VII SAB/Wa 44/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 30 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.D. na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] m. st. Warszawy w zakresie rozpatrzenia podania z dnia 1 grudnia 2020 r. postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 11 stycznia 2022 r. I.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zarządu Dzielnicy [...] m. st. Warszawy w zakresie rozpatrzenia jej podania z dnia 1 grudnia 2020 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 19 sierpnia 2022 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej został wezwany do wskazania, czy skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożyła ponaglenie w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w razie złożenia takiego ponaglenia, wezwano o nadesłanie jego kopii wraz z potwierdzeniem jego nadania albo złożenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 5 września 2022 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przedłużenie terminu do wykonania powyższego zobowiązania o siedem dni, ponieważ w zakreślonym terminie nie udało mu się skontaktować ze skarżącą. Pomimo uwzględnienia wniosku, do dnia rozpoznania niniejszej sprawy do Sądu nie wpłynęła informacja o poprzedzeniu wniesionej skargi I.D. ponagleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny W Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej - p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) (pkt 1) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (pkt 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Jak wynika z uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, pojęcia bezczynności i przewlekłości zdefiniowane zostały w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. dopiero po zmianach tej ustawy dokonanych nowelą kwietniową z 2017 r., uzyskując odmienny znaczeniowo sens. NSA wskazał wprost, że objęte kognicją sądu administracyjnego bezczynność i przewlekłość postępowania stanowią poddane kontroli sądu stany bezczynności lub przewlekłości, zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a., których zaistnienie w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w indywidualnej sprawie zostały zakwestionowane przez stronę w drodze ponaglenia, w wyniku czego spełniony został określony w p.p.s.a. warunek dopuszczalności wniesienia skargi. Oznacza to, że a contrario w braku ponaglenia w toku rozpoznawanej sprawy administracyjnej, niedopuszczalne staje się wniesienie skargi w tym przedmiocie. W niniejszej sprawie skarga na bezczynność organu nie została poprzedzona przez skarżącą ponagleniem. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia do organu wyższego stopnia czyni skargę niedopuszczalną. Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.