DIH-III-105/2025

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 2 8 sierpnia 2025 r. DIH - 3.707.70.2025.MU DECYZJA DIH - 3/ 105 / 202 5 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm. ), art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 202 5 r. poz. 229 ), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie o dwołania wniesionego przez przedsiębiorcę Jolantę Bartoszewską prowadząc ą działalność gospodarczą pod firmą Jolant a Bartoszewska Sklep S pożywczo - Przemysłowy w W ę growie od decyzji PO.138.C.88.2025.MM Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowe j z 1 5 kwietnia 202 5 r. (sygn. DS. 8361.2 46 .2024 ) , nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 1 00 zł (słownie: trzy tysiące sto złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (D z. U. z 2023 r. poz. 168) z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z § 3 ust. 1 oraz § 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. , poz.2776), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 6 - 15 listopada 2024 r. inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, dalej: „ Mazowiecki WIIH” lub „organ pierwszej instancji” , działając w ramach upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr DS 279/2024 z 6 listopada 2024 r. przeprowadzili kontrolę u przedsiębiorcy [ xxxxxxxxxxxxx ] dalej: „strona postępowania”, „ strona” lub „przedsiębiorca”. Kontrolę przeds iębiorcy , zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm. ) dalej : „Prawo przedsiębiorców” , poprzedzono zawiadomieniem do przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli z 28 października 2024 r . , w którym wskazano zakres przedmiotowy kontroli, obejmujący kontrolę przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168), dalej jako: „ustawa o informowaniu o cenach” Zawiadomienie to s kutecznie doręczono przedsiębiorcy 29 października 2024 r. Kontrolę przeprowadzono w obecności upoważnionej przez przedsiębiorc ę osoby do jego reprezentowania w trakcie kontroli , które j p rzed przystąpieniem do czynności kontrolnych, okazano legitymacje służbowe oraz doręczono za pokwitowaniem upoważnienie do Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 2 przeprowadzenia kontroli wraz z pouczeniem o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy, stanowiącym załącznik do ww. upoważ nienia do kontroli . W toku kontroli sprawdzono przestrzeganie m.in. przepisów ustawy o informowaniu o cenach oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 2776 ) dalej: „rozporządzenie”. Inspektorzy reprezentujący Mazowiecki WIIH objęli sprawdzeniem ogółem 150 różnego rodzaju towarów oferowanych do sprzedaży. W toku podjętych działań kontrolnych inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego WIIH stwierdzili nieprawidł owości, które stanowiły naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust. 1 oraz § 5 rozporządzenia , łącznie zakwestionowano 38 rodzajów towarów tj. 9 rodzajów towarów z uwagi brak uwidocznienia ceny jedno stkowe j, 19 rodzajach partiach towarów z uwagi na brak uwidocznienia ceny oraz cen jednostkowych oraz 10 rodzajów towarów sprzedawanych towarów luzem z uwagi na brak uwidocznienia cen jednostkowych towaru. Ustalenia kontroli udokumentowano w protokole kont roli z 15 listopada 2024 r. (nr akt: DS.8361.246.2024 ) oraz załącznik ach (1 - 4) . W toku kontroli strona usunęła stwierdzone nieprawidłowości. W dniu 1 7 marca 202 5 r. Mazowiecki WIIH, na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572 ze zm. ) dalej: „kpa” , zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Jedn ocześnie poinformowano stronę o przy sługujących jej uprawnieniach wynikających z art.10 § 1 kpa oraz wezwano przedsiębiorcę do przedłożenia informacji o wysokości osiąganych obrotów oraz przychodu osiągniętego w poprzednim roku rozliczeniowym. Pismem z dn ia 2 6 marca 202 5 r. strona wniosła o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestanie na pouczeniu ewentualnie o rozważenie okoliczności łagodzących w związku z incydentalnym charakterem stwierdzonych uchybień, ich minimalnym wpływe m na interesy konsumentów oraz rynek , a także niezwłocznie podjętymi działaniami naprawczymi. Ponadto strona postępowania oświadczyła, że nie uzyskała żadnych korzyści majątkowych, ani nie poniosła stary w związku ze stwierdzonymi uchybieniami . W tym samym piśmie strona wskazała, że co do zasady nie kwestionuje stwierdzonych uchybień, natomiast jej zdaniem uchybienia te nie stanowią przypadku naruszeń wysokiej wagi. W ocenie st rony stwierdzone uchybienia w przeważającej większości odnoszą się do produkt ów o niskiej lub bardzo niskiej wartości, a zarazem są one sprzedawane i prezentowane w pudłach zbiorczych. Zdaniem przedsiębiorcy b rak widocznego umiejscowienia tzw. cen ówek w zastosowaniu dla tych produktów nie miał wpływu na decyzje konsumenckie ani na moż liwość dokonania przez konsumenta zakupu, gdyż konsument informacje o cenie mógł pozyskać z innego źródła – np. pracownika sklepu, który na żądanie klienta przekazuje ostateczną cenę oferowanych produktów. Strona podkreśliła, że jej p racownicy udzielają informacji o cenach w przypadku zaistnienia jakichkolwiek wątpliwości po stronie klienta sklepu. Zdaniem przedsiębiorcy t aka forma zabezpieczenia prawa konsumenta do znajomości ceny wyczerpuje kryteria szeroko wskazywane w orzecznictwie i doktrynie. Ponadt o strona wskazuj e , że w przypadku produktów, przy których ustalono uchybienia znajdowały się wywieszki, które wskazywały na ceny większości artykułów umieszczonych na regałach. W ocenie strony u chybienia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 3 dotyczyły głównie ustaleniu ceny poszczególnego prod uktu, nie zaś zupełnego braku informacji o cenie. Dnia 1 5 kwietnia 202 5 r. Mazowiecki WIIH na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o cenach wydał decyzję PO.138.C.88.2025.MM, na mocy której nałożył na przedsiębiorcę , karę pieniężną w wysokości 3 100 zł (słown ie: trzy tysiące sto złotych ) w związku ze stwierdzeniem naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w związku z § 3 ust.1 oraz § 5 rozporządzenia tj. stwierdzono : przy 9 partiach towarów brak uwidocznienia ceny jednostkowe j, przy 19 partiach towarów stwierdzono brak uwidocznienia ceny oraz ceny jednostkow ej oraz 10 patiach towarów sprzedawanych towarów luzem stwierdzono brak uwidocznienia cen jednostkowych towaru , co stanowi łącznie 38 partii produktów, przy któr ych nie uwidoczniono ceny lub ceny jednostkowej . W dniu 27 maja 2025 r. Prezes UOKi K otrzymał za pośrednictwem Mazowieckiego WIIH odwołanie od ww. decyzji. Strona w odwołaniu wniosła o uchylenie skarżonej decyzji w całości i u morzenie postępowania admin istracyjnego, wobec spełnienia prze słanej z art. 189 f § 1 pkt 1 kpa. Ponadto strona zarzuciła naruszenie przepisów: 1) art. 189 f § 1 pk t 1 kpa poprzez niezastosowanie obligatoryjnej przesłanki odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pienię żnej mi mo zaistnienia pod staw tj. znikomej wagi naruszenia i jego niezwłocznego usunięcia; 2) naruszenie zasady proporcjonalności (art. 8 § 1 kpa ) poprzez nałożenie sankcji niewspółmiernej do charakteru uchybień, ich wpływu na interes konsumentów oraz dotychczasowej nienagannej działalności strony ; 3) naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywatela do organów władzy publicznej (art. 8§ 1a kpa) - poprzez nieuwzględnienie dobrej wiary strony i jej aktywnej postawy naprawczej; 4) naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 kpa - przez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego w zakresie charakteru i wpływu stwierdzonych uchybień na interes konsumentów, a także przez niewłaściwą ocenę dowodów (art. 80 kpa). Ponadto w skarżonej decyzji strona zarzuc iła błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że nie zachodzą przesłanki łagodzące mimo , iż z materiału dowodowego wynika, że naruszenia miały charakter jednostkowy i incydentalny , ponieważ dotyczą 38 produktów spośród dostępnych ponad 1000 towarów. Zaś stwi erdzone naruszeni a dotyczyły głównie produktów „nisko cennych” , w tym przypraw i warzyw sprzedawanych luzem, co zdaniem strony nie wpłynęł o realnie na decyzje konsumenckie, ponieważ informacje o cenach były dostępne w inny sposób . Brak właściwego oznaczenia cen n ie wyłączał możliwości uzyskania informacji przez konsumenta - klient miał bowiem możliwość zwrócenia się do personelu sklepu, który udzielał informacji lub ważył towar, wskazując ostateczną cenę jednostkową. Zdaniem strony t ego rodzaju rozwiązanie, choć n iewątpliwie mniej przejrzyste niż standardowa etykieta cenowa, w dalszym ciągu realizowało w istotnym zakresie obowiązek informacyjny względem konsumenta. W tym samym piś mie strona nie zgodziła się z organem pierwszej instancji, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 kpa. Jednocześnie stron a podniosła, że nie kwestionuje samych ustaleń kontrolnych co do stw ierdzonych uchybień, jednakże jej zdaniem ich zakres oraz wpływ na interes konsumentów był znikomy, a ponadto podjęła niezwłocznie działania naprawcze. Zdaniem strony doszło do naruszenia art. 189 f § 1 pkt 1, art. 8 § 1 i 1a oraz art. 189d kpa . Jednocześnie strona przywołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 4 1070/20, w którym wskazano m.in., że: „nie każde uchybienie formalne musi skutkować nałożeniem sankcji, jeżeli jego wpływ na interes public zny lub konsumentów jest znikomy, a przedsiębiorca zareagował niezwłocznie" oraz wyrok Naczeln ego Sąd Administracyjny z dnia 18 maja 2021 r., sygn. akt II GSK 964/20, akcentując konieczność zindywidualizowanego podejścia do oceny charakteru i skutków uchyb ień. W ocenie strony, zaskarżona decyzja została wydana z pominięciem zarówno charakteru stwierdzonych uchybień, jak i aktywnej postawy przedsiębiorcy. Zdaniem strony postępowania o rgan pierwszej instancji nie odniósł się w sposób wyczerpujący do okoliczno ści łagodzących wskazanych w piśmie strony z dnia 26 marca 2025 r., a także nie wyjaśnił dostatecznie, dlaczego nie zastosowano art. 189f kpa , po mimo że przesłanki tej regulacji zostały spełnione. Pominięcie tej oceny stanowi naruszenie art. 7, 77 § 1 oraz 80 kpa jako , że decyzja nie została oparta na pełnym i rzetelnie ocenionym materiale dowodowym. Ponadto zdaniem strony wysokość nałożonej kary w kwocie 3 100 zł (słownie: trzy tysiące sto złotych) jest niewspółmierna do charakteru naruszenia i jej dotych czasowej nienagannej działalności gospodarczej. Przedsiębiorca prowadzi sklep spożywczo - przemysłowy od wielu lat, bez wcześniejszych zastrzeżeń ze strony organów kontrolnych. Dochowuje należytej staranności w prowadzeniu działalności, co powinno zostać uwz ględnione jako okoliczność łagodząca zgodnie z art. 189d pkt 4 kpa . Działania strony nie miały charakteru celowego, nie prowadziły do naruszenia interesów konsumentów, a wszystkie nieprawidłowości zostały niezwłocznie usunięte , d latego też zasadnym jest zd aniem strony uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Pismem z 1 lipca 202 5 r. Prezes UOKiK poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała ze swoich uprawnień. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził . Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Hand lowej, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego od wołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Sposób uwidaczniania cen towarów i usług określa przepis szczególny wydany na podstawie art. 4 ust. 6 ww. ustawy, tj. określony w rozporządzeniu. W myśl § 3 ust. 1 tego rozporządzenia, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej ceni e uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Jednocześnie cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się w szcze gólności: na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 5 W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia cena jed nostkowa dotyczy odpowiednio ceny za : 1) litr lub metr sześcienny - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości; 2) kilogram lub tonę - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy; 3) metr - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości; 4) metr kwadratowy - dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni; 5) sztukę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki. Z kolei § 4 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że szczególnych przypadkach uzasadnionym rodzajem, przeznaczeniem lub zwycz ajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności legalnych jednostek miar innych niż określone w ust. 1. Natomiast w przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub dziesiętną wielokrotność liczby sztuk. Obowiązek uwidaczniania ceny jednostkowej ma charakter bezwzględnie obowiązujący za wyjątkiem wyłączenia w zakresie produktów wymienionych w § 7 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen. Zgodnie z § 5 rozporządzenia w przypadku towaru sprzedawanego luzem uwidacznia się jego cenę jednostkową. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązk ów, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Przepis ten w s posób niewymagający dodatkowych założeń i wykładni nakazuje wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku ww. przepisach, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpiono do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania w szystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Dowiedzenie, że określony podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest sankcją administracyjną. Przepisy ustawy o informowaniu o cenach nie regulują kw estii odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, w związku z czym stosownie do art. 189a § 2 kpa, zastosowanie mają w tym zakresie przepisy art. 189f kpa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 i 2 kpa, organ administracji p ublicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa lub za to samo zachowanie prawomocną decyzją na stronę został a uprzednio nałożona administracyjna kara pieniężna przez inny uprawniony organ administracji publicznej lub została ona prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe lub prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe i uprzedn ia kara spełnia cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Niniejsze postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji PO.138.C.88.2025.MM Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 15 kwietnia 202 5 r. (sygn. DS.8361.246.2024 ) , nakładającej na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 3 100 zł (słownie: trzy tysiące sto złotych), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cen ach z tytułu niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 ww. ustawy w związku z § 3 ust. 1 oraz § 5 rozporządzenia . Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 6 W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli, w oparciu o które wydano decyzję oraz treści skarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Po przeprowadzonym postępowaniu organ drugiej instancji wskazuje, iż nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o informowaniu o cenach, co powodu je konieczność nałożenia przez Mazowieckiego WIIH kary pieniężnej. W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójny. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w protokole kontroli z 15 listopada 2024 r. (nr akt: DS.8361.246.2024) oraz załącznikach (1 - 4). Zarówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, nie budzi wątpliwości organu drugiej instancji. Strona p ostępowania podpisała protokół kontroli i nie wniosła uwag do jego treści. Tym samym, należy uznać, że ustalenia kontroli udokumentowane w protokole kontroli są w pełni wiarygodne i prawidłowo odzwierciedlają stan faktyczny. Protokół kontroli posiada walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, tj. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zatem protokół stanowi niepodważalny i wiarygodny dowód w sprawie świadczący o naruszeniu jakiego dopuścił się kontrolowany przedsiębiorca. J ak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 2107/19, protokół kontroli jako dokument urzędowy korzysta z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionowa ć treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny. Z protokołu kontroli wynika, że zakwestionowano łącznie 38 partii towarów tj. przy 9 par tiach towarów stwierdzono brak uwidocznienia ceny jednostkowej, przy 19 partiach towarów stwierdzono brak uwidocznienia ceny oraz ceny jednostkowych oraz 10 partiach towarów sprzedawanych towarów luzem stwierdzono brak uwidocznienia cen jednostkowych towa ru . Nie ulega też wątpliwości, że obowiązek uwidocznienia cen oraz cen jednostkowych w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie powinien nastąpić przed momentem udostępnienia towarów konsumentom w celu ich zakupu . Prezes UO KiK wskazuje, że przepisy dotyczące uwidaczniania cen oraz cen jednostkowych , dotyczą wszystkich przedsiębiorców i nie ma znaczenia forma prowadzonej sprzedaży, czy też skala prowadzonej działalności, tj. czy jest to mały sklep w którym towar podaje sprzed awca, czy sklep wielkopowierzchniowy bądź punkt świadczący usług i . Przepisy te są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów lub świadczącego usługi. W odwołaniu strona podniosła zarzut naruszenia przepisów art. 7 w zw. art. 77 kpa p rzez nie wyczerpujące zebranie materiału dowodowego w zakresie charak t eru i wpływu i stwierdzonych uchybień na interes konsumentów, a także przez niewłaściwą ocenę dowodów (art. 80 kpa). Odnosząc się do powyższych zarzutów, należy wskazać, że w opinii Prezesa UOKiK zarzuty te nie mają oparcia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Organ pierwszej instancji podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy ( art. 7 kpa), zebrał i rozpatrzył w wyczerpujący sposób cały materiał dowodowy ( art. 77 § 1 kpa). Przeprowadzone postępowanie administracyjne Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 7 objęło wszystkie niezbędne i prawidłowo zgromadzone dowody, których ocena została wyrażona pr zez organ pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji (art. 80 kpa) . Organ pierwszej instancji przeprowadził post ę powanie administracyjne kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (art. 8 § 1 kpa). Prezes UOKiK podkreśla przede wszystkim, że istotne dla sprawy są ustalenia poczynione w toku kontroli i stwierdzony stan faktyczny, co znajduje jednoznaczne potwierdzenie w materiale dowodowym – protokole kontroli z 1 5 listopada 2024 r. W odwołani u strona postępowania podniosła, że jej zdaniem skala naruszenia przez nią obowiązków nie był a wysok a . W ocenie Prezesa UOKiK, przedstawione przez stronę w odwołaniu argumenty są nietrafne i nie zasługują na uwzględnienie. Nie sposób uznać, że w niniejszym przypadku stopień naruszenia obowiązków w zakresie uwidaczniania cen oraz cen jednostkowych nie ma istotnego charakteru, ponieważ nieprawidłowości stwierdzono łącznie dla 38 parti i towarów ( z 150 skontrolowanych ) , co daje odsetek nieprawidłowości na poziomie 25 % towarów objętych kontrolą . W ocenie Prezesa UOKiK organ pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że strona dopuściła się naruszenia wymagań prawnych w zakresie informowania konsumentów o cenach oraz cena ch jednostkowych towarów w stopniu uzasadniającym wymierzenie kary pieniężnej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się zarówno cenę oraz cenę jednostkową tow aru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Jak wynika z powyższego ustawodawca taki sam obowiązek uwidocznienia określił dla cen oraz cen jednostkowych. Jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o któ rych mowa w art. 4 ust.1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł, chociażby naruszenie miało charakter jednostkowy, a w trakcie kontroli przystąpio no do wykonywania zaleceń inspektorów i na dzień wszczęcia postępowania wszystkie nieprawidłowości zostały wyeliminowane. Ustawodawca nałożył na przedsiębiorców obowiązek takiego informowania o cenach oraz cenach jednostkowych, aby konsument mógł w sposób rzetelny i świadomy zapoznać się z nimi przed dokonaniem wyboru , bez podejmowania dodatkowych czynności, np. dopytywania obsługi sklepu o ceny i ceny jednostkowe oferowanych do sprzedaży produktów . Tym samym, przedstawione przez stronę postępowania stanowisko , że nie doszło do negatywnych skutków w sferze naruszenia prawa konsumentów należy uznać za błędne. Organ drugiej instancji, stwierdza również, że naruszenie przez przedsiębiorcę obowiązków w sposób bezpośredni godziło w interesy konsumentów, a tym samym ograniczało dostęp do ważnej dla nich informacji o cenie oraz cenie jednostkowej wyrobów, zagwarantowanej obowiązującymi przepisami. Organ zwraca przy tym uwagę, że przedsiębiorca przed rozpoczęciem kontroli otrzymał zawiadomienie z dnia 28 paźdz iernika 2024 r. (skutecznie doręczone 29 października 2024 r.) o zamiarze jej wszczęcia ze wskazanym wyraźnie zakresem przedmiotowym kontroli obejmującym kontrolę przestrzegania przepisów ustawy o informowaniu o cenach. Zatem, miał możliwość przygotowania się do niej ( kontrolę rozpoczęto 6 listopada 2024 r.) , jednak jak wykazała kontrola tego nie uczynił i nieprawidłowości zostały ujawnione w toku prowadzonej kontroli . Ponadto Prezes UOKiK zauważa, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Nieznajomość przepisów, czy ich ignorowanie w żadnym wypadku nie może stanowić okoliczności łagodzącej. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 8 Ponadto strona postępowania zarzuciła naruszenie art. 8 § 1a kpa polegając y na nieuwzględnieniu d obrej wiary strony i jej aktywnej postawy naprawczej. Organ drugiej instancji nie podziela ww. zarzutu strony i jednocześnie wskazuje, iż przywołana podstawa prawna nie występuje w kodeksie postępowania administracyjnego , natomiast znaczenie „dobra wiara ” zostało uregulowan e w kodeksie cywilnym (art. 7 kc) , tymczasem przedmiotowa sprawa dotyczy postępowania administracyjnego , nie zaś instytucji zdefiniowanych w prawie cywilnym . W tym miejscu Prezes UOKiK wskazuje, iż podjęte przez przedsi ębiorcę działania naprawcze został y wzięte pod uwagę przez organ pierwszej instancji , z aś w ysokość kary pieniężnej została ustalona na poziomie 3 100 zł (słownie: trzy tysiące sto złotych), która stanowi 1 5 ,5 % górnego wymiaru kary, przy maksymalnej wysokości 20 000 zł . Jak wynika z analizy akt sprawy, w szczególności z protokołu kontroli w trakcie kontroli stwierdzono brak uwidocznia ceny oraz ceny jednostkowej przy łącznie 38 partiach towarów na 150 skontrolowanych. Jednocześnie należy wskazać, że naruszenie powyższych obow iązków nosiło znamiona czynu określonego w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, zagrożonego karą pieniężną. Nałożona na stronę postępowania kara pieniężna jest typową karą administracyjną, której zastosowanie jest możliwe w razie zaistnienia stanu niezgodnego z prawem, choćby naruszenia prawa miało charakter jednostkowy (incydentalny) i stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości zostały usunięte. Dowiedzenie zatem, że określony podmiot nie wykonał ciążących na nim obowiązków powoduje konieczność nałożenia administracyjnej kary pieniężnej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 9 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 805/19). Z godnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę o raz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Strona jako profesjonalista na rynku, miała obowiązek znać i stosować obowiązujące przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działa lnością. Tym samym powyższe ustalenia dały podstawę do nałożenia kary pieniężnej w niniejszej sprawie. Prezes UOKiK wskazuje, że cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką właśnie jest kara pieniężna nakładana na podstawie przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego przypisaną mu obiektywną odpowiedzialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zaś stwierdzenie – udowodnienie faktu braku właściwej informacji w zakresie m.in. c eny oraz ceny jednostkowej towaru jest wystarczającą przesłanką do nałożenia kary pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia czy niedopełnienie obowiązku uwidocznienia cen oraz cen jednostkowej nastąpiło z winy (umyślnej czy nieumyślnej) kontrolowanego przedsię biorcy, czy też nie , bądź dotyczyło ono wyłącznie produktów „ nisko cennych ” i prezentowanych w sposób zbiorczy. Jednocześnie wskazać należy, że ustawa nie przewiduje możliwości badania przez organ Inspekcji Handlowej istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że określony podm iot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Jednocześnie podkreślenia wymaga okoliczność, że strona prowadzi działalność gospodarczą od 6 października 1992 r. (i nformacja ujawniona w CEiDG ), więc powinna być świadoma obowiązków jakie nakłada na nią ustawa o informowaniu o cenach. Zauważyć należy, iż zawodowy charakter prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej uzasadnia zwiększone oczekiwania co do jego wiedzy, rzetelności, zapobiegliwości i zdolności przewidywania. Tym samym powyższe ustalenia dały podstawę do nałożenia kary pieniężnej w niniejszej sprawie. Również usunięcie w trakcie kontroli Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 9 stwierdzonych przez organ nieprawidłowości nie wyłącza odpowiedzialności przedsiębiorcy za ich popełnienie. Odnosząc się do przytoczonych w odwołaniu przez stronę orzeczeń sądowych należy wskazać, że nie widniej ą one w bazie orzeczeń ( https://orzeczenia.nsa.gov.pl ), a tym samym organ drugiej instancji nie może odnieść się do ich treści. Odnosząc się do przywołanego przez przedsiębiorcę art. 189d pkt 4 kpa, zgodnie z którym wymierzając administracyjną karę pieniężną, organ administracji publicznej bierze pod uwagę stopień przyczynienia się strony, na którą jest nakładana administracyjna kara pieniężna, do powstania naruszenia prawa. Prezes UOKiK wskazuje, że przesłanki zawarte w art. 189d zgodnie z art. 189a kpa bierze się pod uwagę w sprawach nakładania lub wymierz ania administracyjnej kary pieniężnej lub udzielania ulg, jeżeli któryś ze wskazanych aspektów regulacji dotyczącej kar (np. przesłanki wymiaru kary czy odstąpienie od nałożenia kary) nie został objęty regulacją ustawy odrębnej. Dlatego też w przedmiotowej sprawie przy wymierzeniu kary organ I instancji był zobligowany zastosować przesłanki z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach oraz rozpatrzeć przesłanki odstąpienia od wymierzenia kary wynikające z art. 189f § 1 kpa, co uczynił. W tym miejscu Preze s UOKiK podkreśla, że w myśl art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor IH uwzględnia: 1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trw ania naruszenia tych obowiązków; 2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, pr zez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach człon kowskich UE w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajow ymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, ze zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/2394”. Organ pierwszej instancji orzekając w sprawie , przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków ora z dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o informowaniu o cenach prz ez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przychodu, a także sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Eur opejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowym i odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 10 ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.). Przy rozpatrywaniu przesłanki stopnia naruszenia obowiązków należy odnie ść się do art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach tj. w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru lub usługi w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Odwo łując się do art. 1 dyrektywy nr 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta poprzez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom z dnia 16 lutego 1998 r. (Dz. Urz. UE. L Nr 80, str. 27) dalej jako: „dyr ektywa 98/6/WE” wdrożonej ustawą o informowaniu o cenach celem tej dyrektywy jest ustalenie podawania ceny sprzedaży oraz ceny za jednostki miary produktów oferowanych konsumentom poprzez podmioty gospodarcze w celu lepszego przekazywania informacji konsum entom oraz ułatwienia porównywania cen. Strona nie dopełniła obowiązku uwidocznienia cen oraz cen jednostkowych łącznie przy 38 partiach skontrolowanych wyrobów, co stanowi 25 % wszystkich skontrolowanych towarów. Mając na uwadze powyższe Prezes UOKiK stoi na stanowisku, że stopień naruszenia obowiązków w zakresie uwidaczniania cen oraz cen jednostkowych należy uznać za znaczny. Odnosząc się co do charakteru i wagi sprawy uznać należy, że nie budzą one wątpliwości. Strona postępowania bezsprzecznie naruszyła przepisy ustawy o informowaniu o cenach. Natomiast nawiązując do czasu trwania naruszenia obowiązków wskazać należy w przedmiotowej sprawie trudnym do określenia jest ustalenia jaki był czas trwania naruszenia, bezsprzecznie stwierdzone nieprawidłowości z ostały one wykryte w toku kontroli w pierwszym dniu 6 listopada 2024 r. W przypadku przesłanki dotychczasowej działalności przedsiębiorcy organ odwoławczy stwierdza, że po raz pierwszy stwierdzono u strony postępowania naruszenie przepisów ustawy o inform owaniu o cenach. Jednocześnie, jak wynika z protokołu kontroli, strona podjęła niezwłocznie dobrowolne działania naprawcze. Podkreślić należy, że stwierdzone nieprawidłowości w zakresie informowania o cenach strona postępowania nie usunęła po otrzymaniu z awiadomienia o zamiarze przeprowadzenia kontroli ale dopiero w wyniku kontroli . Ponadto strona postępowania oświadczyła, że nie uzyskała żadnych korzyści majątkowych, ani nie poniosła st raty w związku ze stwierdzonymi uchybieniami. W przypadku przesłanki wielkość obrotu i przychodu przedsiębiorcy, organ pierwszej instancji wziął pod uwagę przekazane przez przedsiębiorcę informacje . Przekazana informacja obrazowała rzeczywistą sytuację finansową przedsiębiorstwa. Tym samym zasadnym było odniesienie się do o brotu rocznego przedsiębiorcy, w którym wskazał, iż należy do grupy mikroprzedsiębiorców . W tym miejscu organ drugiej instancji zaznacza, iż informacja o wysokości obrotu i przychodu jaka została przekazana pozwala uznać, iż wymierzona kara nie będzie stan owiła zagrożenia dla bytu przedsiębiorstwa ale jednocześnie będzie na tyle dolegliwa i odstraszająca, aby zrealizować cele wymiaru kary. Po uwzględnieniu przesłanek, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy informowaniu o cenach, stronie wymierzono karę pieni ężną w wysokości 3 1 00 zł (słownie: trzy tysiące sto złotych), co stanowi 1 5,5 % górnego wymiaru kary, a tym samym nałożona kara pieniężna nie została wymierzona w maksymalnej wysokości i jest , w opinii organu drugiej instancji, kwotą optymalną i adekwatną do wagi naruszenia . W przypadku przesłanki sankcji nałożonych na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, przesłanka ta nie jest spełniona, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Mazowiecki WIIH nie jest kontrolą Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 11 przeprowadzaną w sprawach transgranicznych tj. działalności gospodarczej w transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. Mając powyższe na uwad ze organ odwoławczy po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. W ocenie Prezesa UOKiK nałożona na stronę kara pozostaje proporcjonalna do wielkości przychodu przedsiębiorcy właściwie spełniając swoje cele. Dotkliwo ść nałożonej kary pozostaje na takim poziomie, który w zestawieniu z wielkością przychodu przedsiębiorcy, nie spowoduje wyeliminowania kontrolowanego z rynku i pozwoli na dalsze prowadzenie działalności w sposób zgodny z przepisami ustawy i z poszanowaniem praw konsumentów oraz zasad konkurencji. Organ miał na uwadze, by kara była proporcjonalna do celu, jaki ma zostać osiągnięty poprzez jej nałożenie, jak również, by uciążliwość sankcji administracyjnej pozostawała na poziomie akceptowalnym dla przedsiębio rcy. Kara pieniężna powinna odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy 98/6 WE stanowi, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym zakresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012, II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funk cję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej czy będzie prowadzona sprzedaż towarów lub świadczenia usług ceny oraz ceny jednostkowe muszą być uwidocznione. Prezes UOKiK p o przeanalizowaniu niniejszej sprawy, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie widzi podstaw do odstąpienia od wymierzenia kary i poprzestania na pouczeniu na podstawie art. 189f kpa . Przepis art. 189f § 1 pkt 1 kpa przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ mógł odstąpić od nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej i poprzestać na pouczeniu. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. Z zebranego materiału w sprawie wynika, że waga naruszenia nie jest znikoma, ponieważ strona postępowania nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku w zakresie uwidoczniania cen tj. przy 9 partiach towarów brak uwidocznienia ceny jednostkowe j, 19 partiach towarów na brak uwid ocznienia ceny oraz ceny jednostkowych oraz 10 partiach towarów sprzedawanych towarów luzem brak uwidocznienia cen jednostkowych towaru łącznie zakwestionowano 38 rodzajów towarów , czym naruszyła interes konsumentów w zakresie prawa do informacji. Twierdz enie strony, że skala naruszenia nie była wysoka jest niezrozumiałe, w tym miejscu strona sama wskazuje, że nie uwidoczniła cen oraz cen jednostkowych łącznie przy 3 8 partiach towarów , na 150 towarów objętych kontrolą (dostępnych w sklepie 1000 towarów) . P rezes UOKiK w pełni podziela stanowisko organu pierwszej instancji, że w toku kontroli bierze się pod uwagę ilość sprzedawanych towarów, nie zaś ilość towarów oferowanych do sprzedaży w tym dniu kontroli, bowiem nie posiada on wiedzy odnośnie prawidłowości informowania o cenach tej grupy towarów. Z daniem strony b rak uwidocznienia cen oraz cen jednostkowych przy towarach dotyczył w zdecydowanej większości niskocenow ych i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 12 prezentowanych w sposób zbiorczy towarów (przyprawy, warzywa i owoce) , natomiast konsument u zyskiwał zawsze informacje o cenie od pracownika sklepu. Odnosząc się do stanowiska strony w którym wskazuje, że sprzedawca informuje o cen ie , a tym samym konsument uzyskuje informacje o cenie towaru, w tym miejscu Prezes UOKiK wskazuje, że p oda nie informacji konsumentowi w formie ustnej o cenie oraz cenie jednostkowej , nie jest uwidocznieniem ceny zgodnie z § 3 i 5 rozporządzenia. Brak uwidocznienia cen oraz cen jednostkowych uniemożliwia kupującym porównanie cen towarów z cenami towarów podobny ch nie tylko w kontrolowanej placówce handlowej, ale również w ofercie innych przedsiębiorców posiadających taki sam produkt, a tym samym utrudnia kupującym dokonanie optymalnego i właściwego dla nich wyboru towaru. Ponadto treść obowiązujących przepisów prawa jednoznacznie wskazuje, ż e w miejscu sprzedaży detalicznej uwidacznia się cenę oraz cenę jednostką towaru w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Podkreślić należy, że cena jednostkowa jest podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych, o odmiennych cechach co do producenta, marki, ilości, poziomu technicznego, itp. Strona zaprzestała naruszenia prawa ale dokonała tego dopiero w wyniku kontroli, natomiast brzmienie art. 189f § 1 pkt 1 kpa wymaga łącznego spełnienia obu przesłanek, dlatego ze względu na uznanie, że waga naruszenia by ła znacząca, nie została spełnienia przesłanka odstąpienia od wymierzenia kary z art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Nie została spełniona również przesłanka z art. 189f § 1 pkt 2 kpa, gdyż na stronę nie została wcześniej nałożona administracyjna kara pieniężna w zwi ązku z naruszeniem przepisów ustawy o informowaniu o cenach, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożone są karą pieniężną określoną w art. 6 u stawy o informowaniu o cenach. Postępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Mazowiecki WIIH. Inny organ nie mógł na t erenie podlegającym kognicji Mazowieckiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w rozp atrywanej sprawie nie zaistniały również okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 kpa. Okoliczności i waga naruszenia prawa nie budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona postępowania nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach, ponieważ nie uwidoczniła łącznie przy 38 partiach towarów ceny oraz ceny jednostkowej. Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że naruszenie miało miejsce w dniu przeprowadzenia kontroli, podczas której strona postępowania uzupełniła brakujące ceny oraz ceny jednostkowe. Literalna wykładnia ww. przepisów jednoznacznie wsk azuje, że warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy reg ulacja art. 189f § 1 Kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 13 Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, n ależy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszanie przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możl iwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało)”. Charakter naruszeń, jakich strona dopuściła się w niniejszej sprawie (uwidocznienie cen ma charakter przedumowny) , wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest także przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowi ące podstawę odpowiedzialności administracyjnej”). Ponieważ k onsumenci zostali pozbawieni informacji o cenie oraz cenie jednostkowej przy towarach oferowanych do sprzedaży, a powyższe informacje muszą być uwidocznione przez przedsiębiorcę w momencie rozpoc zęcia oferowania towarów do sprzedaży, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o ich zakupie (tj. uwidocznienie ma charakter obowiązku przedumownego) w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zastosowania art. 189f § 2 i 3 kpa. Prezes U OKiK po przeanalizowaniu materiału dowodowego stwierdził, że wymierzenie stronie kary pieniężnej może wpłynąć na wykształcenie się przekonania wśród wszystkich uczestników obrotu gospodarczego, w tym u strony postępowania, że każde naruszenie prawa adminis tracyjnego spotka się z odpowiedzią organu I nspekcji Handlowej i pociągnie za sobą negatywne konsekwencje. Może to w przyszłości zapewnić, że do naruszeń prawa nie dojdzie. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym wymierzenie stronie kary pieniężnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, jak również ustalenie jej wysokości było prawidłowe i zgodne z prawem. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Należy przy tym podkreślić, że utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji jest konsekwencją dokonania przez organ drugiej instancji oceny, że decyzja organu pierwszej instancji była prawidłowa i co do istoty sprawy identyczna, jak decyzja podjęta przez organ drugiej instancji. Prezes UOKiK przychylił się tym samym do ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji oraz uznał, że Mazowiecki WIIH zasadnie nałożył na stronę, karę pieniężną w wys okości 3 100 zł (słownie: trzy tysiące sto złotych), z tytułu naruszenia obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach. Tym samym, decyzja Mazowieckiego WIIH z dnia 1 5 kwietnia 202 5 r. o wymierzeniu kary pieniężnej powinna pozostać w obrocie prawnym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Woje wódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony i Konkurencji i Konsumentów orzekł jak w sentencji. Niniejsza dec yzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00 - 950 Warszawa tel. 22 556 01 76 dih@uokik.gov.pl www.uokik.gov.pl 14 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem ad ministracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak ni ż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 202 5 r. poz. 111 ze zm. ) . Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej / podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. [ xxxxxxxxxxxxx ] 2. Mazowiecki WIIH