Ts 170/22

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 1 października 2026 r. Pozycja 18 3 POSTANOWIENIE z dnia 10 czerwca 2026 r. Sygn. akt Ts 170/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych – przewodniczący Bartłomiej Sochański – sprawozdawca Bogdan Święczkowski , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego z 21 stycznia 202 6 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej H . K . , p o s t a n a w i a: uwzględnić zażaleni e i nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej . Orzeczenie zapadło jednogłośnie . UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 sierpnia 202 2 r. (data nadania) H . K . (dalej: skarżąc y ) , reprezentowan y przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił o zbadanie zgodności : 1) art. 398 1 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460 , ze zm. ; dalej: k.p.c. ) w zakresie, w ja- kim „wskazuje katalog orzeczeń sądu drugiej instancji, od których przysługuje skarga kasa- cyjna do Sądu Najwyższego”, z art. 45 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji ; 2) art. 117 § 5 k.p.c. w zakresie, w jakim „przepis ten uzależnia ustanowienie przez sąd, na wniosek strony, adwokata lub radcy prawnego od uznania, że udział pełnomocnika w postępowaniu jest po- trzebny”, z art. 45 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji. Postanowieniem z 21 stycznia 202 6 r. (dorę czonym 6 lutego 202 6 r.) Trybunał Kon- stytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej stwierdzając, że skarżący nie wskazał ostatecznego orzeczenia, z którym łączone jest naruszenie przepisów Konstytucji. W zażaleniu z 13 lutego 202 6 r. (data nadania) powyższemu postanowieni u skarżąc y zarzucił niewłaściwą subsumpcję art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK poprzez przyjęcie, że ,,zachodzą przesłanki do odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu w sytuacji, gdy skarżący wskazał w skardze konstytucyjnej ostateczne orzeczenie z jakim wiąże narusze- nie swoich praw i wolności, tj. zostało wskazane – postanowienie Sądu Okręgowego w G . z dnia 19 marca 2021 r., sygn. akt: […] p - I jako orzeczenie ostateczne” (s. 2 zażalenia). Sk ar- OTK ZU B/2026 Ts 170/22 poz. 18 3 2 żąc y wni ósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie skardze konstytu- cyjnej dalszego biegu . Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po- stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu- cyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5 - 8 u.o.t.p.TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada prze- de wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. W ocenie składu orzekającego zażalenie jest zasadne. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że skarżący wskazał w skardze ostateczne orzeczenie, j a kim jest postanowienie Sądu Okręgowego w G . z 19 marca 2021 r. ( sygn. akt […] ) , z którym to orzeczeniem skarżą- cy wiąże naruszenie praw i wolności konstytucyjnych. W oparciu o powyższe, Trybunał Konstytucyjny postanowił – na podstawie art. 61 ust. 8 u.o.t.p.TK – uwzględnić zażalenie i nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej.