VII SA/Wa 751/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy L. na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 26 stycznia 2026 r. znak: DLŁ-ZNL.8130.81.2025.AG w przedmiocie wyrażenia zgody na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nierolnicze i nieleśne gruntów leśnych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Wójtowi Gminy L. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Wójt Gminy Ł. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 26 stycznia 2026 r. znak: DLŁ-ZNL.8130.81.2025.AG. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 marca 2026 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uzupełnienie wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone 2 kwietnia 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął 9 kwietnia 2026 r. W dniu 4 maja 2026 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych, że do niniejszej sprawy nie wpłynęła wspomniana kwota. Pismem z dnia 23 marca 2026 r. skarżący złożył wniosek o cofnięcie skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał aktualizację stanowiska w sprawie, wynikającą z przeprowadzonych analiz oraz dokonanych uzgodnień, które uzasadniają odstąpienie od dalszego prowadzenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Op 155/13). Dlatego w pierwszej kolejności sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera przesłanki, która przemawiałaby za odrzuceniem skargi. Zgodnie z art. 219 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") strona wnosząca skargę obowiązana jest uiścić wpis sądowy od skargi. Sąd administracyjny nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie 7 dni należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący, wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska, uiścił wpis w nieprawidłowej wysokości. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535) – wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowy, z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 500 zł. Skarżący wpłacił jedynie 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Ponadto skarżący nie uzupełnił wpisu sądowego od skargi, pomimo prawidłowego wezwania do jego uzupełnienia. Skarga Wójta Gminy Ł. posiada zatem braki fiskalne i dlatego podlega odrzuceniu. Wobec zaistnienia przesłanek odrzucenia skargi, niedopuszczalne było rozpatrzenie wniosku skarżącego o cofnięcie skargi. Art. 60 p.p.s.a. wskazuje, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd, o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi byłoby możliwe w momencie, gdy skarga nie zawierałaby braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Op 155/13). Art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Słowo "skutecznie" wskazuje na potrzebę wcześniejszego zbadania dopuszczalności możliwości cofnięcia skargi przez stronę. W niniejszej sprawie skarżący nie mógł skutecznie cofnąć skargi ze względu na wystąpienie przesłanki zawartej w art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tego względu Sąd nie mógł uwzględnić oświadczenia skarżącego o cofnięcie skargi, ani też umorzyć postępowania. Z powyższych względów, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.