DIH-III-130/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 7 października 2025 r. DIH - 3.707.112.2025.MU DECYZJA DIH - 3/ 130 / 202 5 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572 ze zm. ), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz . U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę ″ ANBAFARM ″ spółka z o graniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w e Wrocławiu od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 lipca 202 5 r. ( PO.8361. 5 1.20025. MPŻ ), na mocy której nałożono na ww. przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w zw. z naruszeniem § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776), karę pieniężną w wysokości 7 0 00 zł (słownie: siedem tysięcy złotych) wobec stwierdzenia nieprawidłowości w miejscu sprzedaży detalicznej , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dniach 18 - 24 marca 202 5 r. inspektorzy reprezentujący Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, dalej: „ Dolnośląski WIIH” lub „organ pierwszej instancji” , działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr KHU. 8361 . 40 .202 5 z 18 marca 202 5 r. przeprowadzili kontrolę u przedsiębiorcy [ xxxxxxxxxxxxx ] dalej: „strona postępowania”, „ strona” lub „przedsiębiorca”. Kontrolę przedsiębiorcy , zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm. ) dalej: „Prawo przedsiębiorców” , poprzedzono zawiadomieniem do przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli z 4 marca 202 5 r . , w którym wskazano zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), dalej: „ustawa o informowaniu o cenach” Zawiadomienie to skutecznie doręczono przedsiębiorcy 10 marca br. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 Kontrolę przeprowadzono w obecności osoby upoważnionej do reprezentacji przedsi ębiorcy , któremu p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazano legitymacje służbowe oraz doręczono za pokwitowaniem upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważnienia do kontroli . W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie m.in. przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz .U. z 2022 r. poz. 2776) dalej: „rozporządzenie”. Produkty objęte sprawdzeniem znajdowały się w oszklonej witrynie, przy stanowisku kasowym w miejscu widocznym dla konsumenta, co umożliwiało konsumentowi zapoznanie się z produktami w nich się znajdującymi. Inspektorzy objęli sprawdzeniem ogółem 55 różnego rodzaju produktów oferowanych do sprzedaży i stwierdzili nieprawidłowości, które stanowiły naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 oraz § 4 rozporz ądzenia tj.: brak uwidocznienia w jakiejkolwiek formie informacji o cen ie oraz cen ie jednostkowe j przy 55 (wszystkich ) partiach towarów objętych kontrolą nie będących produktami leczniczymi w rozumieniu art. 2 ust. 32 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farm aceutyczne (Dz. U. z 202 5 r. poz. 750 ) . W toku kontroli strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości. Ustalenia kontroli udokumentowano w protokole kontroli z 2 4 marca 202 5 r. (nr akt: KHU.8361. 40 .202 5 ) oraz załącznik u . W dniu 2 czerwca 202 5 r. Dolnośląski WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572 ze zm. ) dale j : „kpa” , zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wym ierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. W tym samym piśmie wezwano przedsiębiorcę do przedłożenia informacji o wysokości osiąganych obrotów oraz przychodu osiągniętego w poprzednim roku rozliczeniowym . Jednocześn ie poinformowano stronę o przy sługujących jej uprawnieniach wynikających z art.10 § 1 kpa . Dnia 1 6 lipca 202 5 r. Dolnośląski WIIH na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach wydał decyzję , na mocy której nałożył na przedsiębiorcę , karę pieniężną w wysokości 70 00 zł (słownie: siedem tysięcy złotych ) w związku ze stwierdzeniem naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 oraz § 4 rozporządzenia tj. brakiem uwidocznienia w jakiejko lwiek informacji o cenie oraz cen ie jednostkowych przy 55 partiach towarów oferowanych do sprzedaży (100% objętych kontrolą). W dniu 7 sierpnia 202 5 r. Prezes UOKi K otrzymał za pośrednictwem Dolnośląskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji. Strona w odwołaniu wniosła o ponowne rozważenie sprawy i zmianę decyzji poprzez odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu, ewentualnie obniżenie jej wysokości mając na względzie okoliczności wskazane w jej odwołaniu. Strona podniosła, że stwierdzo ne uchybienia miały charakter incydentalny, nieumyślny i zostały one usunięte niezwłocznie. Zdaniem strony towary były wyeksponowane i dostępne dla konsumenta, zaś brak ceny wynikało z niedopatrzenia, a nie celowego działania. Jednocześnie strona wskazała, że usunęła niezwłocznie stwierdzone nieprawidłowości, dodatkowo zakupiła specjalny program informatyczny do obsługi, który umożliwia prawidłowe prezentowanie cen jednostkowych. Ponadto strona poinformowała, że nie wpłynęły do niej skargi od konsumentów w związku z brakiem informacji o cenach , zaś samo naruszenie nie spowodowało bezpośredniej szkody dla jej klientów i nie miało wpływu na ich Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 decyzje zakupowe. Zdaniem strony organ może odstąpić od nałożenia kary administracyjnej i poprzestać na pouczeniu (a rt. 189f § 1 pkt 1 kpa) , ponieważ naruszenie było niecelowe, jednorazowe i naprawione bez zbędnej zwłoki . Mając na uwadze powyższe s trona zwróciła się o zmianę decyzji poprzez zastosowanie środka mniej dolegliwego jakim jest pouczenie lub obniżenie wymierzonej kary pieniężnej. Do pisma strona załączyła wewnętrzną procedurę uwidacznia cen. Pismem z 2 5 sierpnia 202 5 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebrany ch dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała ze swoich uprawnień. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził . Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo spra wy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwy m do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Sposób uwidaczniania cen towarów i usług określa przepis szczególny wydany na podstawie art. 4 ust. 6 ww. ustawy, tj. określony w rozporządzeniu. W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Jednocześnie cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozpor ządzenia. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za : 1) litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Z kolei § 4 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że szczególnych przypadkach uzasadnionym rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności lega lnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Natomiast w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub dziesiętną wielokrotność liczby sztuk. Obowiązek uwidaczniania ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący za Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obow iązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w s posób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni nakazuje wojewódzkiemu inspektor owi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowan ia wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lu b straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumen tów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/2394”. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia a dministracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna p rzez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożo na administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 16 lipca 202 5 r. (sygn. akt: PO .8361. 51 .202 5 .M PŻ ) na mocy której na rzedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 70 00 zł (słownie: siedem tysi ęcy złotych ) na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu ujawnionego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 w toku kontroli niewykonania przez przedsiębio rcę obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w zw. z naruszeniem § 3 oraz § 4 rozporządzenia . W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję ora z treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Dolnośląskiego WIIH kary pieniężnej. W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójny. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w protokole kontroli z 24 marca 202 5 r. oraz w załączniku do protokołu . Z arówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, nie budz ą wątpliwości organu drugiej instancji. Strona postępowania podpisała protokół kontroli i nie wniosła uwag do jego treśc i . Tym samym, należy uznać, że ustalenia kontroli udokumentowane w protokole kontroli są w pełni wiarygodne i prawidłowo odzwierciedlają stan faktyczny. Protokół kontroli posiada walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, tj. stanowi dowód te go, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zatem protokół stanowi niepodważalny i wiarygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontrolowany przedsiębiorca. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dn ia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19, protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli wynika, że kontrolą objęto 55 partii towarów , niebędących produktami leczniczymi przy których stwierdzono brak cen oraz cen jednostkowych (100% produktów objętych kontrolą). Nie ulega też wątpliwości, że obowiązek uwidocznienia cen oraz cen jednostkowych w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie powinien nastąpić przed momentem udostępnienia towarów konsumentom w celu ich zakupu . Ustawodawca nałożył na przedsiębiorców obowiązek informowania o cenach oraz cenach jednostkowych , aby konsument mógł w sposób rzetelny i świadomy zapoznać się z nimi przed dokonaniem wyboru . C elem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona konsumenta. Obowiązek umieszczania cen oraz cen jednostkowych na towarach wynika z przepisó w i powinien być bezwzględnie respektowany . To kontrolowany przedsiębiorca ma obowiązek działania w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami . Organ drugiej instancji, stwierdza również, że naruszenie przez przedsiębiorcę obowiązków w sposób bezpośredni godziło w interesy konsumentów, a tym samym ograniczało dostęp do ważnej dla nich informacji o cenie oraz cenie jednostkowej wyrobów, zagwarantowanej obowiązującymi przepisami. Prezes UOKiK wskazuje, że przepisy dotyczące uwidaczniania cen oraz cen jednostkowych , dotyczą wszystkich przedsiębiorców i nie ma znaczenia forma prowadzonej sprzedaży , czy też skala prowadzonej działalności, tj. czy jest to sklep, czy też apteka bądź zakład usługowy . Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dot yczą każdego przedsiębiorcy dokonującego sprzedaży detalicznej towarów lub świadczącego usługi . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 W ocenie Pr ezesa UOKIK zarzuty strony, przedstawione w odwołaniu są nietrafne i nie zasługują na uwzględnienie. W odwołaniu strona podniosła , że naruszenie miało charakter incydentalny, nieumyślny i został o niezwłocznie usunięte , a brak cen wynikał z niedopatrzenia, nie jej celowego działania . Odnosząc się do powyższych zarzutów, należy wskazać, że w opinii Prezesa UOKiK zarzuty te nie mają oparcia w zebrany m w sprawie materiale dowodowym. Prezes UOKiK podkreśla przede wszystkim, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli i stwierdzony stan faktyczny, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli z 24 ma rca 2 025 r. wraz z załącznikiem. W odwołaniu strona postępowania podniosła, że jej zdaniem samo naruszenie miało charakter incydentalny, nieumyślny , zaś sam brak cen wynikał z niedopatrzenia . W ocenie Prezesa UOKiK, przedstawione przez stronę w odwołaniu a rgumenty są nietrafne i nie zasługują na uwzględnienie. Nie sposób uznać, że w niniejszym przypadku stopień naruszenia obowiązków w zakresie uwidaczniania cen oraz cen jednostkowych nie ma istotnego charakteru i jest incydentalny, ponieważ nieprawidłowości stwierdzono łącznie dla 55 parti i towarów (wszystkich skontrolowanych ) , co daje odsetek nieprawidłowości na poziomie 100 %. W ocenie Prezesa UOKiK organ pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach oraz cenach jednostkowych towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się zarówno cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł, chociażby na ruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał ciążących na nim obowiązków powoduje konieczność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji w zakresie m.in. ceny czy ceny jednostkowej towaru jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen w określony sposób nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) kontrolowanego przedsiębiorcy, czy też nie. Jednocześnie wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że ok reślony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną . Ustawodawca nałożył na przedsiębiorców obowiązek takiego informowania o cenach i cenach jednostkowych, ab y konsument mógł w sposób rzetelny i świadomy zapoznać się z nimi przed dokonaniem wyboru. Tym samym, przedstawione przez stronę postępowania stanowisko , że nie doszło do negatywnych skutków w sferze naruszenia prawa konsumentów , gdyż samo naruszenie miało charakter incydentalny, a brak cen wynikał z niedopatrzenia należy uznać za błędne. Organ zwraca przy tym uwagę, że przedsiębiorca przed rozpoczęciem kontroli otrzymał zawiadomienie z dnia 4 marca 202 5 r. (skutecznie doręczone 1 0 marca 202 5 r.) o zamiarze jej wszczęcia ze Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 wskazanym wyraźnie zakresem przedmiotowym kontroli obejmującym kontrolę przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Zatem, miał możliwość przygotowania się do niej (przez 7 dni), jednak jak wykazała kontrola tego ni e uczynił i nieprawidłowości zostały ujawnione w toku prowadzonej kontroli, co nie może stanowić usprawiedliwienia, ani też przemawiać za wyłączeniem jego odpowiedzialności za stwierdzone nieprawidłowości. Należy podkreślić, że celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Ponadto Prezes UOKiK zauważa, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Nieznajomość przepisów, czy ich ign orowanie w żadnym wypadku nie może stanowić okoliczności łagodzącej. Organ pierwszej instancji orzekając w sprawie , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze nar uszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przychodu, a także sankcje nał ożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Przy rozpatrywaniu przesłanki stopnia naruszenia obowiązków należy odnieść się do art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach tj. w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jedn oznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Odwołując się do art. 1 dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta poprzez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom z dnia 16 lutego 1998 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 80, str. 27) dalej jako: „dyrektywa 98/6/WE” wdrożonej ustawą o informowaniu o cenach celem tej dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom popr zez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsumentom oraz ułatwienia porównywania cen. Strona nie dopełniła obowiązku uwidocznienia cen oraz cen jednostkowych przy 55 partiach skontrolowanych wyrobów, co stanowi 100 % wszystkich sko ntrolowanych towarów. Mając na uwadze powyższe Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że stopień naruszenia obowiązków w zakresie uwidaczniania cen należy uznać za znaczny. Odnosząc się co do charakteru i wagi sprawy uznać należy, że nie budzą one wątpliwości. S trona postępowania bezsprzecznie naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Natomiast nawiązując do czasu trwania naruszenia obowiązków wskazać należy w przedmiotowej sprawie trudnym do określenia jest ustalenia jaki był czas trwania naruszenia, be zsprzecznie stwierdzone nieprawidłowości zostały wykryte w w pierwszym dniu kontroli 18 marca 202 5 r. Natomiast z uwagi na charakter stwierdzonej nieprawidłowości organ nie roz patrywał przesłanki uzyskanych przez s tronę korzyści Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 majątkowych lub strat w z wiązku z naruszeniem obowiązków w zakresie uwidaczniania cen towarów. W przypadku przesłanki dotychczasowej działalności przedsiębiorcy organ odwoławczy stwierdza, że po raz pierwszy stwierdzono u strony postępowania naruszenie przepisów ustawy o informow aniu o cenach. Jednocześnie, jak wynika z protokołu kontroli, strona podjęła niezwłocznie dobrowolne działania naprawcze . Jednocześnie p odkreślić należy, że stwierdzone nieprawidłowości w zakresie informowania o cenach strona postępowania nie usunęła po o trzymaniu zawiadomienia o zamiarze przeprowadzenia kontroli (od odbioru zawiadomienia do rozpoczęcia kontroli upłynęło 7 dni). W przypadku przesłanki wielkość obrotu i przychodu przedsiębiorc a nie przekazał żądanych informacji , co zobligowało organ pierwszej instancji do wzi ęcia pod uwagę zamieszczon ego na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości sprawozdania finansowego Spółki w roku 2024 . Jednocześnie w trakcie czynności kontrolnych przedsiębiorca złożył o oświadczenie, że nale ży on do grupy małych przedsiębiorców. W przypadku przesłanki sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, przesłanka ta nie jest spełniona, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Dolnośląski WIIH nie jest kontrolą przeprowadzaną w sprawach transgranicznych tj. działalności gospodarczej w transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ww. ustawy , wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Po uwzględnieniu przesłane k, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, stronie wymierzono karę pieniężną w wysokości 70 00 zł (słownie: siedem tysi ęcy złotych), która stanowi 35% górnego wymiaru kary, przy maksymalnej wysokości, czyli 20 000 zł. W tym miejscu o rgan drugiej instancji zaznacza, iż ww. informacja uwidoczniona w rejestrze przedsiębiorców KRS pozwala uznać, iż wymierzona kara nie będzie stanowiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorstwa ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zre alizować cele wymiaru kary. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie postępowania kara jest adekwatna do rodzaju stwierdzonych nieprawidłowości i uwzględnia przesłankę odnoszącą się co do wysokości przychodu i obrotu. Kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, pro porcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj . być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w prz yszłości niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej czy będzie prowadzona sprzedaż towarów lub świadczenia usług ceny i ceny jednostkowe muszą być uwidocznione. Prezes UOKiK p o przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podobnie jak organ pierw szej instancji, nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary i poprzestania na pouczeniu na podstawie art. 189f kpa . Przepis art. 189f § 1 pkt 1 kpa przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej i poprzestać Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 na pouczeniu. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od n ałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Z zebranego materiału w sprawie wynika, że waga naruszenia nie jest znikoma, ponieważ strona postępowania nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku w zakresie uwidoczniania cen oraz cen jednostkowych w 55 parti ach skontrolowanych wyrobów , czyli 100% objętych kontrolą , czym naruszyła interes konsumentów w zakresie prawa do informacji. Twierdzenie strony, że skala naruszenia miała charakter incydentalny, nieumyślny , gdyż jej zdaniem pr odukty objęte kontrolą były prawidłowo wyeksponowane i dostępne dla klientów , zaś brak cen wynikł z niedopatrzenia , w tym miejscu strona sama wskazuje, że nie uwidoczniła cen oraz cen jednostkowych dla wszystkich wyrobach objętych kontrolą . Brak uwidocznienia cen oraz cen jednostkowych przy towarach uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych nie tylko w kontrolowanej placówce, ale również w ofercie innych przedsiębiorców posiadających taki sam produkt, a tym samym utr udnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru. Podkreślić należy, że cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania j ej z takimi wartościami innych towarów – podobnych, o odmiennych cechach co do producenta, marki, ilości, itp. Strona zaprzestała naruszenia prawa ale dokonała tego dopiero w wyniku kontroli, natomiast brzmienie art. 189f § 1 pkt 1 kpa wymaga łącznego spe łnienia obu przesłanek, dlatego ze względu na uznanie, że waga naruszenia była znacząca, nie została spełnienia przesłanka odstąpienia od wymierzenia kary z art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Nie została spełniona również przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 kpa, gdyż n a stronę nie została wcześniej nałożona administracyjna kara pieniężna w związku z naruszeniem przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze delik tu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o informowaniu o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do str ony mogły być one prowadzone przez Dolnośląski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Dolnośląskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 kpa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona postępowania nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ nie uwidoczniła ceny oraz ceny jednostkowej przy 55 partiach ( wszystkich ) skontrolowanych wyrobów. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że naruszenie miało miejsce w trakcie kontroli, podczas której strona postępowania uzupełniła brakujące ceny oraz ceny jednostkowe. Literalna wykładnia ww. przepisów jedno znacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 k pa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn n ie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało)”. Charakter naruszeń, jakich strona dopuściła się w niniejszej sprawie (uwidocznienie cen ma charakter przedumowny) , wyklucza możliwość usunięcia skutkó w naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachow anie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej”). Ponieważ k onsumenci zostali pozbawieni jakiejkolwiek informacji o cenie oraz cenie jednostkowej przy towarach oferowanych do sprzedaży, a powyższe informacje muszą być uwidocznione przez przed siębiorcę w momencie rozpoczęcia oferowania towarów do sprzedaży, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o ich zakupie (tj. uwidocznienie ma charakter obowiązku przedumownego) w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 1 89f § 2 i 3 kpa. Prezes UOKiK po przeanalizowaniu materiału dowodowego stwierdził, że wymierzenie stronie kary pieniężnej może wpłynąć na wykształcenie się przekonania wśród wszystkich uczestników obrotu gospodarczego, w tym u strony postępowania, że ka żde naruszenie prawa administracyjnego spotka się z odpowiedzią organu IH i pociągnie za sobą negatywne konsekwencje. Może to w przyszłości zapewnić, że do naruszeń prawa nie dojdzie. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w przedstawionym stani e faktycznym wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również ustalenie jej wysokości było prawidłowe i zgodne z prawem. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w któr ej utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Prezes UOKiK przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji oraz uznał, że Dolnośląski WIIH zasadnie nałożył na stronę, karę pieniężną w wysokości 70 00 zł (słownie: siedem tysi ęcy złotych ), z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym, decyzja Dolnośląskiego WIIH z dnia 1 6 lipca 202 5 r. o wymierzeniu kary pieniężnej powinna pozostać w obrocie prawnym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Woje wódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w e Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem ad ministracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak ni ż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 202 5 r. poz. 111 ) . Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej / podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1 . [ xxxxxxxxxxxxx ] 2 .Dolnośląski Inspektor Inspekcji Handlowej