Ts 42/26

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 24 września 2026 r. Pozycja 164 POSTANOWIENIE z dnia 31 marca 2026 r. Sygn. akt Ts 42/26 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski , po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Fundacji Teatr Klasyki Polskiej o zbadanie zgodności: zarządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 31 grudnia 2025 r. w sprawie nadania statutu Teatrowi Klasyki Polskiej (Dz. Urz. MKiDN z 2025 r. poz. 84) z art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: o dmówić nada nia skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 stycznia 2026 r. (data osobistego wniesienia) Fundacja Teatr Klasyki Polskiej (dalej: skarżąc a ), reper - zentowan a przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił a z żądaniem przytoczonym na tle nastę - pującego stanu faktycznego . Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2025 r. (Dz. Urz. MKiDN z 2025 r. poz. 84; dalej: zarządzenie MKiDN z 2025 r. ) nadał nowy statut Teatrowi Klasyki Polskiej, o czym powiadomił jego Dyrektora pismem z 2 stycznia 2026 r. (znak: […] ). Skarżąca twierdzi, że zakwestionowane zarządzenie MKiDN z 2025 r. narusza zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz przyzwoitej legislacji (art. 2 Konstytucji), a także legalizmu i praworządności (art. 7 Konstytucji ). Według skarżącej zostało ono bowiem wydane z „pogwałceniem procedury legislacyjnej”, naruszeniem art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organi zowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 87 ) oraz pominięciem procedury uzgodnieniowej określonej w § 17 ust. 2 Statutu Teatru Klasyki Polskiej z 2023 r. (Dz. U. MKiDN z 2023 r. poz. 15). W skardze konstytucyjnej skarżąca, na p odstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 30 listo- pada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ) w związku z art. 755 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, ze zm.), wniosła o „zawieszenie obo- OTK ZU B/2026 Ts 42/26 poz. 164 2 wiązywania ” zaskarżonego z arządzenia MKiDN z 2025 r. w całości do czasu wydania przez Trybunał ostatecznego orzeczenia. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. 1. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone, ma prawo, na zasadach określonych w ustawie, wnieść skargę do Trybuna- łu Konstytucyjnego w sprawie zgodności z Konstytucją ustawy lub innego aktu normatywn e- go, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o jego wolnościach lub prawach albo o jego obowiązkach określonych w Konstytucji. Z powyższej normy wynika, że warunkiem sine qua non zainicjowania postępowania przed Trybunałem jest wcześniejsze wydanie na podstawie zaskarżonego aktu normatywnego wyroku, decyzji lub innego rozstrzygnięcia, w którym orzeczono ostatecznie o konstytucyj- nych prawach, wolnościach lub obowiązkach skarżącego. Wymóg ten jest również konse- kwencją pr zyjętej przez ustrojodawcę konstrukcji skargi konstytucyjnej, zgodnie z którą instytucja ta służy uruchomieniu postępowania o charakterze nadzwyczajnym i subsydiarnym w stosunku do innych środków i procedur ochrony konstytucyjnych praw i wolności. W zwią - zku z tym art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393 ; dalej: u.o.t.p.TK) stanowi, że skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu 3 miesięcy od dnia doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego. Niedochowanie powyższego warunku powoduje, że rozpoznanie przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej jest niedopuszczalne. Jak wynika z treści sformułowanych zarzutów, jak również z niedołączenia do skargi żadnego orzeczenia organu władzy publicznej, w sprawie skarżącej nie została wydana żadna decyzja lub orzeczenie sądowe, legitymujące ją do wystąpien ia z tym nadzwyczajnym środ- kiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Powyższa okoliczność jest , zgodnie z art. 6 1 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, podstawą odmo- wy nadania skardze dalszego biegu. 2. Ze względu na odmowę przekazania skargi do merytorycznej oceny wniosek o wy - da nie postanowienia tymczasowego stał się bezprzedmiotowy. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżące j przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyżs ze postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.