VII SAB/Wa 206/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Michał Podsiadło po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 maja 2024 r. sprawy ze skargi T.Z. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie ustalenia lokalizacji linii kolejowych postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 26 października 2023 r. T.Z. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Ministra Rozwoju i Technologii postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody Mazowieckiego z 2 grudnia 2019 r. nr 148/SPEC/2019 o ustaleniu lokalizacji inwestycji kolejowej. W wykonaniu zarządzenia z 11 grudnia 2023 r. wezwano skarżącego do nadesłania kopii ponaglenia złożonego w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775; dalej: k.p.a.) wraz z potwierdzeniem jego nadania lub złożenia. Odpowiadając na to wezwanie, skarżący przesłał do Sądu ponaglenia, które wysłał do Ministra Rozwoju i Technologii w dniach 21-22 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kognicja sądów administracyjnych określona została natomiast m.in. w art. 3 § 2 p.p.s.a., który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści ww. przepisu wynika, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z art. 53 ust. 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Skarga na bezczynność, która nie została poprzedzona ponagleniem jest niedopuszczalna i jako taka powinna podlegać odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. W niniejszej sprawie skarżący przed wniesieniem rozpatrywanej skargi nie wyczerpał ww. trybu – tj. nie złożył ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. Z całokształtu okoliczności sprawy, a zwłaszcza z odpowiedzi skarżącego na wezwanie Sądu wynika, że ponaglenie wniósł dopiero w grudniu 2023 r., tj. po wniesieniu skargi. Tymczasem wymóg wyczerpania środków zaskarżenia musi być spełniony już w dacie wniesienia skargi, co dodatkowo podkreśla przytoczony wyżej art. 53 ust. 2b p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił o odrzuceniu tej skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.