DDK-20/2004

PREZES URZ Ę DU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW CEZARY BANASI Ń SKI DDK1-61-42/04/HW Warszawa, 2004 – 11 - 26 DECYZJA nr 20/2004 Na podstawie art. 23 c ust. 1 w zwi ą zku z art. 23 a ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 86, poz. 804, z 2003 r. Nr 60, poz. 535 i Nr 170, poz. 1652, z 2004 r. Nr 93, poz. 891 i Nr 96, poz. 959), zwanej dalej „ustaw ą ”, po przeprowadzeniu post ę powania w sprawie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów na wniosek Pana Stanis ł awa G ą siora - Miejskiego Rzecznika Konsumentów w Radomiu, Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznaje, ż e dzia ł ania „MAXDATA” Sp. z o.o. z siedzib ą w Warszawie przy ul. Pu ł awskiej 303 , polegaj ą ce na: − stosowaniu w reklamach oferuj ą cych do sprzeda ż y komputer MAXDATA Favorit 1000 wy łą cznie cen netto bez uwzgl ę dnienia wysoko ś ci podatku VAT , naruszaj ą obowi ą zek udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji, poprzez naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 z pó ź n. zm.) oraz § 7 ust. 1 rozporz ą dzenia Ministra Finansów z 10 czerwca 2002 r. w sprawie szczegó ł owych zasad uwidaczniania cen towarów i us ł ug oraz sposobu oznaczania cen towarów przeznaczonych do sprzeda ż y (Dz. U. Nr 99, poz. 894 z pó ź n. zm.), oraz maj ą charakter reklamy wprowadzaj ą cej w b łą d, przez co stanowi ą praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów zdefiniowan ą w art. 23a ust. 2 ustawy i nakazuje zaniechanie jej stosowania. UZASADNIENIE Prezes Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej Prezesem Urz ę du, w dniu 1 lipca 2004 r. wszcz ął na wniosek Miejskiego Rzecznika Konsumentów w Radomiu, zwanego dalej „Wnioskodawc ą ”, na podstawie art. 44 ust. 1 w zw. z art. 100a ust. 1 pkt 3 oraz art. 23a ust. 2 ustawy, wobec „MAXDATA” Sp. z o.o. z siedzib ą w Warszawie przy ul. Pu ł awskiej 303, zwanej dalej „Spó ł k ą ”, post ę powanie o stosowanie praktyk naruszaj ą cych zbiorowe interesy konsumentów, polegaj ą cych na: − stosowaniu w reklamach oferuj ą cych do sprzeda ż y komputer MAXDATA Favorit 1000 wy łą cznie cen netto bez uwzgl ę dnienia wysoko ś ci podatku VAT, co, zdaniem Wnioskodawcy , narusza obowi ą zek udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji poprzez naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 z pó ź n. zm.), zwanej dalej „ustaw ą o cenach” oraz §7 ust. 1 rozporz ą dzenia Ministra Finansów z 10 czerwca 2002 r. w sprawie szczegó ł owych zasad uwidaczniania cen towarów i us ł ug oraz sposobu oznaczania cen towarów przeznaczonych do sprzeda ż y (Dz. U. Nr 99, poz. 894 z pó ź n. zm.), zwanego dalej rozporz ą dzeniem, i tym samym stanowi reklam ę wprowadzaj ą c ą w b łą d . Wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku wskaza ł , i ż Spó ł ka w reklamie opublikowanej w dzienniku „Rzeczpospolita” z dnia 18 czerwca 2004 r., skierowanej do szerokiej rzeszy czytelników, w tym tak ż e do konsumentów, poda ł a wy łą cznie cen ę netto komputera MAXDATA Favorit 1000, nie uwzgl ę dniaj ą c ą kwoty podatku VAT. Cena netto opatrzona zosta ł a odno ś nikiem, i ż stanowi ona sugerowan ą cen ę detaliczn ą . Dopiero za ww. odno ś nikiem znajdowa ł si ę dopisek „ + VAT ”, bez podania procentowej wysoko ś ci jego stawki. Zdaniem Wnioskodawcy, kwestionowana reklama, opublikowana w wysokonak ł adowym dzienniku o charakterze ogólnopolskim, stanowi ł a ś wiadomie prowadzon ą kampani ę reklamow ą , maj ą c ą na celu zasugerowanie konsumentowi wyj ą tkowej atrakcyjno ś ci cenowej oferty Spó ł ki. Postanowienie o wszcz ę ciu post ę powania, wraz z zawiadomieniem, dor ę czono odpowiednio 9 lipca 2004 r. (Spó ł ka) i 12 lipca 2004 r. (Wnioskodawca). W pi ś mie z dnia 14 lipca 2004 r. Spó ł ka przedstawi ł a swoje stanowisko odno ś nie postawionych zarzutów. Spó ł ka podnios ł a, i ż powo ł ywane przez Wnioskodawc ę przepisy art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 7 ust. 1 rozporz ą dzenia, odnosz ą si ę wy łą cznie do sprzeda ż y detalicznej, natomiast przedsi ę biorcy oferuj ą cy towary przeznaczone do sprzeda ż y hurtowej nie maj ą obowi ą zku oznaczania ich cen ą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach. Spó ł ka stwierdzi ł a, ż e jest podmiotem gospodarczym, który nie prowadzi dzia ł alno ś ci, w ramach której dochodzi ł oby do zawierania przez ni ą umów z podmiotami, które nie czyni ł yby tego bezpo ś rednio w celu zwi ą zanym z prowadzon ą dzia ł alno ś ci ą gospodarcz ą . Wed ł ug Spó ł ki jej partnerami handlowymi s ą wy łą cznie tzw. dystrybutorzy, tj. podmioty, które s ą przedsi ę biorcami i nabywaj ą produkty oferowane przez Spó ł k ę wy łą cznie w celu ich odprzeda ż y. W zwi ą zku z powy ż szym nie mo ż na, zdaniem Spó ł ki, uzna ć , ż e przedmiotowa reklama dotyczy ł a towaru przeznaczonego do sprzeda ż y detalicznej, a tym samym, ż e by ł a ona skierowana do konsumentów, poniewa ż z przedstawicielami tej grupy i tak nie mog ł oby doj ść do zawarcia umowy. Publikacja przedmiotowego og ł oszenia reklamowego na ł amach ogólnopolskiego dziennika wysokonak ł adowego mia ł a na celu dotarcie do jak najszerszego kr ę gu odbiorców, b ę d ą cych dystrybutorami sprz ę tu komputerowego i zach ę cenia ich do nawi ą zania wspó ł pracy ze Spó ł k ą . Tym samym oznaczona w nim cena nie musia ł a uwzgl ę dnia ć warto ś ci podatku VAT, poniewa ż w istocie jego ci ęż ar ponosz ą ko ń cowi odbiorcy towaru, a nie jego odsprzedawcy. Ponadto Spó ł ka zwróci ł a uwag ę , ż e sposób sformu ł owania tre ś ci oferty ( „1515* + VAT” i poni ż ej „* sugerowana cena detaliczna”), wskazuje, ż e reklamodawca nie poda ł w og ł oszeniu reklamowym ceny detalicznej, lecz tylko sugerowan ą , wi ę c niewi ążą c ą , cen ę 2 produktu, poniewa ż Spó ł ka nie by ł a w stanie okre ś li ć wysoko ś ci mar ż y handlowej, jak ą zastosuje sprzedawca w stosunku do konsumentów. W odpowiedzi na argumenty zawarte w pi ś mie Spó ł ki z dnia 14 lipca 2004 r., Wnioskodawca stwierdzi ł , ż e nie zas ł uguj ą one na uwzgl ę dnienie. Zdaniem Wnioskodawcy Spó ł ka nie udowodni ł a, ż e przedmiotowe og ł oszenie reklamowe skierowane by ł o wy łą cznie do w ą skiej grupy odbiorców – dystrybutorów sprz ę tu informatycznego, z wy łą czeniem konsumentów. Podstaw ą wniosku by ł y przepisy ustawy o cenach, która jednoznacznie definiuje poj ę cie ceny i nie zastrzega, ż e dotyczy ono okre ś lonego wycinka obrotu gospodarczego (sprzeda ż y hurtowej), natomiast wyj ą tki, w których ustawa nie znajduje zastosowania okre ś lone s ą w art. 1 ust. 2 ustawy o cenach i ż aden z nich nie znajduje zastosowania w niniejszym przypadku. Wnioskodawca podniós ł , ż e sformu ł owanie sugerowana cena detaliczna jednoznacznie wskazuje na konsumenta, jako odbiorc ę przedmiotowego og ł oszenia reklamowego. Taka sytuacja powoduje, ż e konsument, kieruj ą cy si ę przy wyborze kryterium ceny, zostaje wprowadzony w b łą d, poniewa ż nie otrzymuje rzetelnej i pe ł nej informacji na jej temat. Mo ż e to przyczyni ć si ę do podj ę cia przez niego b łę dnej decyzji rynkowej. Zgodnie z zasad ą wyra ż on ą w art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks post ę powania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z pó ź n. zm.), strony post ę powania (Wnioskodawca i Spó ł ka) zosta ł y poinformowane o mo ż liwo ś ci wypowiedzenia si ę co do zebranych dowodów i materia ł ów oraz zg ł oszonych żą da ń przed wydaniem decyzji. Pismem z dnia 1 wrze ś nia 2004 r., Prezes Urz ę du zawiadomi ł Spó ł k ę oraz Wnioskodawc ę o zako ń czeniu post ę powania dowodowego w przedmiotowej sprawie. Jednocze ś nie, zosta ł wyznaczony 7 dniowy termin na zapoznanie si ę stron z aktami niniejszej sprawy. Spó ł ka nie skorzysta ł a z prawa do zapoznania si ę z ca ł o ś ci ą akt sprawy. Natomiast w dniu 17 wrze ś nia 2004 r. z aktami sprawy zapozna ł si ę Wnioskodawca, z czego zosta ł sporz ą dzony protokó ł . W toku post ę powania Prezes Urz ę du ustali ł i zwa ż y ł , co nast ę puje: Jedn ą z mo ż liwo ś ci zapoznania si ę konsumenta z informacj ą dotycz ą c ą oferowanych towarów i us ł ug jest reklama. Ka ż da osoba mo ż e za po ś rednictwem prasy zapozna ć si ę z propozycj ą rynkow ą poszczególnych przedsi ę biorców. Z wprowadzeniem w b łą d przez reklam ę mamy do czynienia wówczas, gdy powsta ł e na jej podstawie wyobra ż enia nie s ą zgodne ze stanem rzeczywistym. Wprowadzenie w b łą d mo ż e tak ż e nast ą pi ć w przypadku u ż ywania w reklamie prawdziwych informacji, je ż eli wywo ł uj ą one u odbiorcy mylne wra ż enie. Takie praktyki reklamowo – marketingowe przedsi ę biorców mog ą by ć kwalifikowane jako praktyki naruszaj ą ce zbiorowe interesy konsumentów. Reklama bowiem zarówno ze wzgl ę du na sw ą form ę , jak i tre ść mo ż e wprowadza ć odbiorców w b łą d, wytwarzaj ą c u nich fa ł szywe przekonanie o wyj ą tkowym charakterze oferty i jej atrakcyjno ś ci w porównaniu z innymi dost ę pnymi na rynku. Jednocze ś nie nale ż y zaznaczy ć , ż e decyduj ą ce znaczenie przy ocenie reklamy maj ą wyobra ż enia adresatów co do jej tre ś ci. 3 Obowi ą zek udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji, w szczególno ś ci gdy dotyczy ona ceny, któr ą konsument musi zap ł aci ć przedsi ę biorcy za okre ś lony towar, jest jednym z podstawowych obowi ą zków na ł o ż onych na przedsi ę biorc ę z mocy regulacji ustawowych. Konsumenci, którzy nie dysponuj ą w ł a ś ciw ą informacj ą i wiedz ą , maj ą istotnie ograniczon ą wolno ść podejmowania ś wiadomych decyzji rynkowych. Brak podawania w przekazie reklamowym rzetelnych i prawdziwych informacji uniemo ż liwia im równie ż dokonanie swobodnej i rzeczowej oceny oferowanych na rynku towarów i us ł ug, a tym samym mo ż e stanowi ć przypadek reklamy wprowadzaj ą cej konsumentów w b łą d. Ustawodawca przywi ą zuje du żą wag ę do szczególnej staranno ś ci przy oznaczaniu towaru cen ą , dostrzegaj ą c zagro ż enia p ł yn ą ce z uchybienia przez przedsi ę biorców obowi ą zkom informacyjnym. Jednoznaczne stanowisko ustawodawcy odno ś nie sk ł adników ceny zosta ł o wyra ż one w art. 3 ust. 1 ustawy o cenach, zgodnie z którym cen ą jest warto ść wyra ż ona w jednostkach pieni ęż nych, któr ą kupuj ą cy jest obowi ą zany zap ł aci ć przedsi ę biorcy za towar lub us ł ug ę . W cenie uwzgl ę dnia si ę podatek od towarów i us ł ug oraz podatek akcyzowy , je ż eli na podstawie odr ę bnych przepisów sprzeda ż towaru (us ł ugi) podlega obci ąż eniu podatkiem od towarów i us ł ug oraz podatkiem akcyzowym. Zatem cen ą towaru lub us ł ugi jest warto ść brutto. Tylko bowiem taka forma okre ś lania ceny zapewnia wszystkim konsumentom jasn ą i niezafa ł szowan ą informacj ę o prawdziwym jej wymiarze. Ustawodawca wyra ź nie i wprost wskaza ł w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o cenach, ż e cen ą jest warto ść (…), któr ą kupuj ą cy jest obowi ą zany zap ł aci ć przedsi ę biorcy za towar lub us ł ug ę . Konsument natomiast p ł ac ą c za towar p ł aci jej warto ść brutto, nie netto. Konstruuj ą c przepisy ustawy o cenach oraz rozporz ą dzenia, Ustawodawca mia ł na celu umo ż liwienie równego i uczciwego konkurowania przedsi ę biorców na rynku, w aspekcie ci ążą cych na nich obowi ą zków informacyjnych. Wymóg oznaczania cen ą towaru przeznaczonego do sprzeda ż y detalicznej (wed ł ug definicji znajduj ą cej si ę w art. 3 ust. Ustawy o cenach), Ustawodawca zawar ł w art. 12 ust. 1 ustawy o cenach. Rozszerzenie zakresu ww. obowi ą zku informacyjnego znalaz ł o si ę w § 7 ust. 1 rozporz ą dzenia, który stwierdza, ż e je ż eli sprzedawca reklamuje towar lub us ł ug ę wraz z cen ą sprzeda ż y w czasopi ś mie, gazecie, prospekcie, katalogu, na plakacie, afiszu lub ekranie telewizyjnym, a tak ż e w handlu elektronicznym albo na specjalnie zorganizowanych pokazach, prezentacjach, jak równie ż w inny sposób, powinien tak ż e uwidoczni ć cen ę jednostkow ą tego towaru lub us ł ugi oraz dat ę lub termin obowi ą zywania podanej ceny. Nale ż y stwierdzi ć , ż e w tre ś ci b ę d ą cego przedmiotem niniejszego post ę powania og ł oszenia reklamowego opublikowanego w dzienniku „Rzeczpospolita” z dnia 18 czerwca 2004 r., które skierowane by ł o do szerokiej rzeszy czytelników, w tym tak ż e do konsumentów, Spó ł ka poda ł a wy łą cznie cen ę netto komputera MAXDATA Favorit 1000, nie uwzgl ę dniaj ą c ą kwoty podatku VAT. Cena netto opatrzona zosta ł a odno ś nikiem, i ż stanowi ona sugerowan ą cen ę detaliczn ą . Dopiero za ww. odno ś nikiem znajdowa ł si ę dopisek „ + VAT ”, bez podania procentowej wysoko ś ci jego stawki. Taka forma prezentacji ceny towaru w og ł oszeniu reklamowym narusza cytowane powy ż ej przepisy art. 12 ust. 1 ustawy o cenach oraz §7 ust. 1 rozporz ą dzenia. Nie mo ż na wykluczy ć , ż e przedmiotowe og ł oszenie reklamowe skierowane by ł o do podmiotów, które s ą przedsi ę biorcami i nabywaj ą produkty oferowane przez Spó ł k ę wy łą cznie w celu ich odsprzeda ż y, jednak w praktyce trudno uzna ć (zw ł aszcza wobec nieprzedstawienia przez Spó ł k ę stosownych dowodów na potwierdzenie tezy, i ż jej partnerami handlowymi s ą wy łą cznie tzw. dystrybutorzy, tj. podmioty, które s ą przedsi ę biorcami i nabywaj ą produkty oferowane przez Spó ł k ę wy łą cznie w celu ich 4 odprzeda ż y), ż e adresatami i rzeczywistymi odbiorcami przedmiotowej reklamy by ł y tylko tego typu jednostki. Po pierwsze, znalaz ł o si ę ono w dzienniku „Rzeczpospolita”, który jest pismem przeznaczonym dla ogó ł u odbiorców, a nie tytu ł em nale żą cym do prasy fachowej, przeznaczonym dla osób zajmuj ą cych si ę profesjonalnie tego typu dzia ł alno ś ci ą . Dlatego oczywistym jest, ż e og ł oszenie to dotar ł o równie ż do potencjalnych detalicznych nabywców produktów oferowanych przez Spó ł k ę . Po drugie, tre ść niniejszego og ł oszenia nie zawiera ł a nawet drobnej sugestii, na podstawie której mo ż na by ł oby wnioskowa ć , i ż skierowane jest ono do „dystrybutorów” i dotyczy sprzeda ż y hurtowej. W zwi ą zku z powy ż szym, w omawianym przypadku zastosowanie znajd ą , odnosz ą ce si ę do sprzeda ż y detalicznej przepisy art. 12 ust. 1 ustawy o cenach oraz § 7 ust. 1 rozporz ą dzenia. Dodatkowo kwestia ta regulowana jest przez art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzeda ż y konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 141 poz. 1176 z pó ź n. zm.), na podstawie którego sprzedawca jest obowi ą zany poda ć do wiadomo ś ci kupuj ą cego cen ę oferowanego towaru konsumpcyjnego . Dotyczy to równie ż sposobu podawania cen w reklamie. Domniemanie, i ż przedmiotowe og ł oszenie reklamowe skierowane by ł o równie ż do konsumentów potwierdza fakt, i ż zawiera ł o ono jednoznaczn ą i czyteln ą informacj ę , ż e zawiera ono sugerowan ą cen ę detaliczn ą , wi ę c tak ą , za któr ą zakupu dokona ć mo ż e indywidualny klient - konsument. Zastosowanie wyra ż enia „sugerowana” równie ż nie wyklucza mo ż liwo ś ci uznania, ż e omawiana reklama nie by ł a skierowana do konsumentów, informuje ono bowiem wy łą cznie o mo ż liwo ś ci modyfikacji wysoko ś ci ceny, spowodowanej narzuceniem przez konkretnego sprzedawc ę innej mar ż y handlowej, ni ż proponowana przez producenta, daje jednak konsumentowi prawdopodobny obraz pe ł nej kwoty, któr ą b ę dzie musia ł ui ś ci ć za okre ś lony towar. Skutkiem lektury przedmiotowego og ł oszenia reklamowego nie b ę dzie wi ę c wy łą cznie zach ę cenie przedsi ę biorców do nawi ą zania wspó ł pracy z reklamodawc ą – docelowymi adresatami oferowanych przez Spó ł k ę produktów nie s ą bowiem dystrybutorzy jej produktów, ale nabywcy b ę d ą cy konsumentami, dla których przedstawiona w og ł oszeniu reklamowym cena jest niezmiernie istotnym, cz ę sto wr ę cz decyduj ą cym elementem dla dokonania wyboru konkretnej oferty. Reklam ą wprowadzaj ą c ą b łą d jest bowiem ka ż da reklama, która w jakikolwiek sposób ( łą cznie z form ą jej przedstawienia), wprowadza lub mo ż e wprowadzi ć w b łą d osoby, do których jest skierowana lub do których dociera, i która ze wzgl ę du na myl ą cy charakter mo ż e wp ł ywa ć na ich decyzje ekonomiczne. Przy ocenie, czy reklama wprowadza w b łą d nale ż y uwzgl ę dni ć cen ę lub sposób jej obliczania. W kwestionowanej reklamie podana jest wy łą cznie cena netto, co w oczywisty sposób mo ż e wp ł yn ąć na decyzj ę konsumenta co do nabycia produktu Spó ł ki. Podawanie cen netto w reklamie kierowanej, cho ć by po ś rednio, do konsumentów wprowadza ich w b łą d, poniewa ż jednoznacznie sugeruje potencjalnemu kupuj ą cemu, ż e jest to oferta wyj ą tkowo atrakcyjna, korzystniejsza od oferty innych przedsi ę biorców. Spó ł ka, jako profesjonalny uczestnik obrotu, winna podj ąć stosowne ś rodki zapobiegawcze, maj ą ce na celu wykluczenie mo ż liwo ś ci zasugerowania konsumentom, ż e przedmiotowe og ł oszenie reklamowe przedstawia ofert ę skierowan ą do nich. Mog ł oby to przyj ąć form ę podania obok warto ś ci brutto, ceny netto przedstawionej mniejsz ą czcionk ą . 5 Oceniaj ą c tre ść opublikowanej przez Spó ł k ę reklamy, nale ż y mie ć na uwadze rol ę , jak ą odgrywa odbiór informacji – w tym dotycz ą cych cen towarów - zawartych w reklamie przez jej odbiorców, a zw ł aszcza konsumentów. W literaturze przedmiotu obowi ą zuje pogl ą d, i ż ze wzgl ę du na silne oddzia ł ywanie reklamy na wybory dokonywane przez konsumentów nale ż y przyj ąć wzorzec adresata nieuwa ż nego i ł atwo poddaj ą cego si ę sugestiom, tj. wzorzec przeci ę tnego adresata reklamy. Tak scharakteryzowany adresat reklamy, w niniejszej sprawie – konsument, b ę dzie z pewno ś ci ą odbiera ł informacje dotycz ą ce cen, zawarte w analizowanej reklamie, jako prawdziwe. Podstaw ę do wyobra ż enia, ż e podawane przez Spó ł k ę ceny s ą cenami brutto, mo ż e stanowi ć wiedza na temat cen, jak ą dysponuje przeci ę tny konsument. Nale ż y bowiem przyj ąć , ż e nabywaj ą c towary i us ł ugi codziennego u ż ytku, a tak ż e dokonuj ą c zakupów innych towarów i us ł ug, konsument postrzega, ż e wszystkie ceny towarów podawane przez sprzedawców zawieraj ą podatek od towarów i us ł ug. Te spostrze ż enia oraz informacje zawarte w reklamach i przekazach medialnych tworz ą jego wyobra ż enie na temat cen, którym kieruje si ę dokonuj ą c kolejnych zakupów. Jak wykaza ł o przeprowadzone przed Prezesem Urz ę du post ę powanie – opublikowana przez Spó ł k ę reklama zawiera ł a nieprawdziwe informacje, które mog ą wprowadzi ć konsumentów – odbiorców reklamy i jednocze ś nie potencjalnych nabywców – w b łą d co do faktycznej ceny oferowanych przez Spó ł k ę produktów. Podana w niej cena jest bowiem cen ą netto i nie uwzgl ę dnia podatku od towarów i us ł ug, który w ka ż dym przypadku musi zosta ć doliczony do ceny podanej przez sprzedawc ę . Oznacza to, ż e konsument otrzymuje wprowadzaj ą c ą w b łą d informacj ę o cenie oferowanego komputera. Podawane w ten sposób ceny mog ą by ć konkurencyjne w stosunku do cen innych producentów komputerów, którzy podaj ą ceny brutto, i w konsekwencji mog ą wp ł yn ąć na wybór konsumenta i doprowadzi ć do zakupu produktu Spó ł ki. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów reguluje zasady i tryb przeciwdzia ł ania praktykom naruszaj ą cym zbiorowe interesy konsumentów, co wynika z tre ś ci jej art. 1 ust. 2. Zbiorowy interes konsumentów oznacza: dotycz ą cy ogó ł u, a naruszenie tego interesu mo ż e mie ć miejsce, gdy skutkami dzia ł a ń sprzecznych z ustaw ą o ochronie konkurencji i konsumentów dotkni ę ty jest szerszy kr ą g uczestników rynku, jak i wtedy, gdy dzia ł ania te wywo ł uj ą inne niekorzystne zjawiska. Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów w odniesieniu do konsumentów chroni ich interesy jako zjawiska o charakterze instytucjonalnym, zbiorowym. Dzia ł aniami antykonsumenckimi s ą jedynie takie dzia ł ania, które dotykaj ą sfery interesów szerokiego kr ę gu uczestników rynku. W przedmiotowej sprawie Spó ł ka dopu ś ci ł a si ę dzia ł a ń antykonsumenckich, dotykaj ą cych sfery interesów szerokiego kr ę gu uczestników rynku. Skutkami dzia ł a ń Spó ł ki dotkni ę ci s ą wszyscy konsumenci, którzy stali si ę odbiorcami przedmiotowego og ł oszenia reklamowego, zamieszczonego w dzienniku o dziennym nak ł adzie oko ł o 250 tys. egzemplarzy. Dzia ł ania Spó ł ki naruszaj ą bezpiecze ń stwo ekonomiczne konsumentów, wywo ł uj ą niekorzystne zjawiska, albowiem s ą niezgodne z obowi ą zuj ą cymi przepisami prawa. S ą d Najwy ż szy wyrazi ł pogl ą d, ż e „naruszenie indywidualnego interesu konsumenta nie wyklucza dopuszczalno ś ci równoczesnego uznania, ż e dochodzi do naruszenia publicznego zbiorowego interesu konsumentów, je ż eli indywidualne pogwa ł cenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów mog ł oby w jakikolwiek sposób prowadzi ć do ustanowienia lub utrwalenia monopolistycznych praktyk rynkowych, które wywo ł uj ą lub 6 mog ą wywo ł a ć zakazane skutki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej” ( wyrok S ą du Najwy ż szego z dnia 26 lutego 2004r. sygn. akt III SK 2/04 ). W opinii Prezesa Urz ę du jednym z podstawowych praw konsumentów jest prawo do bezpiecze ń stwa ekonomicznego, wobec czego konsumenci powinni mie ć zapewnion ą mo ż liwo ść ś wiadomego podejmowania decyzji w zakresie dokonywania wyboru dóbr i us ł ug. Dlatego te ż w trybie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów podj ę to dzia ł ania w celu zapobie ż enia sprzecznym z prawem dzia ł aniom Spó ł ki, godz ą cym w prawa nieograniczonej liczby konsumentów. W zwi ą zku z powy ż szym nale ż y stwierdzi ć , i ż w niniejszej sprawie zosta ł naruszony zbiorowy interes konsumentów i tym samym zasadne jest podj ę cie dzia ł a ń przewidzianych w ustawie dla zapewnienia odpowiedniej ochrony konsumentów. Nale ż y zwróci ć uwag ę , ż e powy ż sze dzia ł ania godz ą równie ż w zasady uczciwej konkurencji, ze szkod ą dla innych przedsi ę biorców. Podsumowuj ą c nale ż y stwierdzi ć , ż e w ocenie Prezesa Urz ę du, dzia ł ania Spó ł ki, okre ś lone w petitum, maj ą charakter bezprawny, godz ą bezpo ś rednio w interesy najs ł abszych uczestników rynku – konsumentów i stanowi ą praktyk ę naruszaj ą c ą zbiorowe interesy konsumentów, polegaj ą c ą na prowadzeniu reklamy wprowadzaj ą cej w b łą d i jednocze ś nie na naruszeniu obowi ą zku udzielania konsumentom rzetelnej i pe ł nej informacji. Wobec powy ż szego orzeka si ę jak w sentencji. Stosownie do tre ś ci art. 78 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 86, poz. 804, z 2003 r. Nr 60, poz. 535 i Nr 170, poz. 1652, z 2004 r. Nr 93, poz. 891 i Nr 96, poz. 959) w zwi ą zku z art. 479 28 § 1 pkt 1 i art. 479 28 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks post ę powania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 z pó ź n. zm.), od niniejszej decyzji przys ł uguje odwo ł anie do S ą du Okr ę gowego w Warszawie – S ą du Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwóch tygodni od dnia jej dor ę czenia, za po ś rednictwem Prezesa Urz ę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Otrzymuj ą : 1. „MAXDATA” Sp. z o.o. Ursynów Business Park ul. Pu ł awska 303 02-785 Warszawa 2. Pan Stanis ł aw G ą sior Miejski Rzecznik Konsumentów w Radomiu ul. Kili ń skiego 30 26-610 Radom Decyzj ę podpisa ł : z up. Prezesa UOKiK p.o. Dyrektora Departamentu 7 Joanna Wrona 8