DIH-28/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Strona 1 z 8 DIH-023-24(4)/14/AnŁ Warszawa, 23 kwietnia 2014 r. DECYZJA DIH-1/28/2014 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 148) oraz art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania złoŜonego przez przedsiębiorcę Eleonorę Prochotę prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Prochota Eleonora Gastronomia Hurt Detal w Lasowicach Wielkich od decyzji nr 10/2014 Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Opolu z dnia 20 lutego 2014 r. (nr akt: śNG.8361.280.2013, śNG.8361.323.2013), którą wymierzono temu przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 500,00 zł (słownie: pięćset złotych 00/100) z tytułu wprowadzenia do obrotu aromatyzowanego napoju winnego owocowego o smaku wiśniowym „LUX WIŚNIA” alk. 10% obj., w ilości 540 sztuk, o wartości 2 430 zł, wyprodukowanego przez PWW „KampaREX” Sp. z o.o., Sp. k., ul. Wrzosowa 1, Kamieńsk k/Radomska, nieodpowiadającego jakości handlowej, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 27-28 sierpnia i 3 września 2013 r. inspektorzy reprezentujący Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Opolu – zwanego dalej równieŜ „ Opolskim WIIH ” – przeprowadzili kontrolę w Hurtowni Piwa Wina i Napojów, 46-282 Lasowice Wielkie 95B, naleŜącej do przedsiębiorcy Eleonory Prochoty prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Prochota Eleonora Gastronomia Hurt Detal w Lasowicach Wielkich – zwanej dalej równieŜ „ stroną ”. Zakres tematyczny kontroli obejmował w szczególności kontrolę jakości handlowej oraz prawidłowości oznakowania wyrobów winiarskich. W toku kontroli pobrano do badań laboratoryjnych m.in. próbkę aromatyzowanego napoju winnego owocowego o smaku wiśniowym „LUX WIŚNIA” alk. 10% obj., w ilości 540 sztuk, o wartości 2 430 zł, zwanego dalej: „ aromatyzowanym napojem winnym „LUX WIŚNIA” ” lub „napojem” , wyprodukowanego przez PWW „KampaREX” Sp. z o.o. Sp. k., ul. Wrzosowa 1, Kamieńsk k/Radomska, zwanego dalej „ producentem ”. Strona 2 z 8 Jednocześnie pobrano próbkę kontrolną ww. napoju, którą zabezpieczono i oddano pod dozór przedstawiciela kontrolowanego przedsiębiorcy. PowyŜsze udokumentowano w protokole kontroli z dnia 3 września 2013 r., nr akt kontroli śNG.8361.280/2013 oraz protokole pobrania próbki nr 084946 z dnia 28 sierpnia 2013 r. Badania próbki napoju przeprowadzone w Laboratorium Kontrolno-Analitycznym Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Olsztynie wykazały obniŜoną zawartość alkoholu w odniesieniu do deklaracji na opakowaniu, tj. stwierdzono 7,9% (niepewność wyniku 0,2), a deklarowano 10%. PowyŜsze udokumentowano w sprawozdaniu z badań laboratoryjnych nr 316/2013 z dnia 9 września 2013 r. Strona została zapoznana z wynikami badań laboratoryjnych w toku ponownej kontroli przeprowadzonej w dniach 30 września i 1 października 2013 r. (protokół kontroli z dnia 1 października 2013 r., nr akt śNG.8361.323.2013). Pismem z dnia 4 października 2013 r. strona poinformowała, iŜ rezygnuje z przysługującego jej prawa do zbadania próbki kontrolnej aromatyzowanego napoju winnego „LUX WIŚNIA”. Ponadto poinformowała o zwrocie zakwestionowanego produktu na adres dostawcy. W związku z negatywnym wynikiem badań laboratoryjnych napoju, Opolski WIIH wystosował w dniu 16 października 2013 r. wystąpienie pokontrolne do producenta. W odpowiedzi z dnia 29 października 2013 r. producent oświadczył, Ŝe wycofał ze sprzedaŜy asortyment, w którym stwierdzono nieprawidłowości i zapewnił, Ŝe obecnie jego produkty odpowiadają deklaracji podanej na opakowaniu jednostkowym. Mając na uwadze stwierdzone nieprawidłowości, pismem z dnia 22 stycznia 2014 r. Opolski WIIH zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w celu wydania decyzji administracyjnej w zakresie wymierzenia kary pienięŜnej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), zwanej dalej „ ustawą o jakości handlowej ”, za wprowadzenie do obrotu aromatyzowanego napoju winnego „LUX WIŚNIA” nieodpowiadającego jakości handlowej. Jednocześnie organ poinformował stronę, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje jej prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona pismem z dnia 31 stycznia 2014 r. zgłosiła zastrzeŜenia co do zasadności wymierzenia kary pienięŜnej oraz zwróciła się z prośbą o anulowanie kary. Podniosła, Ŝe prowadzi róŜnorodną działalność gospodarczą, a obroty ze sprzedaŜy kwestionowanego napoju stanowiły znikomy ułamek obrotów za rok 2012. Ponadto strona poinformowała, Ŝe wprowadzając wina do sprzedaŜy jako hurtownia nie jest w stanie wykryć nieprawidłowości. Strona załączyła do pisma stanowisko producenta, który wyjaśnił, Ŝe niezgodność związana z niŜszą zawartością alkoholu wynikła z metodyki zastosowanej do oznaczania zawartości alkoholu oraz błędu ludzkiego. Producent stwierdził, Ŝe poniósł juŜ karę za wprowadzenie do obrotu środków spoŜywczych o niewłaściwej jakości handlowej. Strona 3 z 8 Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją nr 10/2014 z dnia 20 lutego 2014 r. (nr akt: śNG.8361.280.2013, śNG.8361.323.2013), Opolski WIIH, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, wymierzył stronie karę pienięŜną w wysokości 500,00 zł (słownie: pięćset złotych 00/100) z tytułu wprowadzenia do obrotu aromatyzowanego napoju winnego „LUX WIŚNIA” nieodpowiadającego jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej z uwagi na niŜszą zawartość alkoholu od zadeklarowanej na opakowaniu. Pismem z dnia 5 marca 2014 r. strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK” – odwołanie od wymienionej decyzji Opolskiego WIIH. Strona zaskarŜyła decyzję w całości zarzucając naruszenie przepisów: 1) art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, przez ustalenie moŜliwości nakładania kary przewidzianej w opisanym przepisie na róŜne podmioty w odniesieniu do tego samego artykułu spoŜywczego pochodzącego od toŜsamego producenta. Na poparcie zarzutu strona przywołała dowód w postaci decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-SpoŜywczych w Łodzi z dnia 10 stycznia 2014 r. wymierzającej producentowi karę pienięŜną. Podkreśliła równieŜ, Ŝe nie wprowadziła ona zakwestionowanego napoju do obrotu, poniewaŜ dokonała jego zwrotu do producenta. Zdaniem strony, wymierzona jej kara pienięŜna nie pełniła więc funkcji prewencyjnej, a zatem była sprzeczna z celem ustawy o jakości handlowej; 2) art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej poprzez ustalenie, Ŝe zachowaniu strony naleŜy przypisać średni stopień szkodliwości społecznej oraz średni stopień zawinienia jako podstawa kary przy jednoczesnym braku naleŜytego uzasadnienia tej okoliczności. Stawiając powyŜsze zarzuty, strona wniosła o uchylenie zaskarŜonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarŜonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania pierwszej instancji. Pismem z dnia 25 marca 2014 r. Prezes UOKiK poinformował stronę, iŜ przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze, w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Jakość handlowa, jak stanowi art. 3 pkt 5 tej ustawy, to cechy artykułu rolno- spoŜywczego dotyczące m.in. jego właściwości organoleptycznych i fizykochemicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Strona 4 z 8 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 01.02.2002, s. 1, z późn. zm.), zwane dalej „ rozporządzeniem nr 178/2002 ”, do którego odwołuje się ustawa o jakości handlowej w art. 1 ust. 3, stwierdza, Ŝe stosuje się je do wszystkich etapów produkcji, przetwarzania i dystrybucji Ŝywności i pasz. W myśl art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002 podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności lub pasz z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. W świetle przepisów prawa zawartych w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina (Dz. U. Nr 120, poz. 690 z późn. zm.), aromatyzowane napoje winne owocowe naleŜą do napojów alkoholowych z grupy fermentowanych napojów winiarskich (art. 3 ust. 1 lit. n)). Jak stanowi przepis § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spoŜywczych (Dz. U. Nr 137, poz. 966 z późn. zm.), w oznakowaniu napojów alkoholowych w opakowaniach zawierających powyŜej 1,2 % objętościowych alkoholu, podaje się informację o nominalnej mocy tego napoju oznaczonej w temperaturze 20 °C, wyraŜoną w procentach objętościowych. Zgodnie z załącznikiem nr 5 do tego rozporządzenia, w przypadku fermentowanych napojów winiarskich dopuszczalna tolerancja przy znakowaniu nominalnej mocy alkoholu wynosi ± 1 %. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 3, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. W niniejszej sprawie, Opolski WIIH prawidłowo ustalił na podstawie badań laboratoryjnych, Ŝe zawartość alkoholu w próbce aromatyzowanego napoju winnego „LUX WIŚNIA” pobranej w toku kontroli u strony wynosiła 7,9 % (niepewność wyniku 0,2). Wynik ten był niezgodny z deklaracją zamieszczoną na opakowaniu nawet po uwzględnieniu tolerancji przewidzianej w rozporządzeniu w sprawie znakowania środków spoŜywczych (10% obj. ± 1 %). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Opolski WIIH wymierzył w drodze decyzji karę pienięŜną przedsiębiorcy Eleonorze Prochocie działającej pod nazwą Prochota Eleonora Gastronomia Hurt Detal w Lasowicach Wielkich, to jest przedsiębiorcy, Strona 5 z 8 który wprowadził do obrotu w swojej hurtowni ww. artykuł rolno-spoŜywczy o niewłaściwej jakości handlowej. W opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalenia kontroli wskazywały na popełnienie czynu opisanego w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, a więc były podstawą do wymierzenia kary określonej w tym przepisie. W pierwszym punkcie odwołania strona podniosła zarzut naruszenia przepisu art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, przez ustalenie moŜliwości nakładania kary przewidzianej w tym przepisie na róŜne podmioty w odniesieniu do tego samego artykułu spoŜywczego pochodzącego od tego samego producenta. Na poparcie ww. zarzutu strona przywołała dowód w postaci decyzji Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-SpoŜywczych w Łodzi z dnia 10 stycznia 2014 r. wymierzającej producentowi karę pienięŜną w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej w wysokości 3 000 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu dwóch partii artykułów spoŜywczych nieodpowiadających jakości handlowej, w tym jednej partii aromatyzowanego napoju winnego „LUX WIŚNIA”. Prezes UOKiK wyjaśnia, Ŝe przepisy prawa Ŝywnościowego, w szczególności przywołany wyŜej przepis art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002, nakładają odpowiedzialność za zgodność produktów Ŝywnościowych z wymaganiami na podmioty działające na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji. Odpowiedzialność za zapewnienie właściwej jakości handlowej aromatyzowanego napoju winnego „LUX WIŚNIA” spoczywała zatem zarówno na producencie napoju, jak i na przedsiębiorcy oferującym ten produkt do sprzedaŜy na dalszym etapie obrotu, np. w hurtowni. Potwierdzeniem tej zasady jest konstrukcja przepisu art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, który przewiduje wymierzenie kary pienięŜnej w kaŜdym przypadku stwierdzenia czynu polegającego na wprowadzeniu do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów. Karę pienięŜną z tego tytułu mogą ponieść wszystkie podmioty, które wprowadziły ten produkt do obrotu. NaleŜy jednak zaznaczyć, Ŝe decyzja o wymierzeniu kary pienięŜnej opiera się o stan faktyczny zastany u tego przedsiębiorcy, którego działalność na rynku Ŝywnościowym podlega kontroli organu. Tak równieŜ było w niniejszej sprawie: pomimo, Ŝe stronie oraz producentowi została wymierzona kara w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy z tytułu wprowadzenia do obrotu niewłaściwej jakości aromatyzowanego napoju winnego „LUX WIŚNIA”, nie wystąpiła sytuacja podwójnego karania, gdyŜ kara wymierzona stronie dotyczyła partii, jaka została zastana w momencie kontroli u przedsiębiorcy Eleonory Prochoty, a nie całej partii produkcyjnej. Strona twierdzi, Ŝe w rzeczywistości nie wprowadziła zakwestionowanego napoju do obrotu, poniewaŜ dokonała jego zwrotu do producenta. Zdaniem strony, wymierzona w sprawie kara pienięŜna nie pełniła funkcji prewencyjnej, toteŜ była sprzeczna z celem ustawy o jakości handlowej. Twierdzenie takie jest nieuprawnione, gdyŜ, jak wskazuje materiał dowodowy w sprawie, przedmiotowy aromatyzowany napój winny o niewłaściwej jakości handlowej znajdował się w obrocie w hurtowni naleŜącej do strony i właśnie za ten fakt wymierzona Strona 6 z 8 została kara pienięŜna. „Obrotem” w świetle przepisów o jakości handlowej są bowiem czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia nr 178/2002, tj. wprowadzeniem na rynek jest juŜ samo posiadanie Ŝywności w celu sprzedaŜy. Prezes UOKiK zauwaŜa, Ŝe zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia nr 178/2002, kary mające zastosowanie w przypadku naruszenia prawa Ŝywnościowego (a więc i przepisów określających wymagania jakości handlowej środków spoŜywczych) powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. NaleŜy teŜ ponownie podkreślić, Ŝe ustawa o jakości handlowej nie przewiduje Ŝadnej okoliczności, w której organ mógłby odstąpić od wymierzenia kary pienięŜnej określonej w art. 40a ust. 1 pkt 3. MoŜna uznać, Ŝe organ mógłby to uczynić jedynie w wyjątkowej sytuacji, takiej gdy wymierzenie kary naruszyłoby zasadę proporcjonalności funkcjonującą zarówno w ogólnym systemie prawa, jak i wymienioną w art. 17 ust. 2 rozporządzenia nr 178/2002. Niezastosowanie sankcji administracyjnej w niniejszej sprawie, zwłaszcza gdy strona zwraca zakwestionowany produkt do producenta, otrzymując zwrot kosztów zakupu, byłoby raŜącym naruszeniem art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy jak i art. 17 ust. 2 rozporządzenia nr 178/2002. Kara nałoŜona na podmiot musi spełniać funkcję prewencyjną, tj. być ostrzeŜeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. NałoŜona sankcja powinna spełniać takŜe funkcję represyjną, czyli stanowić powaŜną dolegliwość, jednakŜe nie eliminować przedsiębiorcy z obrotu gospodarczego. Zdaniem organu drugiej instancji, dopiero kolejna kontrola wykaŜe, czy zastosowana kara spełniła całkowicie swoją funkcję prewencyjną przed wprowadzeniem do obrotu produktów o niewłaściwej jakości handlowej. NaleŜy jednak stwierdzić, Ŝe juŜ na tym etapie kara spełniła funkcję prewencyjną, poniewaŜ strona wycofała wadliwy produkt z obrotu i zwróciła do dostawcy. Wątpliwym jest, aby uczyniła to dobrowolnie w przypadku gdyby nie groziła jej sankcja. W niniejszej sprawie została zachowana odpowiednia proporcja pomiędzy dolegliwością a celem regulacji, poniewaŜ wymierzona stronie kara pienięŜna w wysokości 500 zł stanowiła 4% maksymalnej kary moŜliwej do wymierzenia z tytułu wprowadzenia do obrotu aromatyzowanego napoju winnego „LUX WIŚNIA” – tj. kwoty 12 150 zł (pięciokrotność kwoty 2 430 zł, gdzie wartość towaru wprowadzonego do obrotu w przyjętej praktyce, zgodnej z linią orzecznictwa sądów administracyjnych, stanowi korzyść majątkową). Ponadto, organ pierwszej instancji nie mógł wymierzyć stronie kary niŜszej niŜ 500 zł, gdyŜ kwota ta stanowi dolną granicę kary pienięŜnej z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej. W drugim punkcie odwołania strona postawiła zarzut naruszenia przepisu art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, w szczególności w zakresie oceny przesłanek stopnia szkodliwości czynu i stopnia zawinienia strony jako średnie. Prezes UOKiK zwaŜył, Ŝe przesłanki do wymierzenia kary pienięŜnej, określone w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, nie mają wpływu na sam fakt wymierzenia tej kary na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, poniewaŜ karze podlega kaŜdy podmiot, który dopuścił się stypizowanego w tym przepisie czynu. Ponadto z treści ww. przepisów nie wynika konieczność stopniowania przesłanek, które organ obowiązany jest wziąć pod uwagę przy wymierzaniu kary pienięŜnej ani określenia dla przedsiębiorcy „wzorca zachowań”, jak tego chce strona. Postępując zgodnie z zasadami Kodeksu Strona 7 z 8 postępowania administracyjnego, w tym art. 11, organ administracji powinien uzasadnić decyzję tak, by przekonać stronę o słuszności podjętego rozstrzygnięcia i wyjaśnić zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób, w miarę moŜności, doprowadzić do wykonania przez stronę decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. W zaskarŜonej decyzji Opolski WIIH obszernie wyjaśnił powody, dla których podjął przedstawione w niej rozstrzygnięcie oraz rozwaŜył wszystkie ustawowe przesłanki do wymierzenia kary. Prezes UOKiK zgadza się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, w tym dotyczącym stopnia szkodliwości czynu i stopnia zawinienia. Bez wątpienia, zawartość alkoholu w napoju winnym owocowym moŜe mieć wpływ na wybór konsumentów, a strona jako profesjonalista specjalizujący się w handlu napojami alkoholowymi (prowadząc Hurtownię Piwa, Wina i Napojów w Lasowicach Wielkich) powinna była dołoŜyć naleŜytej staranności, by produkty te posiadały odpowiednią jakość handlową. Zebrany materiał dowodowy nie wskazuje aby strona przed ujawnieniem nieprawidłowości przez Opolskiego WIIH podjęła jakiekolwiek działania w tym kierunku. W odwołaniu snuje jedynie rozwaŜania na temat pojęcia „naleŜytej staranności”. NiezaleŜnie od powyŜszego Prezes UOKiK zauwaŜa, Ŝe w niniejszej sprawie „obniŜenie” stopnia zawinienia i stopnia szkodliwości czynu nie miałoby wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, poniewaŜ stronie została wymierzona najniŜsza moŜliwa kara pienięŜna, jaką przewiduje art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: 1) utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję albo 2) uchyla zaskarŜoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo 3) umarza postępowanie odwoławcze. Biorąc powyŜsze pod uwagę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Stosownie do art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Opolu w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pienięŜnej stanie się ostateczna. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) od Strona 8 z 8 niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymują: 1. Eleonora Prochota prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Prochota Eleonora Gastronomia Hurt Detal Lasowice Wielkie 82 46-282 Lasowice Wielkie 2. Opolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Opolu 3. a/a