DIH-79/2013

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-74(7)/13/AgŁ Warszawa, 5 grudnia 2013 r. DECYZJA DIH-1/79/2013 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.) oraz art. 40a ust. 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy EUROCASH Spółka Akcyjna z siedzibą w Komornikach, od decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gdańsku z dnia 21 sierpnia 2013 r. nr DS.śN.D.44.2013/JB (nr akt sprawy: DS.śN.8361.110.2013.JB.AS), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 55 000 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć tysięcy złotych), która składa się z: – kary pienięŜnej w wysokości 50 000 zł, wymierzonej na mocy art. 40a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy o jakości handlowej, z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanej jednej partii sera Gouda MASMAL, – podwyŜszonej, na mocy art. 40a ust. 3 ww. ustawy o jakości handlowej, o kwotę 5 000 zł, z tytułu ponownego wprowadzenia do obrotu produktu tego samego rodzaju, który nie odpowiadał jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 22-26 kwietnia 2013 r. przez inspektorów reprezentujących Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gdańsku, zwanego dalej „Pomorskim WIIH”, w hurtowni EUROCASH w Bolesławicach k/Słupska przy ul. Wspólnej 3, naleŜącej do przedsiębiorcy EUROCASH Spółka Akcyjna z siedzibą w Komornikach, zwanej dalej „stroną”, pobrano do badań laboratoryjnych m.in. próbkę sera Gouda MASMAL, data minimalnej trwałości „najlepiej spoŜyć przed: 28.05.2013 r.” (data jest jednocześnie numerem partii produkcyjnej), wyprodukowanego przez Masmal Dairy Sp. z o.o. ul. Magazynowa 8, 86-300 Grudziądz, zwanego dalej „serem Gouda”, w ilości 2 1 bloku (3,41 kg), z partii o łącznej masie 180 kg i wartości 3 141 zł (17,45 zł/kg) – co udokumentowano w protokole pobrania próbki z dnia 22 kwietnia 2013 r. nr 083958. Równocześnie z tej samej partii produktu, pobrano, zabezpieczono i pozostawiono pod nadzorem kontrolowanego dodatkową próbkę, w ilości odpowiadającej ilości pobranej do badań laboratoryjnych (próbkę kontrolną) – co udokumentowano w protokole pobrania próbki kontrolnej z dnia 22 kwietnia 2013 r. nr 083959 i w protokole zabezpieczenia towarów z dnia 22 kwietnia 2013 r. PowyŜsze udokumentowano w protokole kontroli z dnia 26 kwietnia 2013 r. (nr akt kontroli: DS.śN.8361.110.2013.JB.AS). Badania przeprowadzone przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Olsztynie, zwane dalej „Laboratorium UOKiK w Olsztynie”, wykazały, Ŝe próbka sera Gouda nie odpowiadała wymaganiom określonym w załączniku XII do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (Dz. U. L 299 z 16.11.2007 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007” oraz deklarowanym przez producenta w oznakowaniu tego produktu, z uwagi na obecność tłuszczu obcego w tłuszczu mlecznym (na poziomie 86,51 % ± 0,17 %) oraz steroli pochodzenia roślinnego (tj. β-sitosterolu, stigmasterolu i campesterolu), a takŜe w ocenie organoleptycznej tego produktu stwierdzono: niewłaściwą jego barwę (tj. niejednolitą, widoczne ciemniejsze przebarwienia) oraz smak i zapach (tj. nieczysty, kwaśny) – powyŜsze udokumentowano w sprawozdaniu z badań z dnia 14 maja 2013 r. nr 333/2013. Pismem z dnia 17 maja 2013 r., w drodze wystąpienia pokontrolnego, Pomorski WIIH poinformował stronę o wynikach badań laboratoryjnych oraz o prawie do złoŜenia wniosku o zbadanie próbki kontrolnej. Strona nie skorzystała z tego prawa. W piśmie oznaczonym datą „28 lutego 2013 r.”, które wpłynęło do Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gdańsku w dniu 7 czerwca 2013 r., strona wyjaśniła, Ŝe zakwestionowany produkt został wycofany z obrotu w kontrolowanej hurtowni, jak równieŜ w pozostałych placówkach, a jego producent został niezwłocznie poinformowany o wynikach badań laboratoryjnych, a w dniu 4 czerwca 2013 r. został poddany audytowi, którego wynik będzie decydować o zakresie dalszej współpracy. Dodała, Ŝe producent zapewnił, iŜ podejmie działania mające na celu wyeliminowanie dostaw towarów o niewłaściwej jakości. Zwróciła uwagę, Ŝe nawiązała współpracę z laboratorium badawczym, które w przypadku podejrzenia, Ŝe produkty z danej partii nie spełniają określonych wymagań, będzie wykonywało badania mające na celu sprawdzenie ich jakości. W związku z powyŜszymi nieprawidłowościami, pismem z dnia 23 lipca 2013 r., Pomorski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej”, kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu 3 zafałszowanej ww. partii sera Gouda, informując równieŜ o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w kaŜdym stadium postępowania. Strona nie skorzystała z tych praw. Odrębnym pismem z dnia 23 lipca 2013 r., strona została wezwana do przekazania informacji o wielkości obrotów za rok 2012. Informacje te strona przedłoŜyła w piśmie z dnia 26 lipca 2013 r. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 21 sierpnia 2013 r. nr DS.śN.D.44.2013/JB (doręczoną stronie w dniu 26 sierpnia 2013 r.), Pomorski WIIH wymierzył ww. przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 55 000 zł, która składa się z: kary pienięŜnej w wysokości 50 000 zł, wymierzonej w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanej ww. partii sera Gouda, podwyŜszonej, na mocy art. 40a ust. 3 tej ustawy, o kwotę 5 000 zł, z tytułu ponownego wprowadzenia do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiadał jakości handlowej ze względu na tę samą wadę. Pismem z dnia 9 września 2013 r. (nadanym w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego tego samego dnia), strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania, ewentualnie o zmniejszenie nałoŜonej kary pienięŜnej. Przedmiotowej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a zwłaszcza art. 107 § 3 w związku z art. 8 i art. 77 § 1 Kpa, poprzez brak wypełnienia obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego przy wydawaniu zaskarŜonej decyzji, mający wpływ na wadliwe uzasadnienie decyzji uznaniowej, noszące wszelkie cechy rozstrzygnięcia dowolnego, nieopartego na przepisach prawa, które skutkuje naruszeniem zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, w szczególności poprzez uznanie, iŜ stopień zawinienia strony jest wysoki. Strona stara się wykazać, Ŝe stopień jej zawinienia jest znikomy, o czym świadczy fakt, iŜ w wyniku kontroli przeprowadzonej w roku 2012, zleciła wykonanie szeregu badań produktów nabywanych od producenta zakwestionowanego sera Gouda. Wskazała, Ŝe podczas auditu przeprowadzonego u producenta nie stwierdzono niezgodności świadczących o zafałszowaniu produktów, co więcej wymogła na producencie podjęcie działań korygujących, polegających m.in. na prowadzeniu „biblioteki próbek”. Do odwołania strona dołączyła plan działań korygujących i dowody na wykonanie tych działań przez producenta, tj. pismo strony z dnia 15 kwietnia 2013 r. skierowane do producenta (zawierające stanowisko w sprawie warunków dalszej współpracy z producentem) oraz SGS Raport z auditu z dnia 17 czerwca 2013 r. nr 323/30/CTS/13 (przeprowadzonego na zlecenie strony u producenta w dniu 4 czerwca 2013 r. przez SGS Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie), do którego dołączono: – sprawozdanie z badań z dnia 19 czerwca 2013 r. nr PAZ13-001742-01 i nr PAZ13- 001742-02 (dotyczące m.in. próbek sera Gouda o numerze partii: „1805 1” i „1705 1”), – kartę reklamacji złoŜoną przez stronę w dniu 22 maja 2013 r. (dotyczącą sera Gouda o numerze partii: „28.05.2013”), 4 – zestawienie tabelaryczne z dnia 1 lipca 2013 r. (dotyczące słabych punktów/planu działań producenta), – wyciąg z ewidencji próbek serów (wydanie 1 z dnia 15 lipca 2013 r., strona nr 5/6, dla serów typu holenderskiego oraz wyrobów seropodobnych typu holenderskiego). Pismem z dnia 11 października 2013 r., Prezes UOKiK poinformował stronę, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym, na podstawie art. 10 Kpa, przysługuje prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z tych praw. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. W myśl art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. UE L 31 z 1.2.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 178/2002”, podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności lub pasz z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. KaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze zafałszowane, w świetle art. 40a ust. 1 pkt 4, podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1 000 zł. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. KaŜdy, kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, w myśl art. 40a ust. 3 ustawy o jakości handlowej, podlega karze pienięŜnej ustalonej – w zaleŜności od stwierdzonej wady – zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyŜszonej o wysokość kar nałoŜonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. Jakość handlowa, w myśl art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej, to cechy artykułu rolno-spoŜywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania – nieobjęte jednak wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Artykuł rolno-spoŜywczy zafałszowany, jak wynika z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości 5 handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeŜeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeŜeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spoŜycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Stosownie do art. 114 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, produkty Ŝywnościowe przeznaczone do spoŜycia przez ludzi moŜna wprowadzać do obrotu jako mleko i przetwory mleczne, tylko jeśli są zgodne z definicjami i nazwami ustanowionymi w załączniku XII do tego rozporządzenia. Przetwory mleczne oznaczają produkty uzyskiwane wyłącznie z mleka, przez co naleŜy rozumieć, Ŝe moŜna dodać do nich substancje konieczne do ich wytwarzania, pod warunkiem, Ŝe substancje te nie są uŜywane do zastąpienia w całości lub częściowo jakichkolwiek naturalnych składników mleka. Do takich przetworów mlecznych naleŜy takŜe ser, do produkcji którego stosowanie tłuszczy innych niŜ mleczny jest zakazane. W niniejszej sprawie, wyniki badań próbek pobranych w toku kontroli w hurtowni, naleŜącej do przedsiębiorcy EUROCASH Spółka Akcyjna z siedzibą w Komornikach, przez inspektorów reprezentujących Pomorskiego WIIH, wykazały, Ŝe wprowadzona do obrotu ww. partia sera Gouda nie odpowiadała wymaganiom określonym w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz deklarowanym przez producenta w oznakowaniu tego produktu, z uwagi na obecność tłuszczu obcego w tłuszczu mlecznym (na poziomie 86,51 % ± 0,17 %) oraz steroli pochodzenia roślinnego, a takŜe z uwagi na niewłaściwe cechy organoleptyczne (tj. barwę niejednolitą, widoczne ciemniejsze przebarwienia, smak i zapach nieczysty, kwaśny) zgodnie ze sprawozdaniem z badań z dnia 14 maja 2013 r. nr 333/2013. Biorąc powyŜsze pod uwagę, organ pierwszej instancji uznał, Ŝe wprowadzony do obrotu przedmiotowy produkt, z uwagi na obecność tłuszczu obcego oraz steroli pochodzenia roślinnego, tj. nieprawidłowość wskazującą na podanie w jego oznakowaniu nazwy i składu produktu niezgodnie z prawdą (w rzeczywistości był to wyrób seropodobny, do produkcji którego uŜyto głównie tłuszczu innego niŜ tłuszcz mleczny, w tym tłuszcz roślinny), jest środkiem spoŜywczym zafałszowanym, w rozumieniu art. 3 pkt 10 lit. b i c ustawy o jakości handlowej – co nosiło znamiona czynu określonego w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej i skutkowało wymierzeniem stronie kary pienięŜnej w wysokości 50 000 zł, która 6 w związku z tym, Ŝe było to kolejne wprowadzenie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiadał jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, została podwyŜszona, na mocy art. 40a ust. 3 tej ustawy, o kwotę 5 000 zł. Jak wynika z art. 40a ust. 4 ustawy o jakości handlowej, kary pienięŜne, o których mowa w ust. 1-3 tego artykułu, wymierza w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Tym samym, Pomorski WIIH wymierzył w drodze decyzji z dnia 21 sierpnia 2013 r. nr DS.śN.D.44.2013/JB powyŜszą karę pienięŜną EUROCASH Spółka Akcyjna z siedzibą w Komornikach, tj. przedsiębiorcy, który wprowadził do obrotu zafałszowany ser Gouda. Odwołując się od wydanej decyzji, strona podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a zwłaszcza art. 107 § 3 w związku z art. 8 i art. 77 § 1 Kpa, z uwagi na brak wypełnienia obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego przy wydawaniu zaskarŜonej decyzji, mający wpływ na wadliwe uzasadnienie decyzji uznaniowej, noszące wszelkie cechy rozstrzygnięcia dowolnego, nieopartego na przepisach prawa, które skutkuje naruszeniem zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, w szczególności poprzez uznanie, iŜ stopień zawinienia strony jest wysoki. Strona stara się przede wszystkim wykazać, Ŝe stopień jej zawinienia jest znikomy, o czym świadczy fakt, iŜ w wyniku kontroli przeprowadzonej w roku 2012, zleciła wykonanie szeregu badań produktów nabywanych od producenta zakwestionowanego sera Gouda. Wskazała, Ŝe podczas auditu u producenta nie stwierdzono niezgodności świadczących o zafałszowaniu produktów, co więcej wymogła na producencie podjęcie działań korygujących, polegających m.in na prowadzeniu „biblioteki próbek”. Do odwołania strona dołączyła plan działań korygujących i dowody na wykonanie tych działań przez producenta, tj. pismo strony z dnia 15 kwietnia 2013 r. skierowane do producenta (zawierające stanowisko w sprawie warunków dalszej współpracy z producentem) oraz SGS Raport z auditu z dnia 17 czerwca 2013 r. nr 323/30/CTS/13 (przeprowadzonego na zlecenie strony u producenta w dniu 4 czerwca 2013 r. przez SGS Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie), wraz ze sprawozdaniem z badań z dnia 19 czerwca 2013 r. nr PAZ13-001742- 01 i nr PAZ13-001742-02 (dotyczącym m.in. próbek sera Gouda o numerze partii: „1805 1” i „1705 1”), kartą reklamacji złoŜoną przez stronę w dniu 22 maja 2013 r. (dotyczącą sera Gouda o numerze partii: „28.05.2013”), zestawieniem tabelarycznym z dnia 1 lipca 2013 r. (dotyczącym słabych punktów/planu działań producenta) oraz wyciągiem z ewidencji próbek serów (wydanie 1 z dnia 15 lipca 2013 r., strona nr 5/6, dla serów typu holenderskiego oraz wyrobów seropodobnych typu holenderskiego). Jak wynika z treści dołączonego do odwołania pisma z dnia 15 kwietnia 2013 r. strona poinformowała producenta, Ŝe produkty wyprodukowane przez Masmal Dairy Sp. z o.o. z siedzibą w Grudziądzu (w tym m.in. sery Gouda) będą na jego koszt raz na kwartał przez okres jednego roku poddawane badaniom organoleptycznym i fizykochemicznym przez wybrane przez stronę laboratorium akredytowane, oraz Ŝe Zakład produkcyjny Masmal Dairy Sp. z o.o. z siedzibą w Grudziądzu, zostanie poddany auditowi dostawcy w zakresie produkcji 7 i magazynowania, wskazując takŜe, iŜ niezastosowanie się do tych środków zapobiegawczych bądź ich negatywne wyniki uniemoŜliwią dalszą współpracę. Z kolei z treści SGS Raportu z auditu z dnia 17 czerwca 2013 r. nr 323/30/CTS/13, przeprowadzonego na zlecenie strony u producenta w dniu 4 czerwca 2013 r. przez SGS Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, wynika, Ŝe celem auditu było zweryfikowanie produktów Masmal Dairy pod kątem zafałszowań, oraz Ŝe obejmował on swoim zakresem: pobranie próbek wyrobów do badań laboratoryjnych, wykonanie testów identyfikowalności dla pobranych próbek wyrobów, system oceny wyrobów finalnych, identyfikację produkcji „w toku”, a takŜe działania podjęte przez producenta w związku z zakwestionowaną jakością sera Gouda o numerze partii „28.05.2013”. Odnosząc się do powyŜszych zarzutów, naleŜy przede wszystkim zauwaŜyć, Ŝe strona nie wniosła zastrzeŜeń, co do zasadności uznania przedmiotowego sera Gouda za produkt zafałszowany, natomiast podjęła próbę wykazania, Ŝe wydając zaskarŜoną decyzję, organ pierwszej instancji przy ustalaniu wysokości kary pienięŜnej, w tym przy ocenie stopnia zawinienia strony, nie wypełnił obowiązku zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, pomijając fakt, iŜ po kontroli przeprowadzonej w roku 2012 strona podjęła szereg działań korygujących. Z tego teŜ względu, Prezes UOKiK przeprowadził analizę prawidłowości uwzględnienia przez organ pierwszej instancji wszystkich przesłanek wynikających w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej (stanowiących podstawę wymiary wysokości kary pienięŜnej) i zwaŜył, co następuje: – stopień szkodliwości czynu, polegającego na wprowadzeniu do obrotu zafałszowanego sera Gouda, w oznakowaniu którego podano niezgodnie z prawdą nazwę (pod nazwą ser wprowadzono do obrotu wyrób seropodobny) i skład produktu (w składzie nie podano informacji o obecności tłuszczów roślinnych), słusznie określono jako najwyŜszy, gdyŜ stwierdzona nieprawidłowość, biorąc przy tym pod uwagę rolę, jaką przetwory mleczne pełnią w Ŝyciu codziennym i powszechność ich spoŜycia, w niezwykle istotny sposób narusza prawa i interesy konsumentów, uniemoŜliwiając dokonanie świadomego wyboru przy zakupie, zgodnego z ich oczekiwaniami (nabywając ten produkt mieli oni prawo oczekiwać, Ŝe mają do czynienia z pełnowartościowym wyrobem, czyli serem, a nie jego imitacją). Dodać naleŜy, Ŝe zafałszowanie w omawianym przypadku było raŜąco wysokie (stwierdzono obecność tłuszczu obcego w tłuszczu mlecznym w ilości 86,51 % ± 0,17 %, czyli tłuszcz mleczny zastąpiono tłuszczem obcym w przewaŜającej ilości); – stopień zawinienia strony zasadnie określono jako wysoki, przede wszystkim z uwagi na fakt, Ŝe stronie znane były zastrzeŜenia wobec jakości produktów o nazwie ser Gouda, wytworzonych przez Masmal Dairy Sp. z o.o. z siedzibą w Grudziądzu. Na podstawie wyników uprzedniej kontroli przeprowadzonej w lutym 2012 roku, Pomorski WIIH w drodze decyzji z dnia 12 lipca 2012 r. nr śN/D/34/2012/AB, wymierzył stronie karę pienięŜną w wysokości 5 000 zł za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego produktu tego samego rodzaju za tę samą wadę. NaleŜy zaznaczyć, Ŝe obowiązkiem przedsiębiorcy jest zwracanie szczególnej uwagi na to, aby do obrotu nie trafiały zafałszowane środki spoŜywcze. Strona, jako Ŝe jest przedsiębiorcą o znaczącej pozycji gospodarczej, a więc 8 posiada odpowiednie zaplecze marketingowe i prawne do oceny zgodności swoich działań z obowiązującym prawem oraz zaplecze logistyczne, niezbędne do zapewnienia dostaw towarów spełniających wymagania jakości handlowej, była w stanie zapobiec nieprawidłowościom dotyczącym przedmiotowego sera Gouda, poprzez podejmowanie skutecznych działań mających na celu wykluczenie potencjalnego naruszenia przepisów o jakości handlowej oraz wymaganie od swoich dostawców przestrzegania określonych standardów. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe zafałszowany ser Gouda posiadał, oprócz wad fizyko- chemicznych, moŜliwych do ujawnienia w badaniach laboratoryjnych, takŜe niewłaściwe cechy organoleptyczne (w postaci niewłaściwej barwy, nieczystego, kwaśnego smaku i zapachu), które przy odrobinie staranności mogły być wykryte juŜ w chwili dostawy. W tym miejscu naleŜy odnieść się do argumentów strony przedstawionych w odwołaniu, dotyczących podjęcia przez stronę działań korygujących po kontroli przeprowadzonej w lutym 2012 roku, na tle całego zebranego w aktach sprawy materiału dowodowego. NaleŜy podkreślić, Ŝe w odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne z dnia 17 maja 2013 r., po zapoznaniu się z wynikami badań laboratoryjnych zakwestionowanego sera Gouda, strona poinformowała o wycofaniu tego produktu z obrotu we wszystkich placówkach, niezwłocznym przekazaniu otrzymanych wyników badań producentowi, który zapewnił, iŜ wyeliminuje dostawy towarów o niewłaściwej jakości, poddaniu producenta w dniu 4 czerwca 2013 r. audytowi, którego wynik miał decydować o zakresie dalszej współpracy oraz nawiązaniu współpracy z laboratorium badawczym, które miało sprawdzać jakość produktów, wobec których zachodzi podejrzenie, iŜ nie spełniają określonych wymagań. Były to jednak działania podjęte przez stronę po kontroli przeprowadzonej w roku 2013, a nie w roku 2012. Z analizy przedłoŜonych w załączeniu do odwołania dokumentów wynika, Ŝe wskazane działania mogły zostać podjęte przez stronę najwcześniej w dniu 15 kwietnia 2013 r., podczas gdy poprzednia kontrola, której ustalenia dały podstawę do wymierzył stronie kary w drodze decyzji z dnia 12 lipca 2012 r. nr śN/D/34/2012/AB, została przeprowadzona w dniach 1 i 2 lutego 2012 r. Działania te naleŜy zatem uznać za spóźnione, podjęte przeszło rok po pierwszej kontroli oraz niewystarczająco skuteczne, skoro w wyniku kolejnej kontroli zakwestionowano produkt tego samego rodzaju za tę samą wadę (tj. obecność tłuszczu obcego w tłuszczu mlecznym). Poza stanowiskiem strony z dnia 15 kwietnia 2013 r., pozostałe dołączone dokumenty wskazują na działania podjęte przez stronę w okresie od 22 maja (po złoŜeniu reklamacji do producenta) do 15 lipca 2013 r. (po przeprowadzeniu auditu u producenta, wykonaniu badań próbek produktów pobranych podczas auditu, ustaleniu planu działań korygujących producenta oraz zaewidencjonowaniu próbek produktów). Od takiego profesjonalisty, jakim jest strona, moŜna było jednak oczekiwać, Ŝe podejmie bardziej skuteczne działania, aniŜeli badanie produktów w miejscu produkcji lub magazynowania u producenta, posiadając wyraźne wskazówki do zastosowania ograniczonego zaufania wobec niego. Tym samym, działania strony naleŜy uznać dodatkowo za niewystarczająco przekonujące do uznania ich jako okoliczności łagodzących przy ustalaniu wysokości kary pienięŜnej; 9 – zakres naruszenia prawidłowo określono jako wysoki, zwaŜywszy, Ŝe naruszone zostały przepisy unijne, jak równieŜ krajowe, a ponadto rzetelna informacja o nazwie i składzie produktu stanowi jeden z najwaŜniejszych elementów oznakowania, z punktu widzenia właściwości przetworów mlecznych oraz interesów i praw konsumentów; – oceniając dotychczasową działalność podmiotu na rynku artykułów rolno-spoŜywczych, słusznie zwrócono uwagę, Ŝe strona w okresie ostatnich 24 miesięcy nie po raz pierwszy naruszyła przepisy o jakości handlowej; – oceniając ostatnią z przesłanek dotyczącą wielkości jego obrotów, właściwie ustalono, Ŝe strona naleŜy do grupy makroprzedsiębiorców. W świetle powyŜszego, Prezes UOKiK uwaŜa, Ŝe organ pierwszej instancji w sposób właściwy wykonał dyspozycję art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej i nie widzi podstaw do kwestionowania ustaleń organu pierwszej instancji. Zdaniem Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie zostały podjęte wszelkie niezbędne kroki do pełnego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, przede wszystkim poprzez zbadanie próbki produktu, niezwłoczne poinformowanie strony o wynikach badań laboratoryjnych i wskazanie na przysługujące jej uprawnienia, w tym na prawo do złoŜenia wniosku o zbadanie próbki kontrolnej, a po wszczęciu postępowania administracyjnego, w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, takŜe na prawo do zapoznania się z materiałem dowodowym i złoŜenia wyjaśnień, z czego strona nie skorzystała. Przed wydaniem decyzji, organ pierwszej instancji zebrał kompletny i spójny materiał dowodowy pozwalający jednoznacznie na przyjęcie, Ŝe w oparciu o ustalony stan faktyczny, zasadne było wymierzenie stronie kary pienięŜnej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt. 4 ustawy o jakości handlowej. Tym samym, twierdzenia strony, Ŝe w sprawie doszło do naruszenia przepisów Kpa, wymienionych w odwołaniu, nie znajdują uzasadnienia. W kwestii wprowadzania do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spoŜywczych, ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 4, Ŝe kaŜdy, kto dopuszcza się tego czynu, podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1 000 zł. W niniejszej sprawie, Pomorski WIIH był uprawniony do wymierzenia stronie kary pienięŜnej w wysokości od 1 000 zł do […] zł, przy uwzględnieniu przesłanek wymienionych w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej oraz postanowień art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, zgodnie z którymi kary mające zastosowanie w przypadku naruszenia prawa Ŝywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Uwzględniając powyŜsze przesłanki, stronie wymierzono karę pienięŜną w wysokości 50 000 zł, która stanowi […] % górnej granicy sankcji i podwyŜszono ją o kwotę 5 000 zł, w myśl art. 40a ust. 3 ustawy o jakości handlowej, tj. o wysokość kary nałoŜonej na stronę w drodze decyzji Pomorskiego WIIH z dnia 12 lipca 2012 r. nr śN/D/34/2012/AB, z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanego produktu tego samego rodzaju, w którym wykryto obecność tłuszczu obcego w tłuszczu mlecznym oraz wyŜszą w stosunku do zadeklarowanej przez producenta na opakowaniu jednostkowym zawartość tłuszczu w suchej masie. Dodać naleŜy, Ŝe przy wymierzaniu kary, uwzględniono równieŜ fakt, Ŝe skoro poprzednio nałoŜona 10 kara, jako sankcja okazała się nieskuteczna, kolejna kara powinna być na tyle dotkliwa, by zmotywować stronę do przestrzegania naruszonych przepisów. Podsumowując powyŜsze, naleŜy stwierdzić, Ŝe w przedstawionym stanie faktycznym, zarówno wymierzenie stronie kary pienięŜnej, jak i ustalenie jej wysokości, było prawidłowe i zgodne z prawem. Tym samym, zawarty w odwołaniu wniosek strony dotyczący umorzenia postępowania, czy teŜ ewentualnego zmniejszenia nałoŜonej kary pienięŜnej, naleŜy uznać za niezasadny. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Gdańsku w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes UOKiK, stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyŜszego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy posiada kompetencje do wydania decyzji, w której utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z poźn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymują: 1. Wojciech Sikorski pełnomocnik EUROCASH Spółka Akcyjna ul. Wiśniowa 11, 62-052 Komorniki 2. Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Gdańsku 3. a/a