VIII SA/Wa 792/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi E. M. i S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia : odrzucić skargę E. M..

Pismem z dnia 19 września 2017 r. E. M. i S. M. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, iż osoba, która nie posiada interesu prawnego, nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie, skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega odrzuceniu (zob: J. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., str. 135). Sąd zauważa, iż wskazana wyżej decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...] została wydana na skutek odwołania wniesionego przez S. M. i jemu doręczona. Z rozstrzygnięcia tego nie wynika także, aby stroną tego postępowania, bądź jego uczestnikiem była E. M.. W ocenie Sądu, brak jest zatem w tej sytuacji podstaw do wniosku, iż E. M. posiada interes prawny do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak: [...]. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 50 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.