DIH-III-120/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 23 września 2025 r. DIH - 3.707.81.2025.MB DECYZJA DIH – 3. 120 .202 5 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 202 4 r. poz. 572 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 16 8) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16 maja 2025 r. (UH.8361.272.2024), nakładającej na przedsiębiorcę Mango Polska Sp. z o.o. z siedzibą w W arszawie karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych), wynikającą z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168) za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 oraz 4 ust. 2 ww. ustawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 1) uchyla zaskarżoną decyzję w całości; 2) orzeka co do istoty sprawy w ten sposób, że na przedsiębiorc ę Mango Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie nakłada karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych), wynikającą z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168) za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 w związku z art . 4 ust. 2 ww. ustawy. Uzasadnienie W dniach 7 – 16 października 202 4 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „ Wielkopolski m WIIH”, „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie up oważnienia UH .8361. 272 .202 4 z 7 października 202 4 r., przeprowadzili kontrolę w sklepie, należącym do przedsiębiorcy xxx xxxxx xxxxxxxx xxxxxxx xxxxxx xxxxxxxx xxxx zwan ym dalej: „stroną”, „stroną postępowania”, „przedsiębiorcą” . Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 202 4 r. poz. 2 36 z późn. zm.), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli UH .8360. 241 .202 4 z 10 września 202 4 r., ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168 ), zwanej dalej: „ustawą o cenach”. Zawiadomienie doręczono stro nie 13 września 202 4 r. W wyniku podjętych działań kontrolnych inspektorzy reprezentujący Wielkopolski ego WIIH stwierdzili m.in. , że w ofercie handlowej przedsiębiorcy znajdowały się produkty oferowane w obniżonej cenie . N a wieszakach z ww. produktami umie szczono czarny napis na białym tle „SPECIAL PRICES" , a produkty oznaczon o czerwoną naklejką na wywieszce cenowej . Do kontroli wytypowano losowo m.in. 10 produktów oferowanych w obniżonych cenach. Stwierdzono, że na etykietach cenowych ww. produktów na czer wonych naklejkach umieszczono m.in. cenę i drugą wyższą cenę przekreśloną (wartości liczbowe) . W troku kontroli ustalono, że ceny przekreślone są najniższymi cenami z ostatnich 30 dni przed obniżką. Powyższe naruszało art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, tj. naruszyło wymóg uwidocznienia cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, gdyż Informując o obniżce cen towarów należy uwidocznić informację o obniżonej cenie oraz informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed ogłoszeniem obniżki (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, że jest to najniższa cena jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Wszystkie ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole kontroli z 16 października 202 4 r. UH .8361. 272 .202 4 . W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks (Dz. U. z 202 4 r. poz. 572 z późn. zm.), z wanej dalej: „ k pa” Wielkopolski WIIH zawiadomieniem z dnia 15 kwietnia 202 5 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 w zw iązku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach . Jednocześnie poinformowano, że na podstawie art. 10 § 1 k pa, że strona może brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadać się, co do zebranych dowodów i co do przesłanek wymiaru kary w skazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz zapoznać się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami, jak również może przedstawić stanowisko w powyższej sprawie oraz składać wnioski dowodowe . Ponadto wezwano przedsiębiorcę do przesłania informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętych w 2023 roku . W odpowiedzi w piśmie z 30 kwietnia 2025 r. strona przedstawiła informacje i wyjaśnienia co do treści protokołu kontroli oraz zaprezentowała s woj ą interpretacj ę przepisów oraz swoje stanowisko w sprawie. Wskazała m.in., że w jej ocenie nie doszło do zarzucanych nieprawidłowości w czasie kontroli , a nawet jeżeli przyjąć, że doszło , to należałoby odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać n a pouczen iu, zważywszy na znikomość naruszenia prawa oraz na fakt, że zaprzestała ona naruszania prawa w trakcie kontroli. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 W dniu 16 maja 2025 r. Wielkopolski WIIH, na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach oraz art. 104 § 1 k pa wydał decyzję, na mocy której nałożono na przedsiębiorc ę karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) wynikającą z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 oraz 4 ust. 2 ww. ustawy. W dniu 16 czerwca 202 5 r. Prezes U rzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Wielkopolski ego WIIH odwołanie od ww. decyzji. W odwołaniu strona zarzuciła naruszenie art. 8 kpa, art. 7 kpa w związku z 77 § 1 kpa w związku z art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa, art. 7a § 1 kpa w związku z art. 81 § 1 kpa oraz art. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców, art. 189f § 1 pkt 1 kpa, jak również art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, w nosząc o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie, alternatywnie z ostrożności o uchylenie decyzji w całości oraz orzeczenie co do istoty sprawy poprzez odstąpienie wymierzenia kary określonej w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach na podstawie 189f § 1 pkt 1 kpa. Pismem z dnia 1 lipca 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Wielkopolski ego WIIH z 16 maja 2025 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. 10 lipca 2025 r. strona zapoznała się z aktami sprawy. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje ocen y, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec p owyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usług i obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach powod uje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, któ ry nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pien iężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejsk iego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.20 17, str. 1, z późn. zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Wielkopolski ego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 16maja 2025 r. (sygn. akt: UH .8361. 272 .202 5 ), na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych). W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o k tóre wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również zarzutów strony zawartych w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o cenach, co powoduje konieczność nałożenia przez Wielkopolski ego WIIH kary pieniężnej. Ustalenia kontroli dały podstawę do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Biorąc pod uwagę ustalenia stanu faktycznego zawarte w protokole kontroli, Prezes UOKiK stwierdził, że w niniejszym przypadku z całą pewnością doszło do naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen, albowiem nieprawidłowości dotyczyły wymogu uwidocznienia cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, na skutek nieuwidocznienia na etyk ietach obok wartości liczbowej informacji „najniższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki”. Organ drugiej instancji w wyniku analizy zgromadzonego materiału w sprawie zauważa, że n a etykietach podane były dwie ceny w tym jedna cena przekreślona , zatem konsument otrzymał informację dotyczącą ceny, jednakże nie otrzymał jednoznacznej i niebudzącej wątpliwości informacji, że cena Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 przekreślona jest najniższą ceną produktu, która obowiązywała w okresie 30 dniu przed obniżką . Ty m samym stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości naruszały art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ustawy o cenach. Zaznaczyć przy tym należy, że artykuł określający wysokość sankcji z tytułu przedmiotowego naruszenia, tj. art. 6 ust. 1 wskazuje, że jeżeli pr zedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Należy podkreślić, że zmiana kwalifikacji czynu przez Prezesa UOKiK nie ma wpływu na wysokość wymierzonej kary administracyjnej. W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójny. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w dołączonym do akt sprawy protokole kontroli oraz załączni kach. Co więcej, zarówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o cenach, a co za tym idzie konieczność nałożenia kary pieniężnej, nie budzi wątpliwości organu drugiej instancji. Podsumowując Prezes UOKiK stwierdził, że w niniejszej sprawie, stwierdzone nieprawidłowości naruszały postanowienia art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Prezes UOKiK wydał decyzję uchylającą skarżoną decyzję oraz orzekł w sprawie co do istoty w ten sposób, że nałożył na przedsiębiorcę kar ę pieniężną w wysokości 1 500 zł (słownie: tysiąc pięćset złotych) wynikającą z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach za niewykonanie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ww. ustawy. Biorąc pod uwagę, że strona w odwołaniu wskazała m.in. naruszenie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach , o rgan drugiej instancji orzekając jak powyżej, tak jak organ pierwszej instancji, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenac h, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez kon sumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przychodu, a takż e sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europej skiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12. 2017, str. 1, z późn. zm.). Oceniając stopień naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podobnie jak Wielkopolski WIIH, uznał go za wysoki . W toku kontroli stwierdzono, że w przypadku wszystkich skontrolowanych 10 produktów oferowanych w obniżonych cenach brak b yło informacji na etykiecie cenowej, która z podanych cen jest najniższą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Właściwa i pełna informacja o najniższej cenie towaru obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki powinna składać się zaró wno z wartości liczbowej jak i ze słownego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 jej opisu np.: „najniższa cena z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki” lub tożsam ego . Informacja cenowa powinna znaleźć się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze, w bliskości towaru. Konsumentowi, który nie otrzymuje pełnej informacji o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką trudno jest ocenić, czy obniżka jest dla niego korzystna. Brak ww. informacj i bezpośrednio przy produkcie narusza przepisy ustawy o cenach, które stanowią, że ceny powinny być podane w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen . Celem ww. przepisów jest zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rz eczywistej wielkości rabatu, szybszych wyborów na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. C el ten powinien przyświecać interpretacji stosowanych przepisów. Jest to istotne nie tylko w kontekście prawidłowego podania wielkości obniżki i najniższ ej ceny z 30 dni przed obniżką, lecz także dla czytelnego sposobu ich prezentacji. Prezes UOKiK, wziął również pod uwagę skalę naruszenia obowiązków stwierdzając, że naruszenie obowiązków przedsiębiorcy wynikających z przepisów ustawy o cenach dotyczyło ws zystkich objętych kontrolą produktów oferowanych w obniżonych cenach (100 % ). Należy również zauważyć, że strona została powiadomiona o zamiarze przeprowadzenia kontroli i o jej zakresie przedmiotowym. Zawiadomienie strona odebrała 13 września 202 4 r., nat omiast kontrola rozpoczęła się 7 października 2024 r . Zatem miała ona, wystarczająco dużo czasu, by przygotować się do kontroli i wyeliminować ewentualne nieprawidłowości . Ponadto organ drugiej instancji przyjął na podstawie zgromadzonego w aktach kontroli materiału dowodowego, że czas trwania naruszenia rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który jednocześnie był pierwszym dniem kontroli, a zakończył w momencie usunięcia przez stronę stwierdzonych nieprawidłowośc i. Z kolei oceniając dotychcza sową działalność przedsiębiorcy wzięto pod uwagę podjęte przez stronę działania naprawcze, tj. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości oraz uwzględniono, że Wielkopolskiego WIIH dotychczas nie nakładał na stronę kar pieniężnych z tytułu niewykonania obowi ązków, o których mowa w art. 4 ustawy o cenach. Natomiast z uwagi na charakter stwierdzonej nieprawidłowości zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji nie rozpatrywał przesłanki uzyskanych przez stronę korzyści majątkowych lub strat w związku z narus zeniem obowiązków zakresie uwidaczniania cen produktów. Prezes UOKiK wziął również pod uwagę, że w toku kontroli nie stwierdzono rozbieżności pomiędzy ceną uwidocznion ą na wywieszkach skontrolowanych produktów a ceną zaewidencjonowana na paragonach , a strona nie odniosła korzyści majątkowych w związku z naruszeniem przepisów o cenach . Oceniając z kolei wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy, uwzględniono deklarowany przez stronę przychód i wielkość obrotu, które wskazują, iż kara w wymierzonej wysokości nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję represyjną. Natomiast przesłanka zawarta w art. 6 ust. 3 pkt 4 ustawy o cenach nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona p rzez Inspekcję Handlową w przedmiotowej sprawie nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kara w wysokości 1 5 00 zł jest właściwa do spełnienia celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (U E) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony ko nsumenta (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), dalej jako: „dyrektywa Omnibus” i proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Ponadto zauważa, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach kara za niedopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 4 us tawy wynosi do 20 000 zł. W odwołaniu przedsiębiorca zarzucił m.in. naruszenie: - art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że informacja o najniższej cenie przecenionego towaru powinna być uzupełniona komunikate m, że jest to najniższa cena towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, podczas gdy strona realizuje wymóg określony w: • art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach, tj. w sytuacji komunikowania o najniższej cenie przecenionego towaru obok informacji o aktualnej cenie sprzedaży także informację o najniższej cenie produktu jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki; • art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, tj. uwidacznia na wywieszkach cenowych aktualną cenę sprzedaży oraz cenę jednostkową towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen; - art. 6 ust. 1 ustawy o cenach poprzez uznanie, że strona nie wykonała obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach i w konsekwencji nałożenie na nią administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy strona realizuje wymóg określony w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach, tj. w sytuacji komunikowania promocji podaje obok informacji o aktualnej cenie sprzedaży także informację o najniższej cenie produkt u jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki . Odnosząc się do powyższego zarzutu Prezes UOKiK wskazuje, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie powyższego przepisu nastąpiło ustawą o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz n iektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581). Zmiana ta była podyktowana koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak bowiem wynika z Wytycznych dotyczących wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 9 8/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE C 2021 Nr 526 str. 130) „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena ta jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.”. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Do kontroli w zakresie prawidłowości uwidaczniania cen produktów ofer owanych w obniżonych cenach wytypowano 10 produktów. Na wieszakach z ww. produktami umieszczono czarny napis na białym tle „SPECIAL PRICES", a produkty oznaczono czerwoną naklejką na wywieszce cenowe j, na której umieszczono m.in. cenę i drugą wyższą cenę p rzekreśloną ( wartość l iczbow ą ). W ocenie Prezesa UOKiK brak objaśnienia znaczenie poszczególnych wartości liczbowych podanych na etykietach (w szczególności ceny przekreślonej) nie spełnia wymagań dotyczących uwidocznienia informacji cenowych i nie jest cz ytelny dla konsumenta. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, iż w przypadku, gdy strona informowała o obniżce cen sprzedawanych towarów powinna podać obniżon ą cen ę oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elem entów: cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli że jest to cena obowiązująca w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Przekreślenie jednej z cen, jak to miało miejsce w przypadku wszystkich skontrolowanych produktów, sugeruje konsumentowi, która z cen jest ceną obowiązującą lecz nie wskazuje, że cena przekreślona jest na najniższą ceną tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzenie m obniżki. Takie stanowisko Prezesa UOKiK podzielił również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach: z dnia 13 grudnia 2024 r. sygn. akt V SAZWa 2016/24 oraz z dnia 13 lutego 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 2225/24, jak również z dnia 24 październ ika 2024 r. o sygn. akt V SA/Wa 924/24 zawracając uwagę, że co prawda art. 4 ust. 2 ustawy o cenach nie wskazuje, jak powinna brzmieć informacja o najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, ale artykuł ten należy interpretować w powią zaniu z art. 4 ust. 1 ww. ustawy, zatem cena powinna być uwidoczniona w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Realizacja tego wymogu w ramach art. 4 ust. 2 ustawy o cenach wiąże się ze wskazaniem informacji, że okre ślona wartość liczbowa stanowi najniższą cenę danego towaru lub usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdeg o przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. Ponadto należy zauważyć, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Nowelizacja ustawy o cenach w związku z implementacją dyrektywy Omnibus, wprowadzająca obowiązek podawania informacji o najniższej cenie tego towar u lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki obowiązuje od 1 stycznia 2023 r. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobligowana do przekazania konsumentom informacji o obniżonej cenie oraz infor macji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości i w przypadku 10 partii produktów obowiązkom tym uchybiła. Art. 4 ust. 2 ustawy o cenach zobowiązuje sprzedawcę do umieszczania in formacji o najniższej cenie towarów objętych promocją, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki nie zaś samej ceny (wartości liczbowej), którą strona uwidoczniła, dlatego też wobec niejednoznaczności przedstawionych cen Wielkopolski WIIH uznał, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 obowiązek ten nie został przez przedsiębiorcę dopełniony. Podkreślić należy, że art. 4 ust. 2 ustawy o cenach wyraźnie wskazuje, iż w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również in formację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Przepis wyraźnie wskazuje na uwidocznienie informacji o poszczególnych cenach w przypadku ogłoszonej obniżki, a nie samych cen przedsta wianych jako wartości liczbowe, i że informacje te mają być podane obok siebie. Przepisy ustawy rozróżniają i wyraźnie określają, kiedy należy uwidaczniać cenę towaru, a kiedy informacje o cenach. Informacja cenowa winna być tak skonstruowana, aby nie zach odziła potrzeba stosowania dodatkowych wyjaśnień, czyli aby nie było wątpliwości, co do jednoznaczności przedstawionych cen. W ocenie Prezesa UOKiK nie można uznać wbrew temu co twierdzi strona w odwołaniu , że zastosowany przez przedsiębiorcę sposób prezentacji cen produktów oferowanych do sprzedaży w obniżonych cenach jest jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, a strona sprostała nałożonym na nią obowiązkom. Z dwóch cen umieszczonych bezpośrednio na etykie tach nie wynika, która z nich jest najniższą ceną obowiązującą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Można to jedynie przypuszczać ze względu na fakt przekreślenia jednej z cen. Taki sposób prezentacji z całą pewnością nie jest czytelny dla konsume nta. Organ drugiej instancji, zwraca uwagę, że to na przedsiębiorcy prowadzącym działalność handlową spoczywa m.in. obowiązek dopilnowania, by konsument za każdym razem, wraz z produktem otrzymywał wyczerpującą i konkretną informację o jego cenie (w tym p rzypadku cenie obniżonej oraz najniższej cenie obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości, tak aby mógł dokonać świadomego wyboru. Zaakcentować należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od pr zedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacja dotycząca ceny określonego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowani u o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wymagania zawarte w art. 4 ww. ustawy dotyczą wszelkich towarów i usług oferowanych do sprzedaży. Zdaniem Prezesa UOKiK wbrew stanowisku strony zastoso wana przez nią prezentacja cen towarów oferowanych w obniżonych cenach – poprzez umieszczenie na etykiecie cenowej dwóch cen (w tym jednej przekreślonej) z perspektywy konsumenta nie była jednoznaczna i zrozumiała. Prezesa UOKiK nie neguje, że strona uwido czniła najniższą cenę z 30 dni na etykietach kontrolowanych wyrobów, tzn. jej wartość liczbową. Jednakże na etykietach uwidoczniono dwie ceny przedstawione jako wartości liczbowe, bez podania wyjaśnień, czym one są i jaki jest ich charakter. Prezes UOKiK n ie zgadza się z twierdzeniem strony, że zastosowane przez nią rozwiązanie nie wymaga od konsumenta podejmowania jakichkolwiek dodatkowych czynności czy wysiłków zmierzających do ustalenia zarówno aktualnej ceny sprzedaży, jak i ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed obniżką. O ile Prezes UOKiK zgadza się, że wskazanie obowiązującej ceny nie budzi wątpliwości i jest jednoznaczne (cena nieprzekreślona), to jak już wcześniej omówiono co do drugiej ceny (przekreślonej) nie jest to oczywiste . Konsument nie ot rzymuje pełnej informacji czy jest to najniższa cena z 30 dni przed obniżką czy też jest to jedynie cena, która obowiązywała przed wprowadzeniem obniżki i nie musi być najniższą ceną z 30 dni przed obniżką. Z pewnością taki sposób prezentacji cenowej nie b ył intencją ustawodawcy określającego obowiązek, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Podawanie dwóch cen na wywieszce bez wskazania w tym samym miejscu, która jest naj niższą ceną obowiązującą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o cenie oferowanych towarów, które im niewątpliwie przysługiwały. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumen ta do informacji i uniemożliwia im dokonanie właściwego wyboru z uwzględnieniem jego sytuacji ekonomicznej. Brak podania wyczerpującej informacji cenowej ogranicza konsumentom możliwości świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Tym samym zarzut naruszenia art. 4 ust. 2 ustawy o cenach poprzez jego błędną interpretację należy uznać za bezzasadny Biorąc pod uwagę powyższe Prezes UOKiK uznaje jednocze ś nie za bezpodstawny zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 ustawy o cenach . Organ drugiej instancji podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspekto rowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nało żenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsum enta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r ., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyp linująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zap ewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzon o naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełn ienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwi erdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nak łada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczności podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymie rza się za samo naruszenie prawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 Jako kolejny zarzut y strona wskazała naruszenie: - art. 7 kpa w zw iązku z art. 77 § 1 kpa w zw iązku z art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej i dokonanie dowolnej, a nie swobodnej, oce ny materiału dowodowego, w tym protokołu kontroli z 16 października 2024 r. oraz wyjaśnień strony zawartych w piśmie z 30 kwietnia 2025 r., skutkujące uznaniem, że strona naruszyła art. 4 ust. 1 oraz 4 ust. 2 ustawy o cenach poprzez przyjęcie, że konsumenci zostali pozbawieni możliwości porównania cen towarów, co w konsekwencji doprowadziło do nałożenia na stronę administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy w toku kontroli stwierdzono, że ceny przekreślone na etykietach cenowych były w rzeczywisto ści najniższymi cenami z ostatnich 30 dni przed obniżką, a także były uwidocznione w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen, które obowiązywały w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki; - art. 7a § 1 kpa w związku z art. 81 § 1 kpa oraz art. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść strony co do treści normy prawnej wynikającej z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach, która nie przewiduje wprost obowiązku użycia określonego komunik atu/sformułowania przy uwidacznianiu najniższej ceny produktu jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, wbrew wyrażonej w tych przepisach zasadzie rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości co do treści normy prawnej na korzyść strony; - art. 8 § 1 kpa, tj. naruszenie zasady pogłębiania zaufania skarżącej do władzy publicznej poprzez wydanie d ecyzji, opartej na błędnej wykładni art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach i niewłaściwych założeniach, z jakich wyszedł Wielkopolski WIIH podczas rozpatrywania zgromadzonego materiału dowodowego . Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK zauważa, że ww. przepisy kpa określają zasady postępowania administracyjnego. Stanowią one m.in., że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, a w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny inter es obywateli (art. 7 kpa). Ponadto, wskazują, że przed wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia (decyzji) organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 kpa) , zaś określona sprawa oceniania jest na podstawie ca łokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, a następnie pełnej analizy całokształtu tego materiału celem prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej decyzji administracyjnej (zob. wyrok WSA w Warszawie z 24 kwietnia 2014 r. VIII SA/Wa 1056/13, LEX nr 148 6656). Na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 kpa), a podjęte przez organ rozstrzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia powinny znaleźć odzwierciedlenie w decyz ji spełniającej wymogi określone w art. 107 kpa. W ocenie Prezesa UOKiK, w przedmiotowej sprawie, Wielkopolski WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami postępowania administracyjnego, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania k ontrolnego. Organ pierwszej instancji podjął wszel kie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ustalenia kontroli zostały udokumentowane w protokole kontroli z 16 października 2024 r. (nr akt kontroli: UH .8361.272.2024). Zgodnie art . 76 § 1 kpa protokół kontroli jest dokumentem Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 urzędowym. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19 (lex nr 3034073), protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiary godności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwie rdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument t en odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli sporządzonego przez Wielkopolskiego WIIH wynika, że w dniu kontroli tj. 7 października 2024 r. objęto nią 1 0 produktów oferowanych w obniżonych cenach. Obniżk a cen została jasno zakomunikowana konsumentom poprzez umieszczenie na wieszakach z ww. produktami napisu „SPECIAL PRICES" oraz na ich wywieszkach czerwonej naklejki z ceną i drugą wyższą ceną przekreśloną. B rak objaśnienia znaczenie poszczególnych wartości liczbowych podanych na etykietach (w szczególności ceny przekreślonej) nie spełnia wymagań dotyczących uwidocznienia informacji cenowych i nie jest czytelny dla konsumenta. Organ drugiej instancji jeszcze raz wskazuje że, celem ustawy o cenach jes t ochrona konsumenta oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorcami. Informacja dotycząca ceny służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Regulacja ta ma na ce lu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również inf ormację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie powyższego przepisu i było podyktowan e koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak wynika z Wyty cznych Komisji „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wr ażenie atrakcyjności obniżki.” Przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zw alnia z obowiązku prawidłowego uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobowiązana do przekazania konsumentom informacji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadz eniem obniżki . Podkreślenia wymaga również fakt, że kontrole w zakresie uwidaczniania cen prowadzone są po zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli. Strona została poinformowana o zamiarze przeprowadzenia kontroli pismem z 10 września 2024 r., które ode brała 1 3 września 2024 r. Kontrolę zaś wszczęto 7 października 2024 r., a więc strona miała czas aby przygotować się do kontroli. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 Prezes UOKiK nie zgadza się z twierdzeniem strony, że organ pierwszej instancji dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego , co doprowadziło do uznania że strona naruszyła art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Organ drugiej instancji zgadza się ze stroną, że zastosowane przez nią etykiety cenowe , na których znajdują się jedynie dwie wartości liczbo we, w tym wyższa przekreślona, wskazują jednoznacznie aktualną cenę sprzedaży, jednakże nie można już uznać, że wskazanie jedynie przekreślonej wartości liczbowej , co omówiono wcześniej, nawet jeżeli jest to wartość wskazująca rzeczywistą najniższą cenę z 30 dni przed obniżką wskazuje tę cenę w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości. Dlatego też zdaniem organu drugiej instancji, naruszone zostały wymagania art. 4 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Prezes UOKiK analizując całokształt z ebranego w sprawie materiału dowodowego stwierdza, że Wielkopolski WIIH wydając decyzję z 1 6 maja 202 5 r. uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy i prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy w sprawie. Strona nie przedstawiła żadnego dowodu podważającego ustalony przez organ pierwszej instancji i udokumentowany w protokole kontroli z 16 października 202 4 r. UH .8361. 272 .202 4 stan faktyczny. Akta sprawy, w szczególności ww. protokół kontroli oraz dołączona do niego dokumentacja, wskazują wyraźnie, że cały materiał dowodowy został zebrany, a następnie rozpatrzony w toku postępowania administracyjnego. Zdaniem organu drugiej ins tancji, w niniejszej sprawie zostały podjęte wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a wydana decyzja została oparta na całokształcie zebranego materiału dowodowego. Należy wskazać, że z punktu widzenia zastosowania przepi sów ustawy o cenach istotne znaczenie ma fakt, że strona nie wypełniła w sposób należyty obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 w związku z ust. 2 ww. ustawy, dla 10 partii towarów (100 % skontrolowanych), co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w material e dowodowym - protokole kontroli. Zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja Wielkopolskiego WIIH wydana 1 6 maja 202 5 r. zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera wskazanie: faktów, które organ pierwszej instancji uznał za udo wodnione (w szczególności niewykonanie ciążących na stronie obowiązków), dowodów, na których się oparł (w szczególności protokołu kontroli z 16 października 2024 r. UH.8361.272.2024 ), natomiast uzasadnienie prawne tej decyzji zawierało wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji wraz z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, nawet jeżeli nie przekonuje strony o słuszności podjętego rozstrzygnięcia i zasadności przesłanek, którymi kierowano się przy rozstrzygnięciu sprawy, to w przekonaniu Prezesa UOKiK było wystarczające, by uznać, iż uczyniono zadość wymaganiom dotyczącym zasad praworządności, pogłębiania zaufania do organów administracji oraz zasady przekonywania. W ocenie Prezesa UOKiK zasadność oraz podstawy wydania decyzji zostały stro nie dokładnie wyjaśnione, a wydana przez Wielkopolskiego WIIH decyzja odpowiada prawu i jest wynikiem błędnych działań strony. Argumentując swoje zarzuty strona powołała się ponadto na art. 7a § 1 kpa w związku z art. 81 § 1 kpa oraz art. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców przywoł ując zasadę rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść przedsiębiorcy, która została określona w art. 11 Prawa przedsiębiorców i stanowi powtórzenie zasady z art. 7a kpa. Zgodnie z art. 11 ust. 1 Prawa przedsiębiorców , w przypadk u, gdy przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść przedsiębiorcy. Za sada ta nie oznacza jednak, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 zawsze, gdy pojawiają się różne rozumienia normy prawnej, niezależnie od poprawności argumentacji, należy zawsze stosować wykładnię prawa korzystną dla przedsiębiorcy. Zasada ta będzie mieć zastosowanie, dopiero wówczas, jeśl i mimo dokonania poprawnej metodologicznie i logicznie wykładni przepisu pozostaje kilka wyników wykładni, które mogą być uznane za prawidłowe (wyrok NSA z 5 lipca 2023 r., I GSK 1973/19). Analogicznie w art. 7a kpa zasada rozstrzygania niedających się usu nąć wątpliwości co do treści prawa na korzyść strony odnajduje zastosowanie w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia. W odniesieniu do wątpliwości co do t reści norm prawnych należy wskazać, że w art. 7a § 1 kpa nie chodzi o sytuacje, w których pojawiają się wątpliwości interpretacyjne przepisów mających zastosowanie w danej sprawie, a o przypadki, w których pomimo użycia różnych metod wykładni, wciąż pozost ają co najmniej dwa, równie uprawnione, sposoby rozumienia danego przepisu (wyrok NSA z dnia 18 października 2022 r., III OSK 1347/21). W niniejszej sprawie nie zachodzą „niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego". Wszystkie ustalenia kontro li wraz z fotografiami w postaci załączników zostały udokumentowane w protokole kontroli UH .8361.272.2024. Zarówno organ pierwszej instancji jak i Prezes UOKiK nie mają wątpliwości co do stanu faktycznego, a w szczególności do ustalenia, że przy 10 produktach oferowanych do sprzedaży po obniżonej cenie, informacje cen owe były uwidocznione w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości ponieważ na wywieszkach cenowych ww. produktów umieszczono m.in. cenę i drugą wyższą cenę przekreśloną (wartość licz bową) bez objaśnienia znaczenie poszczególnych wartości podanych na etykietach . Jak wskazano już wcześniej Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że w przypadku, gdy strona informuje o obniżce cen sprzedawanych towarów, powinna podać informację o obniżonej ceni e oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli że jest to cena obowiązująca w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Przekreślenie jednej z cen, jak to miało miejsce w przypadku wszystkich skontrolowanych produktów, sugeruje konsumentowi, która z cen jest ceną obowiązującą lecz nie wskazuje, że cena przek reślona jest na najniższą ceną tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Podsumowując zarówno stan faktyczny sprawy, jak i zastosowanie obowiązujących w sprawie przepisów nie wywołuje trudności czy wątpliwości. Wydana p rzez Wielkopolskiego WIIH decyzja odpowiada prawu i jest wynikiem błędnych działań stron, a nie wątpliwości co do treści obowiązujących przepisów. Podobnie zarzuty strony naruszenia art. 8 § 1 kpa poprzez wydanie decyzji, opartej na błędnej wykładni art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach i niewłaściwych założeniach, z jakich wyszedł Wielkopolski WIIH podczas rozpatrywania zgromadzonego materiału dowodowego nie znajdują w ocenie Prezesa UOKiK uzasadnienia. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że w komentarzu do kpa Andrzej Wróbel wskazuje, że (Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el., 2015) zawarta w art. 8 zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określa wyraźnie to, co implicite je st zawarte w zasadzie praworządności. Z zasady wyrażonej w art. 8 Kpa wynika bowiem przede wszystkim wymóg praworządnego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zas ady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Dalej można przytoczyć, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku podkreśla, że w celu realizacji pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa konieczne jest „przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśni enia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa” (wyrok z dnia 7 gr udnia 1984 r., III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117). W ocenie Prezesa UOKiK w przedmiotowej sprawie tak właśnie postępował Wielkopolski WIIH w postępowaniu przeprowadzonym ściśle zgodnie z wymogami kpa, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach pos tępowania kontrolnego. W niniejszej sprawie, co szeroko omówiono wcześniej, bez najmniejszej wątpliwości stwierdzono, że strona nie dopełniła swojego obowiązku i nie uwidoczniła informacji o cenach w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, a więc organ pierwszej instancji zobligowany był do wymierzenia kary pieniężnej. Dodatkowo strona zarzuciła Wielkopolskiemu WIIH naruszenie art. 189 f § 1 pkt 1 kpa poprzez jego błędną wykładnię i s twierdzenie, że w sprawie nie zachodzi przesłanka znikomej wagi naruszenia prawa, a zatem nie było zasadne odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, podczas gdy zarzucane nieprawidłowości mają znikomy charakter ze względu na stopień, chara kter, wagę, czas zarzucanych nieprawidłowości, zasięg naruszenia, brak wcześniejszego naruszenia obowiązków, brak zyskania przez stronę korzyści majątkowej, zaprzestanie naruszania prawa przez stronę , jak i to, że zarzucane nieprawidłowości obejmują wyłącz nie 10 towarów . Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK wskazuje, że przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W trakcie kontroli us talono, że przedsiębiorca naruszył swoje obowiązki dotyczące uwidaczniania cen przy 10 produktach oferowanych w obniżonych cenach na 10 skontrolowanych, co stanowi 100 % wszystkich skontrolowanych w tym zakresie . Stwierdzone nieprawidłowości miały wpływ na podjęcie decyzji przez konsumentów o zakupie produktu i godziły w ich prawo do pełnej i rzetelnej informacji o cenie produktu oferowanego po obniżonej cenie. Stąd też wagi naruszenia prawa nie można było uznać za znikomą. Dodatkowo Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów lub usług konsument za każdym razem otr zymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o cenach, co wskazano wcześniej, jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja m iędzy przedsiębiorstwami. Jak już wskazano wcześniej wprowadzenie przepisów dotyczących obniżek cenowych produktów Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 miały na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynk owych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen, a także stworzenie identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Tym samym, podobnie jak stwierdził to organ pierwszej instancji, w ocenie Prezesa UOKIK przesłanka pierw sza nie została spełniona. Przyjmując za spełnioną przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia należy wskazać, że przesłanki te muszą być spełnione łącznie, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego pr zepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładają ca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele , dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w ar t. 6 ustawy o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Wielkopolski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wielkopolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 kpa nie spełni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem dla 100% skontrolowanych produktów o obniżone j cenie na etykiecie cenowej nie wskazała, która z podanych dwóch cen jest najniższą ceną w ciągu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, tj. nie zamieściła opisu słownego, zatem uwidoczniła ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Literalna wykład nia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszan ia prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 stanowiące podstawę odpowiedzialności administ racyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ informacja o na jniższej cenie obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki musi być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen m a charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. Podsumowując Prezes UOKiK stwierdza, że w przedstawionym stanie faktycznym, wymierzenie stronie kary pieniężnej, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, było prawidłowe i zgodne z prawem. Nałożona kara pieniężna w wysokości 1 500 zł, nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 7,5 % maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona ka ra spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Natomiast zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie alternatywnie z ostrożności uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez odstąpienie od wymierzenia kary ok reślonej w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach na podstawie 189 f § 1 pkt 1 kpa , nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostatecz na w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 18 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania l ub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szcz egółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) . Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/