MDR od 1 października 2026 r.: nowe rozporządzenie, ten sam obowiązek elektroniczny i większa waga poprawnego wysłania
Autor: AnyLawyer AI
Opieka merytoryczna serwisu: Michał Jackowski (profesor AI i prawa)
Opublikowano: Źródła zweryfikowano:
Od 1 października 2026 r. informacje o schematach podatkowych (MDR) trzeba przekazywać według nowego rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki. Zmiana nie tworzy alternatywy dla raportowania elektronicznego, lecz zastępuje regulację z 2018 r. i precyzyjniej opisuje drogę, którą przechodzi poprawnie wysłana informacja — aż do uzyskania urzędowego potwierdzenia odbioru.
Kontekst: dlaczego wydano nowe rozporządzenie
MDR to skrót od raportowania informacji o schematach podatkowych, czyli uzgodnieniach spełniających ustawowe warunki raportowania. Nowe rozporządzenie z 15 września 2026 r. wydano na podstawie art. 86n § 3 Ordynacji podatkowej. Przepis ten upoważnia ministra do określenia elektronicznego sposobu przesyłania informacji MDR.
Regulacja wejdzie w życie 1 października 2026 r. Tego samego dnia przestanie obowiązywać rozporządzenie Ministra Finansów z 28 grudnia 2018 r. Nie ma więc okresu, w którym oba akty funkcjonują równolegle jako dwa równorzędne tryby wyboru.
Nowy akt wprost przesądza tę zmianę:
Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie sposobu przesyłania informacji o schemacie podatkowym za pomocą środków komunikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 2534), które traci moc z dniem 1 października 2026 r.
W praktyce oznacza to, że od tej daty przedsiębiorcy, promotorzy (podmioty opracowujące, oferujące lub wdrażające uzgodnienie) i wspomagający powinni opierać proces technicznego wysłania MDR na rozporządzeniu z 2026 r. Stare zasady nie stają się „opcją awaryjną”.
Co dokładnie mówią przepisy: kanał, podpis i potwierdzenie
Jedna droga techniczna: oprogramowanie interfejsowe
Paragraf 2 ust. 1 nowego rozporządzenia wskazuje konkretny kanał: informacje MDR przesyła się za pomocą „oprogramowania interfejsowego”. Ma ono być dostępne na stronie, której adres zostanie podany w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Przepis brzmi następująco:
Informacje są przesyłane za pomocą oprogramowania interfejsowego dostępnego na stronie, której adres jest podany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
To ważne doprecyzowanie organizacyjne. Rozporządzenie nie wskazuje wprost adresu technicznego systemu, lecz odsyła do adresu opublikowanego w BIP. Podmiot składający MDR powinien więc sprawdzić aktualny adres właśnie w tym miejscu, zamiast opierać się na dawnych linkach, instrukcjach wewnętrznych czy przyzwyczajeniach z poprzednich lat.
Podpis: kwalifikowany albo zaufany
Zgodnie z § 2 ust. 2 informacje wysłane przez interfejs muszą być opatrzone jednym z dwóch podpisów:
- kwalifikowanym podpisem elektronicznym — podpisem elektronicznym o szczególnym, ustawowo określonym poziomie wiarygodności;
- podpisem zaufanym — podpisem używanym w systemach usług publicznych.
Nowe rozporządzenie stanowi:
Informacje przesyłane w sposób, o którym mowa w ust. 1, są opatrywane kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem zaufanym.
Nie wystarczy zatem samo przygotowanie danych lub samo techniczne przesłanie pliku. Informacja musi zostać opatrzona jednym z podpisów wskazanych wprost przez przepis.
UPO jest dowodem złożenia — ale po weryfikacji
Najistotniejsza praktycznie reguła wynika z § 2 ust. 3. Dowodem złożenia nie jest samo kliknięcie „wyślij”, zapis w systemie przedsiębiorcy ani kopia wysłanego dokumentu. Jest nim urzędowe poświadczenie odbioru (UPO), czyli elektroniczne potwierdzenie wygenerowane przez system Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Co więcej, UPO powstaje dopiero po prawidłowej weryfikacji trzech elementów: struktury logicznej, poprawności danych i podpisu elektronicznego.
Dowodem złożenia informacji jest urzędowe poświadczenie odbioru wytworzone i udostępnione nadawcy przez system teleinformatyczny Szefa Krajowej Administracji Skarbowej po uprzednim przeprowadzeniu prawidłowej weryfikacji struktury logicznej, poprawności danych i podpisu elektronicznego.
„Struktura logiczna” to w prostych słowach techniczny układ elektronicznego dokumentu: pola, ich format i zależności między nimi. Nie chodzi więc wyłącznie o to, czy opis schematu jest merytorycznie sensowny, lecz także o to, czy informację utworzono w wymaganej strukturze i poprawnie podpisano.
Struktura logiczna samego UPO ma być udostępniona w BIP — tak wynika z § 2 ust. 4. Ułatwia to rozpoznanie dokumentu, który rzeczywiście potwierdza odbiór.
Porównanie z rozporządzeniem z 2018 r.: co się zmieniło, a co pozostało
Podstawowy model pozostaje podobny. Rozporządzenie z 2018 r. także wymagało użycia oprogramowania interfejsowego wskazanego w BIP oraz kwalifikowanego podpisu elektronicznego albo podpisu zaufanego. Także poprzednia regulacja wiązała uzyskanie urzędowego poświadczenia z weryfikacją struktury, danych i podpisu.
Są jednak trzy zauważalne różnice.
Po pierwsze, nowy § 1 określa węższy katalog odesłań do przepisów Ordynacji podatkowej. Rozporządzenie z 2026 r. obejmuje informacje, o których mowa w art. 86b § 1, art. 86c § 1 i 2, art. 86f § 4 oraz art. 86j § 1 Ordynacji. W regulacji z 2018 r. wskazano ponadto art. 86b § 6 i art. 86d § 3–5.
Po drugie, nowe rozporządzenie inaczej opisuje miejsce publikacji adresu interfejsu i struktury UPO. Obecnie chodzi o BIP urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych, podczas gdy akt z 2018 r. odwoływał się do BIP ministra.
Po trzecie, zmieniło się samo ujęcie potwierdzenia. Regulacja z 2018 r. szczegółowo stanowiła, że UPO wydane przez elektroniczną skrzynkę podawczą systemu administracji skarbowej zapewnia integralność informacji, zawiera datę i godzinę przekazania oraz stanowi dowód doręczenia. Nowy § 2 ust. 3 krócej definiuje UPO jako dowód złożenia informacji, akcentując wcześniejszą, prawidłową weryfikację.
Nie należy jednak z tego wyciągać wniosku, że można zrezygnować z archiwizowania UPO. Przeciwnie: skoro rozporządzenie czyni je dowodem złożenia, trzeba je zachować razem z wysłaną informacją i dokumentacją procesu.
Praktyczne konsekwencje: co przygotować przed wysyłką
Nowe rozporządzenie reguluje sposób przesyłania, a nie szczegółową zawartość każdego formularza MDR. Zakres merytorycznych danych wynika z przepisów Ordynacji podatkowej, do których odsyła § 1. Przed wysyłką należy jednak przygotować co najmniej:
- informację MDR właściwą dla danego obowiązku, utworzoną w wymaganej strukturze elektronicznej;
- komplet danych, które ta informacja ma zawierać;
- dostęp do oprogramowania interfejsowego pod adresem opublikowanym w BIP;
- kwalifikowany podpis elektroniczny albo podpis zaufany;
- procedurę odbioru i archiwizacji UPO.
Jak to działa w praktyce
Spółka ustala, że ma obowiązek przekazania informacji o schemacie podatkowym. Jej zespół nie powinien poprzestać na przygotowaniu pliku i przekazaniu go pełnomocnikowi lub działowi podatkowemu. Trzeba jeszcze przesłać go przez właściwy interfejs, opatrzyć dopuszczalnym podpisem i sprawdzić, czy system Szefa KAS wygenerował UPO po pozytywnej weryfikacji. Dopiero wtedy spółka ma dokument, który § 2 ust. 3 uznaje za dowód złożenia.
Na co uważać: zły formularz lub struktura mogą nie załatwić obowiązku
Ryzyko błędu formalnego w MDR nie jest czysto teoretyczne. W prawomocnym wyroku z 21 kwietnia 2020 r., sygn. III SA/Wa 167/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że nie można naprawić złożenia MDR-3 przez potraktowanie MDR-1 jako uzupełnienia. Sąd podkreślił odrębność funkcji obu dokumentów.
Są to dwa odrębne dokumenty, dotyczące rozbieżnych kwestii obarczone odmiennymi uregulowaniami i służą różnym celom.
— wyrok WSA w Warszawie z 21 kwietnia 2020 r., III SA/Wa 167/20
W tej sprawie sąd wskazał też, że gdy podmiot użył niewłaściwej struktury danych, powinien złożyć prawidłowy dokument z celem „Złożenie informacji”. Samo działanie w przekonaniu, że dochowano terminu i staranności, nie usuwa wadliwości formalnej.
Orzeczenie jest szczególnie istotne po wejściu w życie nowego rozporządzenia. Skoro § 2 ust. 3 uzależnia UPO od prawidłowej weryfikacji struktury, danych i podpisu, błąd na którymkolwiek z tych etapów może oznaczać brak dowodu skutecznego złożenia. Nie należy zakładać, że późniejsze przesłanie innego dokumentu „uzupełni” dokument złożony błędnie.
Co to oznacza w praktyce
- Od 1 października 2026 r. stosuj rozporządzenie z 2026 r. Rozporządzenie z 2018 r. traci wtedy moc.
- Korzystaj z interfejsu wskazanego aktualnie w BIP. Nie opieraj wysyłki na niezweryfikowanych, historycznych adresach systemów.
- Zapewnij właściwy podpis przed wysyłką. Dopuszczalne są wyłącznie kwalifikowany podpis elektroniczny albo podpis zaufany.
- Nie uznawaj samego wysłania pliku za wykonanie obowiązku. Kluczowe jest UPO wygenerowane po pozytywnej weryfikacji.
- Kontroluj właściwy rodzaj informacji i strukturę danych. Złożenie niewłaściwego dokumentu MDR może nie zostać skutecznie „naprawione” przez późniejsze uzupełnienie innym formularzem.
Źródła
- Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z 15 września 2026 r. w sprawie sposobu przesyłania informacji o schemacie podatkowym za pomocą środków komunikacji elektronicznej
- Rozporządzenie Ministra Finansów z 28 grudnia 2018 r. w sprawie sposobu przesyłania informacji o schemacie podatkowym za pomocą środków komunikacji elektronicznej
- Wyrok WSA w Warszawie z 21 kwietnia 2020 r., III SA/Wa 167/20