DIH-III-135/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 28 listopada 2025 r. DIH - 3.707.141.2025.SD DECYZJA DIH - 3.707.135.2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, ze zm. ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 26 sierpnia 2025 r. nakładającej na przedsiębiorcę BW spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Zielon ej Górze , karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) za niedopełnienie obowiązku z art. 4 ust. 1 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach od 30 maja i 11 czerwca 2025 r., inspektorzy reprezentujący Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Lubuskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli z 30 maja 2025 r. nr ZNR.91.2025, przeprowadzili kontrolę w placówce gastronomicznej, należącej do przedsiębiorcy XXX , zwanego dalej „stroną” lub „przedsiębi orcą” . Na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców ( Dz.U. z 2025 r. poz. 1480 ), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców”, do przedsiębiorcy skierowano zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli z 24 kwietnia 2025 r. sygn. : ZNR.8363.83.2025 , ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego m.in. przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) zwanej dalej: „ustawą o cenach” oraz rozporządzen ia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776) . Pismo odebrano 6 maja 2025 r . W toku kontroli sprawdzono prawidłowość uwidaczniania cen potraw i napojów oferowanych do s przedaży w prowadzonej przez przedsiębiorcę restauracji. Cen y potraw i napojów uwidocznione były w postaci cennika – menu . Przedsiębiorca zapewnił konsumentom wystarczającą liczbę cenników zawierających ceny oferowanych potraw i napojów. Do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 kontroli prawidłowości uwidaczniania cen wytypowano 100 rodzajów oferowanych potraw i napojów. Zakwestionowano łącznie sposób uwidocznienia cen 78 potraw i napojów z uwagi na brak określenia ilości potrawy lub napoju, którego dotyczyła cena. Powyższe stan owi naruszenie art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776), zwanego dalej „rozporządzeniem Ministra R ozwoju" . Wskazane ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 30 maja 2025 r. (nr akt kontroli: ZNR.8363.83.2025 ) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. Do protokołu kontroli strona nie zgłosiła uwag w przewidzianym ustawowo terminie . W związku z us taleniami kontroli, pismem z 28 lipca 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, ze zm.), zwanej dalej „kpa”, Lubuski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, wbrew obowiązkom określonym w art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w zw. z § 9 ust . 2 rozporządzenia Minist ra Rozwoju. Jednocześnie na podstawie art. 10 § 1 kpa poinformowano, że strona może brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadać się, co do zebranych dowodów i co do przesłanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust. 3 ustaw y o cenach oraz zapoznać się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami. Ponadto wezwano stronę do przesłania informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętego w 202 4 r. Zawiadomienie to doręczono stronie 1 sierpnia 2025 r. Strona nie skorzystała z p rzysługujących jej praw, a także nie dostarczyła do Lubuskiego WIIH informacji o wielkości obrotów i przychodu za zakończony rok obrotowy. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, 26 sierpnia 2025 r. Lubuski WIIH wydał decyzję (nr akt: ZNR.8363. 83.2025 ) , na mocy której nałożył na przedsiębiorc ę karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, za naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 tej ustawy w związku z § 9 ust. 2 rozpor ządzenia Ministra Rozwoju w sprawie uwidaczniania cen, które polegały na braku wymaganych informacji o ilości potraw i napojów , do którego odnosi się podana cena (78 produktów). Dnia 2 października 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ( dalej jako „Prezes UOKiK”, „organ drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Lubuskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona z uwagi na znikomą wagę naruszenia prawa wniosła o uchylenie decyzji o nałożeniu kary lub alternatywnie o jej znaczące obniżenie do kwoty 250 zł. Pismem z 9 października 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Lubuskiego WIIH z 26 sierpnia 2025 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoz nania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz weryfikuje, czy dana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 229), dalej jako: „ustawa o Inspekcji Handlo wej”, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, (zwany dalej: „wojewódzkim inspektorem IH”). Organem wyższego stopnia jest P rezes UOKiK. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Dodatkowo sposób uwidaczniania cen towarów (lub usług) regulują przepisy rozporządzenia Minist ra Rozwoju. Zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia, przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii lub hotelarstwa uwidacznia ceny oferowanych potraw, wyrobów, noclegów, wyżywienia i innych oferowanych usług w cenniku. Natomiast, w świetle § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia, cennik, o którym mowa w ust. 1, zawiera także aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub wyrobu, pod którą są one sprzedawane oraz o kreślenie ilości potrawy lub wyrobu, do którego odnosi się cena. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach, wojewódzki inspektor IH nakłada na niego, w drodze decy zji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten, w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi IH wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostałyby wyeliminowane. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obo wiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się następujące przesłanki: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, w cześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje na łożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rad y (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1 , ze zm.). W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej przez inspektorów reprezentujących Lubuski WIIH w restauracji, należącej do przedsiębiorcy , w której prowadził działalność gastronomiczną stwierdzono w udostępnionej konsumentom karcie menu w odniesieniu do 78 (spośród 100 skontrolowanych) pozycji, brak określenia ich ilości, do których odnosiła się uwidoczniona cena, co stanowiło naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz (w przypadku ilości potraw i napojów) § 9 u st. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Odwołując się od wydanej decyzji strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 8 ust. 1 kpa, art. 6 ust. 3 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach oraz art. 107 w zw. z art. 189f § 1 kpa. Ponadto strona zwróciła się o uchylenie decyzji o nałożeniu kary lub alternatywnie o jej znaczące obniżenie do kwoty 250 zł. Wskazała , że waga naruszenia braku określenia ilości potraw i napojów w cenniku jest znikoma, ponieważ brak było tu celowego działania skarżącego . Strona dodaje również, że brak tej informacji nie miał istotnego wpływu na decyzje zakupowe konsumentów. W jej ocenie nałożenie kary nie w pełni uwzględnia proporcjonalność oraz wagę naruszeń, które nie wynikają z umyślnego działania. Ponadto strona podk reśliła, że w toku kontroli przedsiębiorca podjął dobrowolne i natychmiastowe działania naprawcze, które wyeliminowały wszystkie stwierdzone nieprawidłowości. W związku z tym, zdaniem strony, należy wziąć pod uwagę niewielką szkodliwość społeczną tego czyn u, co stanowi podstawę do złagodzenia lub uchylenia kary. Prezes UOKiK, po ponownym przeanalizowaniu całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności protokołu kontroli z 30 maja 2025 r. wraz z załącznikami, nie miał wątpliwości w k westii naruszenia przepisów ustawy o cenach. Stan faktyczny opisany w protokole kontroli i jego załącznikach, nie budzi żadnych wątpliwości organu drugiej instancji. Zgodnie z udokumentowanymi ustaleniami do oceny wytypowano łącznie 100 pozycji z cennika , przy czym nieprawidłowości stwierdzono w przypadku 78 pozycji potraw i napojów ze względu na brak informacji o gramaturze, w stosunku do której była uwidoczniona cena . Biorąc pod uwagę powyższe Lubuski WIIH słusznie uznał, że stwierdzone nieprawidłowości naruszają przepisy art. 4 ust. 1 ustawy o cenach w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju . Równocześnie organ drugiej instancji pragnie podkreślić, że p rzedsiębiorca nie kwestionował ustaleń kontroli i sposobu jej prowadzenia, a protokół zos tał podpisany bez uwag. Zgodnie z art. 76 § 1 kpa protokół kontroli jest dokumentem urzędowym tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Protokół stanowi niepodważalny i wiarygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuści ł się kontrolowany przedsiębiorca. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Prezes UOKi K podkreśla, że celem ustawy o cenach jest ochrona praw konsumenta. W myśl art. 4 ust. 1 ww. ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwoś ci oraz umożliwiający porównanie cen. Zgodnie z § 9 ust. 1 i 2 Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju, przedsiębiorca prowadzący działalność usługową w zakresie gastronomii uwidaczniania ceny oferowanych potraw, w tym napojów w cenniku. Wspomniany cennik musi zaw ierać aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub napojem, w szczególności pełną nazwę potrawy, napoju, pod którą jest ona sprzedawana oraz określone ilości potrawy lub napoju , do której odnosi się cena. Prezes UOKiK wskazuje, ż e obowiązek uwidaczniania cen i cen jednostkowych dotycz y wszystkich przedsiębiorców i nie ma znaczenia rodzaj prowadzonej działalności, forma sprzedaży oraz wieloletnie przyzwyczajenia przedsiębiorcy do sposobu podawania cen w cenniku (menu). Tym samym strona, jako profesjonalista działający na rynku od 3 marca 2015 r. (zgodnie z KRS ) miała obowiązek znać i stosować się do przepisów prawa związanych z prowadzoną przez nią działalnością. Była ona obowiązana uwidocznić w cenniku ceny oferowanych potraw i napojów w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, poprzez podanie obok ceny oraz pełnej nazwy, także ilości potrawy, do której ta cena się odnosi . Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie strona dla sko ntrolowanych 78% pozycji w cenniku nie wykonała powyższego obowiązku, co stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu i wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej . Prezes UOKiK podkreśla, że odpowiedzialność określon a w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 4 ust. 1 tej ustawy w związku z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązk ów, bez względu na winę (umyślną czy nieumyślną) oraz przyczyny powstania naruszenia. W świetle powyższego, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku których doszło do naruszenia prawa, czy też działania naprawcze podjęte w trakcie kontroli i będące j ej efektem, gdyż karę pieniężną wymierza się za samo naruszenie prawa. Zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, zgodnie z którym, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 w zw. z § 9 ust. 2 , wojewódzki inspektor I nspekcji H andlowej nakłada na niego karę pieniężną określoną w tym przepisie w wysokości do 20 000 zł. Przepisy te w sposób niewymagających dodatkowych założeń i wykładni nakazują właściwemu organowi I nspekcji H andlowej wymierzyć kar ę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązków przewidzianych ww. przepisami, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał po wyższych obowiązków powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną, a wskazane przepisy mają charakter obligatoryjny (por. wyrok WSA w Warszawie z 29 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VSA/Wa 805/19). Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że strona dopuściła się naruszenia obowiązków wynikających z ww. przepisów , w stopniu uzasadniającym wymierzenie jej kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ww. ustawy . Prezes UOKiK wyja śnia przy tym , że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest administracyjna kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o cenach, jest jej stosowanie wobec podmiotu ponoszącego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 przypisaną mu obiektywną odpowiedzialnoś ć za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Jednocześnie nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku w określony sposób nastąpiło z winy danego podmiotu, czy też nie. Należy podkreślić, że ustawa o informowaniu o cenach nie przewiduje możliwośc i badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy (umyślnej czy nieumyślnej), bądź braku jej po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Mając na uwadze powyższe to samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony przedsiębiorca nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że konsument musi mieć możliwość zapoznania się z informacją o gramaturze potrawy lub pojemności napoju, do któryc h odnosi się podana cena w cenniku bez konieczności dopytywania się o te informacje. Z tego względu, w cenniku, należy podawać aktualne informacje umożliwiające konsumentom identyfikację ceny z potrawą lub wyrobem, w szczególności pełną nazwę potrawy lub w yrobu, pod którą są one sprzedawane, oraz określenie ilości potrawy lub wyrobu, do której odnosi się cena . Ustawa o cenach w art. 6 ust. 3 określa przesłanki jakie zobowiązany jest brać pod uwagę organ dokonujący miarkowania kary. Do przesłanek tych należ ą: 1) stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, waga, skala i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasowa działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to sa mo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych. Po analizie całego zebranego materiału dowodowego, Prezes UOKiK stwierdził, że wszystkie z powyższych przesłanek zostały prawidłowo uwzględnione przez Lubuski WIIH przy określaniu wymiaru kary. Miarkując stopień naruszenia obowiązków, organ pierwszej instancji zasadnie zakwalifikował czyn przedsiębiorcy jako znaczne naruszenie jego obowiązków. Przedsiębiorca w uwidocznionym konsumentom cenniku spośród 100 potr aw, napojów, uwidocznił ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości w przypadku 78 pozycji . Powyższe godzi w sposób oczywisty w praw a konsument ów, gdyż pozbawi eni oni zost ali informacji o oferowanych ilościach wyrobów jakie mogli otrzymać za określoną cenę. Tym samym, naruszone zostało prawo konsumentów do rzetelnej informacji w tym zakresie, co skutkowało ograniczeniem możliwości świadomego wyboru wyrobów, przez co w istotny sposób naruszono ich interesy . Analizując skalę naruszenia należy wskazać, że nieprawidłowości dotyczyły 78 % poddanych ocenie pozycji z cennika dostępnego dla konsumentów. Powyższe nie pozwala zatem uznać, że przedsiębiorca wywiązał się należycie z ustawo wych obowiązków. W przedmiotowej sprawie naruszenie stwierdzono w pierwszym dniu kontroli, co zostało udokumentowane w protokole kontroli . Ponadto, oceniając kwestie czasu trwania naruszenia, organ uwzględnił, że czas trwania naruszenia obejmował okres co najmniej od 30 maja 2025 r. (tj. od dnia rozpoczęcia kontroli i ujawnienia nieprawidłowości) do dnia poprzedzającego dzień usunięcia nieprawidłowości przez przedsiębiorcę w toku kontroli . Oceniając niniejszą przesłankę należy mieć na względzie również fakt , że kontrola Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 przedsiębiorcy została poprzedzona skierowaniem do niego zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, które zawierało m. in. informację o przedmiotowym zakresie kontroli. Zatem, w ocenie organu drugiej instancji strona od momentu odebrania za wiadomienia do dnia przeprowadzenia kontroli miała odpowiednio dużo czasu, by należycie przygotować się do kontroli i wyeliminować ewentualne nieprawidłowości . Jednakże jak wykazała kontrola tego nie uczyniła, czego dowodem są stwierdzone nieprawidłowości. Dodać należy również, przedsiębiorca usunął nieprawidłowości dopiero w rezultacie przeprowadzonej kontroli. W przypadku analizy przesłanki dotyczącej dotychczasowej działalności, organ pierwszej instancji wziął pod uwagę fakt , że w stosunku do przedsiębio rcy nie stwierdzono wcześniej naruszenia obowiązków w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o cenach. Uwzględniono też, iż podjął on dobrowolne działania naprawcze i uwidocznił brakujące informacje o ilości potraw i napojów znajdujących się w cenniku . J ednocześnie organ pierwszej instancji wskazał, w odniesieniu do korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniami ustawy o cenach, iż strona, poinformowana o aktualnie obowiązującym stanie prawnym, nie odniosła się do wyżej wskazanych okoliczności. Natomiast oceniając trzecią przesłankę, tj. wielkości obrotów i przychodu , Lubuski WIIH w związku z tym, iż strona nie przesłała informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętych przez nią w 202 4 roku, ocenił mając na uwadze złożone przez przedsiębio rcę w trakcie kontroli oświadczenie . Zgodnie z treścią tego oświadczenia strona należy do grupy średnich przedsiębiorców. Kara w wysokości nałożonej decyzją organu pierwszej instancji stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonyc h ustawą o cenach. Organ miał na uwadze, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak również, by uciążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. W ocenie organu dr ugiej instancji , kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną . Natomiast, co do czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo n aruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych organ ustalił, że takowe sankcje nie zostały na niego nakładane. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego naruszenia przepisu art. 8 ust. 1 kpa tj. zasady pogłębion ego zaufania do władzy publicznej poprzez ustalenie kary nieproporcjonalnej do realnego zakresu naruszenia przepisów przez skarżącego i jego skutków dla konsumentów, Prezes UOKiK uznaje powyższe stwierdzenia za nieprawdziwe. W ocenie organu drugiej instan cji w przedmiotowej sprawie, Lubusk i WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami postępowania administracyjnego, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania kontrolnego. Organ pierwszej instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego , a u stalenia kontroli zostały udokumentowane w protokole kontroli . Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że w komentarzu do kpa Andrzej Wróbel wskazuje, że (Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 196 0 r. Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el., 2015) zawarta w art. 8 zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określa wyraźnie to, co implicite jest zawarte w zasadzie praworządności. Z zasady wyrażonej w art. 8 Kpa wynika bowiem prze de wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wy niku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Dalej można przytoczyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku podkreśla, że w celu realizacji pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa konieczne jest „przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa” (wyrok z dnia 7 grudnia 1984 r., III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117). Niesłuszny jest zatem zarzut s trony, iż wysokość kary jest nieproporcjonalna do realnego zakresu naruszenia przepisów przez skarżącego i jego skutków dla konsumentów , ponieważ tak jak już wielokrotnie wskazywano w ww. decyzji, że w przypadku 78 % skontrolowanych w cenniku cen potraw nie miała informacji do jakiej gramatury się odnosi. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy, Prezes UOKiK podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znalazł podstaw do zastosowania art.189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i p oprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że is totność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o ilości nabywanego to waru jest bardzo istotna w gastronomii i służy właściwemu poinformowaniu nabywcy o cenie potrawy , napoju, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Brak jednoznacznie wskazanych ilości (gramatury, pojemności) p otraw lub napojów w cenniku pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o ofercie, które im przysługiwały, zaś uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny utrudniało konsumentom podjęcie właściwej decyzji zakupowej, albowiem nie by ło wiadomym czy podana cena jest ostateczna i właściwa. Podkreślić należy, że nieprawidłowości dotyczyły aż 78 % oferowanych w cenniku pozycji. Wobec powyższego w żadnej mierze wagi naruszenia nie można uznać za znikomą. Naruszono w sposób istotny prawa ko nsumenta do dostępu przysługujących mu informacji, a tym samym realna ochrona konsumenta została w tej materii zachwiana. Tym samym przesłanka pierwsza nie została spełniona. Przyjmując za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia należy wskaz ać, że przesłanki te muszą być spełnione łącznie, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa . W rozpatrywanej sprawie ni e ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 tej ustawy, zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspe ktor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Lubuski WIIH. Inny Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Lubuskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okolicznośc i, o których mowa w art. 189f § 2 i 3 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliw ości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naru szenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jaki ch dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywró cenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystar czy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ ceny muszą być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie rozpoczęcia oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 Kpa . Prezes UOKiK w dalszej kolejności wskazuje, że kara pieniężna wymierzana na gruncie przepisów us tawy o informowaniu o cenach powinna odpowiadać wymaganiom określonym w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 19 98 r. Nr 80, s. 27, ze zm.), (zwanej dalej: „dyrektywą 98/6/WE”), który stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (por. wyroki NSA z dnia 23 maja 2012 r. o sygn. akt II GSK 684/11 oraz z dnia 19 grudnia 2012 r. o sygn. akt II GSK 1 823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - r epresyjną, tj. być ostrzeżeniem mającym na celu niedopuszczenie do powstania tych samych lub podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, czyli właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnien ie, prawidłowego uwidaczniania cen, jak również powinna być ona możliwie najmniej uciążliwa. Wszystkie te cele powinny być łącznie spełnione, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Prezes UOKiK po przeanalizowaniu przedmiotowej sprawy doszedł do wnios ku, iż nałożona na przedsiębiorcę kara pieniężna w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) jest adekwatna do naruszenia , gdyż stanowi zaledwie 10% maksymalnego przewidzianego wymiaru kary. Nie jest to z pewnością kara zbyt dolegliwa, zważywszy, ż e stwierdzony odsetek nieprawidłowości był na poziomie ponad aż 78 %. Wymierzona w tej wysokości kara spełni w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak, aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatn ym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, jak również usta lenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Tym samym, zawarty w odwołaniu wniosek strony o odstąpienie od nałożenia kary lub jej zmniejszenie, należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepi sów prawa w zakresie wymierzania kary pieniężnej. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Ha ndlowej w Gorzowie Wielkopolskim w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania tej decyzji. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Bio rąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opła ta, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wnies ienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2025 r. poz. 935 ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administra cyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) . z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. XXX 2. Lubuski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej