DIH-III-133/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 7 października 2025 r. DIH - 3.707.90.2025.MU DECYZJA DIH - 3. 133 .2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Tomasza Lewockiego prowadząc ego działalność gospodarczą pod firmą Tomasz Lewocki LEWHARD w Siedlcach , od decyzji PO.21 0 .ZSE. 3. 2025. PS Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 1 7 czerwca 2025 r. (sygn. DR.8361. 3 . 2025 ), wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 8 000 zł (słownie: osiem ty sięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c , art. 92 pkt 5 i 6 , art. 93 ust. 2 i 5 ust. ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573), z tytułu niedopełnienia obowiązku dystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, poprzez nieu mieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 3 - 10 stycznia 2025 r. inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, dalej : „ Mazowiecki WIIH” lub „organ pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli D S 3 /2025 z dnia 3 stycznia 2025 r., przeprowadzili kontrolę w placówce handlowej oraz na stron ie sklepu internetowego gdzie przedsiębiorc a [ xxxxxxxxxxxxx ] dalej: „strona”, lub „przedsiębiorca” u dostępnił na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny. Na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.) dalej : „Praw o przedsiębiorców” , nie dokonano zawiadomienia przedsiębiorcy o zami arze wszczęcia kontroli, gdyż kontrolę przeprowadzono na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. Kontrolę przeprowadzono w obecności przedsiębiorcy. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 W toku kontroli sprawdzono m.in. przestrzeganie przepisów art. 37 oraz art. 3 9 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573) dalej : „ustaw a o zużytym sprzęcie”. Inspektorzy ustalili, że kontrolowany jest dystrybutorem między innymi sprzętu elektrycznego i elektroniczne go, przeznaczonego dla gospodarstw domowych, w związku z powyższym podlega obowiązkom dystrybutora, określonym w art. 37 wyżej cytowanej ustawy o zużytym sprzęcie. W dniu rozpoczęcia kontroli, tj. 3 stycznia 2025 r. stwierdzono, że kontrolowany przedsiębiorca, jako podmiot udostępniający na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , nie umieścił w widocznym miej scu w punkcie sprzedaży oraz na stronie sklepu internetowego informacji dotyczących: 1) nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełni te same funkcje co spr zęt sprzedawany, 2) nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełni te same funkcje co sprzęt dostarczony, 3) nieodpłatnego przyjęcia w jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Dotyczy to dystrybutorów prowadz ących jednostkę handlu o powierzchni sprzedaży wynoszącej, co najmniej 400 m ² poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Powyższe narusza art.37 ust. 4 w zw. z art. 37 ust. 1 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Ponadto w toku kontroli stwierdzono brak umieszczenia na stronie internetowej informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, co narusza art. 39 pkt. 2 ww. ustawy. Zgodnie z art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie dystrybutor jest obowiąz any do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - do przekazania tych informacji w sposób umożliwia jący zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu . Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 10 stycznia 2025 r. (sygn.: D S .8361. 3 .2025 ) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. W związku ze stwierd zonymi nieprawidłowościami, pismem z 21 maja 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. ) dalej : „ k pa” , Mazowiecki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 91 pkt 25 i 26 lit. c , art. 92 pkt 5 i 6 oraz art. 93 ust. 2 i 5 ustawy o zużytym sprzęcie. Ponadto organ poinformował stronę o jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w szczególności prawa do zapoznania się z aktami sprawy, sporządzenia z nich notatek i odpisów oraz składania wyjaśnień co do zebranych dowodów i materiałów. Po przeprowadzeniu postęp owania administracyjnego, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji PO.21 0 .ZSE. 3 .2025. PS z 1 7 czerwca 2025 r. (sygn.: DR.8361. 3 . 2025 ), wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 8 000 zł (słownie: osiem tysięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 25 , pkt 26 lit. c , art. 92 pkt 5 i 6 i art. 93 ust. 2 i ust. 5 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym, z tytułu niedopełnienia w punkcie sprzedaży obowiązku dystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ww. ustawy , poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkci e sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy. Pismem z dnia 28 lipca 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o błędnym doręczeniu jej odwołania bezpośrednio do organu odwoławczego z pominięci em Mazowieckiego WIIH, i jednocześnie poinformował o przekazaniu odwołania organowi pierwszej instancji. Dnia 4 sierpnia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, dalej : „Prezes UOKiK” lub „organ drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwe m Mazowieckiego WIIH, odwołanie przedsiębiorcy od ww. decyzji . W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, względnie zmianę wysokości kary pi eniężnej do niezbędnego minimum. Ponadto strona zarzuciła naruszenie: - art. 7, 7a i 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę pogłębionego zaufania obywateli do organów Państwa, a przepisy te nakładają na organy administracji publicznej obowiązek prowadzenia postępowania przy zachowaniu zasad proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania oraz rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony; - art. 77 § 1 w zw. z art. 75 § 1 i art. 80 kpa poprzez nie zgromadzenie pełnego materi ału dowodowego i nierozpatrzenie go w sposób wyczerpujący opierając się na subiektywizmie materiału zebranego przez inspektorów w toku kontroli; - art. 107 § 3 kpa poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione , dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu, których inn ym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; - naruszenie art. 189f kpa poprzez brak odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej, brak wyznaczenia stronie postępowania terminu do przedstawienia dowodów potwierd zających usunięcie naruszenia prawa w zw. z czym organ nie skorzystał z możliwości poprzestania na pouczeniu strony, o któ r ym mowa w § 3 ww. art. Zdaniem strony przeprowadzone postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem wielu zasad wynikających z kp a , a zarazem obowiązków ciążących na organ ie. Organ nie dążył do należytego wyjaśnienia wszystkich okoliczności zaistniałego naruszenia przepisów prawa i ustalenia pełnego stanu faktycznego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy . Strona wskazała, że organ wydając decyzje oparł swoje twierdzenia t ylko i wyłącznie na opisanym w protokole kontroli stwierdzeniu braku uwidocznienia informacji , o których mowa art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , czyli na jedynym dowodzie, który został subiektywnie oceniony jako najistotniejszy. J ednocześnie s trona podniosła, że nie rozważono wszystkich okoliczności i dowodów , co ważne nie zostały one ujęte w protokole kontroli, na którym Mazowiecki WIIH oparł głównie swoją decyzję. St rona poinformowała, że zleciła założenie strony internetowej profesjonalnemu podmio towi od którego uzyskała zapewnienie wykonania tej usługi rzetelnie i zgodnie z literą prawa. Jednocześnie strona podniosła, że nie zgadza się z twierdzeniem , że charakter naruszeń których się dopuścił wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia, a war unkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest przywrócenie stanu zgodnego z prawem oraz że zaistniałe naruszenie prawa stwierdzone w toku kontroli, nieodwracalnie pozbawiło pewną grupę konsumentów prawa do uzyskania przysługujących im istotnych informacji. Jej zdaniem nabywający u niej towar to są gł ó wnie przedsiębiorcy, a nie konsumenci. Ponadto strona nie zgadza się z organem, że nie wystąpiły Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 okoliczności z art. 189 f § 2 i 3 kpa . Strona wskazuje, że nie otrzymała postanowienia o terminie przedstawienia dowodów usunięcia skutków naruszenia, a w jej ocenie są one odwracalne. Jej zdaniem brak umieszczenia informacji w miejscu widocznym nie świadczy o tym, że konsumenci nie byli informowani o swoich prawach ustnie. Jednocześnie strona przywołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2020 r. IV SA/Wa 973/20 odn oszącego się do oceny przesłanki znikomej wagi naruszenia. Pismem z 13 sierpnia 2025 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony K onkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instan cji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 k pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Do zadań Inspekcji Handlowej, zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybut orów przepisów art. 37 oraz art. 39 ww. ustawy. Przepis wskazuje przy tym, że kontrola ta jest przeprowadzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Zgodnie z art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie dystrybutor to osob a fizyczn a , jednostk a organizacyjn a niemającą osobowości prawnej lub osob a prawn a w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt . Natomiast zgodnie z art. 4 pkt 17 ustawy o zużytym sprzęcie udostępnieni e na rynku to dostarczanie sprzętu w celu jego dystrybucji, konsumpcji lub używania na terytorium kraju w ramach działalności gospodarczej, odpłatnie lub nieodpłatnie . Art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dystrybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejs cu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, wskazujących że: 1) dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; 2) dystrybutor dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącemu z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 3) dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o pla nowaniu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodz ącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Dystrybutor udostępniający na rynku sprzęt za pomocą środków porozumiewania się na odległość jest obowiązany do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu. Art. 3 9 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dystrybutor jest obowiązany do um ieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużyte go sprzętu, a w przypadku udostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - do przekazania tych informacji w sposób umożliwiający zapo znanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu. Zgodnie z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej, podlega ten kto wbrew przepisom art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. Zgodnie z art. 91 pkt 26 lit. c ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten kto wbrew przepisom art. 39 , nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu, a w przypadku ud ostępniania na rynku sprzętu za pomocą środków porozumiewania się na odległość - nie przekazuje tych informacji w sposób umożliwiający zapoznanie się z nimi, w szczególności na stronie internetowej lub w formie komunikatu . Wysokość administracyjnej kary pi eniężnej w przypadku, o którym mowa powyżej, stosownie do art. 92 pkt 5 ustawy o zużytym sprzęcie wynosi od 5000 zł do 500 000 zł, natomiast w pkt 6 ww. ustawy, wynosi od 5 000 zł do 300 000 zł. Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a dminist racyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22 - 26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor IH. W świetle art. 93 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Jak stanowi art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływ u na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w t ej sprawie umarza. Natomiast art. 93 ust. 5 ustawy o zużytym sprzęcie w przypadku stwierdzenia w czasie jednego postępowania kilku naruszeń wyczerpujących znamiona naruszeń określonych w art. 91 orzeka się jedną karę za wszystkie naruszenia, której wysoko ść nie może przekraczać najwyższej kary przewidzianej za dane naruszenia. U stawa o zużytym sprzęcie nie reguluje kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do treści art. 189a § 2 k pa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f k pa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 k pa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 waga naruszen ia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie u karana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kon troli przeprowadzonej w placówce handlowej oraz sklepie internetowym należącym do kontrolowanego, Mazowiecki WIIH stwierdził, że przedsiębiorca, będąc dystrybutorem sprzętu w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, nie dopełnił obowiązków wynika jących z przepisów art. 37 ust. 4 ww. ustawy, poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 - 3, tj. o wszelkich sposobach odbioru zużytego sprzętu oraz w art. 39 pkt 2 ww . ustawy. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji PO.21 0 .ZSE. 3 .2025. PM z 1 7 czerwca 2025 r. (sygn. DR.8361. 3 .2025 ), wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 8 000 zł (słownie: osiem tysięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c , art. 92 pkt 5 i 6 i art. 93 ust. 2 i 5 ustawy o zużytym sprzęcie z tytułu niedopełnienia w punkcie sprzedaży obowiązku dystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ww. ustawy , poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży i nformacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 tejże ustawy oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy . W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójny. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwi erdza, że podstawą do wymierzenia kary ww. przedsiębiorcy, było naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, tj. stwierdzenie w pierwszym dniu kontroli (3 stycznia 2025 r.) braku wywieszenia wszystkich informacji wymaganych art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie oraz na stronie sklepu internetowego (art. 39 pkt 2 ww . ustawy). Powyższe zostało udokumentowane w Protokole kontroli z 10 stycznia 2025 r., w sposób jasny, zrozumiały, jak i niewymagający dodatkowych wyjaśnień czy ustaleń, do którego r ównież kontrolowany nie wniósł uwag. Protokół kontroli posiada walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zatem protokół stanowi niepodważalny i wiarygodny dowód w sprawie świadcz ący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontrolowany przedsiębiorca. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19, protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodn ości zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzo ne. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten o dzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli wynika, że strona w swojej placówce handlowej oraz na stronie należącego do niej sklepu internetowego, gdzie udostępniała na rynku sprzęt elektryczny i elektron iczny stwierdzono niewykonanie obowiązków informacyjnych określonych w art. 37 ust. 4 w zw. z art. 37 ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Nie ma w tym wypadku wątpliwości, co do stwierdzonego stanu faktycznego, nie kwestionuje go również sam Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 przedsiębiorca , natomiast wskazuje w odwołaniu , że nikt nie do wiódł tego, że owe informacje nie były zamieszczone w sklepie wcześniej oraz podnosi, że brak umieszczenia ww. informacji w miejscu widocznym nie świadczy o tym, że konsumenci nie byli informowani o swoich prawach ustnie , gdyż jak twierdzi nieodpłatnie przyjmował sprzęt od swoich klientów. W tym miejscu Prezes UOKiK informuje, że przekazan i e informacji ustnie konsumentowi nie jest zgodne z ustawą o zużytym sprzęcie , dodatkowo w przypadku sprzedaży za pośrednictwem sklepu internetowego przekazywanie tych informacji ustnie jest mało wiarygodne dla organu odwoławczego. Odpowiadając na powyższe, Prezes UOKiK wskazuje, że przytoczone argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Organ drugiej inst ancji podkreśla, że ustawa o zużytym sprzęcie w sposób jednoznaczny stanowi, że przedsiębiorca musi umieścić w punkcie sprzedaży w miejscu widocznym informacje, o których mowa w art. 37 ust. 4 w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 oraz art. 39 p kt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Każdy podmiot gospodarczy , niezależnie od przyjętego sposobu prowadzenia działalności, zobligowany jest do znajomości przepisów dotyczących jego działalności i respektowania ich , a tym sam ym powołanie się przedsiębiorcy na o kolicznoś ć zlecenia usługi przygotowania strony sklepu internetowemu innemu podmiotowi nie jest okolicznością usp rawiedliwiającą brak u umieszczenia przez niego ww. informacji. Konsekwencją nieprzestrzegania obowiązującego porządku prawnego w przypadku ujaw nienia nieprawidłowości jest zastosowanie sankcji przewidzianych w ustawie o zużytym sprzęcie. W tym miejscu podkreślenia wymaga fakt, że przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą od 2018 r. (informacja ujawniona w CEIDG) , a więc jako doświadczony podmiot gospodarczy, powinien znać zobowiązania jakie na nim ciążą, jako przedsiębiorcy w stosunku do konsumentów. Prezes UOKiK wskazuje, że celem ustawodawcy określając wymóg umie szczenia w punkcie sprzedaży w miejscu widocznym informac j i o obowiązkach dystrybutorów było umożliwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się w prawidłowy sposób odpadów w postaci zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego, poprzez dostęp do informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawić. W związku z tym przyjąć należy, że każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego dla gospodarstw domowych winien w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży tego sprzętu zamieścić wszystkie informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 – 3 niezależnie od powierzchni placówki w której dokonuje sprzedaży, jak również formy sprzedaży, czy będzie to sprzedaż stacjonarna czy za pośrednictwem Internetu. Nawet jeżeli dystrybutor nie prowadzi jednostki handlu detalicznego o powierzchni sprzedaż y wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, to przekazanie takiej informacji konsumentowi uświadomi go, że w większym sklepie ma możliwość nieodpłatnego pozostawiania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu. Uzyskanie przez konsumentów powyższej wiedzy niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia dbałości o stan środowiska naturalnego, popr zez ograniczanie pozostawiania zużytego, niepotrzebnego już sprzętu w miejscach do tego nieprzeznaczonych. Obowiązek umieszczenia wymaganych informacji jest niezależny od faktu przekazywania tych informacji przez przedsiębiorcę ustnie. Tym samym każdy dys trybutor elektrycznego sprzętu dla gospodarstw domowych, niezależnie od zakresu jego działalności, powinien mieć uwidocznione informacje wynikające z art. 37 ust. 4 w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Prezes UOKiK wskazuje, że obowiązkiem dystrybutora, który udostępnia na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, jako profesjonalnego uczestnika obrotu, jest znajomość przepisów dotyczących jego działalności i ich respektowanie. Przepisy te jednoznaczn ie stanowią, iż to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za niezrealizowanie obowiązków informacyjnych, jakie nakłada na niego ustawa o zużytym sprzęcie. Podmiot gospodarczy zobowiązany jest do stosowania prawa w tym zakresie i powinien tak zorganizować s woją działalność, by nie doszło w niej do naruszeń aktualnie obowiązujących przepisów. Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy bez wyjątku, który jest dystrybutorem sprzętu w rozumieniu ustawy o zużytym sprzęcie. Należy zaznaczyć, że odpowiedzialność wynikająca z art. 91 pkt 25 i pkt 26 lit. c ustawy o zużytym sprzęcie ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 37 ust. 4 w zw . z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy . Obiekty wny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie ni ewykonania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków , a więc n ie ma przy tym znaczenia, czy naruszenie obowiązków nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Mając na uwadze powyższe stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążących na nim obowiązków , powoduje już konieczność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej . W odwołaniu strona podniosła zarzut naruszenia przepisów art. 7 , 7a, 8 kpa oraz art. 77 § 1 w zw. z art. 75 § 1 kpa i 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez nieprzeprowadzenie w sprawie wszelkich czynności zmierzających do prawidłowego ustalenia i wyjaśnienia stanu faktycznego. Odnosząc się do powyższych zarzutów, należy wskazać, że w opini i Prezesa UOKiK zarzuty te nie mają oparcia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Organ pierwszej instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy ( art. 7 kpa), zebrał i rozpatrzył w wyczerp ujący sposób cały materiał dowodowy ( art. 77 § 1 kpa). W sprawie nie wystąpił y okoliczności , co do wątpliwości interpretacyjnych treści normy prawnej (art. 7a kpa) , z której wprost wynika obowiązek dla przedsiębiorcy określony w ar t . 37 oraz ar t . 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Przeprowadzone postępowanie administracyjne objęło wszystkie niezbędne i prawidłowo zgromadzone dowody, których ocena została wyrażona przez organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji (art. 80 kpa) . Organ pierwszej instancj i przeprowadził post ę powanie administracyjne kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (art. 8 kpa) , wskazał dowody na który ch się oparł , co z ostało wsk a zane w uzasadnieniu faktycznym dec yzji (art. 107 § 3 kpa). Prezes UO KiK podkreśla przede wszystkim, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli i stwierdzony stan faktyczny, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli z 10 stycznia 202 5 r. Odnosząc się do zarzut u strony odnośnie naruszenia art. 75 kpa poprzez nie z gromadzenie pełnego mater iału dowodowego przez Mazowiecki WIIH, powyższy zarzut nie ma uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym. Dokonując analizy akt sprawy organ odwoławczy nie doszedł do wniosku, ż e w niniejszej sprawie ma zastosowania art. 75 kpa. Strona w swoim odwołaniu podniosła, że zleciła wykonanie strony sklepu internetowego profesjonalnemu podmiotowi, który go zapewnił, że uczyni to w sposób rzetelny i zgodny z literą prawa. Na dowód powyższ ego załączyła f akturę za wykonaną usługę. W tym miejscu należy podkreślić, że kontrolowanym przedsiębiorcą w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o zużytym sprzęcie była strona, nie zaś jej kontrahent , Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 któremu zleciła wykonanie usługi. Podkreślić należ y, że to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za prowadzoną przez niego działalność gospodarczą . Zgodnie z art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie dystrybutor to osob a fizyczn a , jednostk a organizacyjn a niemającą osobowości prawnej lub osob a prawn a w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt . Zatem art. 75 kpa nie nakłada na organ obowiązku prowadzenia wszystkich możliwych dowodów w sprawie. W tym miejscu należy wskazać, że o rgany admi nistracji mają obowiązek podejmować czynności niezbędne do wyjaśnienia sprawy, nie zaś wszelkie czynności, których przeprowadzenie postuluje strona postępowania. Zatem , czy dany dowód zostanie przeprowadzony, zależy od oceny przydatności tego dowodu dla wy jaśnienia okoliczności sprawy, co do których organ miał wątpliwości. Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że pomimo zaprzestania naruszenia prawa przez stronę, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k pa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pienię żnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania pr awa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości w trakcie kontroli, co oznacza, że zaprzestała naruszenia prawa. Jednakże co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż strona nie wywiązała się z obowiązków n ałożonych na nią przepisami art. 37 ust. 4 w zw. z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie , przez co użytkownicy sprzętu zostali pozbawieni informacji o wszelkich sposobach odbioru , a więc informacji istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego oraz prawa konsumentów do informacji. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że wagi naruszenia prawa nie można uznać za znikomą. Zaznaczyć należy, ż e o mało znaczącej wadze naruszenia w przypadku omawianej regulacji można byłoby mówić wtedy, gdyby wymagane prawem informacje były podane w sposób niepełny, niekompletny (np. brakowałoby tylko niektórych zapisów). Z całą pewnością należy stwierdzić, że ni e dotyczy to sytuacji, gdy w punkcie sprzedaży stacjonarnej jak i na stronie internetowej sklepu należącego do strony, nie podano jakichkolwiek informacji wymaganych przepisami prawa. Zaakcentować należy, iż spełnienie ustawow ych obowiązk ów wymaga zamieszc zenia w punkcie sprzedaży pisemnej informacji w zakresie o którym mowa w art. 37 ust.4 w zw. z ust. 1 – 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a nie udzielanie ich w formie ustnej przy sprzedaży stacjonarnej , natomiast udzielanie ustnie tych info rmacji jest wręcz nieo siągalne przy sprzedaży internetowej. Wykonywanie działalności gospodarczej w danym sektorze wymaga znajomości i przestrzegania prawa dotyczącego tej działalności i nie ma tu miejsca kontestację obowiązujących przepisów czy też trakto wanie ich wybiórczo według własnego uznania . W omawianym przypadku strona nie zamieściła żadnych informacji , zarówno w stacjonarnej placówce handlowej jaki i na stronie sklepu internetowego, więc nie można tu mówić o znikomej wadze naruszenia prawa , co ozn acza, że przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać jedynie przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia prawa . Zgodnie jednak z treścią art. 189f § 1 pkt 1 k pa, przesłanka zaprzestania naruszenia prawa musi wystąpić łącznie z przesłanką znikomej wagi naruszenia prawa , aby można było Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej . Natomiast w tym przypadku nie spełniono warunku kumulatywności obu przesłanek. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego o dstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 k pa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inn y uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustaw y o zużytym sprzęcie kwalifikowane jest jako delikt administracyjny i zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 91 pkt 22 - 26 tej ustawy , zaś do nałożenia kary pieniężnej uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość teryt orialną, w stosunku do strony postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej mogły być prowadzone wyłącznie przez Mazowieckiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Mazowieckiego WIIH nałożyć kary pieniężn ej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 k pa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Odnosząc się do zarzutu strony z art. 189f kpa wniesionego w odwołaniu o brak wydania przez Mazowiecki WIIH postanowienia wyznaczającego stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających usunięcie naruszeń praw a , w ocenie Prezesa UOKiK zarzut ten jest bezzasadny i nie ma oparcia w przepisach prawa. O dnosząc się bezpośrednio do zar zutu strony w opinii Prezesa UOKiK brak jest podstaw do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 kpa. Prezes UOKiK wskazuje, że wydanie postanowienia na podstawie art. 189f § 2 kpa wobec działań naprawczych strony, stwierdzonych w toku kontroli stało się bezprzedmiotowe. Nadto sam o usunięcie naruszenia prawa nie jest równoznaczne ze spełnieniem celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Kara powinna spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną. Z jednej strony powinna być ona ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, tak by nie dopuścił się on do powstania nieprawidłowości w przyszłości, a z drugiej informacją dla innych o odpowiedzialności za naruszenie prawa. Podkreślenia zasługuje fakt, że odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny i nie jest oparta na zasadzie winy. Bezspornym jest, że strona usunęła naruszenia prawa, ale nastąpiło to w wyniku kontroli inspektorów Inspekcji Handlowej. Zaś r egulacja w art. 1 kpa wskazuje na rozszerzenie charakteru regulacji obejmującej nie tylko regulację procesową, ale również materialnoprawną. Nakładanie i wymierzanie administracyjnych kar pieniężnych lub udzielanie ulg w ich wykonaniu stanowi podstawę materialnoprawną sprawy in dywidualnej nakładania i wymierzania administracyjnych kar pieniężnych w drodze decyzji administracyjnej. Podkreślić należy, że odpowiedzialność określona w art. 91 pkt 25 i 26 lit. c ustawy o zużytym sprzęcie , statuuje odpowiedzialność administracyjną po dmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań art. 37 ust. 4 w zw. z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepis ów ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowi edzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). To znaczy , że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określon y podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w ar t . 3 7 ust. 4 w zw. z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 zużytym sprzęcie , może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawi e której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Jak j uż powyższej wskazano ustalenia kontroli dały podstawę do nałożenia kary pieniężnej w niniejszej sprawie. Prezes UOKiK wskazuje, że s amo stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej . Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) kontrolowanego przedsiębiorcy, czy też nie. Jednocześnie wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnie nia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. W okolicznościach niniejszej sprawy niezasadne jest odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu. Instytucja ta jest wyjątkiem od zasady, iż każde naruszenie musi być ukarane zgodnie z zas adą legalizmu i tylko wyjątkowe okoliczności, które w niniejszej sprawie nie występują, mogą spowodować, że organ będzie mógł skorzystać z uprawnienia przyznanego mu na podstawie art. 189f § 2 i 3 kpa. W ocenie Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie nie zaist niały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 k pa, tj. zastosowanie tych przepisów nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 92 pkt 5 i 6 ustawy o zużytym sprzęcie . Okoliczności i waga naruszenia prawa, której nie sposób uznać za znikomą, nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie spełniła podstawowych obowiązków nałożonych na nią w art. 37 ust . 4 w z w. z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ww. ustawy. Literalna wykładnia ww. przepisów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od ukarania jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez r ozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 k pa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska . Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać narusz anie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia ( oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona w niniejszej sprawi e, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej” ). Prezes UOKiK wskazuje również , że samo usunięcie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakł adanej na gruncie ustawy o zużytym sprzęcie, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów (użytkowników sprzętu) oraz nie dopuścić do powstania podobnych naruszeń w przy szłości. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 Prezes UOKiK podkreśla raz jeszcze, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli. Znamiennym jest fakt, że w momencie podjęcia kontroli informacje wymagane przepisami art. 37 ust. 4 w zw . z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 ustawy o zu żytym sprzęcie nie były dostępne dla konsumentów, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli, przyjętym przez stronę bez uwag . Ustawa ta wskazuje wprost, jakie obowiązki spoczywają na dystrybutorze sprzętu . Zamieszcze nie tych informacji było uzależnione wyłącznie od przedsiębiorcy. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że okoliczności naruszenia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie stronie kary pieniężnej z art . 91 pkt 25 i 26 lit. c , art. 92 pkt 5 i 6 oraz art. 93 ust. 5 ustawy o zużytym sprzęcie , którą to karę nałożono w wysokości 8 000 zł (słownie: osiem tysięcy złotych) , po uwzględnieniu w sposób prawidłowy wszystkich przesłanek wymiaru kary, o których mowa w art . 93 ust. 3 tej ustawy, tj.: stopnia szkodliwości naruszenia, rodzaju, zakresu i okresu trwania naruszenia oraz dotychczasowej działalności podmiotu. Prezes UOKiK wskazuje, że postawa strony, która w trakcie kontroli inspektorów uwidoczniła w miejscu sprzedaży brakujące informacje oraz przebieg dotychczasowej działalności strony, wobec której nie stwierdzono wcześniejszych naruszeń przepisów ustawy o zużytym sprzęc ie, nie stanowiły okoliczności zaostrzającej wymiar kary. Karę wymierzono w dolnej granicy jej wymiaru. Istotne w sprawie jest to, że strona nie wywiązała się w sposób należyty z obowiązków wynikających z ustawy o zużytym sprzęcie, co zostało jej niezbicie udowodnione i stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej. Przypomnieć należy, że ustawa o zużytym sprzęcie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy P arlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (Dz. Urz. UE L z 2012 r. Nr 197, s. 38, ze zm.). Stanowi ona w art. 22, że państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich zastosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W opin ii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 8 000 zł (słownie: osiem tysięcy złotych) spełnia powyższe kryteria. Kara ta mieści się w ustawowo wyznaczonych granicach i jest adekwatna do wagi naruszenia dwóch obowiązków . Odnosząc się do wyrażonego w odwołaniu wniosku o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania , względnie zmianę wysokości kary pieniężnej do niezbędnego minimum, Prezes UOKiK wskazuje, że już organ pierwszej instancji rozważył taką możliwość w swojej decyzji i stwierdził, że zgromadzonym materiale brak jest dowodów, których ocena wskazywałaby na wystąpienie przesłanek określonych w ww. przepisie. Organ drugiej instancji przypomina, że możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji zostało przewidziane w art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, ale tylko w sytuacji jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć . Z akt sprawy i zgormadzonych w nim dowodów wynika jednoznacznie, że strona była w stanie wywiązać się z obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie, a mimo to tego nie uczyniła i jednocześnie nie dowiodła, aby dochowała wszelkiej staranności, jakiej wymagają wskazane wyżej przepisy, aby mogły Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 zostać zastosowane . Strona wskazała, w swoim odwołaniu, że do brak u uwidocznienia wym aganych informacji na stronie sklepu internetowego przyczynił się jej kontrahent , natomiast pomija istotną okoliczność, że brak tych in formacji również stwierdzono w trakcie kontroli w stacjonarnej pl a cówce handlowej. Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie. Strona poprzez własne zaniechanie i ignorowanie przepisów ww. ustawy doprowadziła do sytuacji jednoznacznie potwierdzającej, że w dniu kontroli nie stwierdzono wymaganych informacji, o którym mowa w art. 37 ust. 4 w zw . z ust. 1 - 3 oraz art. 39 pkt 2 tej ustawy . Zamieszczenie wymaganych informacji było uzależnione wyłącznie od strony , nie zaś jak wskazuje również od jej kon trahenta . Z kolei okoliczność, że strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości w trakcie kontroli nie może zwalniać jej z odpowiedzialno ści za naruszenia stwierdzone w czasie kontroli. Tym samym, Mazowiecki WIIH nie miał podstaw do nie wszczynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej, ani też do umorzenia postępowania wszczętego w tej sprawie. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania bądź zmian ę wysokości nałożonej kary pieniężnej , należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa dotyczących wymierzania kary pieniężnej na gruncie ustawy o zużytym sprzęcie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Jednocześnie Prezes UOKiK informuje, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm. ), organ administracji publicznej, który nałożył karę pieniężn ą (tj. Mazowiecki WIIH), na wniosek strony, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary pieniężnej lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wra z z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Zgodnie z art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stano wiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 14 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 138 § 1 p kt 1 k pa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 2. O d skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżen ia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznani e prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzk iego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 202 5 r. poz. 111 ze zm.). Podstawa pra wna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 202 4 r. poz. 935 ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535); art. 94 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 202 4 r. poz. 573 ze zm. ). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej / podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [ xxxxxxxxxxxxx ] 2 . Mazowiecki Inspektor Inspekcji Handlowej