DIH-III-108/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Warszawa, 29 sierpnia 2025 r. DIH - 3.707.62.2025.MB DECYZJA DIH - 3. 108 .2025 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572 z późn. zm. ), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 229) oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) , po przep rowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 2 kwietnia 2025 r. (sygn. D/PI.UH.8361.98.2023), na mocy której, na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 9 maj a 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), nałożono na przedsiębiorcę PAWO - MEN sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Pabianicach karę pieniężną w wysokości 4 000 zł za naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustaw y o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r., poz. 168), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE W dni ach od 7 do 18 września 202 3 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolski ego Wojewó dzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (dalej: „ Wielkopolski WIIH” lub „organ pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia D/PI.UH.8361.98.2023 z 7 września 202 3 r. przeprowadzili kontrolę w sklepie należącym do przedsiębiorcy xxxx xxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx xxx xxxxxxxx , zwanego dalej: „stroną” lub „przedsiębiorcą ”. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 z późn. zm.) – dalej jako „Prawo przedsiębiorców”, 25 sierpnia 202 3 r. skierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli ( D/PI.8360.70.2023 ) ze wskazaniem zakresu przedmiotowego kontroli obejmującego przestrzegani e przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) – dalej jako „ustawa o cenach”. Pismo odebrano 28 sierpnia 202 3 r. Kontrolą w powyższym zakresie objęto 10 produktów oferowanych w obniżonych cenach. Przy wejściu do sklepu, na szybie wystawowej umieszczono czerwone banery z białym napisem „SALE" oraz banery z czerwonym napisem na białym tle „do - 70%". Natomiast przy produktach oferowanych w obniżonych cen ach na wieszakach znajdowały się czerwone kartonowe przywieszki z informacją w kolorze białym o treści: „SALE TI ME". Ponadto przy wszystkich produktach oferowanych w obniżonych cenach znajdowały się czarne etykiety z przyklejonymi białymi , na których uwidoczniono informacje dotyczące cen Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 towaru , tj. cenę aktualn ą, cenę regularną oraz cenę najniższą z ostatnich 30 dn i. W toku kontroli stwierdzono : - d la 10 produktów brak pełnego zapisu i umieszczenie na etykietach jedynie informacji „ cena najniższa z ostatnich 30 dni", która nie wskazuje wprost, że jest to najniższa cena obowiązująca w okresie 30 dni przed obniżką, - przy 4 produkt ach uwidoczniono niewłaściwą najniższ ą cen ę z ostatnich 30 dni przed obniżką , - przy 3 produktach uwidoczniona najniższa cena , która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki była równa cenie sprzedaży, - dla jednego produktu u widoczn i one cen ę w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości poprzez przysłonięcie etykietą cenową informacji dotyczącej określenia rodzaju ceny . Powyższe narusza wymagania art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontrol i nr akt kontroli: D/PI.UH .8361. 98 .202 3 z 18 września 2023 r . Na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm. ) – dalej jako: „kpa”, Wielkopolski WIIH zawiadomieniem z 12 lutego 202 5 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach . Jednocześnie poinformowano na podstawie art. 1 0 § 1 kpa, że strona może brać czynny udział w każdym stadium postępowania, a w szczególności wypowiadać się co do zebranych dowodów i co do przestanek wymiaru kary wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz zapoznać się ze zgromadzonymi w tej sprawie materiałami, a także może przedstawić stanowisko w powyższej sprawie oraz składać wnioski dowodowe . Dodatkowo Wielkopolski WIIH w e zwa ł stronę do przesłania informacji o wielkości obrotów i przychodu osiągniętych w 2023 roku . W odpowiedzi strona przekazała pismem z 13 marca 2025 r. dokument potwierdzający wielkość swojego obrotu w roku 2023. Jednocześnie zwróciła się o niewyciąganie konsekwencji z ujawnionych uchybień, gdyż w jej ocenie, mają one charakter niezawiniony , incyden talny , d otycz ący niewielkiej ilości produktów z oferty przedsiębiorcy . Ponadto poinformowała, że jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego - po zatwierdzeniu układu każda kara finansowa może zachwiać stabilnością jej działalności. 2 kwietnia 2025 r. Wielkopolski WIIH, na podstawie art. 104 § 1 kpa oraz art. 6 ust. 1 ustawy o cenach oraz wydał decyzję (nr akt: D/PI.UH .8361. 98 .202 3 ) , na mocy której nałożył na przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 4 000 zł (słownie: cztery tysi ące złotych) za naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. 9 m aja 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) otrzymał za pośrednictwem Wielkopolski ego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona wniosła o uchylenie decyzji w ca ł o ś ci i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmian ę zaskar ż onej decyzji poprzez odst ą pienie od wymierzenia kary lub istotne obni ż enie kary pie ni ęż nej, jako nieproporcjonalnej do charakteru i skali naruszenia. Pismem z 1 5 maja 2025 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Wielkopolski ego WIIH z 2 kwietnia 2025 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził . Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonu je oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu cen y towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Niezrealizowanie obowiązków, o których mowa w art. 4 ust awy o cenach powoduje – zgodnie art. 6 ust. 1 ww. ustawy – nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten w sposób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni, nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pienię żną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały skorygowane. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powo duje konieczn ość nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 3 tej ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym char akter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o który ch mowa w art. 4 ust. 1 - 5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo narusz enie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 Niniejsze postępowanie admini stracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 2 kwietnia 2025 r. (sygn. D/PI.UH.8361.98.2023), na mocy której, na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustaw y o cenach nałożono na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 4 000 zł za naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 ww. ustawy . W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpli wości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o cenach, co spowodowało konieczność nałożenia przez Wielkopolskiego WIIH kary pieniężnej. Ustalenia kontroli dały podstawę do wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. W odwo łaniu strona wskazała, że nieprawidłowości stwierdzone w toku kontroli dotyczyły m.in. akcesori ó w - towar ó w o niewielkiej warto ś ci jednostkowej, kt ó re nie stanowi ą g łó wnej oferty handlowej przedsiębiorcy , a maj ą jedynie charakter uzupełniający . Podkreśliła , że ż aden konsument nie wniósł skargi, nie dosz ł o do wprowadzenia w b łą d ani do nadu ż y ć , a p rodukty by ł y w pe ł ni zgodne z normami jako ś ciowymi i estetycznymi - nie występowało zagrożenie bezpieczeństwa konsumenta. Strona podniosła również, że organ pierwszej instancji uzasadniając wysoko ść kary, odni ó s ł się do skali działalności przedsiębiorcy , pomijając fakt, ż e stwierdzone uchybienia dotyczyły niewielkiego wycinka obrotu . W ocenie strony n aruszenie miało charakter czysto formalny i wynikało z b łędó w technicznych. np. brak uzupełnionych danych w systemie obsługującym sklep, niekompletne oznakowanie wyrob ó w od dostawcy , a u chybienia zostały usunięte po kontroli. Ponadto wymierzona kara nie odpowiada celom Dyrektywy Omnibus , poniewa ż : nie doszło do man ipulacji ceną , naruszenie nie wp ł yn ęł o na decyzj ę zakupow ą konsumenta, kt ó ry m ó gł swobodnie por ó wna ć ceny z innymi ofertami rynkowymi, konsument nie został narażony na strat y ani wprowadzony w b łą d . Zdaniem strony z uwagi na niewielk ą skal ę naruszeń i ich charakter formalno - t echniczny, brak wpływu na interesy konsument ó w (brak manipulacji, brak skarg) nieadekwatn ość wysokości kary do cel ó w Dyrektywy Omnibus, decyzja wymierzająca kar ę w wysokości 4 000 z ł jest nieadekwatna i nieproporcjonalna. Dodatkowo strona przywołała art. 189 f kpa , wskazując, że z przepisu tego wynika, iż obowiązywanie klauzuli umożliwiaj ą cej odst ą pienie od na ł o ż enia administracyjnej kary pieni ęż nej jest przejawem odejścia ustawodawcy od konstrukcji administracyjnej odpowi edzialności obiektywnej za naruszenie prawa polegającego na niedopełnieniu obowiązku (naruszeniu zakazu). Istot ą odstąpienia od na ł o ż enia administracyjnej kary pieni ężn ej jest bowiem nienakładanie tej kary, mimo ż e doszło do naruszenia prawa przez obowiązanego . Prezes UOKiK wskazuje , że w toku kontroli ustalono, że : - dla 10 produktów brak pełnego zapisu i umieszczenie na etykietach jedynie informacji „cena najniższa z ostatnich 30 dni", która nie wskazuje wprost, że jest to najniższa cena obowiązując a w okresie 30 dni przed obniżką, - przy 4 produktach uwidoczniono niewłaściwą najniższą cenę z ostatnich 30 dni przed obniżką, - przy 3 produktach uwidoczniona najniższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki była równa cenie sprzedaży, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 - dla jednego produktu uwidocznione cenę w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości poprzez przysłonięcie etykietą cenową informacji dotyczącej określenia rodzaju ceny. Prezes UOKiK nie może zgodzić się z twierdzeniem stron y , iż powyższe naruszenia przepisów dotyczących uwidaczniania cen mają charakter czysto formaln y , a wymierzona kara nie odpowiada celom d yrektywy Omnibus, gdyż nie doszło do manipulacji ceną, naruszenie nie wpłynęło na decyzję zakupową konsumenta, który nie został narażo ny na straty ani wprowadzony w błąd. Prezes UOKiK podkreśla, że strona zobowiązana była do uwidocznienia wszystkich informacji cenowych zgodnie z ustawą o cenach w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i umożliwiający porównanie cen dla wszystkich of erowanych przez siebie produktów i z obowiązków tych się nie wywiązała. Dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia, na co zwraca uwagę strona w odwołaniu, że uchybienia dotyczyły akcesoriów – produktów o niewielkiej wartości jednostkowej, któ re nie stanowią głównej ofert przedsiębiorcy i wszystkie one były w pełni zgodne z normami jakościowymi i estetycznymi i nie występowało zagrożenie bezpieczeństwa konsumenta. Kontrola dotyczyła przestrzegania przez przedsiębiorcę przestrzegania ustawy o ce nach i w wyniku naruszenia jej przepisów stronie została wymierzona administracyjna kara pieniężna. Podobnie brak skarg konsumentów nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia. Nadrzędnym celem ustawy o informowaniu o cenach jest ochrona interesów konsumentów ora z prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacja dotycząca ceny określonego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o niej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wy magania zawarte w art. 4 ww. ustawy dotyczą wszelkich towarów oferowanych do sprzedaży detalicznej. Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwid acznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, nie zaś tylko samą najniższą cenę towaru. Wprowadzenie powyższego przepisu nastąpiło ustawą o zmianie ustawy z dni a 1 grudnia 2022 r. o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581) i związan a była z implementacją postanowień dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 9 3/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), dalej jako: „dyrektywa Omni bus” . Zgodnie z regulacją, w każdym ogłoszeniu o obniżce ceny podaje się wcześniejszą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy przez określony okres przed zastosowaniem obniżki ceny. Wcześniejsza cena oznacza najniższą cenę stosowaną przez podmiot gospodar czy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki ceny. W grudniu 2021 r. Komisja Europejska wydała Zawiadomienie Komisji – Wytyczne dotyczące wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. Urz. UE C Nr 526, s. 130, dalej „Wytyczne”), dalej jako: „Wytyczne Komisji”. Zaprezentowała tam wskazówki dotyczące wykładni i stosowania przepisów w sprawie ogłoszeń o o bniżkach cen. W art. 6a dyrektywy 98/6/WE uregulowano kwestię przejrzystości obniżek cen, wprowadzając przepisy szczegółowe mające zapewnić, aby obniżki rzeczywiście miały Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 miejsce. Artykuł 6a ma zapobiec sztucznemu zawyżaniu ceny odniesienia przez podmioty gospodarcze lub wprowadzaniu konsumentów w błąd, jeżeli chodzi o wysokość obniżki. Zwiększa on przejrzystość i gwarantuje, że po ogłoszeniu obniżki cen konsumenci faktycznie zapłacą mniej. Nowy przepis dotyczący obniżek cen umożliwia ponadto organom kontr oli łatwiejsze sprawdzenie uczciwości obniżek cen, ponieważ określa jasne zasady dotyczące „wcześniejszej” ceny odniesienia, która musi być podstawą ogłaszanej obniżki (patrz Ustawa o informowaniu o cenach towarów i usług. Komentarz red. prof. dr hab. Konr ad Osajda 2023 wyd. 2 ). Prezes UOKiK stoi na stanowisku, iż w przypadku , gdy strona informowała o obniżce cen sprzedawanych towarów, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie, powinna podać informację o obniżonej cenie oraz uwidocznić również informacj ę o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli że jest to najniższa cena obowiązująca w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobowiązana do przekazania konsumentom informacji o obniżonej cenie oraz informacji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości i obowiązkom tym uchybiła. Pomimo, że przepis nie precyzuje, jak dokładnie powinna być sformułowana informacja o najniższej cenie obowiązującej w okresie 30 dni przed obniżką, to określenie „ cena najniższa z ostatnich 30 dni ” zastosowane przez przedsiębiorcę, jest niewystarczające i nie jest tożsame ze zwrotem „najniższa cena towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki”. Zwrot zastosowany przez stronę ni e zawiera określenia wskazującego konkretnego terminu, w odniesieniu do którego wylicza się cenę najniższą w okresie 30 dni przed obniżką. Powoduje to, że konsument może mieć wątpliwości co do faktyczne j treści takiej informacji, może zrozumieć ją w różny sposób – na przykład odnieść ją do ceny z ostatnich 30 dni . Ponadto konsument może mieć wątpliwości czy ostatnia najniższa cena nie została wprowadzona chwilowo, np. w celu wywołania mylnego przeświadczenia o wyjątkowo atrakcyjnej obniżce ceny. Należy podk reślić, że obowiązek uwidaczniania informacji o najniższej cenie obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki ma za zadanie umożliwić konsumentom podjęcie świadomej decyzji, a przede wszystkim wskazać, czy obecna cena obniżona jest ofertą atr akcyjną w porównaniu do ceny obowiązującej przed jej wprowadzeniem. Stanowisko Prezesa UOKiK podzielił Sąd Administracyjny w Warszawie, który w wyroku z dnia 24 października 2024 r. s ygn. akt V SA/Wa 924/24 , stwierdził: „ Faktem jest, że art. 4 ust. 2 usta wy o cenach nie wskazuje, jak powinna brzmieć informacja o najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Jednakże nie sposób zgodzić się twierdzeniem s trony, że przedsiębiorca może w dowolny sposób sformułować jej treść Powołany przepis należy bowiem interpretować w powiązaniu z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach formułującym generalny wymóg, że cena powinna być uwidoczniona w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W przypadku zatem art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, realizacja tego wymogu będzie przejawiać się poprzez wskazanie okresu obowiązywania ceny najniższej przed wprowadzeniem obniżki, a więc musi być określona cezura czasowa wskazująca moment, od którego można liczyć ten 30 dniowy termin. Wyraźnie n a to wskazuje treść art. 4 ust. 2, która zawiera sformułowanie „w okresie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 30 dni przed wprowadzeniem obniżki". W informacji o najniższej cenie jaka została zamieszczona przez s tronę nie wskazano tego momentu, informacja jest bowiem sformułowana w następują cy sposób „Najniższa cena obowiązująca w okresie ostatnich 30 dni” - konsument ma zatem wiedzę o cenie obowiązującej w bliżej niesprecyzowanym okresie „ostatnich 30 dni." T aki zaś sposób informowania o cenie najniższej nie można uznać za prawidłowy, bowiem powołany przepis wyraźnie wskazuje, że chodzi o okres 30 dni poprzedzających obniżkę. Stąd też prawidłowe jest stanowisko organu, za którym przemawia zamysł prawodawcy”. Prezes UOKiK jeszcze raz podkreśla, że oznaczenie „cena najniższa z ostatnich 30 dni” nie jest tożsamy ze sformułowaniem wskazanym w ustawie o cenach tj. najniższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Ustawa o cenach nie narzuca jednego prawidłowego zwrotu określającego najniższą cenę towaru lub usługi, kt óra obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, jednakże zwrot opisujący tę cenę musi być tożsamy z określeniem sformułowanym w ustawie. Prawidłowy będzie np. zwrot „najniższa cena z ostatnich 30 dni przed obniżką”, ale już zastosowany przez stronę trudno uznać za tożsamy, gdyż nie określa on o jakie ostatnie 30 dni chodzi. Ponadto w przypadku 3 produkt ów oferowan ych w obniżon ych cen ach podana na metce, aktualna cen a sprzedaży była równa z najniższą ceną z ostatnich 30 dni przed obniżką. Prezes UOKiK stwierdza, że w sytuacji, gdy komunikowane jest, że produkt oferowany jest w cenie obniżonej, a w rzeczywistości nowa cena jest tożsama bądź wyższa, od najniższej obowiąz ującej dla danego towaru w ciągu ostatnich 30 dni przed obniżką, to nie mamy do czynienia z obniżoną ceną produktu lub uwidoczniona najniższa cena z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki nie została wskazana prawidłowo. Prezentowanie obniżek cen może być wska zane konkretną wartością np. procentową lub też bez wskazywania wartości obniżki, jednakże zawsze wskazanie korzyści konsumenta musi się odnosić do najniższej ceny, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie przepisów do tyczących obniżek cenowych produktów, miało na celu eliminacje fałszywych obniżek i zagwarantowanie konsumentom łatwej oceny rzeczywistej wielkości rabatu i szybszych wyborów rynkowych na podstawie przejrzystych informacji dotyczących cen. Regulacje te maj ą zapobiec sztucznym zawyżaniom cen tuż przed ich „obniżką”, tak aby zwiększyć „atrakcyjność” oferty. Rozwiązaniem tego problemu jest właśnie wskazywanie korzyści konsumenta względem najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Zgodnie z założenia mi dyrektywy Omnibus, aby można było mówić o obniżce ceny to powinna być ona liczona w stosunku do najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki a nie ceny rzeczywistej ( „ regularnej ” ). Jedynie odniesienie do najniższej ceny z 30 przed obniżką faktyc znie świadczy, że mamy do czynienia z obniżoną ceną produktu. Prezes UOKiK stoi więc na stanowisku, że jeżeli przedsiębiorca informuje konsumentów o obniżce ceny zobowiązany jest wskazywać korzyści wynikające z obniżki względem najniższej ceny z 30 dni prz ed obniżką. Natomiast w przypadku, gdy przedsiębiorca wskazuje wyłącznie korzyści wynikające z obniżki ceny względem innej ceny, nie może informować konsumentów o obniżeniu ceny danego produktu. Tożsame stanowisko zaprezentował Trybunał Sprawiedliwości Uni i Europejskiej dalej jako: „TSUE” w wyroku z dnia 26 września 2024 r w sprawie C - 330/23 orzekając, że art. 6a ust. 1 i 2 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów o ferowanych konsumentom, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. należy interpretować w ten sposób, że wymaga on, aby obniżka ceny produktu ogłaszana przez podmiot gospodarczy w formie albo wartości pr ocentowej, albo zwrotu reklamowego mającego na celu podkreślenie korzystnego charakteru ogłoszonej ceny, została ustalona na podstawie „wcześniejszej ceny” w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, tj. najniższej ceny stosowanej przez podmiot gospodarczy w okresi e, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki. TSUE wyraźnie wskazał, że cena sprzedaży produktu przedstawiana w ogłoszeniu jako cena obniżona w rzeczywistości nie może być taka sama jak ta „wcześniejsza cena” czy wręcz wyższa od nie j. W przedmiotowej sprawie, jak zostało ustalone w toku kontroli, przedsiębiorca nieprawidłowo wskazał przy 4 produk tach najniższą cenę z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki , n atomiast dla 3 innych produktów wskazana dla nich właściwa najniższa cena z 30 dn i przed obniżką była równa cenie obniżonej, tym samym obniżka nie została wyliczona w odniesieniu do najniższej ceny z 30 dni przed obniżką. Zatem uwidocznienie informacji cenowej dla tych produktów sugerowało, że oferowany jest on w cenie obniżonej, a w r zeczywistości konsument dokonywał zakupu produktu w cenie tożsamej z obowiązują cą najniższ ą cen ą z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Tym samym, zarówno w ocenie Wielkopolskiego WIIH, jak i organu drugiej instancji należy uznać, że ceny zostały uwidocznio ne w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Takie same stanowisko zaprezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 grudnia 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 1896/24, stwierdzając, że „zastosowanie zwrotu reklamowego „PROMOCJA” oraz umieszczenie na etykiecie obok ceny, którą należało zapłacić za towar, innej, wyższej ceny określonej jako „cena regularna”, która mogła stanowić dla potencjalnego nabywcy punkt od niesienia, spowodowało, że cena towaru została uwidoczniona w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Okoliczność, że poniżej mniejszym drukiem wskazano najniższą cenę z 30 dni przed obniżką, która nominalnie była równa cenie należnej za dany towar, nie eliminuje niejednoznaczności i wątpliwości wynikających z przedstawionego sposobu uwidaczniania cen. Uwidoczniony na etykiecie zwrot reklamowy „PROMOCJA” sugeruje, że cena towaru została obniżona w stosunku do wcześniej obowiązującej ceny. Sąd stwierdz a, że użycie takiego zwrotu lub innego o podobnym charakterze (np. „obniżka”, „okazja”) powinno odnosić się do najniższej ceny danego towaru, obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, zgodnie z art. 4 ust. 2 o cenach. W związku z tym nale ży uznać, że zastosowanie zwrotu reklamowego „PROMOCJA” w sytuacji, gdy cena, którą potencjalny nabywca miał zapłacić, była równa najniższej cenie towaru obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, prowadziło do dwuznaczności i mogło wprowa dzać konsumenta w błąd.”. W tym miejscu należy podkreślić, że prawidłowe podawanie cen, w tym cen towarów, dla których w jakikolwiek sposób sugerowana jest obniżka ich cen, jest jednym z ważniejszych czynników mających wpływ na podjęcie decyzji o zakupie t owaru przez konsumenta i umożliwia dokonania świadomego i korzystnego pod względem ekonomicznym wyboru. Przepisy dotyczące uwidaczniania cen nakładają na przedsiębiorców obowiązek informowania o cenach – a co za tym idzie również o obniżkach – w sposób jed noznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Wymogi te należy stosować nie tylko do treści informacji o najniższej cenie z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, lecz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 także do jej formy, która ma zapewnić jasność i zrozumiałość, a takż e umożliwiać łatwe porównanie cen i ocenę korzyści płynących z promocji. W przedmiotowej sprawie strona informuje konsumenta o promocji, której w rzeczywistości nie ma, gdyż „cena promocyjna” jest tożsama z cen ą jaka obowiązywała przez ostanie 30 dni prze d ogłoszeniem promocji. Oczywiście, przedsiębiorca może swobodnie kształtować ceny, ale nie może informować o obniżce ceny produktu, i uznawać jako obniżkę odwoływanie się do innej ceny, a nie najniższej z 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Strona, zakomuni kowała obniżkę cen poprzez u mieszczenie p rzy wejściu do sklepu, na szybie wystawowej czerwone go baner u z białym napisem „SALE" oraz baner u z czerwonym napisem na białym tle „do - 70%" , jak również poprzez oznaczenie wieszaków z produkt ami objęty mi obniżką czerwon ą kartonow ą przywieszk ą z informacją w kolorze białym o treści: „SALE TIME" oraz przez umieszczenie przy wszystkich produktach oferowanych w obniżonych cenach czarne j etykiety z przyklejonymi białymi karteczkami zawierającymi informacje cenowe. Z aistniał zatem przypadek „informowania o obniżeniu ceny towaru", o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Przy większości produktów strona wywiązała się z obowiązku uwidocznienia najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, jednakż e dla 3 produktów zaprezentowała korzyści jedynie względem ceny innej niż najniższa cena z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, co jest dopuszczalne jedynie dodatkowo i w równorzędny sposób jak korzyści naliczanych od najniższej ceny z 30 dni przed obniżką. Ogłoszenie obniżki ceny produktu w sytuacji, gdy obniżka ta naliczana jest wyłącznie w odniesieniu do innej ceny narusza przepisy w zakresie sposobu uwidaczniania cen, ponieważ taki sposób jest niejednoznaczny, budzący wątpliwości oraz uniemożliwiający po równanie cen. Tym samym Prezes UOKiK zgadza się z Wielkopolskim WIIH, że sposób prezentowania ceny, która jest równa lub wyższa od najniższej ceny z 30 dni przed obniżką, dlatego, że została odniesiona do innej ceny lub naliczenie wskazanej procentowej war tości obniżki od innej ceny niż najniższa cena z 30 dni przed obniżką, budzi wątpliwości co do istnienia faktyczne obniżki ceny i korzyści płynących z promocji. Mając na uwadze, że w odwołaniu strona podniosła, iż wysokość wymierzonej kary w jej ocenie, jest rażąco wygórowana i nie spełnia funkcji prewencyjnej , lecz ma charakter wyłącznie represyjny , Prezes UOKiK dokonał analizy przesłanek wymiaru kary, wskazanych na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy o cenach i na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że organ pierwszej instancji prawidłowo ocenił poszczególne przesłanki, mające wpływ na wymiar tej kary. Miarkując stopień naruszenia obowiązków, Prezes UOKiK podobnie, jak organ pierwszej instancji uznał go jako wysoki . Skontrolowano 10 produktów oferowanych w obniżonych cenach, stwierdzając: - d la wszystkich skontrolowanych produktów uży cie sformułowania o treści „ c e na najniższa z ostatnich 30 dni ” bez wskazania, że podana najniższa cena dotyczy okresu przed wprowadzeniem obniżki ; - dla 3 produktów oblicz enie wielkość obniżki względem innej ceny zamiast względem najniższej ceny sprzed 30 dni przed obniżką, a tym samym uwidoczni enie ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości ; - przy 4 produkt ach uwidoczni enie niewłaściw ej najniższ ej cen y towaru , która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki ; Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 - dla jednego produktu uwidoczni enie cen y w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości poprzez przysłonięcie etykietą cenową informacji dotyczącej określenia rodzaju ceny. I nformacje cenowe , w tym dotyczące obniżki cen są jednymi z ważniejszych czynników mających wpływ na podjęcie decyzji o zakupie produktu przez konsumenta , w sytuacji, gdy przedsiębiorca komunikuje obniżkę ceny. Powinny być one prawidłowo uwidocznione w miejscu sprzed aży, tak aby umożliwić konsumentom dokonanie oceny czy prezentowana obniżka jest w istocie opłacalna i tym samym dokonanie świadomego i korzystnego pod względem ekonomicznym wyboru. Przedsiębiorca jest odpowiedzialny za uwidocznienie informacji cenowych pr oduktów oferowanych w obniżonych cenach w sposób niejednoznaczny, budzący wątpliwości i uniemożliwiający porównanie cen, co narusza przepisy art. 4 ust.1 i 2 ustawy o cenach. Uwidocznienie na etykietach błędnie wskazanych najniższej ceny z 30 dni przed obn iżką oraz niewłaściwe wskazanie obniżki względem innej ceny zamiast najniższej ceny sprzed 30 dni przed wprowadzeniem obniżki pozbawiło konsumentów prawa do informacji i uniemożliwia mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Z kolei zastosowanie sformułowania o treści: „ cena najniższa z ostatnich 30 dni ” bez wskazania, że podana najniższa cena dotyczy okresu przed wprowadzeniem obniżki, narusza obowiązujące prawo. Użyte przez stronę sformułowanie nie zawiera wprost informacji, że pod awana cena jest związana z obniżeniem ceny. Brak określenia wskazującego konkretny termin, w odniesieniu do którego wylicza się cenę najniższą w okresie 30 dni powoduje, że konsument może mieć wątpliwości co do faktycznej treści takiej informacji oraz może ją zrozumieć w różny sposób . Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Prezes UOKiK przyjął, że czas trwania naruszenia rozpoczął się w dniu stwierdzenia nieprawidłowości, który jednocześnie był pierwszym dniem kontroli, tj. 7 września 202 3 r. Oceniając dotychczasową działalność przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji prawidłowo wziął pod uwagę, że wcześniej nie stwierdzono wobec niego naruszenia obowiązków w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o cenach. Przedsiębiorca nie udzielił inform acji, czy usunął stwierdzone w toku kontroli naruszenia - mimo wniosku Wielkopolskiego WIIH o dokonanie działań naprawczych, zawartego w piśmie z dnia 28 września 2023 r. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że strona jako doświadczony przedsiębiorca p owinna wykazać się znajomością i dbałością o przestrzeganie przepisów dotyczących prowadzonej przez siebie działalności, szczególnie tych istotnych z punktu widzenia interesów i praw konsumentów. Natomiast w odniesieniu do korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniami ustawy o cenach , strona poinformowana o aktualnie obowiązującym stanie prawnym, nie odniosła się do ww. okoliczności. P rzy ocenie wielkości obrotów i przychodu strony , organ pierwszej instancji prawidłowo uwzględni ł wielkość przych odu strony, jak również okoliczność dotyczącą postępowania restrukturyzacyjnego - po zatwierdzeniu układu - na podstawie informacji przekazanej przez stronę w dniu 13 marca 2025 r. Wysokość kary nie przekracza 1% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniow ym poprzedzającym rok przeprowadzenia kontroli. Ponadto, w ocenie organu pierwszej i drugiej instancji , nałożona kara pozostaje proporcjonalna do wielkości przychodu przedsiębiorcy właściwie spełniając swoje cele. Kara w wysokości nałożonej decyzją Wielkop olskiego WIIH Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 z 2 kwietnia 2025 r. stanowi skuteczne narzędzie egzekwowania realizacji obowiązków nałożonych ustawą o cenach . Jednocześnie, dotkliwość nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który w zestawieniu z wielkością przychodu przedsiębiorcy, ni e spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadzenie działalności w sposób zgodny z przepisami ww. ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. K ara jest proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty po przez jej nałożenie . Nakładając karę organ pierwszej instancji prawidłowo, dokonał zestawienia wysokości przychodu z faktem, iż kontrolowany p osiada status średniego przedsiębiorcy, a osiągnięte przez niego przychody świadczą o umiarkowanym potencjale ekonomicznym przedsiębiorcy . Natomiast odnosząc się do ostatniej przesłanki, Wielkopolski WIIH właściwie wskazał, że nie ma ona zastosowania, pon ieważ przeprowadzona kontrola nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o charakterze transgranicznym prowadzonej przez przedsiębiorcę. Podsumowując, Prezes UOKiK podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków w skazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku okr eślonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowiad ać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazuje , że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania . Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowym i, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedzialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasad zie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyżs zego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter o dpowiedzialności administracyjnej, bez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczności podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK, po przeanalizowaniu sprawy nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary w ramach instytucji przewidzianej w art. 189f kpa. Po przeanalizowaniu niniejszej sprawy Prezes UOKiK nie znalazł podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 kpa, tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzest ania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność , znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W przedmiotowej sprawie n ie można stwierdzić, że strona zaprzestała naru szenia prawa. W trakcie kontroli ustalono , że strona dla wszystkich skontrolowanych 10 produktów oferowanych w obniżonych cenach strona użyła sformułowania o treści „cena najniższa z ostatnich 30 dni” bez wskazania, że podana najniższa cena dotyczy okresu przed wprowadzeniem obniżki, dla 3 produktów obliczył a wielkość obniżki względem innej ceny niż najniższ a cen a sprzed 30 dni przed obniżką, dla 4 produktów uwidoczniła niewłaściwą najniższą cenę towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, a dla jednego produktu zasłoniła etykietą cenową informacj e dotyczącej określenia rodzaju ceny. Dodatkowo Prezes UOKiK wyjaśnia, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania. To na przedsiębiorcy spoczywa m. in. obowiązek dopilno wania, by przy oferowaniu do sprzedaży produktów konsument za każdym razem otrzymywał wyczerpującą, konkretną, rzetelną informację cenową. Podkreślić należy, iż okoliczność ta całkowicie zależy od przedsiębiorcy. Organ drugiej instancji, stwierdza również, że naruszenie nałożonych na przedsiębiorcę obowiązków , wbrew temu co twierdz i strona w odwołaniu, w sposób bezpośredni godziło w interesy konsumentów i ograniczało dostęp do ważnych dla nich informacji o cenie wyrobów, zagwarantowanej obowiązującymi przep isami. Stąd też wagi naruszenia prawa nie można uznać za znikomą. Z całą pewnością należy stwierdzić, że znikoma waga naruszenia nie dotyczy sytuacji, w której konsumenci z uwagi na nierzetelny sposób przedstawienia informacji cenowych zostali pozbawieni m ożliwości oceny rzeczywistej wielkości rabatu . W ocenie organu drugiej i nstancji wagi naruszenia prawa nie można uznać za znikomą a p rzesłanki odstąpienia od wymierzenia kary wskazane w art. 189f § 1 pkt 1 kpa , tj. zaprzestanie naruszenia prawa oraz znikomość wag i naruszenia, muszą być spełnione łącznie, w związku z powyższym organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zachowanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadz one wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Wielkopolski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wielkopolskiemu WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art . 189f § 2 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 nie spełnieni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przes łanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem dla wszystkich skontrolowanych 10 produktów oferowanych w obniżonych cenach strona użyła niewłaściwego sformuło wania o treści „cena najniższa z ostatnich 30 dni”, dla 3 produktów obliczyła wielkość obniżki względem innej ceny niż najniższa cena sprzed 30 dni przed obniżką, dla 4 produktów uwidoczniła niewłaściwą najniższą cenę towaru, która obowiązywała w okresie 3 0 dni przed wprowadzeniem obniżki, a dla jednego produktu zasłoniła etykietą cenową informacje dotyczącej określenia rodzaju ceny. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usuni ęcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komen tarz. Red. prof. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestan iem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter naruszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administra cyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszani a. Aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ cena musi być uwidocznione przez przedsiębiorcę w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i umożliwiający porównanie cen w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. Po przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Prezes UOKiK uznaje, iż Wielkopolski WIIH wydał decyzję zgodną z obowiązującym stanem prawnym przy uwzględnieniu ustawowych wytycznych wymiaru sankcji wskazanych w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach oraz wspomnianych wymogów ujętych w celach regulacji. Nałożona kara pieniężna w wysokości 4 000 zł , nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 2 0% maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona kara spełni jednak Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie do chodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Biorąc powyższe pod uwagę wniosek strony o uchylenia decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmianę zaskarżonej decyzji poprze z odstąpienie od wymierzenia kary lub istotne obniżenie kary pieniężnej , jest niezasadny. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, s tanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orz ekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarż enia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % w artości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Admini stracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 15 wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cen ach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168). Z upoważnienia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Otrzymują: