DIH-31/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-26(5)/14/AnŁ Warszawa, 30 kwietnia 2014 r. DECYZJA DIH-1/31/2014 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148) oraz art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy D. i K. Gołębiowski Spółka Jawna – Hurtownia SpoŜywcza „WAFELEK A&D” z siedzibą w Częstochowie od decyzji nr 18/2014 Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach z dnia 24 lutego 2014 r. (nr akt: śG.8361.229.2013), którą wymierzono temu przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 1500 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu jednej partii zafałszowanych jaj z chowu klatkowego, klasa wagowa L - duŜe, data minimalnej trwałości 05.11.2013, w ilości 80 opakowań á 10 szt. w cenie sprzedaŜy 4,30 zł za opakowanie, o łącznej wartości 344 zł, wyprodukowanych przez Fermy Drobiu Aktiw Sp. z o.o., Gostków, dystrybucja HEMASZ 2 Szymon Wierzelewski, Kraków, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach od 15 do 16 października 2013 r. przez inspektorów reprezentujących Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach, zwanego dalej „Świętokrzyskim WIIH”, w placówce handlowej „WAFELEK” w Jędrzejowie przy ul. Głowackiego 10, naleŜącej do przedsiębiorcy D. i K. Gołębiowski Spółka Jawna – Hurtownia SpoŜywcza „WAFELEK A&D” z siedzibą w Częstochowie, zwanego dalej równieŜ „stroną” , oceniono między innymi prawidłowość zadeklarowanej w oznakowaniu klasy wagowej jaj w odniesieniu do wymagań określonych w art. 4 i 27 rozporządzenia nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm 2 handlowych w odniesieniu do jaj (Dz. U. L 163 z 24.06.2008, s. 6 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 589/2008” . Oceną objęto jedną partię jaj z chowu klatkowego, klasa wagowa L – duŜe (tj. 73 g > masa ≥ 63 g), data minimalnej trwałości 05.11.2013, o wielkości 80 opakowań á 10 szt. w cenie sprzedaŜy 4,30 zł za opakowanie, o łącznej wartości 344 zł, wyprodukowanych przez Fermy Drobiu Aktiw Sp. z o.o., Gostków, dystrybucja HEMASZ 2 Szymon Wierzelewski, Kraków. Stwierdzono, Ŝe w pobranej z ww. partii, w oparciu o Polską Normę PN-A- 86503:1998, próbce 18 opakowań (180 szt. jaj), znajdowało się: • 96 sztuk jaj o masie zgodnej z zadeklarowaną na opakowaniu klasą wagową L, • 84 sztuki o masie odpowiadającej następnej niŜszej klasie wagowej M. Świętokrzyski WIIH stwierdził, Ŝe udział jaj o masie nieodpowiadającej zadeklarowanej w oznakowaniu klasie wagowej wynosi w kontrolowanej partii 10,5 % (84 sztuki w partii 800 sztuk) podczas gdy, zgodnie z art. 27 rozporządzenia nr 589/2008, dopuszczalną granicą tolerancji jest udział 5-procentowy. Decyzją Nr 77/2013 z dnia 15 października 2013 r. Świętokrzyski WIIH stosownie do art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148) wstrzymał od obrotu ww. partię jaj ze względu na dobro i interes konsumentów. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 16 października 2013 r. (nr akt kontroli: śG.8361.229.2013) wraz z załącznikami. Przedstawiciel kontrolowanego podpisał protokół z załącznikami nie zgłaszając uwag. Pismem z dnia 14 listopada 2013 r. (znak jw.), Świętokrzyski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia jej, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” , kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanej ww. jednej partii jaj. W piśmie tym poinformował takŜe o przysługującym stronie prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Jednocześnie wezwał stronę do złoŜenia oświadczenia dotyczącego wysokości osiągniętych obrotów w ostatnim roku rozliczeniowym. Strona skorzystała z przysługujących jej uprawnień przesyłając pismo z dnia 22 listopada 2013 r., w którym stwierdziła, Ŝe w świetle definicji artykułu rolno-spoŜywczego zafałszowanego, zawartej w art. 3 ustawy o jakości handlowej, brak jest podstaw do przyjęcia, Ŝe skład ww. jaj jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, poniewaŜ kontrola nie wykazała zafałszowania. Strona wskazała, Ŝe przyczyną nieprawidłowej deklaracji klasy wagowej była niezaleŜna od niego usterka maszyny sortującej u dostawcy jaj. W związku z tym podniosła, Ŝe organ powinien wymierzyć jej ewentualną karę pienięŜną w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3, a nie pkt 4 ustawy o jakości handlowej. Z tego teŜ względu nie przekazała organowi informacji o wysokości swoich obrotów. Na poparcie przedstawiła dwa 3 oświadczenia dystrybutora ww. jaj – przedsiębiorcy HEMASZ 2 Szymon Wierzelewski, Kraków, z dnia 20 listopada 2013 r., który m.in. zadeklarował odpowiedzialność za towar dostarczony stronie. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją nr 18/2014 z dnia 24 lutego 2014 r. (znak jw.), Świętokrzyski WIIH wymierzył przedsiębiorcy D. i K. Gołębiowski Spółka Jawna – Hurtownia SpoŜywcza „WAFELEK A&D” z siedzibą w Częstochowie karę pienięŜną w wysokości 1 500 zł, w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. Organ pierwszej instancji stwierdził, Ŝe wprowadzona przez stronę ww. partia jaj nosiła znamiona zafałszowania w rozumieniu art. 3 pkt 10 b i c ustawy o jakości handlowej i nie spełniała wymagań jakości handlowej określonej w art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 589/2008 oraz deklaracji producenta zamieszczonej na opakowaniu, tym samym nie spełniając wymagań określonych w art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 2 ustawy o jakości handlowej. Pismem z dnia 10 marca 2014 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK” , odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o jej uchylenie w całości. Strona podniosła, Ŝe zaskarŜona przez nią decyzja została podjęta na podstawie błędnego przyjęcia wyłącznej odpowiedzialności strony oraz błędnego przyjęcia, Ŝe produkt został zafałszowany w celu wprowadzenia w błąd klientów. Strona ponownie wskazała, Ŝe przyczyną nieprawidłowej deklaracji w zakresie klasy wagowej jaj była jednorazowa usterka maszyny sortującej, za którą w Ŝaden sposób strona nie ponosiła odpowiedzialności. Strona podkreśliła, Ŝe nie była świadoma wystąpienia ww. niezgodności, nie mogła teŜ jej przewidzieć. Stwierdziła, Ŝe podmiot który dostarczył jaja do skontrolowanej placówki handlowej był stałym dostawcą, względem którego strona nie miała podstaw do kontrolowania kaŜdej z partii dostarczanych produktów pod względem wagi (czynność tę strona uznała za absurdalną). Strona wyraziła równieŜ przekonanie, Ŝe w sprawie nie doszło do istotnego naruszenia interesów konsumentów, bowiem informacje zawarte w oznakowaniu przedmiotowych jaj nie wprowadzały konsumentów w błąd co do właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji. Ponadto strona podniosła, Ŝe w przypadku ewentualnego uznania jej odpowiedzialności za wystąpienie ujawnionej nieprawidłowości, organ powinien zastosować normę zawartą w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej wymierzając karę pienięŜną w oparciu o korzyść majątkową uzyskaną, lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych jaj do obrotu. Zdaniem strony, przesłanki do wymierzenia kary pienięŜnej określone w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej powinny zostać ocenione jako niski stopień szkodliwości czynu, brak winy po stronie spółki D. i K. Gołębiowski Spółka Jawna – 4 Hurtownia SpoŜywcza „WAFELEK A&D” z siedzibą w Częstochowie oraz niewielki zakres wykazanych naruszeń. Pismem z dnia 4 kwietnia 2014 r. (znak DIH-023-26(2)/14/AnŁ), Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę D. i K. Gołębiowski Spółka Jawna – Hurtownia SpoŜywcza „WAFELEK A&D” z siedzibą w Częstochowie, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze, w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Jakość handlowa, jak stanowi art. 3 pkt 5 tej ustawy, to cechy artykułu rolno- spoŜywczego dotyczące m.in. jego właściwości organoleptycznych i fizykochemicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Wymagania jakości handlowej dla jaj w zakresie klas wagowych zostały określone w art. 4 i 27 rozporządzenia nr 589/2008. Jaja klasyfikuje się do czterech klas: XL - bardzo duŜe: masa ≥ 73 g; L - duŜe: 73 g > masa ≥ 63 g; M - średnie: 63 g > masa ≥ 53 g; S - małe: masa < 53 g. Partie z zadeklarowaną klasą wagową mogą zawierać nie więcej niŜ 10 % jaj klasy wagowej graniczącej z klasą oznaczoną na opakowaniu, nie więcej jednak niŜ 5 % jaj następnej niŜszej klasy wagowej. Według definicji określonej w art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej, artykuł rolno- spoŜywczy zafałszowany to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeŜeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeŜeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych albo niezgodną z prawdą, 5 c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spoŜycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 4, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze zafałszowane, podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1 000 zł. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. W niniejszej sprawie, w toku kontroli jakości handlowej jaj przeprowadzonej przez Świętokrzyskiego WIIH w sklepie naleŜącym do strony stwierdzono, Ŝe jedna ww. partia jaj nie odpowiada klasie wagowej L-duŜe, zadeklarowanej w oznakowaniu na opakowaniach, z uwagi na obecność jaj odpowiadających następnej niŜszej klasie wagowej, których udział w partii przekraczał dozwoloną rozporządzeniem nr 589/2008 tolerancję (stwierdzono 10,5%, a tolerancja wynosi 5%). Świętokrzyski WIIH słusznie zatem i zgodnie z definicją art. 3 pkt 10 c ustawy o jakości handlowej uznał ww. produkt za zafałszowany pod względem klasy wagowej (przy czym zdaniem Prezesa UOKiK przepis art. 3 pkt 10 b ustawy przywołany w decyzji Świętokrzyskiego WIIH nie miał w niniejszej sprawie zastosowania, poniewaŜ nazwa środka spoŜywczego nie była zafałszowana). NiezaleŜnie od powyŜszego Prezes UOKiK zauwaŜył, Ŝe wielkość zafałszowania ww. partii jaj była w rzeczywistości powaŜniejsza niŜ uznał organ pierwszej instancji. W próbce 18 opakowań (180 szt. jaj), znajdowało się 96 sztuk jaj o masie zgodnej z deklarowaną klasą wagową L oraz 84 sztuki o masie odpowiadającej następnej niŜszej klasie wagowej. Organ pierwszej instancji wyliczył, Ŝe udział 84 jaj o masie nieodpowiadającej zadeklarowanej klasie wagowej w całej partii liczącej 800 jaj wynosił 10,5%. Zdaniem Prezesa UOKiK, naleŜało odnieść ww. liczbę jaj o masie nieodpowiadającej zadeklarowanej klasie wagowej do wielkości próbki, poniewaŜ próbka została pobrana w ilości wystarczającej by na jej podstawie orzec o całej partii. Udział 84 jaj w próbce 180 jaj wynosił 46,7%. W odwołaniu strona stara się dowieść, Ŝe organ pierwszej instancji niesłusznie przypisał jej popełnienie czynu wprowadzenia do obrotu zafałszowanego artykułu rolno- spoŜywczego, poniewaŜ błędne oznaczenie klasy wagowej ww. jaj nie miało na celu wprowadzenia klientów w błąd oraz wystąpiło z przyczyn niezaleŜnych od strony (z powodu awarii maszyny u producenta). Strona wyraziła przekonanie, Ŝe organ niesłusznie uznał ją za jedyny podmiot odpowiedzialny wystąpienia wykrytej nieprawidłowości. 6 Prezes UOKiK zwaŜył, Ŝe przepis art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej nie uzaleŜnia moŜliwości wymierzenia kary pienięŜnej od wykazania przez organ administracji, Ŝe działanie miało charakter zawiniony. Jak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 4 sierpnia 2010 r. (sygn. VI SA/Wa 894/10), który zapadł na gruncie tego przepisu, „samo stwierdzenie – udowodnienie faktu wprowadzania zafałszowanego artykułu rolno-spoŜywczego do obrotu jest przesłanką wystarczającą do nałoŜenia stosownej kary. Nie ma przy tym znaczenia czy zafałszowanie nastąpiło z winy (umyślnej lub nieumyślnej) danego podmiotu, czy teŜ nie”. W myśl art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 01.02.2002, s. 1, z późn. zm.), podmioty działające na rynku spoŜywczym zapewniają na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Obowiązek zapewnienia zgodności oferowanych jaj z wymogami prawa Ŝywnościowego w zakresie jakości handlowej spoczywał zatem takŜe na przedsiębiorcy D. i K. Gołębiowski Spółka Jawna – Hurtownia SpoŜywcza „WAFELEK A&D” z siedzibą w Częstochowie, który zdaniem Prezesa UOKiK nie dołoŜył naleŜytej staranności w tym zakresie. Okoliczność podniesiona w odwołaniu, Ŝe podmiot który dostarczył ww. zakwestionowane jaja był jej stałym dostawcą, względem którego strona nie miała podstaw do kontrolowania kaŜdej z partii dostarczanych produktów pod względem wagi, stanowi w opinii Prezesa UOKiK nie popartą dowodami gołosłowną deklarację. Zebrany materiał dowodowy nie wskazuje aby strona przed ujawnieniem nieprawidłowości przez Świętokrzyskiego WIIH podjęła jakiekolwiek działania by jaja odpowiadały wymaganiom w zakresie klasy wagowej. Zachowanie strony moŜna zatem określić jako nieostroŜne, zaniedbujące obowiązek wprowadzania do obrotu towarów o właściwej jakości handlowej. Strona ponosiła więc winę za stwierdzone nieprawidłowości, nawet jeśli uznać, Ŝe nie miała bezpośredniego zamiaru wprowadzić nabywców w błąd. Organ drugiej instancji zwraca równieŜ uwagę, Ŝe strona nie poniosła odpowiedzialności za wprowadzenie do obrotu całej partii jaj z chowu klatkowego, klasa wagowa L – duŜe, data minimalnej trwałości 05.11.2013, wyprodukowanej przez Fermy Drobiu Aktiw Sp. z o.o., Gostków, dystrybucja HEMASZ 2 Szymon Wierzelewski, Kraków, a jedynie tej części ww. partii którą wprowadziła w sklepie „WAFELEK” w Jędrzejowie i którą zastał w dniu kontroli Świętokrzyski WIIH. Strona wyraziła przekonanie, Ŝe w sprawie nie doszło do istotnego naruszenia interesów konsumentów, bowiem informacje zawarte w oznakowaniu przedmiotowych jaj nie 7 wprowadzały konsumentów w błąd co do właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji. Prezes UOKiK nie moŜe się zgodzić z tą opinią, poniewaŜ jak udowodnił Świętokrzyski WIIH, strona wprowadziła do obrotu produkty oznaczone nieprawidłową informacją o klasie wagowej. Konsumenci nie otrzymywali zatem produktu o cechach opisanych na opakowaniu, a naleŜy zauwaŜyć, Ŝe jaja o wyŜszej klasie wagowej sprzedawane są konsumentom po wyŜszych cenach (np. klasa L jest droŜsza od klasy M). Ustalenie to wystarczy, w przekonaniu Prezesa UOKiK, by stwierdzić, Ŝe został w sposób istotny naruszony interes konsumentów. Organ odwoławczy stwierdził, Ŝe zebrany materiał dowodowy stanowił podstawę do zastosowania wobec strony przepisu karnego z art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. Zgodnie z tym przepisem, kara pienięŜna mogła wynieść do 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie mniej jednak niŜ 1 000 zł. W rozpatrywanym przypadku organ, który wymierzył karę pienięŜną, nie ustalił wielkości przychodu osiągniętego przez stronę w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, w związku z tym nie określił maksymalnej kwoty kary moŜliwej do wymierzenia. Biorąc pod uwagę fakt, Ŝe strona prowadzi działalność gospodarczą w dziewięciu oddziałach polegającą m.in. na sprzedaŜy hurtowej i detalicznej towarów (dane z Krajowego Rejestru Sądowego nr KRS 0000006933, stan na dzień 27 lipca 2011 r. i na dzień 3 kwietnia 2014 r.), Prezes UOKiK stwierdził z całą pewnością, Ŝe kara pienięŜna wymierzona stronie w kwocie 1 500 zł nie przekroczyła górnej granicy kary i była zbliŜona do minimalnej kwoty (1 000 zł) moŜliwej do wymierzenia. Z tego względu uznał, Ŝe organ pierwszej instancji spełnił dyspozycję zawartą w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. Sposób miarkowania wysokości kary w oparciu o przesłanki wymienione w art. 40a ust. 5 ww. ustawy równieŜ nie daje podstaw do wzruszenia zaskarŜonej decyzji. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Kielcach w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Kara pienięŜna staje się zaległością w przypadku, gdy nie zostanie uiszczona w terminie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jak wynika z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. 8 Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nieuiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymują: 1. Grzegorz Kowalczyk radca prawny Kancelaria Radcy Prawnego Grzegorza Kowalczyka ul. Krótka 29/31, 42-200 Częstochowa pełnomocnik D. i K. Gołębiowski Sp. j. - Hurtownia SpoŜywcza „WAFELEK A&D” z siedzibą w Częstochowie 2. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Kielcach 3. a/a