Ts 233/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 19 marca 2024 r. Pozycja 44 POSTANOWIENIE z dnia 13 grudnia 2022 r. Sygn. akt Ts 233/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.J. o zbadanie zgodności: 1) art. 130 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) w zakresie „ zwrotu jeżeli od pisma nie uiszczono należnej opłaty” , z art. 30 w związku z art. 77 ust. 1 w zwią zku z art. 45 ust. 1, art. 47 w związku z art. 77 ust. 1 i w związku z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ; 2) art. 370 ustawy wymienionej w punkcie 1 w zakresie „ zwrotu nieopłaconą” , z art. 30 w związku z art. 77 ust. 1 oraz w związku z art. 45 ust. 1 , art. 47 w związku z art. 77 ust. 1 oraz w związku z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 79 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 2 w związku z art. 45 ust. 1, art. 2 w związku z art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji ; 3) art. 77 § 1 i 9 ustawy z 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów po - wszechnych ( Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm. ) z art. 10 ust. 2, art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 , art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji ; 4) art. 44 ust. 2 ustawy z 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 20 16 r. poz. 2072 , ze zm. ) w zakresie , „w jakim przyjmuje się, że stanowi on delegację do stosowania w toku wskazanego w nim postępowania przepisów U stawy K odeks P ostę - powania C ywilnego ( … ) oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (…) ” , z art. 45 ust.1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 7, art. 79 ust. 1 w związku z art. 7 Konstytucji ; 5) art. 117 § 2 ustawy wymienionej w punkcie 1 w zakresie, w jakim „przyjmuje się, że stanowi on delegację do stosowania w toku wskazanego w nim postę - powania przepisów oraz Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (…)”, z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 7 Konstytucji ; 6) art. 398 23 ustawy wymienionej w punkcie 1 w zakresie „zwrotu jako sąd dru - giej instancji” , z art. 45 ust. 1, art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 176 ust. 1, art. 176 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji, OTK ZU B/2024 Ts 233/21 poz. 44 2 p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 września 202 1 r. (data nadania) M.J. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wybor u, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następu - jącego stanu faktycznego : Skarżący wniósł d o Sądu Okręgowego w K. pozew o ochronę dóbr osobistych a także o zwolnienie go od kosztów sądowych. Postanowieniem z 14 października 2019 r. (sygn. akt […] ) Sąd Okręgowy oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w czę - ści, tj. od opłaty od pozwu . Zażalenie na powyższe orze czenie Sąd Apelacyjny w K. oddalił postanowieniem z 16 stycznia 2020 r. (sygn. ak t […] ). Sąd Okręgowy w K. pismem z 6 lutego 2020 r. wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego pozwu o ochronę dóbr osobistych, tj. uiszczenia stosow n ej opłaty od pozwu . W związku z jej niedokonaniem, Sąd Okręgowy w K. zarządzeniem z 9 czerwca 2020 r. (sygn. akt […] ) zarządził zwrot pozwu . Postanowieniem z 10 grudnia 2020 r. (sygn. akt […]) Sąd Apelacyjny w K. oddali zażalenie na powyższe zarządzenie. Skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi kon - stytucyjnej . Postanowieniem z 1 marca 2021 r. (sygn. akt […] ) referendarz sądowy w Sąd zie Re jonow ym w T. oddalił wniosek skarżącego. Sąd Rejonowy w T. postanowieniem z 17 maj a 2021 r. (sygn. akt […] ) utrzymał w mocy postanowienie referendarza . Postanowienie z 17 ma ja 2021 r. doręczono skarżącemu 21 czerwca 2021 r. 2. Zarządzeniem Prezes a Trybunału Konstytucyjnego z 12 października 2021 r. ( dorę - czonym 1 9 października 202 1 r.) skarżący został wezwany do: podania, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia ( wraz z czterema kopiami ) ; doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wszystkich załączników złożonych wraz ze skargą konstytucyjną (za wyjątkiem wniosku z 29 września 2019 r., zażalenia z 4 sierpnia 2020 r., wniosku z 4 lutego 2021 r., skargi z 19 kwietnia 2021 r.). Pismem z 26 października 2021 r. (data nadania) skarżący odniósł się do powyższego wezwania. 3. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 22 czerwca 2022 r. ( dorę - czonym 7 lipca 2022 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, przez: 1) określenie, które z orzeczeń wskazanych w złożonej skardze konstytucyjnej skarżący uznaje za ostatecznie przesądzające o jego wolnościach i prawach w rozumieniu art. 79 Kon - stytucji; 2) dokładne wskazanie, które konstytucyjne wolności lub prawa skarżącego – wynikające z przepisów Konstytucji przywołanych w skardze konstytucyjnej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy, w sprawie, w której zostało wydane orzeczenie, określone przez skarżącego zgodnie z punktem 1 zarządzenia; 3) wskazanie, po wykonaniu punktu 2 zarządzenia, w jaki sposób zakwestionowane w skardze przepisy naruszają konstytucyjne wolności lub prawa skarżącego, a także uzasadnienie tych zarzutów; 4) sprecyzowanie, czy orzeczenie, wskazane przez skarżącego zgodnie z punktem 1 niniej - szego zarządzenia zostało oparte na art. 77 § 1 czy art. 77 § 9 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.); 5) doręczenie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu wskazującego na datę wystąpienia OTK ZU B/2024 Ts 233/21 poz. 44 3 przez skarżącego do Sądu Okręgowego w K. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu (pismem opatrzonym datą 4 lutego 2021 r.); 6) udokumentowanie dat doręczenia postanowień (doręczenie np. poświadczonych za zgodność z oryginałem kopert wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej, w których doręczone zostały te orzeczenia lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii zwrotnych potwierdzeń odbioru tych przesyłek albo wydruku z portalu informacyjnego sądu) : a) Sądu Apelacyj nego w K. z 10 grudn ia 2020 r. (sygn. akt […] ) i b) Sądu Rejonowego w T. z 17 maja 2021 r. (sygn. akt […] ); 7) wykazanie, że orzekanie przez Trybunał Konstytucyjny w przedmiocie zaskarżonego art. 370 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm. ; dalej: k.p.c. ), który został uchylony, jest konieczne dla ochrony wolności i praw skarżącego. Pismem z 11 lipca 2022 r. (data nadania) skarżący odniósł się do powyższego wezwania. Poinformował także o zmianie pełnomocnika z wyboru oraz przesłał stosowne umocowanie go do działania w sprawie złożonej skargi konstytucyjnej. 4. Skarżący wnosi o uznanie, że niezgodne z Konstytucją są przepisy, które statuują uzależnienie możliwości wniesienia sprawy lub środka odwoławczego od uiszczenia opłaty w kontekście tego, że zwolnienie od kosztów sądowych ma uznaniowy charakter. Jego zdaniem niekonstytucyjne są również te przepisy, które dopuszczają orzekanie o prawach i wolnościach obywatela przez urzędników sądowych niemających cech niezawisłego sądu , tj. przez referendarzy sądowych. Skarżący wyraża także przekonanie, że stosowanie prze - pisów k.p.c. w odniesieniu do wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do prowa - dzenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym nie znajduje umocowania w prze pi - sach ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393). Trybunał Kon stytucyjny zważył, co następuje : 1 . Warunkiem skutecz nego wniesienia skargi konstytucyjnej jest spełnienie wymogów wynikających z Konstytucji oraz ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). 2 . Zdaniem skarżącego do naruszenia jego praw i wolności o charakterze konstytu - cyjnym do prowadziło zastosowani e art. 130 § 1 i art. 370 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) ora z art. 77 § 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm. ; dalej: p.u.s.p. ) w postępowaniu zakończonym wydaniem postanowienia Sądu Apelacyjnego w K. z 10 grudnia 2020 r. (sygn. akt […] ). 2 .1. Należy podnieść, że zgodnie z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej, o ile ta jest przewidziana, w ciągu 3 miesięcy od dnia doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego rozstrzygnięcia. Termin ten ulega przerwaniu w wyniku wniesienia wniosku o przyznanie pełnomocnika z urzędu (art. 44 ust. 2 i 3) , a w konsekwencji jest liczony w dniach (art. 36 u.o.t.p.TK w związku z art. 165 § 1 k.p.c. i art. 114 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny; Dz.U. z 2022 r. poz. 1360 ) . Powyższe ma zastosowanie w niniejszej sprawie. O rzeczenie Sądu Apelacyjnego w K. z 10 grudnia 2020 r. (sygn. akt […] ) skarżący otrzymał 25 stycznia 2021 r. Wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu pismem z 8 lu - tego 2021 r. (data doręczenia). Postanowieniem z 1 marca 2021 r. referendarz Sądu Rejono - wego w T. (sygn. akt […] ) oddalił wniosek skarżącego. Postanowienie Sądu Rejonowego OTK ZU B/2024 Ts 233/21 poz. 44 4 w T. z 17 maj a 2021 r. (sygn. akt […] ), utrzymujące w mocy postanowienie referendarza , zostało doręczone skarżącemu 21 czerwca 2021 r. Skarga konstytucyjna została złożona 13 września 2021 r. (data nadania). Od dnia otrzymania postanowienia Sądu Apelacyjnego do złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie pełnomocnika urzędu do złożenia skargi konstytucyjnej upłynęło 14 dni. Od doręczenia skarżącemu ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy przyznania pełnomocnika z urzędu do dnia złożenia skargi kon - stytucyjnej przez pełnomocnika z wyboru minęło 84 dni. Oznacza to, że skarga konstytucyjna w zakresie, w jakim dotyczy orzeczeń podjętych w sprawie skarżącego w powyższym postępowaniu , została złożona z przekroczeniem terminu na jej złożenie. Należy też zauważyć, że o koliczność ta – w myśl art. 61 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania analizowanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu. 2.2. Na podstawie złożony ch pism i dokumentów Trybunał stwierdza następnie, że żadne ze wskazanych w skardze rozstrzygnięć podjętych w sprawach skarżącego nie orzeka ostatecznie w przedmiocie delegacji s ędziego w oparciu o art. 77 § 1 p.u.s.p. Powyższe jest wymogiem koniecznym do uznania prawa do złożenia skargi , co wynika z art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 53 ust. 1 pkt 1 - 3 oraz art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK. Na tej podstawie uznać trzeba, że skardze należy odmówić nadania biegu w zakresie, w jakim odnosi się do prze - pisów p.u.s.p. 2.3. Złożone pisma nie odnoszą się de facto do treści art. 130 § 1 k.p.c. Co więcej, skarżący podnosi, że norma wyrażona wskazanym przepisem nie jest sama w sobie niezgodna z przepisami Konstytucji. Skarga zawierać powinna nie tylko określenie zaskarżonego przepisu, ale także uzasadnienie postawionego zarzutu (art. 53 ust. 1 pkt 1 - 3 u.o.t.p. TK) . W związku z powyższym, złożona skarga podlega odmowie nadania biegu również w tym zakresie na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK. 3. Skarżący podniósł także, że w związku z niekonstytucyjnością art. 44 ust. 2 u.o.t.p.TK, art. 117 § 2 (omyłkowo określonego w skardze jako art. 117 ust. 2) oraz art. 398 23 k.p.c. naruszono jego prawa i wolności w postępowaniu zakończonym postanow ieniem Sądu Rejonowego w T. z 17 maja 2021 r. (sygn. akt […] ). 3.1. Zdaniem skarżącego art. 44 ust. 2 u.o.t.p.TK narusza prawo do rzetelnie ukształtowanej procedury, ponieważ nie zawiera odrębnego odesłania do przepisów, na pod - stawie których sąd rozpoznaje wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Trybunał stwierdza, że z woli prawodawcy w ystąpienie z wnioskiem do sądu rejonowego o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu jest czynnością procesową ( sensu largo ) dokonywaną w postępowaniu przed Trybunałem. Wskazuje na to umiejsco - wienie tego przepisu w ustawie, a także jego treść. U stawodawca , określając w przedmio - towym przepisie zasady postępowania w zakresie złożenia skargi konstytucyjnej , ograniczył się jedynie do określenia właściwości instancyjnej i miejscowej sądu. W jego zamyśle do rozpoznania wniosku znajdują więc zastosowanie, na podstawie art. 36 u.o.t.p.TK , przepisy k.p.c. Trybunał Konstytucyjny potwierdza powyższe m.in. w wyrok u z 20 listopada 2019 r. ( sygn. SK 6/18, OTK ZU A/2019, poz. 62 ) oraz postanowieni u z 13 października 2021 r. ( sygn. Ts 113/21, OTK ZU B/2022 poz. 107 ) . 3.2. Skarżący wyraził opinię, że „zwyczajowe” stosowanie przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 755, ze zm.) , w zakresie czynności wskazanych w art. 117 § 2 k.p.c. , narusza jego konstytucyjne OTK ZU B/2024 Ts 233/21 poz. 44 5 prawo do rzetelnej procedury sądowej . D owodzi, że zaskarżony przepis wymaga, by adresat (domagający się ustanowienia pełnomocnika z urzędu) złożył określone w przepisie oświadczeni e , nie przewiduj e natomiast weryfikacji jego treści przez sąd. Trybunał zauważa, że wskazany przez skarżącego art. 117 § 2 k.p.c. jest jednym z przepisów określających normy postępowania w sprawie wniosku o przyznanie pełnomo - cnika z urzędu . S tosownie do art. 117 1 § 1 zdanie drugie k.p.c. oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 15 kwietnia 2010 r. w sprawie określenia wzoru oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej ubiegającej się o usta - nowienie adwokata lub radcy prawnego (Dz. U. z 2015 r. poz. 574), osoby fizyczne dołączają do wniosku oświadczenie według wzoru ustalonego przez Ministra Sprawiedliwości, w którym muszą m.in. wpisać informacje dotyczące posiadanych nieruchomości, oszczę - dności, wierzytelności, pojazdów, dochodów wnioskodawcy i osób pozostających we wspól - nym gospodarstwie domowym oraz zobowiązań i stałych wydatków. Złożone oświadczenie jest analizowane, a w razie wątpliwości co do jego prawdziwości , sąd na podstawie art. 119 1 k.p.c. może wszcząć dochodzenie w celu jego weryfikacji. Powyższe, mając na uwadze zasadę celowości podejmowanych w procesie czynności, wskazuje jednoznacznie, że z oświa - dczenia wnioskodawcy musi wynikać, że nie jest on w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jest to warunek sine qua non ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu (por. po - sta nowieni a TK z : 16 maja 2017 r., sygn. Ts 243/16, OTK ZU B/2017, poz. 235 , 13 paź - dziernika 2021 r., sygn. Ts 113/21, OTK ZU B/2022 poz. 107 ). 3.3. Należy następnie podnieść, że ani złożona skarg a, ani pismo skarżącego z 11 lipca 2022 r. nie zawiera ją uzasadnienia zarzutów niezgodności art. 44 ust. 2 u.o.t.p.TK i art. 117 § 2 k.p.c. z przepisami Konstytucji. Co więcej, skarżący podnosi, że to sądy orzekając w jego sprawie nadały im znaczenie, które nie wynika z ich treści. Ma to charakter zarzutów w od - niesieniu do stosowania prawa. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny stwie r dza, że w zakresie, w jakim skarżący żąda stwierdzenia niekonstytucyjności art. 44 u st. 2 u.o.t.p. TK i art. 117 § 2 k.p.c., skarga konstytucyjna nie spełnia przesłanki określonej w art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.t.p.TK i należy odmówić jej nadania w oparciu o art. 61 ust. 4 pkt 2. 3.4. Skarga konstytucyjna w zakresie, w jakim skarżący kwestionuje konstytucyjność art . 398 23 k.p.c., jest natomiast oczywiście bezzasadna (zob. postanowienie z 13 października 2021 r., sygn. Ts 113/21, OTK ZU B/2022 poz. 107) . Trybunał Konstytucyjny rozpozna jąc pięć skarg konstytucyjnych skarżącego połączonych w sprawie o sygnaturze SK 6/18 orzekł , że art. 398 23 § 2 zdanie drugie k.p.c., w brzmieniu obowiązującym do 6 listopada 2019 r., jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Kon - stytucji w zakresie, w jakim wskazuje, że sąd rozpoznający skargę na postanowienie referen - darza sądowego o odmowie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym działa jako sąd drugiej instancji. Z arzuty skarżącego , jak stwierdził Trybunał, opierają się na fałszywych założeniach, iż sprawy o przyznanie pomocy prawnej z urzędu w celu złożenia skargi konstytucyjnej muszą być rozpoznawane „od początku do końca” przez sądy, a jedynym dopuszczalnym modelem środka zaskarżenia jest dewolutywne zażalenie. W zakresie przywołanego jako wzorzec kontroli art. 176 ust. 1 Konstytucji Trybunał podkreślił, że dotyczy on zasady dwuinstancyjności postępowania sądowego i ma zastosowanie tylko do spraw przekazanych w całości do wyłącznej właściwości sądów, a nie postępowań mieszanych, w których pierwszą instancją jest organ pozasądowy (referendarz sądowy), a na dodatek o charakterze wpadkowym. Zdaniem Trybunału art. 176 ust. 1 Konstytucji jest w tego typu przypadkach wzorcem nieadekwatnym. OTK ZU B/2024 Ts 233/21 poz. 44 6 Zakwestionowany w analizowanej sprawie art. 398 23 § 3 k.p.c. zawiera, jak zauważa Trybunał, analogiczną regulację do § 2 tego przepisu w brzmieniu obowiązującym do 6 listo - pada 2019 r., zaś sformułowane w skardze zarzuty pokrywają się z tymi, które zostały już rozpoznane w sprawie o sygnaturze SK 6/18 (por. postanowienia TK z 28 lipca 2020 r., sygn. Ts 10/20, OTK ZU B/2020, poz. 363 oraz z 29 stycznia 2021 r., sygn. Ts 74/20, OTK ZU B/2021, poz. 97). 3.5. Należy też podnieść, że zarządzeniem sędziego TK z 22 czerwca 2022 r. skarżący został wezwany do uzasadnienia postawionych zarzutów względem zaskarżonych przepisów, jednak w piśmie z 11 lipca 2022 r. nie podniósł żadnych argumentów na poparcie niekonstytucyjności art. 398 23 k.p.c. Zdaniem Trybunału, nieusunięcie tego braku stanowi, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK, odrębn ą podstaw ę odmowy nadania biegu skardze w części, w jakiej odnosi się do powyższego przepisu k.p.c . 4. Trybunał zauważa, że art. 7 oraz art. 10 ust. 2 Konstytucji nie są źródłami wolności ani praw, a zatem wskazywanie ich jako wzorce kontroli w postępowaniu wszczę - tym wskutek wniesienia skargi konstytucyjnej jest niezasadne (zob. wyrok TK z 29 kwietnia 2020 r. , sygn. SK 24/19 , OTK ZU A/2020, poz. 19 , postanowienie TK z 6 grudnia 2017 r. , sygn. SK 20/17, OTK ZU A/2017, poz. 81 ). Jest to podstawą odmowy nadania biegu skardze w powyższym zakresie na podstawie art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 53 ust. 1 pkt 1 w zwią zku z art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w termini e 7 dni od daty jego doręczenia.