VIII SA/Wa 134/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca), , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2026 r. w Radomiu sprawy ze skargi E. D. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 6 lutego 2026 r. nr [..] w przedmiocie ocena wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem 1. stwierdza, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; 2. zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej E. D. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem rozpoznania Sądu jest skarga E.D. (dalej: strona, skarżąca, wnioskodawczyni) na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Agencja, organ) z 6 lutego 2026 r., znak: [...] w przedmiocie ponownej oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem. Do wydania zaskarżonej informacji doszło w następującym stanie faktycznym sprawy: Strona 15 listopada 2023 r. za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych złożyła wniosek o objęcie wsparciem przedsięwzięcia w ramach działania: "Wsparcie w zakresie rolnictwa 4.0", realizowanego w ramach inwestycji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w Krajowym Planie Odbudowy i Zwiększania Odporności (nabór wniosków nr [...], dalej: wniosek). W dniu 21 listopada 2024 r. odmówiono skarżącej objęcia wniosku wsparciem, uznając, że skarżąca nie posiadała zarejestrowanych zwierząt, nie zostały jej przyznane płatności bezpośrednie, ani nie figurowała w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (dalej: KRUS) jako rolnik na dzień sprawdzenia, tj. 21 listopada 2024 r. W dniu 28 listopada 2024 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż na dzień składania wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, tj. 15 listopada 2023 r., była ubezpieczona w KRUS jako rolnik, tym samym spełniła jeden z warunków przyznania pomocy. Po weryfikacji wniosku o ponowną ocenę Agencja stwierdziła, że złożony wniosek nie spełnia żadnego z ww. kryteriów otrzymania pomocy, dlatego został on rozpatrzony negatywnie pismem z 20 lutego 2025 r. W uzasadnieniu negatywnej oceny argumentowano, że wsparcie może być udzielone osobie fizycznej, która podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie z mocy ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2023 r. poz. 208, 337 i 641, dalej: u.u.s.r.) jako rolnik. Warunki, o których mowa w § 1 ust. 3 Regulaminu wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności Inwestycja: A 1.4.1. Inwestycje na Rzecz Dywersyfikacji i Skracania Łańcucha Dostaw Produktów Rolnych i Spożywczych oraz Budowy Odporności Podmiotów Uczestniczących w Łańcuchu związanego z częścią Inwestycji: Wsparcie w zakresie rolnictwa 4.0, obowiązującego dla naboru wniosków przeprowadzonego w roku 2023 (nabór wniosków nr [...], dalej: Regulamin), powinny być spełnione co najmniej w dniu złożenia wniosku. Warunek podlegania ubezpieczeniu w KRUS powinien być spełniony również na dzień zawarcia umowy. Tymczasem skarżąca od 1 stycznia 2024 r. nie spełnia żadnego z warunków udzielenia wsparcia. Termin "co najmniej w dniu złożeniu wniosku" w takim przypadku oznacza: najpóźniej w dniu złożenia wniosku do momentu podpisania umowy. Po otrzymaniu negatywnego wyniku oceny przedsięwzięcia skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 207/25 stwierdził, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że pismo Agencji z 21 listopada 2024 r. o odmowie przedsięwzięcia wsparciem oraz pismo z 20 lutego 2025 r. o negatywnym wyniku ponownej oceny przedsięwzięcia zostało podpisane przez tę samą osobę, przez co doszło do istotnego naruszenia art. 14lzf ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 198, dalej: u.z.p.p.r.) oraz § 2 ust. 7 Regulaminu, które nakazują, aby w postępowaniu w zakresie ponownej oceny przedsięwzięcia znalazł zastosowanie art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: k.p.a.) - wyłączenie pracownika organu administracji publicznej od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Pismem z 22 września 2025 r. organ wezwał stronę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez wyjaśnienie/wykazanie, że spełnia jeden z trzech warunków przyznania pomocy. W uzupełnieniu do wniosku strona poinformowała, że zarejestrowała siedzibę stada oraz oświadczyła, iż w dniu podpisania umowy również będzie posiadała produkcję zwierzęcą. W wyniku oceny wniosku o objęcie wsparciem, złożonego 15 listopada 2023 r. w ramach działania "Wsparcie w zakresie rolnictwa 4.0" realizowanego w ramach inwestycji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w Krajowym Planie Odbudowy i Zwiększania Odporności, Agencja pismem z 26 stycznia 2026 r. poinformowała skarżącą, że przedsięwzięcie nie podlega wsparciu. Stwierdzono bowiem, że podmiot ubiegający się o objęcie przedsięwzięcia wsparciem nie spełnia warunku, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2023 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie rolnictwa 4.0 w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności (Dz. U. z 2023 r. poz. 1389, dalej: rozporządzenie KPO) oraz w § 1 ust. 3 pkt 1 Regulaminu, tj.: - nie podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy u.u.s.r. jako rolnik, ani - nie zostały mu przyznane płatności bezpośrednie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1775 i 2727) lub o których mowa w przepisach ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. poz. 412) co najmniej w roku, w którym złożono wniosek o przyznanie wsparcia, a jeżeli w danym roku nie przyznano jeszcze tych płatności - co najmniej w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o objęcie wsparciem ani; - nie jest producentem rolnym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2023 r. poz. 885), będącym posiadaczem w rozumieniu art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. poz. 2727 oraz z 2023 r. poz. 412). Kwestie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników zweryfikowano w bazie KRUS, do której zasobów ARiMR posiada dostęp. Uzyskana w ten sposób informacja jednoznacznie wskazuje, że na dzień sprawdzenia, tj. 21 stycznia 2026 r. skarżąca nie figurowała w rejestrze ubezpieczonych jako rolnik, tym samym nie podlegała ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy u.u.s.r. jako rolnik. Ustalono, że wnioskodawczym podlegała ubezpieczeniu społecznemu rolników, a tym samym spełniała warunek Regulaminu, tylko w okresie od 4 listopada 2011 r. do 31 grudnia 2023 r. Weryfikacja drugiego z możliwych do spełnienia warunków, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia KPO, tj. warunku dotyczącego przyznania płatności bezpośrednich w bazie płatności bezpośrednich w Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli (dalej: ZSZiK) oraz lACSPlus, wykazała - Brak wyników". Natomiast weryfikacja trzeciego warunku, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia KPO, tj. warunku posiadania zwierząt, odbyła się w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, którym dysponuje ARiMR, wykazała, że wnioskodawczyni na dzień złożenia wniosku o przyznanie wsparcia, tj. 15 listopada 2023 r. nie miała zarejestrowanej siedziby stada, a tym samym nie posiadała zwierząt. Jak wskazała Agencja, wnioskodawczyni nie musi spełniać jednocześnie ww. warunków, ale wystarczy, że spełniony jest jeden z nich. Jeżeli jednak żaden z powyższych warunków nie jest spełniony, wsparcie nie może zostać udzielone. Zdaniem Agencji strona na dzień złożenia wniosku o przyznanie wsparcia, tj. 15 listopada 2023 r. nie spełniała żadnego z warunków, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia KPO oraz w § 1 ust. 3 pkt 1 Regulaminu, w związku z czym Agencja nie udzieliła wsparcia. Zaskarżonym aktem z 6 lutego 2026 r. znak: [...] Agencja, po rozpatrzeniu wniosku strony o ponowną ocenę przedsięwzięcia, poinformowała, że wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia pozostawia bez rozpatrzenia. Agencja wskazała, że zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia KPO wsparcie może być udzielone osobie fizycznej, która: 1) podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie z mocy u.u.s.r. jako rolnik lub której przyznano płatności bezpośrednie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1775 i 2727) lub o których mowa w przepisach ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. poz. 412) co najmniej w roku, w którym złożono wniosek o przyznanie wsparcia, a jeżeli w danym roku nie przyznano jeszcze tych płatności - co najmniej w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o objęcie wsparciem, lub jest producentem rolnym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2023 r. poz. 885) będącym posiadaczem w rozumieniu art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. poz. 2727 oraz z 2023 r. poz. 412); 2) ma nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 3) jest pełnoletnia. Ponadto zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia KPO warunki, o których mowa w ust. 1, powinny być spełnione co najmniej w dniu złożenia wniosku o objęcie wsparciem. W podsumowaniu zaznaczono, iż wsparcie może być udzielone osobie fizycznej, która podlega ubezpieczeniu społecznym rolników w pełnym zakresie z mocy u.u.s.r. Udzielenie wsparcia oznacza zawarcie umowy, zatem "co najmniej w dniu złożeniu wniosku" w takim przypadku oznacza: najpóźniej w dniu złożenia wniosku do momentu podpisania umowy. Udzielenie wsparcia to moment zawarcia umowy, dlatego też warunek podlegania ubezpieczeniu w KRUS powinien być spełniony również na dzień zawarcia umowy. Skargę do sądu administracyjnego na powołaną wyżej informację złożyła skarżąca, wnioskując o jej uchylenie oraz zwrot kosztów postępowania wg norm przepisanych. Zaskarżonej informacji zarzuciła naruszenie: 1) § 3 ust. 1 pkt 1 w związku z § 3 ust. 2 rozporządzenia KPO oraz § 1 ust. 3 pkt 1 w związku z § 1ust. 4 Regulaminu poprzez bezpodstawne, bezzasadne i niezgodne z ww. przepisami uznanie przez organ, że skarżąca powinna spełniać warunek z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia KPO oraz z § 1 ust. 3 pkt 1 Regulaminu (podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie z mocy u.u.s.r.) do dnia zawarcia umowy o udzielenie wsparcia i/lub w dniu zawarcia umowy o udzieleniu wsparcia, podczas gdy z przepisów § 3 ust. 1 pkt 1 w związku z § 3 ust. 2 rozporządzenia KPO i § 1 ust. 3 pkt 1 w związku z § 1 ust. 4 Regulaminu wynika, że wystarczyło, aby warunki w nich zawarte (w tym warunek podlegania ubezpieczeniu jako rolnik) skarżąca spełniła w dniu złożenia wniosku o udzielenie wsparcia, tj. 15 listopada 2023 r., co doprowadziło do nieprawidłowego i bezpodstawnego stwierdzenia przez organ niespełnienia przez skarżącą warunków z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia KPO oraz § 1 ust. 3 pkt 1 Regulaminu, a w konsekwencji naruszenia § 4 ust. 1 pkt 1-3 Regulaminu poprzez nieprawidłowe i bezpodstawne stwierdzenie przez organ niespełnienia przez wniosek skarżącej ww. kryteriów Regulaminu i w efekcie błędną ocenę wniosku poprzez odmowę udzielenia wsparcia przedsięwzięcia; 2) § 5 ust. 5, 7 i 8 Regulaminu poprzez niezgodne z ww. przepisami wskazanie w informacji o wyniku ponownej oceny przez organ, że "pozostawia wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia", podczas gdy z treści tej informacji wynika, że organ nie stwierdził żadnych braków wniosku o ponowną ocenę, ani złożenia wniosku po terminie oraz dokonał jego merytorycznej oceny; 3) naruszenie zasady legalizmu (art. 7 Konstytucji RP) poprzez wprowadzenie przez organ dodatkowej, nieprzewidzianej w przepisach przesłanki uzyskania wsparcia; 4) naruszenie art. 14lzf ust. 2 u.z.p.p.r. poprzez brak pouczenia skarżącej o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, mimo że w sprawie doszło do ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia. W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła postawione zarzuty. Agencja nie zajęła pisemnego stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, a wyłącznym jej kryterium jest legalność czyli zgodność z prawem, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492). W ramach tej kontroli Sąd bierze pod uwagę naruszenia prawa i przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Z istoty kontroli legalności wynika, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Tym samym ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa do ustalonego stanu faktycznego. Natomiast wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej i dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznawania sprawy. Kwestia, czy po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ podporządkował się wskazaniom sądu i jego ocenie prawnej stanowi główne kryterium kontroli poprawności nowo wydanej decyzji (por. wyrok NSA z 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 729/10, publ. cbosa). Związanie oceną prawną, o której stanowi art. 153 i art. 170 p.p.s.a., oznacza, że ani organ administracji ani sąd administracyjny nie mogą w tej samej sprawie formułować nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania. W związku z powyższym "granice sprawy" podlegają zawężeniu do granic, w jakich rozpoznano skargę poprzednio i wydano orzeczenie. Oznacza to, że w przypadku wnoszenia kolejnych skarg z powodu niewłaściwego wykonania zapadłego wyroku uwzględniającego skargę, sąd administracyjny weryfikuje sposób wywiązania się organów ze skierowanych do nich wskazań, nie wnika zaś w materię objętą zakresem wcześniejszych ocen (por. wyroki NSA: z 10 września 2024 r., sygn. akt III OSK 3266/23; z 24 października 2022 r., sygn. akt I OSK 2101/21; z 5 października 2022 r., sygn. akt III OSK 6512/21; z 28 września 2022 r., sygn. akt II OSK 2780/19 – dostępne w CBOSA). Zatem naruszenie przez organ administracji publicznej art. 153 p.p.s.a. w razie złożenia skargi powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu. Poddając kontroli legalności zaskarżoną decyzję w granicach wyżej opisanych, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z przyczyny zauważonej z urzędu przez Sąd. Podkreślić bowiem należy, że wyrokiem z 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt VIII SA/Wa 207/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że ocena przedsięwzięcia z 20 lutego 2025 r., znak: [...] została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że organ wydał wadliwe rozstrzygnięcie na skutek złożonego wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia (tj. pismo z 20 lutego 2025 r.). Podpisała je bowiem ta sama osoba, która podpisała pismo z 21 listopada 2024 r. W tej sytuacji doszło niewątpliwie do naruszenia art. 14lzf ust. 1 u.z.p.p.r. oraz § 2 ust. 7 Regulaminu, które nakazują, aby w postępowaniu w zakresie ponownej oceny przedsięwzięcia zastosowanie znalazł art. 24 k.p.a. Zgodnie zaś z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. WSA w Warszawie w wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku z 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt VIII SA/Wa 207/25 wyraźnie zobowiązał Agencję do ponownej oceny przedsięwzięcia, przy czym Sąd wskazał, że należy dokonać rzeczywistej ponownej oceny - bez udziału wskazanego pracownika (S.Z.). Również należy odnieść się do argumentów strony zawartych we wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia, załączonych dokumentów, nie ograniczając się do wydania tożsamej w treści informacji. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie organ nieprawidłowo wykonał ww. wytyczne, ponieważ zamiast dokonać oceny wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 28 listopada 2024 r. (ocena dokonana pismem z 20 lutego 2025 r. była sprzeczna z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. i została z tego powodu wyeliminowana z obrotu prawnego), to przeprowadził po raz drugi całe postępowanie, nie zwracając uwagi na pozostawienie przez Sąd w obrocie pisma z 21 listopada 2024 r. WSA wyrokiem z 10 kwietnia 2025 r. zakwestionował jedynie rozstrzygnięcie Agencji z 20 lutego 2025 r. i nakazał rozpoznać środek odwoławczy strony od zaskarżonego aktu w prawidłowym składzie osobowym. Wprawdzie z sentencji wyroku wyraźnie to nie wynika (treść sentencji zdeterminowana przepisem art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r.), jednak w jego uzasadnieniu (strona 9) Sąd jasno wskazuje na zakres ponownego rozpoznania sprawy przez organ. Mając powyższe na uwadze z uwagi na naruszenie przez organ art. 153 p.p.s.a., Sąd, działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., stwierdził, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję (punkt 1 wyroku). O kosztach postępowania (wpis od skargi) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. (punkt 2 wyroku). Natomiast odnoszenie się do zarzutów merytorycznych skargi na tym etapie sprawy jest przedwczesne. Ponownie rozpoznając sprawę organ dokona oceny zasadności wniosku złożonego przez stronę o ponowną ocenę przedsięwzięcia z 28 listopada 2024 r., będącego reakcją na pismo Agencji z 21 listopada 2024 r., pamiętając o prawidłowym składzie osobowym organu rozpoznającego środek odwoławczy.