DIH-67/2013

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-72(3)/13/JK Warszawa, 21 października 2013 r. DECYZJA DIH-1/67/2013 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 t.j.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1219 z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz.U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy SOBSMAK DELI Sp. z o.o. z siedzibą w Wołominie od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 30 sierpnia 2013 r. (nr akt sprawy: PO.830.142.2013.JS, ś.8361.138.2013), na podstawie której ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 900 zł (słownie: dziewięćset złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu jedenastu partii wędlin oferowanych bez opakowań, nieodpowiadających pod względem oznakowania jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej, podwyŜszonej, na podstawie art. 40a ust. 3 ustawy o jakości handlowej, o kwotę 700 zł (słownie: siedemset złotych) z tytułu ponownego wprowadzenia do obrotu produktów tego samego rodzaju, które nie odpowiadają jakości handlowej z względu na tę samą wadę, co stanowi łączną karę pienięŜną w wysokości 1.600 zł (słownie: jeden tysiąc sześćset złotych): 1. uchyla zaskarŜoną decyzję w całości oraz 2. wymierza przedsiębiorcy SOBSMAK DELI Sp. z o.o. z siedzibą w Wołominie karę pienięŜną w wysokości 900 zł (słownie: dziewięćset złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu jedenastu partii wędlin oferowanych bez opakowań, nieodpowiadających pod względem oznakowania jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej. 2 UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniu 16 lipca 2013 r. przez inspektorów reprezentujących Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, zwanego dalej równieŜ „Mazowieckim WIIH” , w sklepie SOBSMAK DELI, zlokalizowanym w Warszawie przy ul. Nowy Świat 60, naleŜącym do przedsiębiorcy SOBSMAK DELI Sp. z o.o. z siedzibą w Wołominie, zwanego dalej równieŜ „stroną” , zakwestionowano sposób oznakowania jedenastu partii wędlin oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań o łącznej wartości 299,34 zł, tj.: • 0,55 kg salami firmowego w cenie sprzedaŜy 33,15 zł/kg, wartości 18,23 zł; • 2,04 kg szynki chłopskiej w cenie sprzedaŜy 31,78 zł/kg, wartości 64,83 zł; • 0,54 kg szynki na pętelce w cenie sprzedaŜy 18,99 zł/kg, wartości 10,25 zł; • 1,60 kg kiełbasy polskiej pieczonej w cenie sprzedaŜy 18,99 zł/kg, wartości 30,38 zł; • 1,45 kg kolbacza węgierskiego w cenie sprzedaŜy 25,45 zł/kg, wartości 36,90 zł; • 1,26 kg salcesonu włoskiego w cenie sprzedaŜy 16,35 zł/kg, wartości 20,60 zł/kg; • 2,57 kg boczku wędzonego w cenie sprzedaŜy 17,99 zł/kg, wartości 46,23 zł; • 1,25 kg kiełbasy podwawelskiej w cenie sprzedaŜy 16,47 zł/kg, wartości 20,59 zł; • 0,98 kg kabanosów wieprzowych w cenie sprzedaŜy 29,45 zł/kg, wartości 28,86 zł; • 0,78 kg kiełbasy toruńskiej w cenie sprzedaŜy 16,47 zł/kg, wartości 12,85 zł; • 0,37 kg kabanosów drobiowych w cenie sprzedaŜy 25,99 zł/kg, wartości 9,62 zł, z uwagi na brak w miejscu ich sprzedaŜy, na wywieszce lub w inny sposób w miejscu bezpośrednio dostępnym konsumentom, pełnej nazwy producenta oraz wykazu składników, co stanowiło naruszenie § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spoŜywczych (Dz.U. Nr 137, poz. 966 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania środków spoŜywczych” . W trakcie kontroli ustalono, Ŝe etykiety producenta z wykazem składników ww. wędlin zostały złoŜone i „zatknięte” za umieszczone przy nich wywieszki cenowe. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 16 lipca 2013 r. (nr akt kontroli: ś.8361.138.2013). W związku z powyŜszym, pismem z dnia 30 lipca 2013 r., Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej zawiadomił przedsiębiorcę SOBSMAK DELI Sp. z o.o. z siedzibą w Wołominie, o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz.U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” , kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu nieprawidłowo oznakowanych jedenastu ww. partii wędlin oraz o przysługującym stronie prawie do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów. 3 W odpowiedzi na powyŜsze, strona w piśmie z dnia 7 sierpnia 2013 r. wyjaśniła, Ŝe stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości powstały z winy osoby pełniącej obowiązki zastępcy kierownika sklepu. Ponadto podkreśliła, Ŝe informacje dotyczące wykazu składników i nazwy producenta znajdowały się przy wywieszkach cenowych produktów i w kaŜdej chwili były dostępne dla klienta, co udokumentowano takŜe w protokole kontroli. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 30 sierpnia 2013 r. (nr akt sprawy: PO.830.142.2013.JS, ś.8361.138.2013), Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wymierzył, w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 oraz art. 40a ust. 3 ustawy o jakości handlowej, ww. przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 1.600 zł. Pismem z dnia 12 września 2013 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji. Strona zarzuciła, Ŝe nałoŜona na nią kara jest dla niej krzywdząca i nieadekwatna do stwierdzonych nieprawidłowości. Strona wskazała, Ŝe sprzedaŜ towarów odbywa się wyłącznie za pośrednictwem przeszkolonego sprzedawcy, a skład surowcowy umieszczony jest na opakowaniach i w kaŜdej chwili dostępny dla klienta. Podkreśliła równieŜ, Ŝe w związku z róŜnorodnością asortymentową i dynamiką zmian towarów, etykiety mogą ulec zniszczeniu lub przemieszczeniu. Ponadto, umieszczenie na etykietach dodatkowych informacji o składzie surowcowym nie jest moŜliwe do zastosowania przez dłuŜszy czas, gdyŜ tylko etykiety z opakowań zbiorczych dostarczonych przez producentów zawierają aktualne informacje o składzie towaru, a strona z uwagi na dynamiczne zmiany wywieszek nie jest w stanie kontrolować prawidłowości podawanych składów. Zdaniem strony, umieszczenie dodatkowych czytelnych informacji na wywieszkach dla wielu asortymentów znajdujących się w ladzie spowodowałoby, Ŝe oferowany do sprzedaŜy towar byłby niewidoczny dla klienta. Strona podkreśliła takŜe, Ŝe stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły niewielkiej liczby produktów. Strona poinformowała równieŜ, Ŝe dokłada wszelkich starań, aby wszystkie oferowane przez nią towary były prawidłowo oznakowane, choć zdarzają się znikome w skali działalności niedociągnięcia wynikające z niezamierzonych działań personelu i w momencie zaobserwowania natychmiast korygowane. Strona nie zgodziła się z ustalonym przez organ pierwszej instancji stopniem szkodliwości czynu, gdyŜ nie było jej zamiarem wprowadzanie w błąd konsumenta. Podkreśliła, ze konsument i jego satysfakcja są dla niej najwaŜniejsze. Pismem z dnia 24 września 2013 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował przedsiębiorcę SOBSMAK DELI Sp. z o.o. z siedzibą w Wołominie, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań . Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. 4 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Oznakowanie środków spoŜywczych, jak wynika z art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej jest jednym z elementów jakości handlowej. W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykuły rolno-spoŜywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane. Wymagania dotyczące sposobu oznakowania środków spoŜywczych oferowanych bez opakowań (luzem) zostały określone w rozporządzeniu w sprawie znakowania środków spoŜywczych. Przepis § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia stanowi, Ŝe w miejscu sprzedaŜy środków spoŜywczych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy, oprócz nazwy środka spoŜywczego podaje się dodatkowo informacje o imieniu i nazwisku lub nazwie producenta oraz wykaz składników. Zgodnie z § 17 ust. 2 ww. rozporządzenia, informacje te podaje się w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia , środki spoŜywcze muszą być oznakowane w sposób zrozumiały dla konsumenta, napisy muszą być wyraźne, czytelne i nieusuwalne, umieszczone w widocznym miejscu, a takŜe nie mogą być w Ŝaden sposób ukryte, zasłonięte lub przysłonięte innymi nadrukami lub obrazkami. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 3, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 tej ustawy stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Zgodnie z art. 40a ust. 3 ustawy o jakości handlowej, kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pienięŜnej ustalonej – w zaleŜności od stwierdzonej wady – zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyŜszonej o wysokość kar nałoŜonych w okresie 24 miesięcy przed rozpoczęcia kontroli. 5 W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w placówce handlowej, naleŜącej do przedsiębiorcy SOBSMAK DELI Sp. z o.o. z siedzibą w Wołominie, stwierdzono, Ŝe wprowadzone do obrotu jedenaście ww. partii wędlin nie spełniało wymagań określonych w § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, z uwagi na brak w miejscu ich sprzedaŜy informacji dotyczących pełnej nazwy producenta oraz wykazu składników. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wymierzył w drodze decyzji karę pienięŜną przedsiębiorcy SOBSMAK DELI Sp. z o.o. z siedzibą w Wołominie, to jest przedsiębiorcy, który wprowadził do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze o niewłaściwej jakości handlowej. W opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalenia kontroli odnoszące się do braku oznaczeń jedenastu partii wędlin wskazywały na popełnienie czynu opisanego w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, a więc były podstawą do wymierzenia kary określonej w tym przepisie. Prezes UOKiK nie podziela natomiast stanowiska organu pierwszej instancji w kwestii zastosowania kary określonej w art. 40a ust. 3 ustawy o jakości handlowej. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, Ŝe Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wszczął postępowanie administracyjne w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, tj. wprowadzenie do obrotu artykułu rolno- spoŜywczego niewłaściwej jakości, zaś wydając decyzję, przy określaniu wysokości nałoŜonej kary zastosował równieŜ art. 40a ust. 3 ww. ustawy, zgodnie z którym, kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada jakości handlowej ze względu na tę samą wadę podlega karze pienięŜnej podwyŜszonej o wysokość kar nałoŜonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. W opinii Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji nie miał podstaw uzasadniających zastosowanie art. 40a ust. 3 ww. ustawy, gdyŜ w trakcie kontroli przeprowadzonej u strony w dniu 16 lipca 2013 r. oraz w toku kontroli poprzedniej z dnia 26 marca 2013 r. stan prawny w niniejszym zakresie nie był jednolity. Wskazać naleŜy, Ŝe obecnie sposób oznakowania wędlin oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań jednostkowych (podanie w miejscu ich sprzedaŜy informacji o wykazie składników oraz pełnej nazwy producenta) jest wymagany na mocy znowelizowanego rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, tj. od dnia wejścia w Ŝycie nowelizacji ogłoszonej w Dz. U. z 2013 r., poz. 414, czyli od 30 czerwca 2013 r. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, poprzednia kontrola miała miejsce w marcu 2013 r., a więc jeszcze podczas obowiązywania ww. rozporządzenia w poprzednim brzmieniu, zgodnie z którym w miejscu sprzedaŜy wędlin oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań, na dotyczących ich wywieszkach naleŜało podać dodatkowo wykaz składników. Z tego teŜ względu zakwestionowano wówczas oznakowanie oferowanych przez stronę wędlin „luzem”. 6 Mając na uwadze powyŜsze, Prezes UOKiK, powziął wątpliwość czy został spełniony warunek przepisu art. 40a ust. 3 ustawy o jakości handlowej, tj. ponownego wprowadzenia do obrotu produktów zakwestionowanych ze względu na tę samą wadę. Tym samym zwiększenie kary o wysokość kwoty 700 zł, stanowiącej wysokość kary nałoŜonej w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli naleŜało uznać za nieuzasadnione i orzec na korzyść strony, zwaŜywszy na to, Ŝe w toku kaŜdej z ww. kontroli odmiennie kształtowane były uprawnienia i obowiązki przedsiębiorcy. Mając powyŜsze na uwadze, Prezes UOKiK uchylił przedmiotową decyzję i orzekł co do istoty. Odwołując się od decyzji strona podnosi, Ŝe kara została jej wymierzona niesłusznie, gdyŜ dokłada ona wszelkich starań, ponosząc przy tym dodatkowe koszty, aby wprowadzane do obrotu towary cechowała właściwa jakość. Podkreśliła ponadto, Ŝe wszelkie zauwaŜone nieprawidłowości są natychmiast usuwane, gdyŜ nie jest jej zamiarem wprowadzanie w błąd konsumenta. Odnosząc się do powyŜszego, Prezes UOKiK wskazuje, Ŝe w zakresie niedopełnienia obowiązków wynikających z rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, za odpowiedzialną naleŜy uznać wyłącznie stronę, która działając w branŜy powinna znać i stosować przepisy związane z wykonywaną przez nią działalnością. Nawet jeśli stwierdzone nieprawidłowości były wynikiem niezamierzonych działań pracowników strony i zostały niezwłocznie usunięte, nie powoduje to wyłączenia odpowiedzialności w tym zakresie. W myśl art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 1.2.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” , kaŜdy z podmiotów działających na rynku spoŜywczym: producent, przetwarzający czy dystrybutor, obarczony jest obowiązkiem zapewnienia w przedsiębiorstwie, będącym pod jego kontrolą, zgodności Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Nieinformowanie w oznakowaniu produktów o ich właściwościach i cechach stanowi niedopełnienie obowiązku zapewnienia zgodności oferowanych produktów z wymogami powszechnie obowiązującego polskiego i europejskiego prawa Ŝywnościowego. Prawo to nie przewiduje moŜliwości zwolnienia się z tego obowiązku i stanowi, Ŝe jego celem jest ochrona interesów konsumentów. Prezes UOKiK zwraca uwagę, Ŝe zgodnie z § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, w przypadku wędlin oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań jednostkowych (luzem), w miejscu ich sprzedaŜy, na dotyczących ich wywieszkach lub w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom, podaje się dodatkowo informacje o nazwie lub imieniu i nazwisku producenta oraz wykaz składników. Zatem tylko informacje podane w formie wywieszki umieszczonej bezpośrednio przy wędlinie (obok, na, przy produkcie) lub uwidocznione w inny sposób, ale w miejscu 7 dostępnym bezpośrednio konsumentom odpowiada prawidłowemu oznakowaniu wędlin, stosownie do tego przepisu. W tym miejscu naleŜy wskazać, Ŝe etykieta opakowania zbiorczego, zawierająca wykaz składników wędliny moŜe zostać uznana za wywieszkę spełniającą wymagania § 17 ww. rozporządzenia, o ile będzie ona umieszczona w widocznym i dostępnym dla konsumentów miejscu, a obowiązkowe informacje będą dla nich czytelne. Jak wynika z Protokołu kontroli, przy ww. wędlinach znajdowały się etykiety z opakowań dostarczonych przez producenta, zawierające wymagane informacje. Etykiety te były jednak przesłonięte przez uwidocznione przy wędlinach wywieszki cenowe, co oznaczało, iŜ konsument nie miał bezpośredniego dostępu do nich i nie wiedział o ich istnieniu. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe dla spełnienia dyspozycji znowelizowanego przepisu § 17 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia wystarczającym było bezpośrednie uwidocznienie informacji dla konsumenta, w których posiadaniu była strona. NaleŜy wskazać równieŜ, Ŝe strona miała wiedzę na temat prawidłowego oznakowania przedmiotowych produktów, gdyŜ jak wynika z akt sprawy w wyniku poprzedniej kontroli została jej wymierzona kara z tytułu wprowadzenia nieprawidłowo oznakowanych artykułów rolno-spoŜywczych oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań. Znowelizowane rozporządzenie w sprawie znakowania środków spoŜywczych, wprowadziło co prawda obowiązek podawania informacji o imieniu i nazwisku lub nazwie środka spoŜywczego oferowanego do sprzedaŜy bez opakowania, nie zmieniło jednakŜe obowiązku uwidaczniania informacji o wykazie składników w miejscu bezpośrednio dostępnym konsumentom. Dodać naleŜy takŜe, Ŝe w orzecznictwie sądowym odnoszącym się do stanu prawnego przed nowelizacją rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych, podkreśla się literalne brzmienie przepisu § 17 ust. 1 pkt 2, które nie pozostawia wątpliwości co do istnienia obowiązku w powyŜszym zakresie. Skoro przepis stanowi o wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego lub innym sposobie uwidocznienia wykazu w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom, samo posiadanie etykiet i ich ewentualna dostępność dla konsumentów nie zastępuje uwidocznienia tego wykazu. Ponadto takie działania nie odpowiadają celowi regulacji, jakim jest prawidłowe oznakowanie artykułów rolno-spoŜywczych oferowanych do sprzedaŜy bez opakowań jednostkowych (luzem) (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1652/10). Oznacza to, Ŝe konsumenci muszą mieć bezpośrednią moŜliwość zapoznania się z informacjami przysługującymi im z mocy prawa, bez konieczności podejmowania dodatkowych starań o uzyskanie ich od sprzedawcy. Konieczność podjęcia dodatkowych działań mających na celu uzyskanie informacji np. od sprzedawcy powoduje w rzeczywistości utrudnienie w zakupie, co moŜe skutkować utratą zainteresowania konsumenta wykazem składników, a w konsekwencji zakupem produktu niezgodnego z jego oczekiwaniami. 8 NaleŜy podkreślić takŜe, Ŝe przyjęte przez ustawodawcę brzmienie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej wprowadza mechanizm polegający na tym, Ŝe kaŜdy, w stosunku do kogo zostanie spełniona przesłanka wprowadzenia do obrotu artykułów rolno- spoŜywczych niewłaściwej jakości handlowej, podlega karze określonej w tym przepisie. Zatem samo stwierdzenie faktu wprowadzenia do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych niespełniających wymagań jakości handlowej powoduje konieczność nałoŜenia kary. Prezes UOKiK wydając niniejszą decyzję rozwaŜył wszelkie okoliczności sprawy (w tym specyfikę prowadzonej sprzedaŜy), a zgodnie z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, ustalając wysokość kary pienięŜnej uwzględnił stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Przy ocenie stopnia szkodliwości czynu polegającego na wprowadzeniu do obrotu jedenastu partii wędlin o niewłaściwej jakości handlowej, organ drugiej instancji wziął pod uwagę, Ŝe brak w miejscu sprzedaŜy na wywieszkach dotyczących tych wędlin wykazu składników naruszał w sposób istotny interesy i prawa konsumentów, gdyŜ utrudniało im to dokonanie właściwego wyboru zgodnego z ich oczekiwaniami. Oceniając stopień zawinienia, organ wziął pod uwagę, Ŝe nieprawidłowości powstały u przedsiębiorcy, który przy wprowadzaniu towarów do obrotu powinien dochować naleŜytej staranności, aby towary były prawidłowo oznakowane. W kwestii zakresu naruszenia organ odwoławczy zauwaŜył, Ŝe został naruszony istotny z punktu widzenia ochrony konsumentów przepis § 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych. Przepis ten został ustanowiony w celu zapewnienia konsumentom podstawowych informacji o nabywanych wędlinach bez konieczności podejmowania dodatkowych działań zmierzających do ich uzyskania. Oceniając, na podstawie zgromadzonej dokumentacji, dotychczasową działalność podmiotu na rynku artykułów rolno-spoŜywczych, organ drugiej instancji zauwaŜył, Ŝe kontrolowany przedsiębiorca w okresie 24 miesięcy od dnia rozpoczęcia niniejszej kontroli był karany przez Mazowieckiego WIIH z powodu podobnych nieprawidłowości. Zgodnie z oświadczeniem strony z dnia 7 sierpnia 2013 r. jej obrót w poprzednim roku wyniósł ponad (…) zł. Zdaniem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów opisane powyŜej przesłanki stanowiły podstawę do wymierzenia ww. przedsiębiorcy kary pienięŜnej na mocy art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej w wysokości 900 zł, która jest adekwatna do popełnionego czynu, a przy tym spełni swój skutek prewencyjny i represyjny oraz skłoni stronę do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, zwłaszcza z uwagi na wykazane powyŜej ponowne niedopełnienie naleŜytej staranności w zakresie zapewnienia prawidłowego oznakowania ww. artykułów rolno-spoŜywczych. NaleŜy wskazać, Ŝe na wymiar kary w przedmiotowej sprawie wpłynęła okoliczność, Ŝe strona była juŜ uprzednio karana za wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanych wędlin, stwierdzone w naleŜącej do niej placówce handlowej, co było konsekwencją kontroli przeprowadzonej w dniach 25-26 marca 2013 r., przy czym 9 przedsiębiorcy wymierzono wówczas karę pienięŜną w wysokości 700 zł. Z powyŜszego wynika, Ŝe zastosowana wtedy kara nie odniosła naleŜytego skutku, albowiem strona dysponując wiedzą o ciąŜącym na niej obowiązku ponownie wprowadziła do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej z uwagi na nieprawidłowe oznakowanie. W przedmiotowej sprawie najniŜszy moŜliwy wymiar kary pienięŜnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy wynosi 500 zł, natomiast najwyŜszy – 1.496,70 zł, wyraŜony jako pięciokrotność wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanych jedenastu ww. partii wędlin o łącznej wartości 299,34 zł (tj. 5 x 299,34 zł). W omawianym przypadku, stronie wymierzono karę w wysokości 900 zł, czyli w średniej wysokości. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję albo 2) uchyla zaskarŜoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. 10 Do naleŜności pienięŜnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymują: 1. SOBSMAK DELI Sp. z o.o ul. Szosa Jadowska 54 05-200 Wołomin 2. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Warszawie 3. a/a