Tw 1/21

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 9 czerwca 2021 r. Pozycja 112 POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2021 r. Sygn. akt Tw 1/21 Tryb unał Konstytucyjny w składzie: Piotr Pszczół kowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miasta Gliwice w spra- wie zgodności: § 3 pkt 1 rozporządzenia Ra dy Ministrów z dnia 15 maja 2018 r. w sprawie wynagra- dzania pracowników samorządowych (Dz. U. poz. 936 , ze zm.) „ w zakresie kwot wy- nagrodzenia zasadniczego zawartych w tabeli I lit. B Lp. 2, [ tiret ] drugie, kolumna 3, zatytułowana : «wynagrodzenie zasadnicze (kwota w złotych) », zamieszczonej w [z] ałączniku nr 1 do rozporządzenia” z: – art. 7 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 37 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracowni- kach samorządowych (Dz . U. z 2019 r. poz. 1282); – art. 4 ust. 6 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego , sporządzonej w Stras- burgu dnia 15 października 1985 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607) a tak- że z preambułą i art . 2 Konstytucji w związku z art. 3 pk t 5 oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 6 maja 2005 r. o Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Teryto- rialnego oraz o przedstawicielach Rzeczypospolitej Polskiej w Komitecie Re- gionów Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 90, poz. 759), – art. 165 ust. 2 i art. 167 ust. 1 i 4 oraz art. 216 ust. 1 i art. 65 ust. 4 Konstytucji w związku z art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 2, art. 7 ust. 2 w zwią zku z art. 6 ust. 1 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, p o s t a n a w i a: nadać wnioskowi dalszy bieg. UZASADNIENIE Rada Miasta Gliwice (dalej: wnioskodawca), reprezentowana przez ustanowionych pełnomocników, wystąpiła 31 grudnia 2020 r. (data nadania) do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia. OTK ZU B/2021 Tw 1/21 poz. 112 2 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i tr ybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2 393 ; dalej: u.o.t.p.TK) wni o sek złożony przez podmiot, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3 - 5 Konstytucji, Prezes Trybunału kieruje do wyznaczonego przez siebie sędziego Trybunału w celu wstępnego roz- poznania na posiedzeniu niejawnym. Trybunał bada, czy wniosek spełnia wymagania pr z ewi- dzia ne w art. 47 i art. 48 u.o.t.p. TK, czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 6 1 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK) oraz w szczególności, czy zaskarżony akt no rmatywny dotyczy spraw objętych zakre sem działania wnioskodawcy (art. 191 ust. 1 pkt 3 - 5 w związku z a rt. 191 ust. 2 Konsty- tucji). 2. Wnioskodawca – stosownie do art. 48 ust. 2 pkt 1 u.o.t.p.TK – dołączył do wniosku uchwałę nr XIX/375/2020 z 24 wrześni a 2020 r. w sprawie skierowania wniosku do Trybuna- łu Konstytucyjnego. 2.1. Trybunał ustalił, że uchwał a Rady Miasta Gliwice została podjęta przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego , o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3 Kon- stytucji i wyraż a wolę wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego (§ 1). Uchwa- ła określa przedmiot i wzorce kontroli (§ 1), które są tożsame z zakresem zaskarżenia wyzna- czonym w złożonym wniosku. Ustanawia także pełnomocników do sporządzenia , podpisania i złoże nia wniosku oraz reprezentowania wnioskodawcy w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym (§ 2). 2.2. W związku z powyższym Trybunał stwierdza, że wniosek o zbadanie konstytu- cyjności zakwestionowanych przepisów pochodzi od podmiotu uprawnionego. 3. S tosownie do art. 191 ust. 2 Konstytucji organy stanowiące jednostek samorządu te- rytorialnego są upraw n ione do inicjowania abstrakcyjnej kontroli norm, jeżeli kwestionowany przez nie akt normatywny dotyczy spraw objętych zakresem ich działania. W związku z tym art. 48 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK wymaga by wnioskodawca, powołując przepis prawa lub statutu uzasadnił, że kwestionowana ustawa dotyczy spraw objętych zakresem jego działania. 3.1. W ypełniając dyspozycję art. 48 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, wnioskodawca wskaz ał art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (obecnie: Dz. U. z 2020 r. poz. 713, ze zm.; dalej: u.s.g.), który stanowi m. in., że do wyłącznej właściwości rady gminy należy ustalanie wynagrodzenia wójta. 3.2. P odkreślił, że „ [w]ynagrodzenie to u stalane jest w drodze uchwały z uwzględnie- niem regulacji rozporządzenia w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych” . Na potwierdzenie tej tezy wnioskodawca przywołał orzecznictwo Sądu Najwyższego konkludu- jąc, że „zaskarżone w ni niejszym wniosku rozporządzenie płacowe jest aktem normatywnym dotyczącym spraw objęty ch zakresem działania Rady Miasta Gliwice” . 4. Wnioskodawca określił przedmiot oraz wzorce kontroli, a także uzasadnił sformu- łowane we wniosku zarzuty. 4 .1. K ontroli Try bunału Konstytucyjnego wnioskodawca poddał § 3 pkt 1 rozporzą- dzenia Rady M inistrów z dnia 15 maja 2018 r. w sprawie wynagradzania pracowników samo- rządowych (Dz. U. poz. 936; dal ej: rozporządzenie płacowe) w zakresie kwot wynagrodzenia OTK ZU B/2021 Tw 1/21 poz. 112 3 zasad niczego zawartyc h w tabeli I, lit. B, lp. 2 tiret drugie, kolumna 3 zatytułowana: „Wyna- grodzenia zasadnicze (kwota w złotych)”, zamieszczonej w załączniku nr 1 do rozporządze- nia . Zgodnie z zaskarżoną regulacją wynagrodzenie prezydenta miasta (miasta na pra wach powiatu) do 300 ty s . mieszkańców, obowiązujące od 1 lipca 2018 r., wynosi od 3800 do 5000 zł. 4.2. W stosunku do zakwestionowanego przepisu wnioskodawca sformułował trzy za- rzuty. Pierwszy dotyczy przekroczenia za kresu upoważnienia ustawowego w rozpor ządzeniu płacowy m. Jako wzorce kontroli tego zarzutu wnioskodawca wskazał art. 7 oraz art. 92 ust. 1 Konstyt ucji w związku z art. 37 ust. 1 pkt 4 i ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pra- cownikach samorządowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1282). Drugi z arzut odnosi się do narusze- nia trybu przyjęcia zaskarżonego przepisu. Zdaniem wnioskodawcy Rada Ministrów nie prze- prowadziła wymaganych konsultacji z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego, co stanowiło naruszenie art. 4 ust. 6 Europejskiej Karty Samorządu Lokal nego , spor ządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607) , a także pre- ambuły i art. 2 Konstytucji w związku z art. 3 pk t 5 oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 6 maja 2005 r. o Komisji Wspólnej Rządu i Sa morządu Terytori alnego oraz o przedstawiciel ach Rze- czypospolitej Polskiej w Komitecie Regionów Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 90, poz. 759 ) . Trzeci zarzut sformułowany przez wnioskodawcę dotyczy ograniczenia przez zaskarżony przepis rozporządzenia płacowego władztwa wydatko wego gminy (szczególnej formy władz- twa finansowego jednostek samorządu terytorialnego) , przejawiającego się w prawie do po- siadania własnego budżetu i dokonywania wydatków we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Jako wzorce kontroli tego zarzutu wn ioskodawca wskazał art. 165 ust. 2 i art. 167 ust. 1 i 4 oraz art. 216 ust. 1 i art. 65 ust. 4 Konstytucji w związku z art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 2, art. 7 ust. 2 w związku z art. 6 ust. 1 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego. 5. W tym stanie rzeczy Try bunał stwierdza, że skoro złożony wniosek spełnia wy ma- gania przewidziane w u.o.t.p. TK, a nie zachodzą okoliczności określone w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK, to – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – należało postanowić jak w sentencj i.