DIH-III-118/2025

Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 15 września 2025 r . DIH - 3.707.79.2025.AWS DECYZJA DIH - 3. 118 . 2025 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 , ze zm. ) w związku z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 gru dnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji (1 8/2025 ) Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 19 maj a 202 5 r. (nr akt kontro li: WN.8361. 18 .202 5 ), na mocy której przedsiębiorcy „SKLEPY PLUSIK” D. J. MIREK S PÓŁKA KOMANDYTOWO - AKCYJNA z siedzibą w Bielsku - Białej , (zwanemu dalej: „stroną”, „stroną postępowania” lub „przedsiębiorcą”), wymierzono karę pieniężną w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysi ące złotych), z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz naruszenia wymagań określonych w § 3 ust. 1 i § 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), w zw. z art. 4 ust. 6 ustawy o informowaniu o cenach - Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniac h 13 oraz 28 lutego 2025 r. inspektorzy reprezentujący Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Małopolskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), na podstawie upoważnienia (WN.8361. 18 .202 5 ) z dnia 12 lutego 2025 r., p rzeprowadzili czynności kontrolne w sklepie w Oświęcimiu , należącym do ww. przedsiębiorcy. Uprzednio, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, ze zm.) (zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”) , w dniu 17 stycznia 2025 r., skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia ( sygnatura: WN.8361. 18 .202 5 ) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli, obejmującego m. in. kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), (zwanej dalej: „ustawą o informowaniu o cenach”). Ww. z awiadomienie wysłano do strony drogą elektroniczną, na jego adres do doręczeń, za pośrednictwem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego (PURDE) . S trona odebrała pismo w dniu 20 stycznia 2025 r. Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 Czynności kontrolne przeprowadzone zostały w obecności osoby upoważnionej do reprezentowania kontrolowanego podmiotu. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Małopolskiego WIIH ocenili prawidłowość uwidaczniania informacji o cenach, w odniesieniu do wymagań wskazanej po wyżej ustawy o informowa niu o cenach oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy, tj. rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 2776), (zwanego dalej: „rozporządzeniem w sprawie uw idaczniania cen”). W tym celu inspektorzy dokonali sprawdzenia prawidłowości uwidaczniania cen w odniesieniu do 304 rodzajów losowo wybranych artykułów . Za strzeżenia wniesiono względem 5 6 rodzajów towarów , tj. artykułów w opakowaniach , z uwagi na nieuwidocznienie w miejscu sprzedaży detalicznej, tj. w sklepie w Oświęcimiu : 1) cen i cen jednostkowych – w odniesieniu do 49 rodzajów produktów; 2) ceny jednostkowej dla 1 towaru, objętego takim obowiązkiem; 3) cen – dla 6 rodzajów artykułów. Ponadto, w toku prze prowadzonych działań kontrolnych sprawdzano zgodność cen uwidocznionych na wywieszkach cenowych z cenami zakodowanymi w pamięci kasy fiskalnej. W wyniku powyższego, zastrzeżenia wniesiono do 1 artykułu (Żurawina suszona „AGA HOLTEX” 80 g ) , dla którego uwid oczniono cenę sprzedaży w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości co do jej wysokości, ponieważ cena zamieszczona przy tym towarze była niższa o 0,30 zł od ceny zakodowanej w kasie fiskalnej, a tym samym uwidoczniona cena była nieprawidłowa. Powyższe stanowi naruszeni e postanowień zawartych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach , a także wymagań określonych w § 3 ust. 1 i § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w związku z art. 4 ust. 6 ustawy o informowaniu o cenach . Jak wskazują akta sprawy powyższe nieprawidłowości zostały przez przedsiębiorcę usunięte . Szczegółowe ustalenia oraz wykaz produktów zakwestionowanych udokumentowano aktach sprawy, w tym w szczególności w P rotokole kontroli (nr akt kontroli: WN.8361. 18 .202 5 ) oraz Z ałączni kach 1 - 3 do tego P rotokołu. Ww. P rotokół został podpisany i odebrany przez osobę upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorcy w dniu 28 lutego 202 5 r. Kontrolowany przedsiębiorca nie zgłaszał uwag do P rotokołu w przewidzianym ustawowo terminie. W piśmie z dnia 20 marca 2025 r., Małopolski WIIH, działając m. in. na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 , ze zm. ), (zwanej dalej jako: „ K pa”), poinformował stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego z tytułu naruszenia obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz określonych w § 3 ust. 1 i § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w związku z art. 4 ust. 6 ustawy o informowa niu o cenach . W piśmie tym, strona została pouczona także o przysługującym jej prawie, a wynikającym z art. 10 § 1 K pa, do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do składania wyjaśnień i wniosków dowodowych, przeglądania akt sprawy i sporządzania z nich no tatek, odpisów – w terminie 7 dni od otrzymania pisma. Jednocześnie, Małopolski WIIH wezwał stronę do przesłania informacji o wielkości obrotów i przychodu, osiągniętych przez przedsiębiorcę w roku 2024 , w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego pism a. Ww. zawiadomienie , wysłane drogą elektroniczną, strona odebrała w dniu 22 marca 2025 r. Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 W dniu 26 marca 2025 r. Małopolski WIIH, w związku z prowadzoną sprawą, skierował (drogą elektroniczną) pismo do właściwego Urzędu Skarbowego w Bielsku - Białej z prośbą o przekazanie informacji o wynikach finansowych osiągniętych przez stronę w roku rozliczeniowym 2024. Jak wynika z akt sprawy, strona (reprezentowana przez pełnomocnika) skorzystała z przysługującego jej prawa i w piśmie z dnia 27 marca 2025 r. w ypowiedziała się w sprawie. Podkreśliła w nim niezwłoczne usunięcie nieprawidłowości, poinformowała m. in. o powodach ich wystąpienia oraz podjętych działaniach zmierzających do uniknięcia podobnych nieprawidłowości w przyszłości, co w jej opinii stanowi o koliczność łagodzącą przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy. Dodała również, że w ciągłej sprzedaży placówki znajduje się około 8 000 różnych rodzajów artykułów, a więc przy sprawdzeniu 0,61% produktów stwierdzone nieprawidłowości jej zdaniem stanowią o n aruszeniu nieznacznej części asortymentu sklepu. W piśmie tym, zawarto również informacje finansowe dotyczące roku 2024 (podane jako : „ O brót roczny” oraz „ P rzychód roczny”). Pismem z dnia 8 kwietnia 2025 r. Urząd Skarbowy w Bielsku - Białej udzielił odpowied zi na wniosek organu, przekazując informację o łącznym przychodzie z działalności przedsiębiorstwa w roku 2024, jak również poszczególne miesięczne wartości uzyskane ze sprzedaży towarów. W dniu 15 kwietnia 2025 r. Małopolski WIIH, działając na podstawie art. 36 § 2 w zw. z art. 123 § 2 Kpa, wydał postanowienie, w którym zawiadomił stronę o tym, że postępowania administracyjnego nie kończy w terminie wskazanym w art. 35 Kpa, wyznaczając stronie nowy termin jego zakończenia tj. do dnia 20 maja 2025 r. Powod em wydania postanowienia były znaczne rozbieżności w danych finansowych dotyczące wielkości obrotów i przychodu spółki osiągniętych w 2024 r., tj. pomiędzy danymi przekazanymi przez pełnomocnika strony i pozyskanymi od Urzędu Skarbowego, co uniemożliwiało precyzyjną ocenę jednej z przesłanek określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Jednocześnie, w piśmie tym ponownie wezwał stronę do dostarczenia danych dotyczących wielkości obrotów i przychodu, uzyskanych z całej działalności spółki w 20 24 r., wyznaczając jej 7 - dniowy termin na realizację powyższego wezwania, liczony od daty doręczenia pisma. W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik strony w piśmie z dnia 25 kwietnia 2025 r. (data wpływu ww. pisma do organu pierwszej instancji : 5 maja 2025 r.), przekazał informacje dot. obrotu rocznego i przychodu rocznego uzyskane z całej działalności gospodarczej spółki w 2024 r. W niniejszym piśmie wyjaśnił również, że dane finansowe, które zawarł w piśmie z dnia 27 marca 2025 r. dotyczyły kontrolowanego sklepu. Ponadto, zwrócił się z wnioskiem o uwzględnienie przy ewentualnym obliczaniu kary administracyjnej informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętych w 2024 r. wyłącznie przez tę jedną placówkę. Swoją prośbę argumentow ał faktem, iż spółka prowadzi również inną działalność niż działalność związana z handlem, która wpływa na wielkość obrotu rocznego, chociaż nie stanowi działalności podlegającej kontroli w niniejszym postępowaniu. Po przeprowadzeniu postępowania administ racyjnego, Małopolski WIIH decyzją (1 8 /202 5 ) z dnia 19 maja 2025 r. (nr akt kontroli: WN.8361 .18 .202 5 ) nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, z uwagi na uchybienie obowiązkom wskazanym w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz § 3 ust. 1 i § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w związku z art. 4 ust. 6 ww. ustawy o informowaniu o cenach, które dotyczyły 57 towarów łącznie. Niniejsza dec yzja została doręczona stronie drogą elektroniczną w dniu 22 maja 2025 r. Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 W dniu 20 czerwca 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”) otrzymał, za pośrednictwem Małopolskiego WI IH odwołanie strony od ww. decyzji wraz z aktami sprawy. W piśmie tym (opatrzonym datą 4 czerwca 2025 r., nadanym w placówce operatora pocztowego Poczty Polskiej w tymże dniu) strona zaskarżyła decyzję organu pierwszej instancji w całości. Decyzji tej zarz uciła obrazę następujących przepisów postępowania : a) art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa; b) art. 8 § 1 Kpa; c) art. 12 § 1 Kpa; d) art. 7 Kpa w zw. z art. 80 Kpa; e) art. 77 § 1 Kpa w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Jednocześnie, strona wniosła o: a) zastosowanie instytucji autoremedury przewidzianej w art. 132 § 1 Kpa - oraz uchylenie decyzji przez organ pierwszej instancji oraz wydanie decyzji uchylającej kwestionowaną decyzję ; b) w razie nieuwzględnienia wniosku z lit. b powyżej – na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa - o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości; c) z najdalej posuniętej ostrożności procesowej, w razie nieuwzględnienia wniosków wskazanych powyżej – na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa o zmianę decyzji i obniżenie kary pieniężnej do kwoty 2 000 zł – mając na uwadze całokształt okoliczności ujawnionych w toku niniejszego postępowania. W uzasadnieniu ( akapit: Zarys okoliczności faktycznych sprawy ) strona zaznaczyła, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz 189d Kpa , jak również art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach . Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona zawiadomienie o wszczęciu postępowania odebrała, lecz nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i nie wypowia dała się w sprawie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozs trzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r . o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229 ) , w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Inspekcji, organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia i w związku z powyższym w ramach nadzoru, jest uprawniony do przeprowadzenia niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach przedsiębiorca ma obowiązek w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidocznić cenę oraz cenę jednostkową Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 towar u lub usługi, w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wskazuje ustawodawca w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informowaniu o cenach – cena to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest zobowiąz any zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Z kolei pod pojęciem ceny jednostkowej towaru lub usługi należy rozumieć cenę ustaloną za jednostkę określonego towaru lub określonej usługi, których ilość lub liczba są wyrażone w jednostkach miar w rozumie niu przepisów o miarach (art. 3 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Ponadto, sposób uwidaczniania cen towarów lub usług regulują przepisy rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen , będącego rozporządzeniem wykonawczym do ww. ustawy. Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 rozpor ządzenia w sprawie uwidaczniania cen – cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w mie jscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen stanowi, że cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości ; 2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprz edaży na sztuki. Natomiast, w szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych j ednostek miar innych niż określone w ust. 1 (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). Z kolei, w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). W myśl § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen - cena jednostkowa pakowanego środka spożywczego w stanie stałym znajdującego się w środku płynnym dotyczy masy netto środka spożywczego po odsączeniu, oznaczonej na opako waniu jednostkowym, jeżeli płyn ten lub mieszanka płynów stanowi jedynie dodatek do podstawowego składu tego środka spożywczego. W przypadku, gdy pakowany środek spożywczy był glazurowany, cena jednostkowa jest podawana w odniesieniu do masy netto z wyłącz eniem glazury. Uwidacznianie ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący, za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 usta wy o Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 informowaniu o cenach, wynosi do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębio rcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Eur opejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji ( 18/2025) Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie z dnia 19 maja 2025 r. (nr akt kontroli: WN.8361.18.2025), na mocy której na ww. przedsiębiorcę, nałożono administracyjną karę pieniężną, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysiące złotych) z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ww. ustawy oraz § 3 ust. 1 i § 6 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w związku z art. 4 ust. 6 ww. ustawy. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli w oparciu, o które wydano decyzję, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że strona naruszyła przepisy dotyczące informowania o cenach, co skutkowało nałożeniem przez Małopolskiego WIIH administracy jnej kary pieniężnej. Jednocześnie Prezes UOKiK stwierdza, że postępowanie administracyjne Małopolski WIIH przeprowadził w sposób prawidłowy, zapewniając stronie realizację wszystkich uprawnień wynikających z przepisów prawa, zastosował i wyjaśnił przepisy prawa materialnego oraz administracyjnego mające zastosowanie w niniejszej sprawie, przeanalizował i uwzględnił wszystkie kryteria wymiaru kary, jak również zbadał czy w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie instytucja odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f kpa. Tym samym Prezes UOKiK uznał, że działania organu pierwszej instancji były zgodne z prawem, a decyzja została wydana w sposób prawidłowy. Tym samym, Prezes nie podziela stanowiska strony o tym, że wydana decyzja jest niepełna i nieprawidłowa. Prezes UOKiK uznał, że Małopolski WIIH uwzględnił i prawidłowo ocenił wszystkie wynikające z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach przesłanki, czemu dał wyraz w treści wydanej decyzji. W zakresie przesłanki pierwszej, tj. stopnia nar uszenia obowiązków, Prezes UOKiK stwierdza, Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 że słusznym jest stanowisko organu pierwszej instancji, który uznał, że przedsiębiorca nie przekazując konsumentom informacji o cenach i /lub cenach jednostkowych lub przekazując je w sposób niejednoznaczny i budz ący wątpliwości co do ich wysokości - w znacznym stopniu naruszył przepisy dotyczące uwidaczniania cen, co uniemożliwiał o kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobnych, a przez to utrudnił o dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru d anego towaru, naruszając ich interesy ekonomiczne oraz prawo do uzyskania rzetelnej informacji o cenie i/lub cenie jednostkowej. Prezes UOKiK zauważa również, że charakter i waga naruszenia ustawowych obowiązków były znaczące , a lbowiem w skazane powyżej niep rawidłowości ujawniono w skali jednej placówki stacjonarnej, w której towary były oferowane do sprzedaży w formie samoobsługowej, przy czym nieprawidłowości te stanowiły 18, 7 5% towarów ogółem zbadanych pod kątem prawidłowości stosowania oznaczeń cenowych. Oceniając niniejszą przesłankę organ przyjął, że czas trwania narusze ń rozpoczął się 2 dni przed kontrolą organu (co potwierdziła osoba reprezentująca kontrolowany podmiot w złożonym oświadczeniu, stanowiącym Zał. 3 do Protokołu kontroli (WN.8361.18.2025) , a uchybienia zostały usunięte w trybie niezwłocznym tj. jeszcze w toku kontroli. Wymierzając przedsiębiorcy karę organ pierwszej instancji wziął również pod uwagę kryterium jakim jest dotychczasowa działalność podmiotu , w tym podjęte przez stronę działan ia w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z narusze niem tychże obowiązków. Analizując niniejszą przesłankę Prezes UOKiK zauważył, że Małopolski WIIH nie nakładał dotychczas na stronę kar pieniężnych z tytułu naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach . Na uwagę zasługuje fakt, że strona sprawnie, t zn. jeszcze w toku kontroli wyeliminowała stwierdzone nieprawidłowości . W niniejszym przypadku nie stwierdzono również, aby strona uzyskała korzyści majątkowe lub poniosła ewentualne straty w związku z naruszeniem ustawowych obowiązków. Oceniając przesłank ę związaną z dotychczasową działalnością organ stwierdził również, że nie bez znaczenia pozostaje również okres funkcjonowania spółki na rynku, tzn. od 03.12. 2021 r. (zgodnie z wpisem dokonanym w KRS), który należy uznać za wystarczający, aby strona mogła zapoznać się z obowiązującymi przepisami i należycie je respektować. Organ tym samym zauważa, że s trona będąc doświadczonym podmiotem gospodarczym (o ugruntowanej pozycji na rynku) powinna znać przepisy z zakresu uwidaczniania cen i cen jednostkowych oraz je należycie respektować. Ponadto należy zwrócić uwagę, że strona została zawiadomiona o zamiarze wszczęcia kontroli wraz z podaniem zakresu przedmiotowego kontroli , a więc miała wiedzę o kontroli, jednak pomimo tego nie podjęła działań , czynności sprawdza jących prawidłowość przestrzegania przepisów przed kontrolą ; nieprawidłowości te usunęła dopiero w trakcie kontroli . Odnosząc się natomiast do trzeciej przesłanki - wysokość obrotów i przychodu – Prezes UOKiK stwierdza, że przy jej ocenie wzięto pod uwagę dane finansowe otrzymane od Urzędu Skarbowego, w zestawieniu z wynikami finansowymi jakie przedłożył pełnomocnik strony (w pismach z dnia 27 marca 2025 r., a następnie z dnia 25 kwietnia 2025 r . ) . Na postawie powyższych danych organ zakwalifikował przedsiębiorcę do kategorii średnich przedsiębiorców . Należy zauważyć, że wysokość kary pieniężnej ustalona na poziomie 4 000 zł stanowi zaledwie 20 % górnego wymiaru kary , a więc nie jest ona karą wygórowaną czy surową , lecz jest adekwatna do naruszenia . W ocenie Prezesa UOKiK kara w wysokości nałożonej niniejszą decyzją stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonych ustawą. Wyartykułować należy przy tym, że wymiar kary uw zględnia przede Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 wszystkim fakt naruszenia praw i interesów konsumentów w zakresie uwidaczniania cen i/lub cen jednostkowych , który odnosił się nie do pojedynczych przypadków, lecz do grupy towarów w liczbie 5 7 łącznie (spośród 304 zbadanych ) . Jednocześnie, dotkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który w zestawieniu z wielkością przychodu przedsiębiorcy, nie spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadzenie działalności w sposób zgodny z przepisami us tawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. Organ miał na uwadze również, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak również, by uciążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębiorcy. Analizując przedmiotową przesłankę należy dodać , iż kara w wysokości wymierzonej przez organ pierwszej instancji nie stanowi zagrożenia dla bytu przedsiębiorcy, a jednocześnie jest na tyle dolegliwa, że spełnia funkcję re presyjną. Natomiast co do czwartej przesłanki, tj. sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, Małopolski WIIH uznał, że niniejsza przesłanka nie znajduje zasto sowania, ponieważ kontrola, w toku której stwierdzono omawianą nieprawidłowość nie miała charakteru transgranicznego. Mając na względzie powyższe, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, organ odwoławczy uznał odwołanie strony za bezzasadne. W opinii Prezesa UOKiK, wymierzona stronie przez Małopolskiego WIIH kara została ustalona w sposób prawidło wy, w oparciu o przesłanki zawarte w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i znajdowała potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wykazane w toku kontroli nieprawidłowości polegające na nieuwidocznieniu w miejscu sprzedaży detalicznej cen i/lub jednostkowych , jak również na uwidocznieniu ceny, ceny jednostkowej w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości co do jej wysokości - z pewnością nie mogą naruszać praw konsumentów. W ocenie Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji słusznie uznał, iż strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Strona postępowania w złożonym odwołaniu , zaskarżając decyzję organu pierwszej instancji w cało ści , wskazała na obrazę następujących przepisów postępowania, wskazała na błędy w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego na podstawie rozstrzygnięcia, a mianowicie: a) art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa – poprzez zaniechanie przez organ przeprowadzenia czyn ności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stan faktycznego, jak i na wydaniu decyzji bez należytego rozeznania stanu faktycznego sprawy, z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, przejawiającej się w szczególności poprzez niewyjaśnienie w sposób wyczerpuj ący wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności nieuwzględnienie przyczyn powstania uchybień oraz działań naprawczych podjętych przez przedsiębiorcę, a także pominięcie tego, że na obszarze sklepu były czytniki cen; b) art. 8 § 1 Kpa – poprzez wydanie niepełnej i wadliwej decyzji poprzez niezastosowanie zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, mimo, że strona działała w dobrej wierze i podjęła niezwłoczne działania naprawcze; c) art. 12 § 1 Kpa – poprzez zupełne pominięcie w cał okształcie okoliczności przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i nieuwzględnienie okoliczności łagodzących wskazanych w aktach sprawy, a także podniesionych w odwołaniu, wydanie decyzji surowej dla odwołującego się; Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 d) art. 7 Kpa w zw. z art. 80 Kpa – poprzez zupełne pominięcie w całokształcie okoliczności przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, że w sklepie dostępne są czytniki, co ograniczyło zakres dezinformacji klientów w znaczący sposób; e) art. 77 § 1 Kpa w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach - poprzez zupełne pominięcie w całokształcie okoliczności przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia charakteru uchybień, ich krótkotrwałości oraz braku wcześniejszych naruszeń . Jednocześnie, strona zaznaczyła, że wydana decyzja jest niepełna i nieprawidłowa. W uzasadnieniu strona zaznaczyła, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz 189d Kpa, jak również art. 6 ust. 3 ustawy o i nformowaniu o cenach. Zdaniem strony, pominięto szereg istotnych okoliczności przedstawionych przez nią w toku postępowania . Następnie strona, wskazując na art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, stwierdziła, że nałożona na nią kara w wysokości 4 000 zł nie odzwierciedla realnego stopnia szkodliwości naruszenia, które dotyczyło zaledwie kilkudziesięciu spośród tysięcy produktów dostępnych w sklepie i zostało usunięte niezwłocznie w dniu kontroli. Strona podniosła również, że zgodnie w art. 189d Kpa o rgan przy wymierzaniu kary powinien wziąć pod uwagę okoliczności łagodzące takie jak: działanie w dobrej wierze; usunięcie naruszenia z własnej inicjatywy; dotychczasowe przestrzeganie przepisów oraz współdziałanie z organem w toku postępowania. Strona uwa ża również, że wszystkie powyższe przesłanki zostały spełnione, chociaż nie znalazły należytego odzwierciedlenia w rozstrzygnięciu organu. W związku z tym, zdaniem strony decyzja nie spełnia kryteriów rzetelności i adekwatności przewidzianych w art. 12 Kpa . W przekonaniu strony wysokość kary jest nieadekwatna do realnej (wręcz znikomej) wagi naruszeń i powinna zostać oceniona po zastosowaniu zasady proporcjonalności w oparciu o art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach. Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK stwierdza, że przedstawiona przez stronę argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie mają ustalenia poczynione przez Małopolskiego WIIH, a te dowodzą jednoznac znie, iż w pierwszym dniu rozpoczęcia kontroli w sklepie, w którym strona prowadziła działalność gospodarczą, zastrzeżenia - w zakresie braku cen i/lub cen jednostkowych, a także polegające na uwidacznianiu ceny, ceny jednostkowej w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości co do jej wysokości - wniesiono względem 57 towarów łącznie. Stwierdzone w toku kontroli uchybienia w sposób ewidentny wskazują na naruszenie przepisów o cenach, tj. art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i § 6 r ozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, w związku z art. 4 ust. 6 ww. ustawy. W związku z powyższym, konsekwencją powyższego stanu rzeczy było wydanie przez uprawniony organ (w tym wypadku Małopolskiego WIIH), decyzji administracyjnej wymierzającej karę pieniężną w związku z popełnionym deliktem administracyjnym. Prezes UOKiK wskazuje dalej, iż podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego przestrzegania. To na przedsiębiorcy, który prowadzi sprzedaż tow arów w danej placówce, spoczywa m. in. obowiązek dopilnowania, by przed udostępnieniem do sprzedaży produktu, konsument za każdym razem otrzymywał jednoznaczną, rzetelną oraz wyczerpującą informację nie tylko o cenie, lecz również o cenie Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 jednostkowej. Pod kreślić należy, iż okoliczność ta zależy od przedsiębiorcy. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest bowiem ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Rzetelna, niebudząca zastrzeżeń informacja o cenie czy też cenie jednostkowej nabywanego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalności gospodarczą. Należy mieć na względzie również motyw 6 preambuły D yrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 80 s. 27), który jasno wskazuje, że obowiązek podawania cen sprzedaż y oraz ceny jednostkowej przyczynia się znacząco do lepszego przekazywania informacji konsumentom, jako że najłatwiejszym i zarazem najlepszym sposobem jest umożliwienie konsumentom dokonania oceny i porównania cen produktów w sposób optymalny i tym samym dokonania świadomego wyboru na podstawie prostych porównań. Organ drugiej instancji stwierdza następnie, że wymierzana stronie kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (por. w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Aby kara była o dstraszająca jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania niepra widłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary właściwie opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen oraz cen jednostkowych. Organ drugiej instancji wyjaśnia, że art. 6 ustawy o informowaniu o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 tej ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w zakresie informowania konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracy jnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych p rawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wyso kości. Jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. III SA/Po 287/16: „Istota odpowiedzialności administracyjnej sprowadza się do tego, że aby pociągnąć do niej określony podmiot konieczne jest zaistnienie wyłącznie dwóch zasadniczych przesłanek: po pierwsze, podmiot ten musi charakteryzować się cechami wyrażonymi w normie prawnej stanowiącej podstawę odpowiedzialności oraz po drugie, musi on wyczerpać określone w tej normie znamiona działania lu b zaniechania lub znamiona tegoż zachowania muszą zostać wyczerpane przez inny podmiot – o ile norma prawna przypisuje zachowanie innego podmiotu lub skutek tego zachowania wspomnianemu podmiotowi administrowanemu (delikt administracyjny). Zaistnienie powy ższych przesłanej jest co do zasady wystarczające, aby podmiot administrowany poniósł z tytułu popełnionego deliktu administracyjnego ujemne Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 konsekwencje (sankcję administracyjną)”. Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie prz ez właściwą jednostkę administracji publicznej nieprzestrzegania przez określony podmiot (administrowany), nałożonych prawem obowiązków. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają okoliczności, w wyniku który ch strona dopuściła się nieprawidłowości czy działania naprawcze podjęte w efekcie ustaleń kontroli, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK równocześnie wyjaśnia, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśn ie kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie, udowodnienie braku właściwe j, rzetelnej i jednoznacznej informacji dotyczącej ceny i/lub ceny jednostkowej towaru, usługi jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen w określony sposób nastąpiło z winy kontrolowanego czy też nie. Wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem, samo stwierdzenie w wyniku kont roli, że określony podmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Odnosząc się do zawartych w treści odwołania zarzutów naruszenia ww. przepisów postępowan ia Prezes UOKiK, po analizie całokształtu materiału dowodowego, uznał je za nieuzasadnione. W pierwszej kolejności wskazać należy, że art. 7, art. 8, art. 12, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kpa określają zasady postępowania administracyjnego. Stanowią, one m.in ., iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego u czestników do władzy publicznej. Wskazują one również, że organy powinny działać w sprawie wnikliwie oraz szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami do je załatwienia. Ponadto wskazują, że organ jest obowiązany przed wydaniem decyzji w sposób wy czerpujący zebrać i rozpatrzyć zebrany materiał dowodowy, zaś sprawa oceniana jest na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego. Z przepisów tych wynika m.in. tzw. zasada prawdy obiektywnej polegająca na zobowiązaniu organu do podejmowania wszelkich kroków, niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego sprawy, który będzie zgodny ze stanem rzeczywistym. Zdaniem Prezesa UOKiK, w przedmiotowej sprawie, Małopolski WIIH postępował w zgodzie ze wskazanymi wyżej regułami postępowania administracyjneg o, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania kontrolnego. Organ pierwszej instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ustalenia kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy zostały udokumentowane w Protokole kontroli z dnia 28 lutego 2025 r. (nr akt kontroli: (WN.8361.18.2025), który został podpisany bez wnoszenia uwag. Zatem, Protokół t en stanowi dokument urzędowy i korzysta z wiarygodności treści w nim zawartych, ponieważ strona nie podważyła jego wiarygodności. Strona w swoim odwołaniu jako pierwszy stawia zarzut obrazy przepisów art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 Kpa, który jej zdaniem polega na zaniechaniu przez organ przeprowadzenia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, na wydaniu decyzji bez należytego rozeznania stanu faktycznego sprawy, z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej, przejawiającej się na niewyjaśnieniu w sposób wyczerpujący wszystkich okolicz ności Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 faktycznych, w szczególności przyczyn powstania uchybień oraz działań naprawczych jakie strona podjęła. Odpowiadając na powyższy zarzut, Prezes UOKiK wskazuje, że jest on bezpodstawny. Po szczegółowym przeanalizowaniu sprawy, organ drugiej instancji uznał, że materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony przez organ pierwszej instancji w sposób należyty i wyczerpujący, a fakty mające znaczenie dla załatwienia sprawy i zastosowania określonej normy prawa zostały w sposób prawidłowo ustalone. Akta spr awy dokumentują ustalony stan faktyczny, jego analizę oraz wnioski organu pierwszej instancji. Z akt tych jednoznacznie wynika, że w toku postępowania stwierdzono naruszenie określonych przepisów prawa, oraz że ustalono podmiot odpowiedzialny za popełnieni e tego czynu. Małopolski WIIH merytorycznie i poprawnie uzasadnił zaskarżoną decyzję, podpierając ją logicznymi wnioskami. Rozumowanie, w wyniku którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia ży ciowego. (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2019 r., sygn. akt GSK198/18). W ocenie Prezesa UOKiK, tak właśnie postępował Małopolski WIIH. Organ pierwszej instancji swoje ustalenia, ocenę, wnioski oparł bowiem na rzetelnym i wyczerpującym materiale dowodowym zebranym w toku kontroli, wykazując w sposób ewidentny, że doszło do naruszenia prawa po stronie spółki. Należy w tym miejscu dodać, że strona w Pouczeniu zawartym w Protokole kontroli została poinformowana o możliwości z głoszenia uwag. Zatem, mogła zgłosić uwagi do ustaleń kontroli, zgodnie z Pouczeniem albo w toku kontroli albo w przewidzianym terminie 7 dni – czego jednak w żaden sposób nie uczyniła. Zastrzeżenia co do stanu faktycznego zgłosiła dopiero na etapie postęp owania odwoławczego. Bez większego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy mają wskazywane przez stronę okoliczności, takie jak przejściowy czy incydentalny charakter naruszeń bądź te które wynikały ze zmian w systemie kasowym na krótko przed kontrolą. Należy w tym miejscu wyartykułować, że nawet jednorazowe, incydentalne czy przejściowe naruszenie jest jednak naruszeniem prawa, który podlega ściśle określonym sankcjom, w tym przypadku art. 6 ust. 1 o informowaniu o cenach. Ustawa powyższa nie przewiduje żadny ch wyjątków, odstępstw ze względu na przywołane przez stronę okoliczności. Podobnie działania prewencyjne, szkolenia , jakie podjęła strona choć pozytywnie świadczą o stronie, to równocześnie nie niwelują skali stwierdzonego w toku kontroli naruszenia. Stro na powinna znać i przestrzegać obowiązki w tym zakresie , a brak ich należytego wypełniania w żadnej mierze nie może odbywać się ze szkodą dla konsumentów . Ponadto, nie należy tracić z pola widzenia faktu, że naruszenie powstało w winy strony i w sytuacji j ej pełnej wiedzy o nadchodzącej kontroli. Strona postępowania podnosząc zarzut obrazy art. 8 § 1 Kpa, wskazuje na wydanie przez organ niepełnej i wadliwej decyzji - poprzez niezastosowanie zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, mimo, że podjęła niezwłoczne działania naprawcze i działała w dobrej wierze. Dodatkowo, w przekonaniu strony uchybienia nie miały charakteru celowego i wskazuje na pewne ograniczenia kadrowe oraz pilne zmiany organizacyjne, które miały przyczynić się do naruszenia prawa. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK pragnie wyjaśnić, że jednym z podstawowych obowiązków przedsiębiorcy jest dbałość o respektowanie przepisów prawa, natomiast w przypadku stwierdzonych nieprawidłowości należało je usunąć i przywróc ić do stanu zgodnego z prawem, gdyż to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za powstałe uchybienia. D ziałania naprawcze poczynione przez stronę polegające na uzupełnieniu informacji o cenach i/lub cenach jednostkowych były działaniami następczymi, podjęt ymi przez stronę w wyniku kontroli organu. Organ drugiej instancji pragnie zaznaczyć, że sprawnie przeprowadzone przez stronę Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 działania korygujące, zostały dostrzeżone przez organ (jako okoliczność łagodząca) i wzięte pod uwagę przy ocenie kryterium miarko wania wysokości kary – przy ocenie przesłanek określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i znajdują swoje odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej sankcji pieniężnej. Jednakowoż podejmowane przez przedsiębiorcę inicjatywy naprawcze czy zapr zestanie naruszenia przepisów nie zwalniają przedsiębiorcy z odpowiedzialności za niedopełnienie obowiązków stwierdzonych w chwili kontroli. Naruszenie prawa został o ewidentnie udowodniona stronie. Wskazać przy tym trzeba, że sam fakt usunięcia naruszenia nie jest równoznaczny z koniecznością odstąpienia od wymierzenia kary przez organ postępowania administracyjnego. Powyższe stanowisko z najduj e potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 sierpnia 2022 r., sygnatura akt II GSK 541/19, w kt órym Sąd stwierdził: „ Nie budzi jednak wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyeksponowana przez skarżącą kasacyjnie spółkę okoliczność usunięcia stwierdzonych w toku kontroli uchybień (w zakresie informacji o cenach towarów), nie mogła stanowi ć podstawy umorzenia postępowania w przedmiocie kary pieniężnej za niezrealizowanie obowiązku określonego w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, któremu strona skarżąca kasacyjnie niewątpliwie uchybiła. Przypomnieć należy, że zgodnie z ar t. 4 ust. 1 tej ustawy, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 złotych. Niewywiązanie się z powyższego obowiązku wypełni a znamiona deliktu administracyjnego, za którego popełnienie ustawodawca przewidział stosowną karę administracyjną. W świetle przepisów cyt. ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, nałożenie takiej kary jest obligatoryjne, co oznacza, że organ nie może odstąpić od ukarania przedsiębiorcy, pomimo usunięcia naruszenia konkretnego obowiązku.” Dodać należy również, że okoliczności towarzyszące, które mogły w mniejszym bądź większym stopniu przyczynić się do tego naruszenia, takie jak wymienione przez st ronę ograniczenia kadrowe czy pilne zmiany organizacyjne , na które wskazuje strona nie zasługują na usprawiedliwienie. Strona powinna tak zorganizować swoją działalność gospodarczą, w tym pracę zatrudnionej kadry pracowniczej, by nie dochodziło do naruszeń prawa , w tym powinna prowadzić politykę w taki sposób, by ewentualne nie prawidłowości, braki w tym zakresie nie przekładał y się bezpośrednio na konsumentów. Ponadto, zauważyć należy, że uchybienia powstały z winy strony, w sytuacji jej pełnej wiedzy o pla nowanej kontroli. Strona miała realny wpływ na naruszenie. Bez znaczenia pozostaje więc sama intencja strony, która wskazuje m. in. że uchybienia nie miały w tym względzie charakteru celowego, w zestawieniu ze stwierdzonym faktem istotnego z punktu widzeni a interesów konsumentów naruszenia. Wobec powyższego, nie sposób zatem zgodzić się ze stroną jakoby w przedmiotowej sprawie doszło do obrazy art. 8 Kpa. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że Andrzej Wróbel w komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego wsk azuje, że (Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el., 2015) zawarta w art. 8 zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określa wyraźnie to, co implicite jest zawarte w zasadzie praworządności. Z zasady wyrażonej w art. 8 Kpa wynika bowiem przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Ty lko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Warto wskazać również, iż Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 2025 r. (sygnatura: III OSK 1043/22) podkreśla, m. in. że: „(…) w celu realizacji pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa konieczne jest „przede wszystkim ścisłe przestrzeganie praw a, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatel e są równi wobec prawa” (wyrok NSA z dnia 7 grudnia 1984 r., sygn. akt III SA 729/84, ONSA 1984/2, poz. 117; a także A. Wróbel (w:) M. Jaśkowska, M. Wilbrandt - Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el 20 19, pkt 1 do art. 8 ). Trudno również zgodzić się ze stwierdzeniem strony jakoby wydana przez organ pierwszej instancji decyzja była surowa i stanowiła obrazę art. 12 § 1 Kpa z uwagi na nieuwzględnienie okoliczności łagodzących (wskazanych w aktach sprawy). W tym miejscu strona nie wskazuje jakie dokładnie okoliczności łagodzące na uwadze. Należy mieć na względzie, że Małopolski WIIH wydając zaskarżoną decyzję opierał się na rzetelnym i spójnym materiale dowodowym, który w sposó b ewidentny wskazuje na naruszenie przepisów dotyczących cen i ich uwidaczniania. Zdaniem Prezesa UOKiK organ pierwszej instancji dokonał wyważonej oceny wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów oraz okoliczności mających znaczenie w sprawie, czemu dał w yraz w swoim rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Tym samym stoi na stanowisku, że z uwagi na charakter i wagę naruszenia prawa nie można naruszenia prawa jakiego dopuściła się strona uznać za mało istotne czy wręcz znikome. Do okoliczności ł agodzących Prezes UOKiK odniósł się w innych miejscach niniejszej decyzji. Przechodząc natomiast do podniesionej przez stronę argumentacji dotyczącej rzekomego naruszenia, obrazy art. 7 Kpa w związku z art. 80 Kpa i zupełnego pominięcia przez organ okolic zności związanej z obecnością w sklepie czytników cen, Prezes UOKiK stwierdza, że argumentacja ta jest chybiona. W przedmiotowej sprawie, przy założeniu, że w sklepie były zainstalowane czytniki cen, należy zauważyć, że umożliwienie klientom sklepu, konsum entom sprawdzenia, skontrolowania ceny w czytniku nie stanowi zadośćuczynienia przepisowi zawartemu w § 3 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, który jasno stanowi, iż: „ cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidac znia się w szczególności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego; w cenniku; w katalogu; na obwolucie; w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu.” W związku z tym nie usprawiedliwia strony podniesiony przez nią argument o możliwości sprawdzenia przez konsumentów ceny określonego towaru za pomocą zainstalowanych czytników cen, ponieważ podanie informacji w ten sposób może być jedynie pomocniczą, uzupe łniającą formą, a nie wypełnieniem obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Powyższe stanowisko znajduje uzasadnienie w wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 20219 r. (sygnatura: VI SA/Wa 805/19), którym Sąd stwierdził m. in., że: „ Sąd nie podzielił stanowiska Skarżącej, jakoby brak uwidocznienia cen konwalidowany był poprzez fakt opatrzenia każdego z produktów kodem kreskowym i możliwością sprawdzenia ceny w znajdującym się obok czytniku. Ustawowo zagwarantowane prawo do uwidocznienia ceny oraz ceny jednostkowej towaru (usługi) w Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożlwiający porównanie cen, przysługuje wszystkim konsumentom. Cena jest jednym z podstawowych wyróżników produkt ów, poza marką oraz indywidualnymi preferencjami konsumentów, mającym wpływ na decyzje o zakupie wyrobu. Dlatego rzetelna informacja o wysokości ceny oraz ceny jednostkowej oraz możliwość porównania cen wielu produktów ma bardzo duże znaczenie z punktu wid zenia interesów konsumenta. Umieszczenie czytnika cen umożliwiającego sprawdzenie ceny oferowanych do sprzedaży wyrobów, nie będzie wypełnieniem § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju. Umożliwienie zapoznania się z cenami produktów poprzez umożliwienie konsumentom skontrolowania ceny na tzw. czytniku cen nie stanowi zadośćuczynienia powyższemu przepisowi rozporządzenia, w świetle jego literalnego brzmienia np. na czytniku. Możliwość skorzystania z czytników nie jest realizacją ustawowych obowiązków prze dsiębiorcy, ponieważ w interesie każdego kupującego leży natychmiastowe uzyskanie informacji o cenie nabywanego towaru, bez uciekania się do takich sposobów jak używanie umieszczonych w różnych punktach sklepu czytników (por. wyrok WSA w Warszawie z 5 grud nia 2018 r., sygn. VI SA/WA 634/18).” Ponadto, organ drugiej instancji pragnie nadmienić przy tym , że co do zasady również zasięganie informacji o cenach , cenach jednostkowych towarów u personelu sklepu, nie czyni również zadość wymaganym przepisom prawa. Podawanie informacji o cenach (cenach jednostkowych) towarów - w formie przekazu ustnego przez personel sklepu nie jest równoznaczne z ich uwidocznieniem. Prezes UOKiK w tym miejscu zauważa, że ustawodawca nie uwzględnił ustnego przekazu jako sposobu podaw ania informacji o cenach w obowiązujących w tym zakresie przepisach ustawy o informowaniu o cenach oraz w rozporządzeniu wykonawczym do tej ustawy. Uwidocznieniem jest ujawnienie informacji wymaganych ustawą w taki sposób, aby były one czytelne, widoczne, łatwo i bezpośrednio dostępne dla nabywców i aby przeciętny konsument mógł się samodzielne zaznajomić z danymi na temat ceny. Uwidacznianie cen towarów ma posiadać charakter identyfikacji, prezentacji wizualnej, bez konieczności zasięgania informacji od pr zedsiębiorcy. W uzasadnieniu strona podnosi również zarzut obrazy art. 77 § 1 Kpa w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach – poprzez zupełnie pominięcie w całokształcie okoliczności przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, charakteru uchybień, ich krótkotrwałości oraz braku wcześniejszych naruszeń. Z powyższą argumentacją nie sposób się zgodzić. W zaskarżonej decyzji, przy ocenie ustawowych przesłanek określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wymieniono argumenty, które miał y wpływ na ustalenie wysokości kary, z uwzględnieniem również i tych, które nie były obciążające dla strony, jak np. fakt nienakładania w przeszłości na stronę kar pieniężnych z tytułu naruszenia przepisów ww. ustawy. Organ zauważył również, że czas trwani a naruszeń nie obejmował dłuższego okresu, lecz jak wskazywał organ rozpoczął się 2 dni przed kontrolą i zakończył się z chwilą, gdy strona usunęła uchybienia, co miało miejsce jeszcze w toku kontroli. Prezes UOKiK analizując zaskarżoną decyzję nie stwierd ził, by organ rzeczywiści e pominął w swojej ocenie kryterium jakim jest charakter naruszeń. Wręcz przeciwnie, charakter naruszenia (podobnie jak wagę naruszenia) organ ocenił jako znaczące, z uwagi na fakt, że strona dopuściła się różnego rodzaju nieprawid łowości dot. uwidaczniania cen . Należy po raz kolejny wyartykułować przy tym, że w sklepie przedsiębiorcy stwierdzono brak jakichkolwiek cen i/lub cen jednostkowych (co dotyczyło 56 asortymentów towarów) bądź cenę/cenę jednostkową podano w sposób niejednoz naczny i budzący wątpliwości co do jej wysokości (w przypadku 1 artykułu) . Nieprawidłowości te dotyczyły łącznie 57 rodzajów towarów. Kwestia związana z brakiem wcześniejszych naruszeń , wbrew twierdzeniu strony , Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 16 została uwzględniona przez organ przy ocenie przesłanki jaką jest dotychczasowa działalność przedsiębiorcy; sam fakt, że strona nie była wcześniej karana nie stanowi okoliczności zaostrzającej przy wymierzaniu kary. Pozbawionym podstaw oraz nieprawdziwym jest zatem argument strony wskazujący na fakt, że organ pominął w swym rozstrzygnięciu okoliczności takie jak: brak wcześniejszych naruszeń, ich krótkotrwałość czy wreszcie charakter uchybień. Trzeba jasno wyartykułować, że organ pierwszej instancji przy miarkowaniu wysokości kary uwzględnił wszystkie przewidziane dyrektywy wymiaru kary określone w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach i jasny oraz wyczerpujący sposób je uzasadnił, wobec czego nie wykroczył poza ramy uznania administracyjnego dopuszczalnego w granicach ustawowego wymiaru kary. W szczególności organ wziął pod uwagę , że stwierdzone w sprawie naruszenia były różnorakie, oraz istotne znaczenie naruszonych przepisów dla realiz acji uprawnień konsumentów do uzyskania informacji umożliwiających porównanie cen oferowanych towarów. Organ uwzględnił również wielkość obrotów i przychodu strony oraz okoliczność, że udział przedsiębiorcy w obrocie rynkowym jest jednym z większych. W oc enie Prezesa UOKiK w ustalonych okolicznościach faktycznych sprawy nałożona sankcja pieniężna nie jest wygórowana, lecz proporcjonalna do stwierdzonych naruszeń, jak również nie jest nadmiernie represyjna wobec sytuacji finansowej strony; odnosi zatem zami erzony skutek prewencyjny oraz dyscyplinująco - represyjny, zapobiegający popełnieniu podobnych nieprawidłowości w przyszłości. Strona uważa również, że nałożona kara w wysokości 4 000 zł nie odzwierciedla realnego stopnia szkodliwości naruszenia, które dot yczyło zaledwie kilkudziesięciu produktów spośród tysięcy produktów dostępnych w sklepie i zostało niezwłocznie usunięte. Nadmienia przy tym, iż organ w decyzji wskazuje, że naruszenia dotyczyły jedynie 18,75% zbadanych towarów i tymczasem orzeka karę wyżs zą niż ten sam procent wyliczony od najwyższej możliwej kary. Odpowiadając na powyższe Prezes UOKiK wskazuje, że wnioskowanie strony w tym zakresie nie jest słuszne. Odnoszenie liczby kilkudziesięciu towarów, w zakresie których stwierdzono naruszenie , do całości produktów dostępnych w sklepie przedsiębiorcy nie jest miarodajne , a zarazem właściwe. Należy zauważyć, że nie skontrolowano (nie wytypowano do kontroli) całości asortymentu sklepu, lecz zaledwie jego część, a następnie na tak przyjętej próbie okre ślono zakres naruszenia obowiązujących przepisów przez podmiot zobowiązany do przestrzegania prawa. W tym miejscu warto wyjaśnić, iż w toku działań kontrolnych organy Inspekcji Handlowej nie mają obowiązku kontrolowania całości asortymentu dostępnego w skl epie , co w praktyce byłoby niemożliwe do zrealizowania. Sprawdzając prawidłowość informowania o cenach w tym konkretnym przypadku wytypowano do oceny 304 losowo wybranych towarów, a różne nieprawidłowości stwierdzono względem 57 z nich. Tak więc, to stwier dzone w toku kontroli nieprawidłowości stanowią o niezrealizowaniu obowiązujących w tym zakresie przepisów. Jednocześnie, Prezes UOKiK nie ma wątpliwości co do tego, że odsetek stwierdzonych nieprawidłowości na poziomie 18,75% został ustalony przez organ p ierwszej instancji w sposób właściwy. Tenże procent nie musi przekładać się w sposób identyczny na wymiar (wielkość) nałożonej kary, ponieważ na jej wysokość ma wpływ nie tylko odsetek, skala stwierdzonych nieprawidłowości (18,75%), ale też i inne kryteria , przesłanki brane pod uwagę przy miarkowaniu kary, wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach , takie jak np. charakter, waga naruszenia czy wielkość obrotów i przychodu strony. Zdaniem Prezesa UOKiK kara pieniężna poziomie 4 000 zł , jaką org an pierwszej instancji wymierzył stronie, stanowi zaledwie 20% górnego wymiaru kary, a więc jest karą sprawiedliwą Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 17 i adekwatn ą do naruszenia. Warto w tym miejscu zauważyć również, że odsetek nieprawidłowości (tj. wartość na poziomie 18,75%) został wyliczon y z uwzględnieniem liczby skontrolowanych towarów, a wysokość kary na poziomie 20% została wyliczona w stosunku do maksymalnej kwoty 20 000 zł jaką ustalił ustawodawca w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Stawiając zarzut naruszenia art. 189d K pa, strona podkreśliła, że organ przy wymierzaniu kary winien był wziąć pod uwagę okoliczności łagodzące takie jak: działanie w dobrej wierze (w tym uwzględnienie incydentalnego charakteru naruszeń), usunięcie naruszenia z własnej inicjatywy bez wezwania o rganu, dotychczasowe przestrzeganie przepisów (brak wcześniejszego ukarania) oraz współdziałanie z organem w toku postępowania. Odpowiadając na powyższe, Prezes UOKiK wskazuje, że powyższy przepis nie znajduje zastosowania w omawianym przypadku. Stosownie do art. 189a § 2 pkt 1 Kpa, w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, przepisów działu IVA Kpa (Administracyjne kary pieniężne) nie stosuje się. Z uwagi na fakt, że kryteria wymiaru administracyjn ej kary pieniężnej z tytułu niewykonania obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, zawarte są w art. 6 ust. 3 tej ustawy (który został w niniejszej sprawie zastosowany zgodnie z obowiązującym prawem), nie jest możliwe wzięcie p od uwagę przesłanek zawartych w art. 189d Kpa. Prezes UOKiK analizując przypadek strony wziął pod uwagę normę prawną zawartą w art. 189f K pa, tj. instytucję odstąpienia od wymierzenia kary. Jednakowoż po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK, p odobnie jak organ pierwszej instancji, nie znajduje podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w trybie art. 189f § 1 pkt 1 K pa. Przepis art. 189f § 1 pkt 1 K pa statuuje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożeni a na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez przedsiębiorcę. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Prezes UOKiK uważa, że brak cen i /lub cen jednostkowych czy ich uwidacznianie w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości (w z akresie ich rzeczywistej wysokości) , pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o oferowanych produktach, które im niewątpliwie przysługiwały. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji, uniemożliwiając mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Należy mieć na względzie również, że organ drugiej instancji oceniając aspekt związany ze znikomością naruszenia bierze pod uwagę nie tylko skalę naruszenia, w tym ilość, rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości, lecz również skutki naruszenia w odniesieniu do potencjalnych uczestników rynku, jakimi są konsumenci. W niniejszym przypadku konsumenci, klienci sklepu zostali pozbawieni informacji o cenach i cenach jednostkowych w odniesieniu do 18, 7 5% skontrolowanych towarów. Naruszono w tym przypadku prawo konsumenta do dostępu przysługujących mu informacji, a tym samym realna ochrona konsumenta została w tej materii zachwiana. W realiach rozpatrywanej sprawy, nie sposób uznać, by waga naruszenia pr awa była znikoma. Wobec powyższego, uznać należy, że część pierwsza przesłanki pierwszej nie została spełniona. Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 18 Wyartykułować należy przy tym, iż cena usługi lub towaru należy do istotnych elementów wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji związanych z zakupem towaru czy usługi, natomiast cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod wzg lędem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości, wzornictwa, itp. Konieczność informowania o cenie jednostkowej to przede wszystkim zabezpieczenie, ochrona interesów konsumentów, którzy mogą nie tylko porównywać ceny takic h samych bądź podobnych produktów w obrębie tej samej bądź różnych placówek w sposób nieskrępowany, ale również mogą przekonać się czy podana cena jednostkowa określonego rodzaju produktu jest dla nich odpowiednia. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 kwietnia 2019 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2345/18. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd wskazał: „Stwierdzić zatem należy, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza, iż kwestionowane podczas kontroli towary w sklepie należącym do Skarżącej nie były towarami sprzedawanymi na sztuki, gdyż miały do nich zastosowanie określone jednostki miar (w szczególności miary objętości), w związku z czym obowiązkiem Przeds iębiorcy było należyte uwidocznienie cen stosownie do treści cytowanych powyżej przepisów dotyczących informowania o cenach towarów i usług. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w stanowisku orzekających w sprawie organów obu instancji. Or gany obu instancji słusznie przyjęły w uzasadnieniu spornych decyzji, że niedopełnienie obowiązku uwidaczniania cen jednostkowych przez stronę skarżącą utrudniło porównanie konsumentom cen towarów podobnego rodzaju, ale o innej masie/objętości netto.”. Za spełnioną natomiast można uznać przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia, gdyż strona poinformowała o uzupełnieniu nieprawidłowości jeszcze w toku trwającej kontroli. Jednakowoż wskazać trzeba, że przesłanki (znikoma waga naruszenia oraz zaprzestani e naruszenia) muszą być spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od wymierzenia kary. Natomiast w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu i odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 K pa, albowiem nie s pełniono warunku kumulatywności ww. przesłanek (podkreślenia Prezesa UOKiK) . Należy zauważyć, że prezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie chociażby w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. III SA/Gd 160/21, w którym Sąd stwierdził: „by można było odstąpić w trybie art. 189f k.p.a. od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu, waga naruszenia musi być znikoma, a strona musiałaby zaprzestać naruszenia prawa, zaś obie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie”. Ponadto, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania 189f § 1 pkt 2 K pa, ponieważ inny organ nie mógł nałożyć na stronę na terenie podlegającym właściwości Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora I nspekcji Handlowej kar pieniężnych za to samo zachowanie. Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach stanowi naruszenie o charakterze deliktu administracyjnego, które zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 6 t ej ustawy , zaś do nałożenia tej kary uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania w takim zakresie mogły być prowadzone wyłącznie przez Małopolskiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Małopolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej na stronę za to samo naruszenie, w związku z czym należy przyjąć, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 K pa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 19 W niniejszym przypadku brak jest również podstaw do zastosowania art. 189f § 2 i 3 K pa, tzn. fakultatywnego odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastos owania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 Kpa ( por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się Strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2019 r. Sygn. akt VI SA/Wa 991 /19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszen ia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). W przedmiotowej sprawie Prezes UOKiK nie widzi możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 K pa, czyli usunięcia skutków naruszenia prawa, ponieważ zarówno ceny jak i ceny jednostkowe towarów muszą być uwidocznione przed dokonaniem zakupu w sposób rzetelny, j ednoznaczny i niebudzący wątpliwości , tak by na tej podstawie konsument mógł podjąć w pełni racjonalną decyzję, dostosowaną do własnych potrzeb, uwarunkowań i możliwości ekonomicznych. Uwidocznienie cen, cen jednostkowych towarów ma bowiem charakter obowią zku przedumownego . Nie można uznać za spełniony powyższy warunek, jeżeli : informacje o cenach i cenach jednostkowych nie zostały w żaden sposób uwidocznione w przypadku 49 rodzajów produktów; nie uwidoczniono ceny jednostkowej dla 1 towaru objętego takim o bowiązkiem; nie podano cen sprzedaży w przypadku 6 rodzajów artykułów , a ponadto cena , jak też c ena jednostkowa dla 1 rodzaju artykułu w opakowaniu została podana w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości ( cena przy towarze była niższa od ceny zakodow anej w kasie fiskalnej, co uniemożliwiało poznanie jej rzeczywistej wysokości) jak to zostało dowiedzione w przedmiotowej sprawie. Przedsiębiorca wprawdzie zaprzestał naruszenia (co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy), jednakże nie usunął tym samym skutków naruszenia prawa . Brak cen i cen jednostkowych pozbawił pewną grupę konsumentów pełnej, rzetelnej i jednoznacznej informacji o cenach i cenach jednostkowych, uniemożliwiając im dokonywanie, w sposób swobodny, porównań cenowych pomiędzy poszczególny mi produktami czy placówkami handlowymi . Niezależnie od powyższego, uwzględniając postulat strony w zakresie obniżenia kary, wskazać należy, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), który z godnie z odesłaniem wskazanym w art. 8 ustawy o informowaniu o cenach, znajdzie zastosowanie w niniejszym przypadku, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, m oże: 1) odroczyć termin płatności kary lub rozłożyć jej zapłatę na raty; Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 20 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji; 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolo ngacyjną. Mając na uwadze powyższe, organ drugiej instancji wyjaśnia, że kwestia ewentualnego obniżenia kary pieniężnej , na które wskazuje również strona, może zostać uwzględniona dopiero po uprawomocnieniu się niniejszej decyzji, po ewentualnym zastosowan iu ulg w opłacaniu należności publicznoprawnej, jaką jest kara pieniężna. Organ drugiej instancji nie ma podstaw do obniżenia czy odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej przedsiębiorcy, jeżeli stan faktyczny wprost uzasadnia nałożenie kary w określonym przez Małopolski WIIH wymiarze. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 K pa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzj i, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Krakowie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tz w. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mnie j jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesieni a od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowani a sądowo - administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuj e się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ) . Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Ur ząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Pow stańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 21 U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: 1. [ xxxxxxx xxxxxx xxx xxxxxxxxxxx xxxx xxxxx xxxxxxxx xxxxxxxxx xxxxxxx xxxx xxxxxxxxxxxxxx xxxxx xxx xx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxx xxxxxxx xxxxxxx xxxxx xxxxx xxxxxx xxxxxxxxxxx xxxxxxxx xxx xxxxxxxxxx xxxxxxxxxx xxx xxx xxxxxx xxxxxx ] 2. Małopolski Wojewódzki Inspekto r Inspekcji Handlowej w Krakowie