DIH-III-122/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 22 września 2025 r. DIH - 3.707.100.2025.J S DECYZJA DIH - 3.122.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjneg o w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Roberta Syskę prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Centrum Komputerowe mgr Robert Syska w Grójcu, zwanej dalej „stroną” lub „przedsiębiorcą”, od decyzji PO.232.ZSE.12.2025.PK Mazowieckieg o Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 30 czerwca 2025 r. (sygn. DR.8361.9.2025 ), wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych), na podstawie 91 pkt 25, art. 92 pkt 6 oraz art. 93 ust. 2 usta wy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573), z tytułu niedopełnienia obowiązku dystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, poprzez nieumies zczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 21 – 29 stycznia 2025 r. inspekt orzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Mazowieckim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli DR 14/2025 z dnia 21 stycznia 2025 r., przeprow adzili kontrolę w sklepie należącym do ww. przedsiębiorcy. Na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , nie dokonano zawiadomienia przedsięb iorcy o zamiarze wszczęcia kontroli, gdyż kontrolę przeprowadzono na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. W toku kontroli sprawdzono m.in. przestrzeganie przepisów art. 37 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęci e elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573), zwanej dalej „ustawą o zużytym sprzęcie”. Inspektorzy ustalili, że kontrolowany jest dystrybutorem sprzętu elektrycznego i elektronicznego, przeznaczonego dla gospodarstw domowych, w związku z pow yższym Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 podlega obowiązkom dystrybutora, określonym w art. 37 wyżej cytowanej ustawy o zużytym sprzęcie. W dniu rozpoczęcia kontroli, tj. 21 stycznia 2025 r. stwierdzono, że kontrolowany przedsiębiorca, jako podmiot udostępniający na rynku sprzęt elektryczn y i elektroniczny, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 - 3, tj. o tym, że: − dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; − dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dost arczony; − dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży - w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu prz eznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez koniecz ności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 23 stycznia 2025 r. (sygn.: DR.8361.9.2025 ) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościa mi, pismem z 3 czerwca 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. ), zwanej dalej „Kpa” , Mazowiecki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie. Ponadto organ poinformował stronę o jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w szczególności prawa do zapoznania się z aktami sprawy, sporządzenia z nich notatek i odpisów oraz składania wyjaśnień co do zebranych dowodów i materiałów. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji PO.232.ZSE.12.2025.PK z 30 czerwca 2025 r. (sygn.: DR. 8361.9.2025 ), wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt 25, art. 92 pkt 6 i art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym, z tytułu niedopełnienia w punkcie sprzedaży obowiązku d ystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ww. ustawy , poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 tejże ustawy. D ecyzja ta została doręczona stronie 3 lipca 2025 r. Dnia 23 lipca 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Mazowieckiego WIIH, odwołanie przedsiębiorcy od ww. decyzji . W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zas karżonej decyzji na podstawie art. 189f § 2 i 3 Kpa. W uzasadnieniu strona wskazała na: 1) podjęcie działań naprawczych, tj. niezwłocznie po stwierdzeniu uchybień w toku kontroli umieścił wymagane informacje w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 2) brak wcześniejszych naruszeń. Podkreśliła, że prowadzi działalność gospodarczą od 1995 roku i dotychczas nie stwierdzono żadnych naruszeń przepisów dotyczących zużytego sprzętu; 3) znikomą szkodliwość społeczną czynu. W opinii strony naruszenie miało charakter fo rmalny i nie doprowadziło do trwałych skutków środowiskowych ani ekonomicznych. Konsumenci podczas zakupów byli informowani ustnie o możliwości nieodpłatnego przekazania sprzętu podlegającego utylizacji na podstawie ustawy o recyklingu, czym były realizowa ne wymagania wskazane w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy o zużytym sprzęcie. Z możliwości tej klienci wielokrotnie pozostawiając w sklepie zużyty sprzęt elektroniczny, czego dowodem są lisy przewozowe potwierdzające oddawanie sprzętu do utylizacji. Konsumenci nig dy nie zgłaszali skarg ani uwag do sposobu i zakresu realizacji obowiązku wynikającego z art. 37 ust. 1 - 2 ustawy o zużytym sprzęcie; 4) regularne przekazywanie zużytego sprzętu do recyklingu. Strona nadmieniła, że regularnie przekazuje zużyty sprzęt do wyspec jalizowanych firm zajmujących się jego recyklingiem, co potwierdzają załączone dokumenty. Zdaniem strony świadczy to o faktycznym wypełnianiu obowiązków środowiskowych i odpowiedzialnym podejściu do gospodarowania odpadami; 5) powierzchnię sprzedaży sklepu. Strona poinformowała, że sklep w którym przeprowadzono kontrolę posiada powierzchnię sprzedaży wynoszącą 33 m 2 i przywołana art. 37 ust. 3 ustawy o zużytym sprzęcie, zgodnie z którym obowiązek nieodpłatnego przyjmowania małego zużytego sprzętu (do 25 cm) bez konieczności zakupu nowego sprzętu dotyczy wyłącznie jednostek handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży co najmniej 400 m 2 , w związku z czym nie miał zastosowania w jej przypadku, a zarzut jego naruszenia jest bezzasadny. Na koniec strona podkreśli ła, że stwierdzone w toku kontroli naruszenie prawa nigdy nie miało wpływu na realizację praw konsumentów do uzyskania informacji. W ocenie strony ustna forma przekazywanej informacji jest łatwiejsza w odbiorze i bardziej zrozumiała, dzięki czemu wg strony proces recyklingu zużytego sprzętu odbywa się skutecznie od wielu lat. Pismem z 29 lipca 2025 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a takż e wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne r ozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jes t uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojew ódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 K pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Do zadań Inspekcji Handlowej, zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów przepisów art. 37 i art. 39 ww. ustawy. Przepis wskazuje przy tym, że kontrola ta jest przeprowadzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dystrybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, wskazujących że: 1) dystrybutor obowiązany jest do n ieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt sprzedawany; 2) dystrybutor dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącemu z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 3) dystrybutor prowadzący jed nostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszącej co najmniej 400 m2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczo nego dla gospodarstw domowych. Zgodnie z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej, podlega ten kto wbrew przepisom art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w przypadku, o którym mowa powyżej, stosownie do art. 92 pkt 6 ww. ustawy, wynosi od 5 000 zł do 300 000 zł. Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a dministracyjne kary p ieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22 - 26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor IH. W świetle art. 93 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodl iwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Jak stanowi art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza. U stawa o zużytym sprzęcie nie reguluje kwestii odstąpienia od nałożenia administr acyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do treści art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odst ępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub na stronę Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 za to samo zachowanie prawomocną decyzją została uprzednio nałożona administracy jna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla któryc h miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w sklepie należącym do kontrolowanego, Mazowiecki WIIH stwierdził, że przedsiębiorca, będąc dystrybutorem sprzętu w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, nie dopełnił obowiązków wynikających z przepisów art. 37 ust. 4 ww. ustawy, poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 - 3, tj. o wszelkich sposobach odbior u zużytego sprzętu. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji PO.232.ZSE.12.2025.PK z 30 czerwca 2025 r. (sygn. DR.8361.9.2025 ), wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (słownie: pięć tysięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt 25, art. 92 pkt 6 i art. 93 ust. ustawy o zużytym sprzęcie z tytułu niedopełnienia w punkcie sprzedaży obowiązku dystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ww. ustawy , poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 tejże ustawy. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że podstawą do wymierzenia kary ww. przedsiębiorcy, było naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, tj. stwierdzenie w pierwszym dniu kontroli braku wszystkich informacji wymaganych art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie. Powyższe zostało udokumentowane w Protokole kontroli z 29 styc znia 2025 r. DR.8361.9.2025 , w sposób jasny, zrozumiały, jak i niewymagający dodatkowych wyjaśnień czy ustaleń, do którego również kontrolowany nie wniósł uwag. Nie ma w tym wypadku wątpliwości, co do stwierdzonego stanu faktycznego, nie kwestionuje go rów nież sam przedsiębiorca - wskazuje jedynie w odwołaniu, że jego zdaniem stwierdzone w toku kontroli naruszenie prawa nigdy nie miało wpływu na realizację praw konsumentów do uzyskania informacji, bowiem ustna forma przekazywanej informacji jest łatwiejsza w odbiorze i bardziej zrozumiała. Odpowiadając na argumenty zawarte w odwołaniu, Prezes UOKiK wskazuje, że nie zasługują one na uwzględnienie. Szybkie działania naprawcze w toku kontroli, brak wcześniejszych naruszeń czy regularne przekazywanie zużytego sprzętu do recyklingu nie zwalnia strony od odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązk u stwierdzon ego w kontroli. Organ drugiej instancji podkreśla, że ustawa o zużytym sprzęcie w art. 37 ust. 4 w sposób jednoznaczny stanowi, że przedsiębiorca musi umie ścić w punkcie sprzedaży w miejscu widocznym informacje (podkreślenie Prezesa UOKiK) w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ww. ustawy. Każdy podmiot gospodarczy zobligowany jest do znajomości przepisów dotyczących jego działalności i respektowania ich. Konsekwencją nieprzestrzegania obowiązującego porządku prawnego w przypadku ujawnienia nieprawidłowości jest zastosowanie sankcji przewidzianych w ustawie o zużytym sprzęcie. Opinia strony dotycząca jakoby naruszenie miało charakter formalny i nie do prowadziło do trwałych skutków środowiskowych ani ekonomicznych pozostaje bez znaczenia w świetle obowiązujących przepisów prawa, które wymagają formy pisemnej przekazania konsumentom informacji o których mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie . Prezes UOKiK wskazuje, że celem ustawodawcy było , poprzez dostęp do informacji, gdzie i na jakich zasadach można odpady pozostawić , umożliwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się w prawidłowy sposób odpadów w postaci zużytego sprzętu elektronicznego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 i elektrycznego. W związku z tym przyjąć należy, że każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego dla gospodarstw domowych winien w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży tego sprzętu zamieścić wszystkie informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 – 3 niezależnie od powierzchni sprzedaży w prowadzonej działalności . Nawet jeżeli dystrybutor nie prowadzi jednostki handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, to przekazanie takiej informacji konsumentowi uświadomi go, że w większym sklepie ma możliwość nieodpłatnego pozostawiania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu. Uzyskanie przez konsumentów powyższej wiedzy niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia dbałości o stan środowiska naturalnego, poprzez ograniczanie pozostawiania zużytego, niepotrzebnego już sprzętu w miejscach do tego nieprzeznaczonych. Tym samym każdy dystrybutor elektrycznego sprzętu dla gospodarstw domowych, niezależnie od zakresu jego działalności, w niniejszym przypadku małej powierzchni sprzedaży, musi mie ć z godnie z art. 37 ust. 4 uwidocznione informacje w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Obowiązek informacyjny o którym mowa wyżej to wymóg prawny nakładany na wszystkich dystrybutorów sprzętu bez wyjątków. Należy z aznaczyć, że odpowiedzialność wynikająca z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 ustawy. Obiektywny charakter odpowiedzialności administrac yjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nałożon ych prawem obowiązków. Nie ma przy tym znaczenia, czy naruszenie obowiązków nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodać należy, że ustawa ta nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia win y, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego stwierdzono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążących na nim obowiązków, co w tym przypadku miało miejsce, powoduje konieczność nałożenia kar y pieniężnej, która jest karą administracyjną. Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że pomimo zaprzestania naruszenia prawa przez stronę, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odst ąpienia od wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Fakte m jest, że w niniejszej sprawie strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości w trakcie kontroli, co oznacza, że zaprzestała naruszenia prawa. Jednakże co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż strona nie wywiązała się z obowiązków nałożonych na nią przepi sami art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , przez co użytkownicy sprzętu zostali pozbawieni informacji o wszelkich sposobach odbioru , a więc informacji istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego oraz prawa konsumentów do informacji. Nale ży zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, że wagi naruszenia prawa nie można uznać za znikomą wbrew twierdzeniom Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 strony. Zaznaczyć należy, że o mało znaczącej wadze naruszenia w przypadku omawianej regulacji można byłoby mówić wtedy , gdyby wymagane prawem informacje były podane w sposób niepełny, niekompletny (np. brakowałoby tylko niektórych zapisów). Z całą pewnością należy stwierdzić, że nie dotyczy to sytuacji, gdy w punkcie sprzedaży nie podano jakichkolwiek informacji wymaganyc h przepisami prawa. Zaakcentować należy, iż spełnienie ustawowych obowiązków wymaga zamieszczenia w punkcie sprzedaży pisemnej informacji w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie, a nie udzielanie ich w formie ustnej. Wykonyw anie działalności gospodarczej w danym sektorze wymaga znajomości i przestrzegania prawa dotyczącego tej działalności i nie ma tu miejsca kontestację obowiązujących przepisów czy też traktowanie ich wybiórczo według własnego uznania . W omawianym przypadk u strona nie wywiązała się z ustawowego obowiązku, więc nie można tu mówić o znikomej wadze naruszenia prawa , co oznacza, że przesłanka dotycząca znikomości nie została spełniona. Zgodnie jednak z treścią art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, przesłanka zaprzestania na ruszenia prawa musi wystąpić łącznie z przesłanką znikomej wagi naruszenia prawa , aby można było odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej . Natomiast w tym przypadku nie spełniono warunku kumulatywności obu przesłanek. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której mowa w art. 189f § 1 pkt 2 Kpa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona adm inistracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie kwalifikowane jest jako delikt administracyjny i zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 91 pkt 22 - 26 tej ustawy , zaś do nałożenia kary pieniężnej uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspekt or IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej mogły być prowadzone wyłącznie przez Mazowieckiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Maz owieckiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 Kpa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Jednocześnie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na spełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ adminis tracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia . Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia . W ocenie Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 Kpa, tj. zastosowanie tych przepisów nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 91 pkt 25 i art. 92 pkt 6 ustawy o zużytym sprzęcie . Okoliczności i waga naruszenia prawa, której nie sposób uznać za znikomą, nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie spełniła podstawowych o bowiązków nałożonych na nią w art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 tej ustawy . Literalna wykładnia ww. przepisów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od ukarania jest usunięcie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpret ować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr ha b. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia ( oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się s trona w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przy wrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej” ). Prezes UOKiK wskazuje również , że samo usunięcie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracy jnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o zużytym sprzęcie, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, ale także i prewencyjną, mającą zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów (użytkowników sprzętu) oraz nie dopuścić do powstania podobnych naruszeń w przyszłości. Prezes UOKiK podkreśla raz jeszcze, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli. Znamiennym jest fakt, że w momencie podjęcia kontroli informacje wymagane przepisami art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie nie były d ostępne dla konsumentów, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli, przyjętym przez stronę bez uwag . Ustawa ta wskazuje wprost, jakie obowiązki spoczywają na dystrybutorze sprzętu, co w niniejszej sprawie nie zostało spełnione i potwierdza to również sama strona. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że okoliczności naruszenia prawa nie budzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie stronie kary pieniężnej z art. 91 pkt 25 w z wiązku z art. 92 pkt 6 oraz art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie , którą to karę nałożono w wysokości 5 000 zł, tj. najniższą z możliwych przewidzianych w ww. ustawie, po uwzględnieniu w sposób prawidłowy wszystkich przesłanek wymiaru kary, o których m owa w art. 93 ust. 3 tej ustawy, tj.: stopnia szkodliwości naruszenia, rodzaju, zakresu i okresu trwania naruszenia oraz dotychczasowej działalności podmiotu. Prezes UOKiK wskazuje, że postawa strony, która w trakcie kontroli inspektorów uwidoczniła w miej scu sprzedaży brakujące informacje oraz przebieg dotychczasowej działalności strony, wobec której nie stwierdzono wcześniejszych naruszeń przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, nie stanowiły okoliczności zaostrzającej wymiar kary. Istotne w sprawie jest to, że strona nie wywiązała się w sposób należyty z obowiązków wynikających z ustawy o zużytym sprzęcie, co zostało jej niezbicie udowodnione i stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej. Przypomnieć należy, że ustawa o zużytym sprzęcie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (Dz. Ur z. UE L z 2012 r. Nr 197, s. 38, ze zm.). Stanowi ona w art. 22, że państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszystkie środk i niezbędne do zapewnienia ich zastosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 5 000 zł spełnia powyższe kryteria. Kara ta mieści się w ustawowo w yznaczonych granicach i jest adekwatna do wagi naruszenia, mimo iż wymierzono ją w najniższej dopuszczalnej prawnie wysokości, bowiem zgodnie z art. 92 pkt 6 ustawy o zużytym sprzęcie wysokość kary została określona w granicach od 5000 zł do 300 000 zł. Organ drugiej instancji wskazuje, że możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji zostało przewidziane w art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, ale tylko w sytuacji jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazując e, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, kt órych podmiot nie mógł przewidzieć. Z akt sprawy i zgormadzonych w nim dowodów wynika jednoznacznie, że strona była w stanie wywiązać się z obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie, a mimo to tego nie uczyniła i jednocześnie nie dowiodła, aby dochowała wszelkiej staranności, jakiej wymagają wskazane wyżej przepisy, aby mogły zostać zastosowane . Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakłada na nią ustawa o zużytym sprzęcie. Stron a poprzez własne zaniechanie i ignorowanie przepisów ww. ustawy doprowadziła do sytuacji jednoznacznie potwierdzającej, że w dniu kontroli wymaganych informacji, o którym mowa w art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 tej ustawy, w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży nie stwierdzono. Z kolei okoliczność, że strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości w trakcie kontroli nie może zwalniać jej z odpowiedzialności za naruszenia stwierdzone w czasie kontroli. Tym samym, Mazowiecki WIIH nie miał podstaw do nie wszcz ynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej, ani też do umorzenia postępowania wszczętego w tej sprawie. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji , należy uznać za niezasadny, zarówno w świet le ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa dotyczących wymierzania kary pieniężnej na gruncie ustawy o zużytym sprzęcie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną dec yzję utrzymać w mocy. Zgodnie z art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawi e w terminie 14 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkow y, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł ; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowan iu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535); art. 94 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej