DIH-III-112/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 12 września 2025 r. DIH - 3.707.96.2025.J S DECYZJA DIH - 3.112.2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 , ze zm. ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229), po przeprowadzeniu postępowania administracyjneg o w przedmiocie odwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Ann ę Gajewsk ą prowadząc ą działalność gospodarczą pod firmą Gajewska Anna Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „ARDOM” w Lipsku , zwanej dalej „stroną” lub „przedsiębiorcą”, od decyzji PO.215.ZSE.8.2025.MM Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 18 czerwca 2025 r. (sygn. DR.8361.7. 2025 ), wymierzającej ww. przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt 25, art. 92 pkt 6 i art . 93 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573), z tytułu niedopełnienia obowiązku dystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 17 – 23 stycznia 2025 r. inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej „ Mazowieckim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”, działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli DR 12/2025 z dnia 17 stycznia 20 25 r., przeprowadzili kontrolę w punkcie sprzedaży należącym do ww. przedsiębiorcy. Na podstawie art. 48 ust. 11 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , nie dokonan o zawiadomienia przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli, gdyż kontrolę przeprowadzono na podstawie bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. Kontrolę przeprowadzono w obecności przedsiębiorcy. W toku kontroli sprawdzono m.in. przestr zeganie przepisów art. 37 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 2024 r. poz. 573), zwanej dalej „ustawą o zużytym sprzęcie”. Inspektorzy ustalili, że kontrolowany jest dystrybutorem między innymi sprzęt u elektrycznego i elektronicznego, przeznaczonego dla gospodarstw domowych, w związku z powyższym podlega obowiązkom dystrybutora, określonym w art. 37 wyżej cytowanej ustawy o zużytym sprzęcie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 W dniu rozpoczęcia kontroli, tj. 17 stycznia 2025 r. stwierdz ono, że kontrolowany przedsiębiorca, jako podmiot udostępniający na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , nie umieścił w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży i nformacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 - 3, tj. o tym, że: − dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funk cje co sprzęt sprzedawany; − dystrybutor, dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jes t tego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; − dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży - w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - wy noszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w jej bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego ża den z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 23 stycznia 2025 r. (sygn.: DR.8361.7.2025 ) oraz w dołączonej do niego dokumentacji. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 21 maja 2025 r., na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. ), zwan ej dalej „Kpa” , Mazowiecki WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie. Ponadto organ poinformował stronę o jej prawie do czynne go udziału w każdym stadium postępowania, w szczególności prawa do zapoznania się z aktami sprawy, sporządzenia z nich notatek i odpisów oraz składania wyjaśnień co do zebranych dowodów i materiałów. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, Ma zowiecki WIIH w drodze decyzji PO.215.ZSE.8.2025. MM z 18 czerwca 2025 r. (sygn.: DR.8361.7. 2025 ), wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 6 000 zł (słownie: s ześć tysięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt 25, art. 92 pkt 6 i art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym, z tytułu niedopełnienia w punkcie sprzedaży obowiązku dystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ww. ustawy , poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 tejże ustawy. D ecyzja ta została doręczona stronie 24 czerwca 2025 r. Dnia 16 lipca 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem drugiej instancji”, otrzymał za pośrednictwem Mazowieckiego WIIH, odwołanie przedsiębiorcy od ww. decyzji . W odwołaniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie. Podważała sens zamieszczania w jej punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o któ rym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie, ponieważ jej zdaniem jest to niezasadne, gdyż ona takich informacji bardzo szczegółowo udzielała ustnie oraz w formie pisemnej przy zakupie sprzętu. Następnie żaliła się na brak jakichkolwiek szkole ń oraz niewspieranie mikro przedsiębiorców przez instytucje państwowe. Na zakończenie wskazała na swoją trudną sytuację finansową. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 Pismem z 22 lipca 2025 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w postępow aniu, w tym do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdz ił. Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy do konuje oceny, czy odwołanie strony postępowania jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetenc ji Inspekcji Handlowej organem właściwym jest wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, zwany dalej „ wojewódzkim inspektorem IH” . Organem wyższego stopnia jest Prezes UOKiK. Wobec powyższego , w myśl art. 127 § 2 K pa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej , Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Do zadań Inspekcji Handlowej, zgodnie z art. 87 ustawy o zużytym sprzęcie, należy kontrola przestrzegania przez dystrybutorów przepisów art. 37 ww. ustawy. Przepis wskazuje przy tym, że kontrola ta jest przeprowadzona na podstawie ustawy o Inspekcji Handlowej. Zgodnie z art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie dystrybutor to osob a fizyczn a , jednostk a organizacyjn a niemającą osobowości prawnej lub osob a prawn a w łańcuchu dostaw, która udostępnia na rynku sprzęt; dystrybutor może być jednocześnie wprowadzającym sprzęt . Natomiast zgodnie z art. 4 pkt 17 ustawy o zużytym sprzęcie udostępnieni e na rynku to dostarczanie sprzętu w celu jego dystrybucji, konsumpcji lub używania na terytorium kraju w ramach działalności gospodarczej, odpłatnie lub nieodpłatnie . Art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie wskazuje, że dystrybutor jest obowiązany do umieszczenia w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy, wskazujących że: 1) dystrybutor obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych w punkcie sprzedaży, o ile zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju i pełnił te same funkcj e co sprzęt sprzedawany; 2) dystrybutor dostarczając nabywcy sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, obowiązany jest do nieodpłatnego odbioru zużytego sprzętu pochodzącemu z gospodarstw domowych w miejscu dostawy tego sprzętu, o ile zużyty sprzęt jest t ego samego rodzaju i pełnił te same funkcje co sprzęt dostarczony; 3) dystrybutor prowadzący jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynoszą cej co najmniej 400 m2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, jest obowiązany do nieodpłatnego przyjęcia w tej jednostce lub w bezpośredniej bliskości zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, którego żaden z z ewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Zgodnie z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie, administracyjnej karze pieniężnej, podlega ten kto wbrew przepisom art. 37 ust. 4 nie umieszcza w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ww. ustawy. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Wysokość administracyjnej kary pieniężnej w przypadku, o którym mowa powyżej, stosownie do art. 92 pkt 6 ww. ustawy, wynosi od 5 000 zł do 300 000 zł. Zgodnie z art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie, a dministracyjne kary pieniężne za naruszenia przepisów, o których mowa w art. 91 pkt 22 - 26, wymierza, w drodze decyzji, właściwy wojewódzki inspektor IH. W świetle art. 93 ust. 3 tej us tawy, przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej uwzględnia się stopień szkodliwości naruszenia, rodzaj, zakres i okres trwania naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Jak stanowi art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstawi organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na po wstanie naruszenia, a naruszenie to nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, organ nie wszczyna postępowania w sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej wobec tego podmiotu, a postępowanie wszczęte w tej spra wie umarza. U stawa o zużytym sprzęcie nie reguluje kwestii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do treści art. 189a § 2 Kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f Kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 Kpa, organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa l ub na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, lub prawomocni e skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzednia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. W niniejszej sprawie, na podstawie ustaleń kontroli przeprowadzonej w sklepie należącym do kontrolowanego, M azowiecki WIIH stwierdził, że przedsiębiorca, będąc dystrybutorem sprzętu w rozumieniu art. 4 pkt 2 ustawy o zużytym sprzęcie, nie dopełnił obowiązków wynikających z przepisów art. 37 ust. 4 ww. ustawy, poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w ust. 1 - 3, tj. o wszelkich sposobach odbioru zużytego sprzętu. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Mazowiecki WIIH w drodze decyzji PO.215.ZSE.8.2025.MM z 18 czerwca 2025 r. (sygn. DR.8361.7.202 5 ), wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 6 000 zł (słownie: sześć tysięcy złotych), na podstawie art. 91 pkt 25, art. 92 pkt 6 i art. 93 ust. ustawy o zużytym sprzęcie z tytułu niedopełnienia w punkcie sprzedaży obowiązku dystrybutora określonego w art. 37 ust. 4 ww. ustawy , poprzez nieumieszczenie w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 tejże ustawy. Po przeprowadzeniu analizy zebranych materiałów dowodowych, Prezes UOKiK stwierdza, że pods tawą do wymierzenia kary ww. przedsiębiorcy, było naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, tj. stwierdzenie w pierwszym dniu kontroli braku wywieszenia wszystkich informacji wymaganych art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie. Powyższe zostało udokumentowane w Protokole kontroli z 23 stycznia 2025 r. DR.8361.7.2025 , w sposób jasny, zrozumiały, jak i niewymagający dodatkowych wyjaśnień czy ustaleń, do którego również kontrolowany nie wniósł uwag. Nie ma w tym wypadku wątpliwości, co do stwierdzonego stanu faktycznego, nie kwestionuje go również sam przedsiębiorca - wskazuje Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 jedynie w odwołaniu, że je go zdaniem niezasadne jest zamieszczanie w je go punkcie sprzedaży informacji w zakresie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie, gdyż takich informacji bardzo szczegółowo udzielała ustnie oraz w formie pisemnej przy zakupie sprzętu. Odpowiadając na powyższe, Prezes UOKiK wskazuje, że przytoczone argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Organ drugiej instancji podkreśla, że ustawa o zużytym sprzęcie w sposób jednoznaczny stanowi, że przedsiębiorca musi umieścić w punkcie sprzedaży w miejscu widocznym informacje (podkreślenie Prezesa UOKiK), o których mowa w art. 37 ust. 4 w zakresie, o który m mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ww. ustawy. Każdy podmiot gospodarczy , niezależnie od przyjętego sposobu prowadzenia działalności, zobligowany jest do znajomości przepisów dotyczących jego działalności i respektowania ich. Konsekwencją nieprzestrzegania obowią zującego porządku prawnego w przypadku ujawnienia nieprawidłowości jest zastosowanie sankcji przewidzianych w ustawie o zużytym sprzęcie. Prezes UOKiK wskazuje, że celem ustawodawcy określając wymóg umie szczenia w punkcie sprzedaży w miejscu widocznym info rmacj i o obowiązkach dystrybutorów było umożliwienie użytkownikom sprzętu pozbycia się w prawidłowy sposób odpadów w postaci zużytego sprzętu elektronicznego i elektrycznego, poprzez dostęp do informacji, gdzie i na jakich zasadach mogą te odpady pozostawi ć. W związku z tym przyjąć należy, że każdy dystrybutor sprzętu elektrycznego i elektronicznego przeznaczonego dla gospodarstw domowych winien w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży tego sprzętu zamieścić wszystkie informacje, o których mowa w art. 37 us t. 1 – 3 niezależnie od powierzchni placówki w której dokonuje sprzedaży, jak również formy sprzedaży, czy będzie to sprzedaż stacjonarna czy za pośrednictwem Internetu. Nawet jeżeli dystrybutor nie prowadzi jednostki handlu detalicznego o powierzchni sprz edaży wynoszącej co najmniej 400 m 2 poświęconej sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, to przekazanie takiej informacji konsumentowi uświadomi go, że w większym sklepie ma możliwość nieodpłatnego pozostawiania zużytego sprzętu pochodząc ego z gospodarstw domowych, którego żaden z zewnętrznych wymiarów nie przekracza 25 cm, bez konieczności zakupu nowego sprzętu. Uzyskanie przez konsumentów powyższej wiedzy niewątpliwie przyczynia się do zwiększenia dbałości o stan środowiska naturalnego, poprzez ograniczanie pozostawiania zużytego, niepotrzebnego już sprzętu w miejscach do tego nieprzeznaczonych. Obowiązek umieszczenia wymaganych informacji jest niezależny od faktu przekazywania tych informacji przez przedsiębiorcę ustnie. Tym samym każdy dystrybutor elektrycznego sprzętu dla gospodarstw domowych, niezależnie od zakresu jego działalności, powinien mieć uwidocznione informacje wynikające z art. 37 ust. 4 w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie. Prezes UOKiK wskazuje, że obowiązkiem dystrybutora, który udostępnia na rynku sprzęt elektryczny i elektroniczny, jako profesjonalnego uczestnika obrotu, jest znajomość przepisów dotyczących jego działalności i ich respektowanie. Przepisy te jednoznaczni e stanowią, iż to przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za niezrealizowanie obowiązków informacyjnych, jakie nakłada na niego ustawa o zużytym sprzęcie. Podmiot gospodarczy zobowiązany jest do stosowania prawa w tym zakresie i powinien tak zorganizować sw oją działalność, by nie doszło w niej do naruszeń aktualnie obowiązujących przepisów. Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy bez wyjątku, który jest dystrybutorem sprzętu w rozumieniu ustawy o zużytym sprzęcie. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 Nal eży zaznaczyć, że odpowiedzialność wynikająca z art. 91 pkt 25 ustawy o zużytym sprzęcie ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą naruszenia prawa, w tym przypadku art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 ustawy. Obiektywny charakter odpowiedzialności admini stracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2010 r. o sygn. akt II OSK 1079/12). Oznacza to, że wystarczającą przesłanką do przypisania tej odpowiedzialności jest samo stwierdzenie niewykonania przez określony podmiot nał ożonych prawem obowiązków. Nie ma przy tym znaczenia, czy naruszenie obowiązków nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) danego podmiotu, czy też nie. Dodać należy, że ustawa ta nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego stwierdzono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podmiot nie zrealizował ciążących na nim obowiązków, co w tym przypadku miało miejsce, powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Prezes UOKiK podziela także stanowisko organu pierwszej instancji, że pomimo zaprzestania naruszenia prawa przez stronę, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia administracyjnych kar pi eniężnych i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy ro zumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Faktem jest, że w niniejszej sprawie strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości w trakcie kontroli, co oznacza, że zaprzestała naruszenia prawa. Jednakże co istotne, w trakcie kontroli ustalono, iż strona nie wywiązała się z obowiązków nałożonych na nią przepisami art. 37 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie , przez co użytkownicy sprzętu zostali pozbawieni informacji o wszelkich sposobach odbioru , a więc informacji istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska naturalnego oraz prawa konsumentów do informacji. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu pie rwszej instancji, że wagi naruszenia prawa nie można uznać za znikomą. Zaznaczyć należy, że o mało znaczącej wadze naruszenia w przypadku omawianej regulacji można byłoby mówić wtedy, gdyby wymagane prawem informacje były podane w sposób niepełny, niekomp letny (np. brakowałoby tylko niektórych zapisów). Z całą pewnością należy stwierdzić, że nie dotyczy to sytuacji, gdy w punkcie sprzedaży nie podano jakichkolwiek informacji wymaganych przepisami prawa. Zaakcentować należy, iż spełnienie ustawow ych obowiąz k ów wymaga zamieszczenia w punkcie sprzedaży pisemnej informacji w zakresie o którym mowa w art. 37 ust. 1 – 3 ustawy o zużytym sprzęcie, a nie udzielanie ich w formie ustnej. Dlatego też dyskusję nad sensem ustanowionych przepisów należy uznać za bezprzed miotową. Wykonywanie działalności gospodarczej w danym sektorze wymaga znajomości i przestrzegania prawa dotyczącego tej działalności i nie ma tu miejsca kontestację obowiązujących przepisów czy też traktowanie ich wybiórczo według własnego uznania . W om awianym przypadku strona nie zamieściła żadnych informacji , więc nie można tu mówić o znikomej wadze naruszenia prawa , co oznacza, że przesłanka pierwsza nie została spełniona. Za spełnioną można uznać jedynie przesłankę dotyczącą zaprzestania naruszenia p rawa . Zgodnie jednak z treścią art. 189f § 1 pkt 1 Kpa, przesłanka zaprzestania naruszenia prawa musi wystąpić łącznie z przesłanką znikomej wagi naruszenia prawa , aby można było odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej . Natomiast w tym przypadku nie spełni ono warunku kumulatywności obu przesłanek. W rozpatrywanej sprawie nie ziściła się również przesłanka obligatoryjnego odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu, o której Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 mowa w art. 189f § 1 pkt 2 K pa, gdyż na stronę za to samo zachowanie prawomocną decyzją nie została uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej, ani też strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie sk arbowe, lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe . Prezes UOKiK zwraca uwagę, że naruszenie przepisów ustawy o zużytym sprzęcie kwalifikowane jest jako delikt administracyjny i zagrożone jest karą pieniężną określoną w art. 91 pkt 2 2 - 26 tej ustawy , zaś do nałożenia kary pieniężnej uprawniony jest wyłącznie wojewódzki inspektor IH. Uwzględniając właściwość terytorialną, w stosunku do strony postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia takiej kary pieniężnej mogły być prowadzon e wyłącznie przez Mazowieckiego WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Mazowieckiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 K pa nie mają zastosowania w omawianym przypadku. Jednoc ześnie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie jest możliwe zastosowanie odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 2 Kpa, który stanowi, że w przypadkach innych niż wymienione w § 1, jeżeli pozwoli to na sp ełnienie celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna, organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, może wyznaczyć stronie termin do przedstawienia dowodów potwierdzających: usunięcie naruszenia prawa lub powiadomienie właściwych podmiotów o stwierdzonym naruszeniu prawa, określając termin i sposób powiadomienia. Zgodnie z art. 189f § 3 Kpa, organ administracji publicznej w przypadkach, o których mowa w § 2, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprz estaje na pouczeniu, jeżeli strona przedstawiła dowody, potwierdzające wykonanie postanowienia. W ocenie Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie nie zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 K pa, tj. zastosowanie tych przepisów nie spełnieni celó w, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 91 pkt 25 i art. 92 pkt 6 ustawy o zużytym sprzęcie . Okoliczności i waga naruszenia prawa, której nie sposób uznać za znikomą, nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesł anek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie spełniła podstawowych obowiązków nałożonych na nią w art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 tej ustawy . Literalna wykładnia ww. przepisów jednoznacznie wskazuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od ukarania jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 K pa (por. Kodeks pos tępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia pra wa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia ( oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a wi ęc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało” ). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona w niniejszej sprawie, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/W a 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej” ). Prezes UOKiK wskazuje również , że samo us unięcie naruszenia prawa nie jest wystarczające i nie pozwoli na spełnienie celów administracyjnej kary pieniężnej nakładanej na gruncie ustawy o zużytym sprzęcie, która pełni nie tylko funkcję dyscyplinująco - represyjną, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 ale także i prewencyjną, mającą zap ewnić wysoki poziom ochrony konsumentów (użytkowników sprzętu) oraz nie dopuścić do powstania podobnych naruszeń w przyszłości. Prezes UOKiK podkreśla raz jeszcze, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli. Znamiennym jest fakt, że w mo mencie podjęcia kontroli informacje wymagane przepisami art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 ustawy o zużytym sprzęcie nie były dostępne dla konsumentów, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli, przyjętym przez stro nę bez uwag . Ustawa ta wskazuje wprost, jakie obowiązki spoczywają na dystrybutorze sprzętu, co w niniejszej sprawie nie zostało spełnione i potwierdza to również sama strona. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, że okoliczności naruszenia prawa nie b udzą wątpliwości co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających wymierzenie stronie kary pieniężnej z art. 91 pkt 25 w związku z art. 92 pkt 6 oraz art. 93 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie , którą to karę nałożono w wysokości 6 000 zł, po uwzględni eniu w sposób prawidłowy wszystkich przesłanek wymiaru kary, o których mowa w art. 93 ust. 3 tej ustawy, tj.: stopnia szkodliwości naruszenia, rodzaju, zakresu i okresu trwania naruszenia oraz dotychczasowej działalności podmiotu. Prezes UOKiK wskazuje, że postawa strony, która w trakcie kontroli inspektorów uwidoczniła w miejscu sprzedaży brakujące informacje oraz przebieg dotychczasowej działalności strony, wobec której nie stwierdzono wcześniejszych naruszeń przepisów ustawy o zużytym sprzęcie, nie stano wiły okoliczności zaostrzającej wymiar kary. Karę wymierzono w dolnej granicy jej wymiaru. Istotne w sprawie jest to, że strona nie wywiązała się w sposób należyty z obowiązków wynikających z ustawy o zużytym sprzęcie, co zostało jej niezbicie udowodnione i stanowiło wystarczającą przesłankę do przypisania jej odpowiedzialności z tego tytułu oraz wymierzenia jej stosownej kary pieniężnej. Przypomnieć należy, że ustawa o zużytym sprzęcie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Eur opejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (Dz. Urz. UE L z 2012 r. Nr 197, s. 38, ze zm.). Stanowi ona w art. 22, że państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące sankcji mających zas tosowanie w przypadku naruszeń przepisów krajowych przyjętych na mocy niniejszej dyrektywy i podejmują wszystkie środki niezbędne do zapewnienia ich zastosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W opinii Prezesa UO KiK, wymierzona stronie kara pieniężna w wysokości 6 000 zł spełnia powyższe kryteria. Kara ta mieści się w ustawowo wyznaczonych granicach i jest adekwatna do wagi naruszenia . Odnosząc się do wyrażonego w odwołaniu wniosku o uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, Prezes UOKiK wskazuje, że już organ pierwszej instancji rozważył taką możliwość w swojej decyzji i stwierdził, że zgromadzonym materiale brak jest dowodów, których ocena wskazywałaby na wystąpienie pr zesłanek określonych w ww. przepisie. Organ drugiej instancji przypomina, że możliwość odstąpienia od zastosowania sankcji zostało przewidziane w art. 93 ust. 4 ustawy o zużytym sprzęcie, ale tylko w sytuacji jeżeli podmiot podlegający ukaraniu przedstaw i organowi dowody i okoliczności wskazujące, że podmiot ten dochował należytej staranności i uczynił wszystko, czego można od niego rozsądnie oczekiwać, aby do naruszenia nie doszło lub że nie miał żadnego wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie to na stąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć . Z akt sprawy i zgormadzonych w nim dowodów wynika jednoznacznie, że strona była w stanie wywiązać się z obowiązków, jakie nakłada na nią Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 ustawa o zużytym sprzęcie, a mimo to tego nie uczyniła i jednocześnie nie dowiodła, aby dochowała wszelkiej staranności, jakiej wymagają wskazane wyżej przepisy, aby mogły zostać zastosowane . Prezes UOKiK stwierdza z całą stanowczością, że to strona odpowiada za naruszenie obowiązków, jakie nakła da na nią ustawa o zużytym sprzęcie. Strona poprzez własne zaniechanie i ignorowanie przepisów ww. ustawy doprowadziła do sytuacji jednoznacznie potwierdzającej, że w dniu kontroli wymaganych informacji, o którym mowa w art. 37 ust. 4 w związku z ust. 1 - 3 tej ustawy, w widocznym miejscu w punkcie sprzedaży nie stwierdzono. Zamieszczenie wymaganych informacji było uzależnione wyłącznie od strony. Z kolei okoliczność, że strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości w trakcie kontroli nie może zwalniać jej z odpowiedzialności za naruszenia stwierdzone w czasie kontroli. Tym samym, Mazowiecki WIIH nie miał podstaw do nie wszczynania postępowania w sprawie nałożenia na stronę kary pieniężnej, ani też do umorzenia postępowania wszczętego w tej sprawie. Wobec powyższego, zawarty w odwołaniu wniosek strony o uchylenie zaskarżonej decyzji , należy uznać za niezasadny, zarówno w świetle ustaleń opisanej kontroli, jak i obowiązujących przepisów prawa dotyczących wymierzania kary pieniężnej na grun cie ustawy o zużytym sprzęcie. Stąd też, postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie należy uznać za prawidłowe, zaś zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. W związku ze wskazaniem przez stronę, że kara może stanowić obciążenie prowadzonej działalno ści”, Prezes UOKiK informuje, iż w myśl art. 67a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), organ administracji publicznej, który nałożył karę pieniężną (tj. Mazowiecki WIIH), na wniosek strony, w przypadkach uzasadni onych ważnym interesem strony lub interesem publicznym, może: 1) odroczyć termin płatności kary pieniężnej lub rozłożyć jej zapłatę na raty, 2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3) umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Zgodnie z art. 93 ust. 6 i 7 ustawy o zużytym sprzęcie, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy W ojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 14 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, tj. od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mo cy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa UOKiK, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10 000 zł – 4% wartości przedmiotu zaskarże nia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10 000 zł do 50 000 zł – 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50 000 zł do 100 000 zł – 2% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1 500 zł; 4) ponad 100 000 zł – 1% warto ści przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji Prezesa UOKiK skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie , strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie pra wa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 202 5 r. poz. 111 , ze zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 202 4 r. poz. 935 , ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 gru dnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535); art. 94 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz.U. z 202 4 r. poz. 573 ). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej