencj ą ogłoszenia obniżki cen (promocji) , ale w żaden sposób nie wyklucza stosowania promocji cenowych. Przedsiębiorca może zastosować obniżkę cen bez informowania o tym konsumentów, ale j eżeli informuje o obniżeniu ceny produktów zo bowiązany jest do spełnienia wymagań art. 4 ust. 2 tj. uwidocznienia zarówno ceny po obniżce jak i najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. O bowiązek wynikający z powyższego przepisu ma charakter generalny i poza art. 4 ust. 3 i 4 ww. ustawy nie przewiduje wyjątków. W opinii Prezesa UOKiK prowadzenie akcji promocyjnej, w ramach której informuje się o obniżeniu ceny produktu pociąga za sobą obowiąz ki wynikające z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Strona powołuje się na trudności w oznacze niu ceny promocyjnej, jednakże w ocenie Prezesa U OKiK nie ma to znaczenia dla ustalenia odpowiedzialności z tytułu naruszenia przepisów ustawy o cenach. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że p rzedsiębiorca powinien uwidocznić cenę po obniżce bez względu n a związane z tym trudności. Niedopuszczalne jest przenoszenie na konsument a czynności wyliczenia ceny jaką musi on zapłacić za wybrane przez siebie produkty . Należy jeszcze raz podkreślić, że głównym celem ustawodawcy, przy uchwalaniu przepisów w zakresie uwidaczniania cen było zapewnienie konsumentom prawa do informacji o cen ach , a nie zmniejszanie uciążliwości prawa dla przedsiębiorców. W myśl orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego przepisy ustawy o cenach z uwagi na cele ustawy, tj. ochronę konsu mentów podlegają ścisłej wykładni. Stąd też niedopuszczalne jest, aby przedsiębiorcy, powołując się na specyfikę prowadzonej działalności, modyfikowali bądź też odstępowali od ustawowych kryteriów określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach (wyroki NSA z 9 października 2019 r., sygn. akt II GSK 710/19 i z 28 września 2021 r. (sygn. akt II GSK 805/21). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 października 2019 r., sygn. akt II GSK 710/19 stwierdził, że „Ocena, czy w danym przypadku uwidoczn ienie ceny jednostkowej towaru (usługi) byłoby lub też nie byłoby przydatne ze względu na rodzaj lub przeznaczenie towaru Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 i można zaniechać jej uwidaczniania, stanowi wytyczną ustawową dla właściwego ministra do uregulowania tej kwestii rozporządzeniem. Ni e oznacza ona, że o przydatności uwidaczniania ceny rozstrzygać może każdorazowo przedsiębiorca, przyjmując swoje własne kryteria celowości informowania o cenach odpowiednich produktów". W odwołaniu strona przywołuje również art. 7a kpa i zasadę rozstrzyga nia wątpliwości prawnych na korzyść przedsiębiorcy . Zasada ta nie oznacza jednak, że zawsze, gdy pojawiają się różne rozumienia normy prawnej, niezależnie od poprawności argumentacji, należy zawsze stosować wykładnię prawa korzystną dla przedsiębiorcy. W art. 7a kpa zasada rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości co do treści prawa na korzyść strony odnajduje zastosowanie w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stro nie uprawnienia. W odniesieniu do wątpliwości co do treści norm prawnych należy wskazać, że w art. 7a § 1 kpa nie chodzi o sytuacje, w których pojawiają się wątpliwości interpretacyjne przepisów mających zastosowanie w danej sprawie, a o przypadki, w który ch pomimo użycia różnych metod wykładni, wciąż pozostają co najmniej dwa, równie uprawnione, sposoby rozumienia danego przepisu (wyrok NSA z dnia 18 października 2022 r., III OSK 1347/21). W niniejszej sprawie nie zachodzą „niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego". Wszystkie ustalenia kontroli wraz z fotografiami w postaci załączników zostały udokumentowane w protokole kontroli DP.8361.57.2025 . Zarówno organ pierwszej instancji jak i Prezes UOKiK nie mają wątpliwości co do stanu faktycznego , a w szczególności do ustalenia, że dla 4 rodzajów paliw oferowanych w obniżonych cenach nie wskazano ceny po obniżce , a jedynie cenę bez obniżki, najniższą cenę z 30 dni przed obniżką oraz wysokość rabatu . Cenę po obniżce konsument musiał obliczyć we wła snym zakresie odejmując kwotę rabatu (20 gr albo 30 gr) od ceny bez obniżki. Podsumowując zarówno stan faktyczny sprawy, jak i zastosowanie obowiązujących w sprawie przepisów nie wywołuje trudności czy wątpliwości. Wydana przez Łódzkiego WIIH decyzja odpowiada prawu i jest wynikiem błędnych działań stron, a nie wątpliwości co do treści obowiązujących przepisów. Strona w odwołaniu zarzuc a również, że w toku kontroli WIIH w Łodzi odmówił wskazania w jaki sposób należy prezentować ceny po obniżce paliwa. Prezes UOKiK zauważa, że Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej, jak wskazał organ pierwszej instancji w swojej decyzji, nie jest uprawniony, aby ograniczać przedsiębiorcę w wyborze sposobu prezentacji ceny . Pamiętając oczywiście , że na stacjach benzynow ych ceny paliw oznacza się i podaje w taki sposób, aby były one wyraźne i czytelne dla kierowców pojazdów poruszających się po drogach publicznych i zbliżających się do stacji benzynowej ( § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoj u) w § 3 ust. 2 ww. r ozporządzenia Ministra Rozwoju wskazano , że c enę (rozumianą jako wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę , a więc w tym wypadku cenę po obniżce) , cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; w cenniku; w katalogu; na obwolucie; w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. K atalog sposobów uwidaczniania cen wskazany w w w. przepisie rozporządzenia ma charakter katalogu otwartego. Użycie w treści tego przepisu sformułowania „w Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 szczególności" wskazuje, że wymieniony katalog jest jedynie przykładowym wyliczeniem sposobów uwidaczniania informacji cenowych . To przedsiębiorca d ecyduje, który sposób uwidaczniania cen przyjmie w swojej placówce handlowej. Należy przy tym pamiętać, że przedsiębiorca to profesjonalista, który obowiązany jest prowadzić działalność gospodarczą z należytą starannością. Do jego obowiązków należy m.in. zaznajomienia się z przepisami, które są związane z prowadzoną przez niego działalnością oraz ich stosowanie, i to on ponosi on odpowiedzialność za podejmowane działania . Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, ma obowiązek znać i przestrzegać przepis y prawa związane z wykonywaną działalnością. Jest ona obowiązana zorganizować swoją działalność w taki sposób, aby nie dopuścić do naruszenia prawa. Ponadto w kontekście odmow y Łódzkiego WIIH należytego i wyczerpującego poinformowania strony o okoliczności ach faktycznych i prawnych (właściwe eksponowanie cen w badanej sytuacji), które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (w tym usunięcia naruszenia prawa w toku postępowania) strona wskazała n a naruszenie art. 9 kpa . Prezes UOKiK nie zgadza się z powyższym zarzutem. Z wraca uwagę, że z mocy art. 9 kpa na organach administracji publicznej spoczywa obowiązek wszechstronnego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjne go, a także czuwanie nad tym aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa. W tym celu nałożono na organy obowiązek udzielania stronom niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Jednakże przepis ten nie może być w każdych okolicznościach rozumiany tak , że zwalnia stronę od wszelkiej dbałości o własne interesy i od wszelkiej aktywności procesowej (zob. wyrok NSA z 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 51/08, LEX nr 467107). W orzecznictwie sądowoadministracyjny m przyjmuje się, że wskazana norma prawna nie stawia organu administracji w pozycji pełnomocnika strony, ponieważ uregulowany w tym przepisie obowiązek jest mimo wszystko ograniczony, a jego celem nie jest doprowadzenie do rozstrzygnięcia sprawy na korzyść obywatela, lecz jedynie "wyrównanie szans" (zob. np. wyrok NSA z 27 sierpnia 1997 r., sygn. akt III SA 66/96), w którym trafnie przyjęto, że użyty w art. 9 kpa zwrot "należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych" nie może być utożsamiony z udzielaniem stronom pomocy prawnej czy zastępowaniem ich aktywności poprzez instruowanie o wyborze optymalnego sposobu postępowania. Również w wyroku z 27 czerwca 2017 r. (sygn. akt II OSK 1867/16) NSA stwierdził, że realizacja przez organ administracji publicznej obowiązku informowania stron, o którym mowa w art. 9 kpa , nie polega na udzielaniu porad prawnych, a jedynie na ogólnym ukierunkowaniu strony co do przepisów prawa znajdujących zastosowanie w jej sprawie. Stanowisko to jest tym bardziej aktualne w przedmiotowej sprawie, w której strona jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się działalnością gospodarczą . Tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 9 czerwca 1999 r. (sygn. akt III RN 12/99) wskazał, że "Obowiązek należytego o raz wyczerpującego informowania stron przez organ administracyjny o okolicznościach faktycznych i prawnych, mogących wpływać na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 9 kpa ), nie zwalnia przedsiębiorcy prowadzącego profesjo nalną działalność gospodarczą z obowiązku znajomości przepisów prawnych i dołożenia należytej Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 staranności w zakresie jej prowadzenia." (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. II SA/Rz 1213/23). Dodatkowo strona w odwołaniu przywołuje zasadę równości prawnej przedsiębiorców (art. 2 Prawa przedsiębiorców oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji) oraz zasadę pogłębiania zaufania (art. 8 kpa) wskazuj e , że z uwagi na specyfikę rynku handlu detalicznego paliw powstał a swojego rodzaju praktyka w zakresie promocji cenowych i wszyscy przedsiębiorcy , podobnie jak strona , rozumieją i stosują przepisy ustawy o cenach. Przedsiębiorca nie kwestionuje zatem faktu, że nie wskazał ceny paliwa po obniżce , ale zwraca uwagę, że inn i przedsiębiorcy również nie przestrzegają obowiązków wynikających z ustawy o cenach i w jego ocenie przymuszanie wyłącznie jego do wycofania się z tego rodzaju promocji i nałożenie indywidualnej kary oznacza nierówne traktowanie przedsiębiorców oraz narus zenie zasady konkurencyjności. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK zauważa, że kontrola przeprowadzona przez Łódzkiego WIIH , dotyczyła strony , a nie innych przedsiębiorców i stąd też administracyjna kara pieniężna została nałożona na niego z uwagi na n ieprzestrzeganie przepisów ustawy o cenach . Ponadto naruszenie przepisów ww. ustawy przez innych przedsiębiorców nie stanowi okoliczności wyłączającej, czy nawet ograniczającej odpowiedzialność kontrolowanego przedsiębiorcy. Celem ustawy o cenach jest ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacja dotycząca ceny służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodar czą. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży d etalicznej towarów. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. Ponadto o rgan drugiej instancji zwraca uwagę, że w komentarzu do kpa Andrzej Wróbel wskaz uje, że (Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el., 2015) zawarta w art. 8 zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określa wyraźnie to, co implicite jest zawarte w zasadzie pr aworządności. Z zasady wyrażonej w art. 8 Kpa wynika bowiem przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylk o postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Dalej można przy toczyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku podkreśla, że w celu realizacji pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa konieczne jest „przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy , konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa” (wyrok z dnia 7 grudnia 1984 r., III SA 72 9/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 W ocenie Prezesa UOKiK w przedmiotowej sprawie tak właśnie postępował Łódzki WIIH w postępowaniu przeprowadzonym ściśle zgodnie z wymogami kpa, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania kontrolnego. W niniej szej sprawie, co szeroko omówiono wcześniej, bez najmniejszej wątpliwości stwierdzono, że strona nie dopełniła swojego obowiązku i nie uwidoczniła informacji o cenach po obniżce w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, a więc organ pierwszej instanc ji zobligowany był do wymierzenia kary pieniężnej. Jako kolejny zarzut wobec Łódzkiego WIIH przedsiębiorca wskazał błędną wykładnię i brak zastosowania zasad z art. 189f § 1 - 3 kpa poprzez brak odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, w szczególności wobec bezzasadnej odmowy pouczenia przedsiębiorcy na jego wniosek, w celu umożliwienia mu usunięcia naruszenia prawa, a w zamian zastosowanie kary w celach prewencyjnych i represyjnych. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych i poprzestania na pouczeniu. P rzepis ten przewiduje dwa warunki, któ re muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielk ie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W trakcie kontroli ustalono, że przedsiębiorca naruszył swoje obowiązki dotyczące uwidaczniania cen po obniżce 4 rodzajów paliw of erowanych w obniżonych cenach , co stanowi 100 % wszystkich skontrolowanych w tym zakresie. Stwierdzone nieprawidłowości miały wpływ na podjęcie decyzji przez konsumentów o zakupie produktu i godziły w ich prawo do pełnej i rzetelnej informacji o cenie prod uktu oferowanego po obniżonej cenie. Stąd też wagi naruszenia prawa nie można było uznać za znikomą. Dodatkowo Prezes UOKiK jeszcze raz podkreśla, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowa nia. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów lub usług konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o cenach, co wskazano wcześniej, jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Jak już wskazano wcześniej wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych prod uktów miały na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen, a także stworzenie identyczne warunki dla podmio tów prowadzących działalności gospodarczą. Tym samym, podobnie jak stwierdził to organ pierwszej instancji, w ocenie Prezesa UOKIK przesłanka pierwsza nie została spełniona. Strona nie podjęła żadnych działań mających na celu usunięcie stwierdzonych niepra widłowości. Zatem r ównież przesłank a dotyczącą zaprzestania naruszenia nie została spełniona , w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 18 Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pienię żną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pienię żna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być pro wadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Łódzki WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Łódzkiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to s amo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 kpa nie spełni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek f aktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem dla 100% skontrolowanych produktów o obniżonej cenie nie uwidoczniła ceny po obniżce, a jedynie wskazała: cenę bez obni żki, wysokość rabatów oraz najniższe ceny z 30 dni przed obniżką dla wszystkich 4 paliw objętych promocją, a cenę po obniżce konsument musiał obliczyć we własnym zakresie. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania o dstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kod eks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie narusze nia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszen ia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Waru nkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa n ie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ informacja o cenie (w tym przypadku cenie po obniżce) musi być uwidocznione przez p rzedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi w obniżonej cenie , tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 19 przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwoś ci zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. Podsumowując Prezes UOKiK stwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, było prawidłowe i zgodne z prawem. Nałożona kara pieniężna w wysokości 1 0 0 00 zł, nie została wymierzona w kwocie stanowiącej 50 % maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Natomiast zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowe go, względnie orzeczenie o braku podstaw do wymierzenia kary , nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek ban kowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Łodzi w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie post ępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej obj ętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracy jnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowy ch. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 20 Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post ępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) . Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/