DIH-III-134/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 10 października 2025 r. DIH - 3.707.120.2025.J S DECYZJA DIH - 3.134.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjn ego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę DORIAN DKL sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości Michałów - Reginów , zwane go dalej „stroną” lub „przedsiębiorcą”, od decyzji PO.214.ZSE.7.2025.PS Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Ha ndlowej z 24 lipca 2025 r. (sygn. D C .8361. 41 .2025 ), wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych), na podstawie 91 pkt 25, art. 92 pkt 6 oraz art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573), z tytułu niedopełnienia obowiązku dystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęci e elektrycznym i elektronicznym, poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASAD NIENIE W dniach 18 – 21 lutego 2025 r. inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Mazowieckim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli DC 32/2025 z 18 lutego 2025 r., przeprowadzili kontrolę w hurtowni należącej do ww. przedsiębiorcy. Na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorcó w” , nie dokonano zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli, gdyż kontrolę przeprowadzono na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie przepisów art. 37 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573), zwanej dalej „ustawą o zużytym sprzęcie”. Inspektorzy ustalili, że kontrolowany jest dystrybutorem sprzętu elektrycznego i elektronicznego, przeznaczonego dla go spodarstw domowych, w związku z powyższym podlega obowiązkom dystrybutora, określonym w art. 37 wyżej cytowanej ustawy o zużytym sprzęcie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 W dniu rozpoczęcia kontroli, tj. 18 lutego 2025 r. stwierdzono, że kontrolowany przedsiębiorca, jako dystrybutor, tj. podmiot udostępniający na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w ust . 1 - 3, tj. o tym, że: − dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; − dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same f unkcje co sprzęt dostarczony; − dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży - w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekrac za 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 21 lutego 2025 r. (sygn.: DC.8361.41.2025 ) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. W związku ze stwierdzony mi nieprawidłowościami, pismem z 24 czerwca 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. ), zwanej dalej „Kpa” , Mazowiecki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie. Ponadto organ poinformował stronę o jej prawie do czynnego udziału w każdym stadiu m postępowania, w szczególności prawa do zapoznania się z aktami sprawy, sporządzenia z nich notatek i odpisów oraz składania wyjaśnień co do zebranych dowodów i materiałów. W piśmie z 4 lipca 2025 r. pełnomocnik strony wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie ewentualnie o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa w związku ze znikomą wagą naruszenia oraz zaprzestaniem jego naruszania przez stronę. Po przep rowadzeniu postępowania administracyjnego, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji PO.214.ZSE.7.2025.PS z 24 lipca 2025 r. (sygn.: DC.8361.41.2025 ), wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt 2 5, art. 92 pkt 6 i art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym, z tytułu niedopełnienia w punkcie sprzedaży obowiązku dystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ww. ustawy , poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 tejże ustawy . D ecyzja ta została doręczona stronie 29 lipca 2025 r. Dnia 13 sierpnia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancj i”, otrzymał za pośrednictwem Mazowieckiego WIIH, odwołanie przedsiębiorcy od ww. decyzji . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 W odwołaniu strona wniosła o: 1) odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa i poprzestanie na pouczeniu w związku ze znikomą wagą naruszenia prawa oraz zaprzestaniem jego naruszania; 2) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów dołączonych do akt sprawy: a) umowy na przyjęcie odpadów nr 1/2021 z 9 listopada 2021 r. b) dokumentów potwierdzających zlecenie transportu i odbioru odpadów za lata 2024 i 2025, c) plakatu opublikowanego na stronie przedsiębiorcy na portalu Facebook wraz z postem opublikowanym na stronie przedsiębiorcy na portalu Facebook w dniu 21 kwietnia 2021 r., d) wydruku ze strony internetowej przedsiębiorcy; 3) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu dołączonego do niniejszego pisma: Informacji wywieszonej w Hurtowni Elektrycznej oddział w Mławie w dniu rozpoczęcia kontroli na okoliczność: faktycznego przyjmowania przez przedsiębiorcę elektrośmieci, informowania o możliwości bezpłatnego oddania zużytego sprzętu oświetleniowego w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 i 3 ustawy o zużytym sprzęcie, na stronie portalu Facebook, zawarcia umowy na przyjęcie odpadów, wypełniania w momencie wszczęcia kontroli obowiązków informacyjnych w zakresie art. 37 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie, dochowania staranności w zakresie informowania klientów o możliwości oddania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych. Na koniec strona podkreśliła, że w dniu podpisania pro tokołu kontroli stwierdzona nieprawidłowość została usunięta. Strona wskazała też, że z powodu nieobecności nie mogła wnieść uwag do protokołu, skorzystała natomiast z możliwości późniejszego wypowiedzenia się i przedstawienia dowodów w postaci dokumentów, które zostały dołączone do akt sprawy. W ocenie strony brak pełnej informacji z art. 37 ust. 1 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie nie pozbawiał w istocie osób odwiedzających punkt sprzedaży pozostawienia zużytego sprzętu w zakresie, w jakim przepisy dotyczą p rzedmiotowego punktu sprzedaży. Wg przedsiębiorcy informacja w tym zakresie wisiała w sklepie, a zużyty sprzęt był faktycznie odbierany. Tym samym zdaniem strony waga naruszenia prawa w przedmiotowym zakresie jest znikoma, szczególnie że niezwłocznie zaprz estała naruszania prawa poprzez wywieszenie w punkcie sprzedaży pełnej informacji w zakresie o którym mowa art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. W związku z powyższym strona uznała, że waga naruszenia jest znikoma i istnieją podstawy do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa i odstąpienia od nałożenia kary. Zacytowała również wyrok WSA w Warszawie z 15.01.2020 r., VI SA/Wa1989/19, że „ O znikomej wadze naruszenia w przypadku przepisów ustawy o zużytym sprzęcie można byłoby mówić w przypadku, gdyby wymagana prawem informacja była umieszczona w sposób niepełny, brakowało w niej części zapisów etc.”. Stwierdziła także, że wymierzona kara stoi w rażącej sprzeczności z zasadą adekwatności, o której mowa w art. 7b Kpa oraz zasadami proporcjonalności i pogłębiania zaufan ia uczestników postępowania do władzy publicznej, o której mowa w art. 8 Kpa. Pismem z 10 września 2025 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Preze s Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administra cyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w m yśl art. 127 § 2 K pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Do zadań Inspekcji Handlowej, zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów przepisów art. 37 i art. 39 ww. ustawy. Przepis wskazuje przy tym, że kontrola ta jest przeprowadzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dystrybutor jest obowi ązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, wskazujących że: 1) dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; 2) dystrybutor dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodz ącemu z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 3) dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w bezpośredn iej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Zgodnie z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym spr zęcie, administracyjnej karze pieniężnej, podlega ten kto wbrew przepisom art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w p rzypadku, o którym mowa powyżej, stosownie do art. 92 pkt 6 ww. ustawy, wynosi od 5 000 zł do 300 000 zł. Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a dministracyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22 - 26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor IH. W świetle art. 93 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz doty chczasową działalność podmiotu. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 Jak stanowi art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałoż enia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. U stawa o zużytym sprzęcie nie reguluje kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym sto sownie do treści art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na p ouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publiczne j lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W niniejszej sp rawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w hurtowni należącej do kontrolowanego, Mazowiecki WIIH stwierdził, że przedsiębiorca, będąc dystrybutorem sprzętu w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, nie dopełnił obowiązków wynikającyc h z przepisów art. 37 ust. 4 ww. ustawy, poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 - 3, tj. o wszelkich sposobach odbioru zużytego sprzętu. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, M azowiecki WIIH w drodze decyzji PO.214.ZSE.7.2025.PS z 24 lipca 2025 r. (sygn. DC.8361.41.2025 ), wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt 25, art. 92 pkt 6 i art. 93 ust. ustawy o zuż ytym sprzęcie z tytułu niedopełnienia w punkcie sprzedaży obowiązku dystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ww. ustawy , poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 tejże ustawy . Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że podstawą do wymierzenia kary ww. przedsiębiorcy, było naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, tj. stwierdzenie w pierwszym dniu kontroli braku wszystkich infor macji wymaganych art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie. Powyższe zostało udokumentowane w Protokole kontroli z 21 lutego 2025 r. DC.8361.41.2025 , w sposób jasny, zrozumiały, jak i niewymagający dodatkowych wyjaśnień czy ustaleń, do którego również kontrolowany nie wniósł uwag. Odnosząc się do stwierdzenia strony zawartego w odwołaniu , że z powodu nieobecności nie mogła wnieść uwag do protokołu, s korzystała natomiast z możliwości późniejszego wypowiedzenia się i przedstawienia dowodów w postaci dokumentów, które zostały dołączone do akt sprawy, Prezes UOKiK oświadcza, że strona mija się z prawdą w zakresie braku możliwości wniesienia uwag do protok ołu . Z akt sprawy, bezsprzecznie wynika, że protokół kontroli został wysłany do przedsiębiorcy w dniu 24 lutego 2025 r. i korespondencja ta została odebrana w dniu 27 lutego 2025 r. W dostarczonym do strony protokole widnieje pouczenie, że na podstawie art . 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej kontrolowany może zgłosić uwagi bezpośrednio do protokołu bądź wnieść je na piśmie do Wojewódzkiego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 Inspektora Inspekcji Handlowej w ciągu 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu. Strona po potrzymaniu pro tokołu i mimo zawartego w nim pouczenia nie wniosła do niego uwag, tym samym zaakceptowała jego zapisy i potwierdziła opisany w nim stan faktyczny. Z protokołu bezwzględnie wynikało, że w chwili rozpoczęcia kontroli w kontrolowanej hurtowni nie uwidoczni onych informacji wymaganych przez art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie. Dokument ten posiada walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 76 § 1 Kpa. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędow e korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. W związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, że w niniejszej sprawie bez cienia wątpliwości ujawniono , że przedsiębiorca nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku informacyjnego i nie uwidocznił w hurtowni wymaganych prawem informacji, a więc organ pierwszej instancji zobligowany był do wymierzenia kary pieniężnej. W kwestii późniejszego wypowiedzenia się i przedstawienia dowodów w postaci dokumentów, Prezes UOKiK zauważa, że strona po d jęła jakiekolwiek działania, ale dopiero po otrzymaniu zawiadomienia z 24 czerwca 2025 r. o wszczęciu z urzędu postępowania administra cyjnego w przedmiocie wymierzenia kary, odebranego 1 lipca 2025 r. Wtedy to strona przez swojego pełnomocnika wni osła o umorzenie postępowania na podstawie art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie ewentualnie o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa w związku ze znikomą wagą naruszenia oraz zaprzestaniem jego narus zania . Do pisma tego załączono również materiał dowodowy w postaci umowy na przyjęcie odpadów, dokumentów potwierdzających zlecenie transportu i odbioru odpadów za lata 2024, plakatu wraz z postem opublikowanych na stronie przedsiębiorcy na portalu Faceboo k oraz wydruku strony internetowej przedsiębiorcy. Mazowiecki WIIH wziął pod uwagę wyjaśnienia pełnomocnika i szczegółowo odniósł się do nich w wydanej decyzji. Odpowiadając na wniosek zawarty w odwołaniu o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na po dstawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa i poprzestanie na pouczeniu w związku ze znikomą wagą naruszenia prawa oraz zaprzestaniem jego naruszania , Prezes UOKiK, informuje iż jest on bezprzedmiotowy. Organ drugiej instancji podziela w tym względzie Mazowieckiego W IIH, że pomimo zaprzestania naruszenia prawa przez stronę, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowi ązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości w trakcie kontroli, co oznacza, ż e zaprzestała naruszenia prawa . Jednakże co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż strona nie wywiązała się z obowiązków nałożonych na nią przepisami art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , przez co użytkownicy sprzętu zostali pozbawieni informacji o w szelkich sposobach odbioru Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 zużytego sprzętu , a więc informacji istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego oraz prawa konsumentów do informacji. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że wagi naruszenia prawa ni e można uznać za znikomą wbrew twierdzeniom strony , bowiem nie dopełniła ona istotn ego obowiąz ku informacyjn ego . Zaakcentować należy, iż spełnienie ustawowych obowiązków wymaga zamieszczenia w punkcie sprzedaży, formie pisemnej, wszystkich informacji o kt órym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie niezależnie od zakresu prowadzonej działalności. Przywołany przez stronę wyrok WSA w Warszawie z 15.01.2020 r., VI SA/Wa1989/19, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ inspektorzy repreze ntujący Mazowieckiego WIIH w pierwszym dniu kontroli nie stwierdzili w hurtowni w widocznym miejscu żadnych informac ji o których mowa w art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie . Wykonywanie działalności gospodarczej w danym sektorze wymaga znajomości i przestrzegania prawa dotyczącego tej działalności i nie ma tu miejsca na kontestację obowiązujących przepisów czy też traktowanie ich wybiórczo według własnego uznania. Wyjaśnić przy tym należy, że przepisy art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie dotyczą obowiązków informacyjnych i ich wprowadzenie, zgodnie z intencją ustawodawcy, miało na celu ułatwienie użytkownikom sprzętu elektrycznego i elektronicznego pozbycia się, w prawidłowy sposób, odpadów w postaci zużytego sprzętu, a więc umożliwienia im dostępu do informacji o tym, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. Należy przyjąć, że każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego dla gospodarstw domowych w sytuacji, gdy podjął się wykonywania tego rodzaju działalności, winien w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży (w tym przypadku na stronie internetowej) umieszczać wszystkie wymagane informacje, o k tórych mowa w art. 37 ust. 4 i art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Uzyskanie przez konsumentów takiej wiedzy niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia dbałości o stan środowiska naturalnego, poprzez ograniczanie pozostawiania zużytego, niepotrzebnego już sprzętu („elektrośmieci”), w miejscach do tego nieprzeznaczonych. W omawianym przypadku strona nie wywiązała się z ustawowego obowiązku, więc nie można tu mówić o znikomej wadze naruszenia prawa , co oznacza, że przesłanka dotycząca znikomości nie została spełniona. Zgodnie jednak z treścią art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, przesłanka zaprzestania naruszenia prawa musi wystąpić łącznie z przesłanką znikomej wagi naruszenia prawa , aby można było odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej . Natomiast w tym przypadku nie spełniono warunku kumulatywności obu przesłanek. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestan ia na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie kwalifikowane jest jako delikt administracyjny i z agrożone jest karą pieniężną określoną w art. 91 pkt 22 - 26 tej ustawy , zaś do nałożenia kary pieniężnej uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej mogły być prowadzone wyłącznie przez Mazowieckiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Mazowieckiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 K pa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Jednocześnie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkac h innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdz ających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. W ocenie Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 K pa, tj. zastosowanie tych przepisów nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 91 pkt 25 i art. 92 pkt 6 ustawy o zużytym sprzęcie . Okoliczności i waga naruszenia prawa, której nie sposób uznać za znikomą, nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie spełniła podstawowych obowiązków nałożonych na nią w art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 tej ustawy . Literalna wykładnia ww. przepi sów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od ukarania jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowie m dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowaneg o artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia ( oczywistych przyczyn n ie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności adminis tracyjnej” ). Prezes UOKiK wskazuje również , że samo usunięcie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o zużytym sprzęcie, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów (użytkowników sprzętu) oraz nie dopuścić do powstania podobnych naruszeń w przyszłości. Prezes UOKiK podkreśla raz jeszcze, że istotne dla sprawy są ustal enia poczynione w toku kontroli. Znamiennym jest fakt, że w momencie podjęcia kontroli informacje wymagane przepisami art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie nie były dostępne dla konsumentów, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli, przyjęty . Ustawa ta wskazuje wprost, jakie obowiązki spoczywają na dystrybutorze sprzętu, co w niniejszej sprawie nie zostało spełnione. Odnosząc się do dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów dołączon ych do akt sprawy, Prezes UOKiK wskazuje , że nie zasługują one na uwzględnienie. Umieszczenie informacji na stronie internetowej czy na portalu Facebook nie może być uznane za wystarczające w świetle przepisów ustawy o zużytym sprzęcie i nie zmienia faktu, że obowiązek informacyjny, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie dotyczy każdego punktu sprzedaży, w tym hurtowni w której przeprowadzono kontrolę. Inne Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 okoliczności podniesione w odwołaniu odnoszą się do spełnienia przez przedsiębior cę obowiązku przyjmowania „elektrośmieci”, co jednak nie było przedmiotem zaskarżonej decyzji i co również zostało opisane w jej uzasadnieniu. Już organ pierwszej instancji w swojej decyzji wskazał, że obowiązek informacyjny określony w art. 37 ust. 4 doty czy każdego dystrybutora bez względu na rodzaj formy sprzedaży (punkt stacjonarny czy strona internetowa). Szybkie działania naprawcze w toku kontroli, brak wcześniejszych naruszeń czy regularne przekazywanie zużytego sprzętu do recyklingu nie zwalni a strony od odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązku stwierdzonego w kontroli. Organ drugiej instancji podkreśla, że ustawa o zużytym sprzęcie w art. 37 ust. 4 w sposób jednoznaczny stanowi, że przedsiębiorca musi umieścić w punkcie sprzedaży w miejs cu widocznym informacje (podkreślenie Prezesa UOKiK) w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ww. ustawy. Każdy podmiot gospodarczy zobligowany jest do znajomości przepisów dotyczących jego działalności i respektowania ich. Konsekwencją nieprzestrzeg ania obowiązującego porządku prawnego w przypadku ujawnienia nieprawidłowości jest zastosowanie sankcji przewidzianych w ustawie o zużytym sprzęcie. Argumenty strony przytoczone w odwołaniu pozostają bez znaczenia w świetle obowiązujących przepisów prawa, które wymagają formy pisemnej przekazania konsumentom informacji o których mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Prezes UOKiK wskazuje, że celem ustawodawcy było, poprzez dostęp do informacji, gdzie i na jakich zasadach można odpady pozost awić, umożliwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się w prawidłowy sposób odpadów w postaci zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego. W związku z tym przyjąć należy, że każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego dla gos podarstw domowych winien w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży tego sprzętu zamieścić wszystkie informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 – 3 niezależnie od powierzchni sprzedaży w prowadzonej działalności. Nawet jeżeli dystrybutor nie prowadzi jednost ki handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, to przekazanie takiej informacji konsumentowi uświadomi go, że w większym sklepie ma możliwość nieodpłatnego pozostawiania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu. Uzyskanie przez konsumentów powyższej wiedzy niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia dbałości o stan środowiska naturalnego, poprzez ograniczanie pozostawiania zużytego, niepotrzebnego już sprzętu w miejscach do tego nieprzeznaczonych. Tym samym każdy dystrybutor elektrycznego sprzętu dla gospodarstw domowych, niezależnie od zakresu jego działalności, musi mieć zgodnie z art. 37 ust. 4 uwidocznione informacje w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Obowiązek informacyjny o którym mowa wyżej to wymóg prawny nakładany na wszystkich dystrybutorów sprzętu bez wyjątków. Należy zaznaczyć, że odpowiedzialność wynikająca z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 ustawy. Obiektywny charakter odpow iedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez o kreślony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Nie ma przy tym znaczenia, czy naruszenie obowiązków nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodać należy, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 ustawa ta nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego stwierdzono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążących na nim obowiązków, co w tym przypadku miało miejsce, powoduje k onieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że okoliczności naruszenia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie stronie kary pieniężnej z art. 91 pkt 25 w związku z art. 92 pkt 6 oraz art. 93 ust. 2 usta wy o zużytym sprzęcie , którą to karę nałożono w wysokości 5 000 zł, tj. najniższą z możliwych przewidzianych w ww. ustawie, po uwzględnieniu w sposób prawidłowy wszystkich przesłanek wymiaru kary, o których mowa w art. 93 ust. 3 tej ustawy, tj.: stopnia sz kodliwości naruszenia, rodzaju, zakresu i okresu trwania naruszenia oraz dotychczasowej działalności podmiotu. Prezes UOKiK wskazuje, że postawa strony, która w trakcie kontroli inspektorów uwidoczniła w miejscu sprzedaży brakujące informacje oraz przebieg dotychczasowej działalności strony, wobec której nie stwierdzono wcześniejszych naruszeń przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, nie stanowiły okoliczności zaostrzającej wymiar kary. Istotne w sprawie jest to, że strona nie wywiązała się w sposób należyty z obowiązków wynikających z ustawy o zużytym sprzęcie, co zostało jej niezbicie udowodnione i stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej. Przypomnieć należy, że ustawa o zużytym sprzęcie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (Dz. Urz. UE L z 2012 r. Nr 197, s. 38, ze zm.). Stanow i ona w art. 22, że państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich zastosowania. Prz ewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 5 000 zł spełnia powyższe kryteria. Kara ta mieści się w ustawowo wyznaczonych granicach i jest adekwatna do wagi n aruszenia, mimo iż wymierzono ją w najniższej dopuszczalnej prawnie wysokości, bowiem zgodnie z art. 92 pkt 6 ustawy o zużytym sprzęcie wysokość kary została określona w granicach od 5000 zł do 300 000 zł. Organ drugiej instancji wskazuje, że w uzasadnien iu zaskarżonej decyzji Mazowiecki WIIH wyjaśnił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, które uzasadniałyby umorzenie tego postępowania. Przepis ten przerzuca ciężar przedstawienia dowodów na stronę postępowania. Prezes UOKiK zauważa, że z akt sprawy i zgormadzonych w nim dowodów wynika jednoznacznie, że strona była w stanie wywiązać się z obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie, a mimo to tego nie uczyniła i jednocześnie nie dowiodła, aby dochowała wszelkiej staranności, jakiej wymagają wskazane wyżej przepisy, aby mogły zostać zastosowane . To strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie. Strona poprzez własne zaniechanie i igno rowanie przepisów ww. ustawy doprowadziła do sytuacji jednoznacznie potwierdzającej, że w dniu kontroli wymaganych informacji, o którym mowa w art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 tej ustawy, w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży nie stwierdzono. Z kolei okoliczność, że strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości w trakcie kontroli nie może zwalniać jej z odpowiedzialności za naruszenia stwierdzone w czasie kontroli. Tym samym, Mazowiecki WIIH nie miał podstaw do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 nie wszczynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej, ani też do umorzenia postępowania wszczętego w tej sprawie. Odnosząc się do stwierdzenia strony, że wymierzona kara stoi w rażącej sprzeczności z zasadą adekwatności, o której mowa w art. 7b Kpa oraz zasadami proporcjon alności i pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, o której mowa w art. 8 Kpa, Prezes UOKiK zauważa, że powyższe zarzuty są bezprzedmiotowe. Ustawa o zużytym sprzęcie określa wymogi informacyjne jakie musi spełnić przedsiębiorca, by sprostać jej przepisom oraz precyzuje wysokość kar za ich nieprzestrzeganie. Naruszenie art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy skutkuje nałożeniem na przedsiębiorcę kar y pieniężn ej w wysokości od 5 000 zł do 500 000 zł (art. 92 pkt 5 ww. ustawy). W niniejszej s prawie bez wątpienia stwierdzono nieprawidłowości polegające na niezrealizowaniu obowiązk u informacyjnego wskazanego w art. 37 ust. 1 - 3 , co obligowało Mazowieckiego WIIH do nałożenia kary administracyjnej, przy czym w wysokości najniższej z możliwych. W obec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji , należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa dotyczących wymierzania kary pieniężnej na gruncie ustawy o z użytym sprzęcie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 14 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. O d skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżen ia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartoś ci przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie praw a pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego S ądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 gru dnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535); art. 94 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r . poz. 573). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej