VII SA/Wa 370/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Bogusław Cieśla asesor WSA Aneta Żak Protokolant: starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2023 r. sprawy ze skarg T.S. i E.S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2022 r. nr 1338/22 w przedmiocie doprowadzenia bramy wjazdowej do stanu zgodnego z prawem 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...]; 2. zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz T.S. kwotę 500 (pięćset) złotych i E.S. kwotę 500 (pięćset) złotych oraz solidarnie na rzecz T.S. i E.S. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem skarg T. S. i E. S. ("skarżący") jest decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("MWINB") nr 1338/22 z 19 grudnia 2022 r., dotycząca nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych, w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wobec uzyskanych informacji o nieprawidłowościach dotyczących bramy wjazdowej na posesję na działkę ewid nr [...] przy ul. [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] ("PINB") przeprowadził 23 lipca 2021 r. kontrolę, podczas której stwierdził, że na przedmiotowej nieruchomości zlokalizowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej usytuowany od strony południowej tj. stykający się z budynkiem bliźniaczym od strony północnej. Ustalił również, że przy wjeździe do budynku zlokalizowana jest brama metalowa otwierana na zewnątrz nieruchomości – ramię wystające 3,5 m po otwarciu, służąca do wjazdu autem i przejścia na teren zamkniętego osiedla. Nie stwierdził jednocześnie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia (v. protokół nr [...]). Podejmując dalsze czynności PINB pismem z 2 sierpnia 2021 r. zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] z prośbą o przesłanie projektu budowlanego nieruchomości przy ul. [...], przedstawiającego miejsce zamontowania bramy wjazdowej na ww. nieruchomości. Wskazany jednak organ administracji architektoniczno-budowlanej w piśmie z 29 września 2021 r. poinformował PINB, że nie odnalezł dokumentacji dotyczącej projektu budowalnego dla bramy wjazdowej na przedmiotową nieruchomość, jak i również projektu budowlanego dla całego osiedla mieszkaniowego "[...]" stanowiącego zespół domów mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej przy ul. M. w W. W dniu 1 marca 2022 r. PINB dokonał kolejnych czynności kontrolnych w sprawie bramy wjazdowej na teren nieruchomości przy ul. [...], w wyniku których stwierdził, że brama zamontowana w granicy posesji ul. [...] otwiera się ruchem poziomym jednym ramieniem o szerokości ok. 3 m. na drogę wewnętrzną osiedlową, będąc zagrożeniem dla wchodzących furtką osób z posesji ul. [...] oraz mogącą stanowić zagrożenie dla parkujących samochodów w zatoce parkingowej. Podczas tych oględzin stwierdzono również, że taki sposób montażu i funkcjonowania bramy wjazdowej jest sprzeczny z § 42 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm. – dalej: "rozporządzenie techniczne"), tzn. bramy i furtki w ogrodzeniu nie mogą otwierać się na zewnątrz działki (protokół nr [...]). Pismem z [...] marca 2022 r. PINB zawiadomił strony postępowania o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie bramy wjazdowej na posesji pryz ul. [...] i pouczył o możliwości składania wyjaśnień. Korzystając z tego prawa, w piśmie z 30 marca 2022 r. E. S. wyjaśniła, że nieruchomość jej i mężowi została przekazana 23 stycznia 2002 r. Od tego czasu trwały prace wykończeniowe, w ramach których został przebudowany wjazd do garażu poprzez wyburzenie murku i przeniesienie bramy. Skarżącą wskazała również, że prace te zostały wykonane w 2002 r. za zgodą Biura Architektonicznego. Do pisma dołączono szereg różnych dokumentów potwierdzających zdaniem skarżącej legalność wykonania przedmiotowej bramy garażowej. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2022 r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm. – dalej: "pr.bud.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. – dalej: "k.p.a."), nakazał E. S. i T. S. doprowadzenie bramy wjazdowej na posesję na działkę ewid. nr [...] do stanu zgodnego z prawem, tj. zmianę kierunku otwierania się bramy wjazdowej, w taki sposób aby brama nie otwierała się na zewnątrz działki. Jednocześnie organ określił, że obowiązek ten należy wykonać w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia decyzji. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ pierwszej instancji przytoczył stan faktyczny, powołując się na przeprowadzone kontrole, zaś w odniesieniu do złożonych przez E S. dokumentów przy piśmie z 30 marca 2022 r. stwierdził, że nie uznaje tej dokumentacji za rzetelną i miarodajną, bowiem nie widnieją na niej żadne pieczątki organów architektoniczno-budowlanych, świadczących o tym, że dokumentacja pochodzi z zatwierdzonego projektu budowalnego. Dalej PINB wskazał, że zgodnie z § 42 ust. 1 rozporządzenia technicznego bramy i furtki w ogrodzeniu nie mogą otwierać się na zewnątrz działki. Przepis dotyczący kierunku otwierania bram i furtek był ściśle określony również w rozporządzeniach poprzedzających obecnie obowiązujące rozporządzenie techniczne, mi.n. w § 43 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995 r., Nr 10, poz. 46 ze zm.), a także w § 278 ust. 5 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. z 1980 r., Nr 17, poz. 62 ze zm.). Organ pierwszej instancji uznał zatem, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że kierunek otwierania się bramy wjazdowej (tj. na zewnątrz nieruchomości) przy posesji [...] jest niezgodny z § 42 pkt 1 rozporządzenia technicznego. To zdaniem PINB uzasadnienia wydanie decyzji, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 pr.bud., nakazującej skarżącym doprowadzenie bramy wjazdowej na posesję na działce ewid. nr [...] do stanu zgodnego z prawem, tj. zmianę kierunku otwierania się bramy wjazdowej, w taki sposób aby brama nie otwierała się na zewnątrz działki. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z 19 grudnia 2022 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 pr.bud., utrzymał w mocy decyzję PINB z [...] kwietnia 2022 r. Organ drugiej instancji podzielił stanowisko PINB i wyjaśnił, że zadaniem organów nadzoru budowlanego jest ocena, czy przedmiotowa brama nie narusza przepisów budowlanych, a w szczególności przepisów techniczno-budowlanych. Dalej podał, że jak ustalono w toku postępowania brama ta otwiera się na zewnątrz nieruchomości, co w jego ocenie narusza § 42 ust. 1 rozporządzenia technicznego. W tej sytuacji MWINB stwierdził, że nie ulega wątpliwości, że kierunek otwierania bramy wjazdowej na posesję na działkę ew. nr [...]narusza prawo, dlatego też zasadnym było zastosowanie przez PINB trybu naprawczego przewidzianego w art. 50 -51 pr.bud. W kontekście zarzutów odwołania MWINB wyjaśnił, że dokonał analizy przekazanej przez Urząd [...] Wydział Architektury i Budownictwa w Dzielnicy Ursynów przy piśmie z 21 listopada 2022 r. dokumentacji budowlanej, w tym projektu budowlanego osiedla mieszkaniowego "[...]" stanowiącego zespół domów mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej przy ul. [...] oraz dokumentacji dotyczącej przyjęcia przedmiotowej inwestycji do użytkowania (poświadczenie Nr [...] z [...] maja 2002 r.). Na podstawie tej dokumentacji organ drugiej instancji stwierdził, że obecny stan bramy wjazdowej na posesję na działce ew. nr [...] nie został przewidziany w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Burmistrza Gminy [...] z [...] czerwca 1999 r. W dokumentacji brak jest, zdaniem MWINB, rozwiązań w tym zakresie, co oznacza, że należy stosować przepisy powszechnie obowiązujące, a zatem w tym przypadku rozporządzenia technicznego. MWINB podkreślił również, że z projektu zagospodarowania przestrzennego przedmiotowego osiedla stanowiącego załącznik do projektu budowlanego wynika, że ponad wszelką wątpliwość projektowana była główna brama wjazdowa na osiedle. Na mapie nie można się doszukać technicznego oznaczenia bramy przy podjazdach na poszczególne działki będące w graniach osiedla. Również w dokumentacji do zgłoszenia inwestycji do użytkowania nie wykazano żadnych zmian w zakresie wykonania bram wjazdowych do poszczególnych działek. W tej sytuacji, organ drugiej instancji uznał, że jeżeli brama ta otwiera się na zewnątrz nieruchomości, co jest sprzeczne z przepisami techniczno-budowlanymi, to jedyną możliwością doprowadzenia tejże bramy wjazdowej do stanu zgodnego z prawem jest zmiana kierunku jej otwierania się, w taki sposób, aby brama nie otwierała się na zewnątrz działki. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżący złożyli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej wydanie w nieprawidłowo ustalonym stanie faktycznym sprawy. Rozwijając swoje stanowiska skarżący wskazali, że otwieranie przedmiotowej bramy na zewnątrz nie stanowi zagrożenia dla kogokolwiek, nie koliduje również z dostępem do innych nieruchomości. Podnieśli również, że brama otwiera się na zewnątrz działki, ale także na działkę stanowiącą ich współwłasność – tj. drogę wewnętrzną. Ich zdaniem przepisy techniczne o zakazie otwierania bram i furtek na zewnątrz działek dotyczą wyłącznie dróg publicznych. Odpowiadając 8 lutego 2023 r. na ww. skargi, organ drugiej instancji podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 maja 2023 r., na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), zarządził połączenie sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 370/23 ze sprawą o sygn. akt: VII SA/Wa 371/23 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, a także połączone sprawy prowadzić dalej pod sygn. akt: VII SA/Wa 370/23. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargi okazały się zasadne. Przed rozwinięciem tej oceny Sąd wyjaśnia, że kontrolował w sprawie decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr 1338/22 z 19 grudnia 2022 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] kwietnia 2022 r. nakazującą skarżącym doprowadzenie bramy wjazdowej na posesję na działce ewid. nr [...]przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem, tj. zmianę kierunku otwierania się bramy wjazdowej, w taki sposób aby brama nie otwierała się na zewnątrz działki. Organy te zgodnie uznały, że obecny kierunek otwierania przedmiotowej bramy wjazdowej (tj. na zewnątrz działki) narusza przepisy techniczno-budowane, a zwłaszcza § 42 ust. 1 rozporządzenia technicznego. Mając powyższe na uwadze PINB, a za nim WMINB, uznały sprawę za dostatecznie wyjaśnioną i stwierdziły, że jedynym możliwym rozwiązaniem jest nakazanie zmiany kierunku otwierania się bramy wjazdowej – a więc zastosowanie trybu określonego w art. 50-51 pr.bud. Sąd nie jest w stanie podzielić stanowiska organów, a to z uwagi na to, że przeprowadzone postępowanie zarówno przed organem pierwszej instancji, jak również drugiej instancji obarczone jest wadami, które mają istne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Przede wszystkim podkreślić należy, że zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Natomiast z art. 77 § 1 k.p.a. wynika bezpośrednio, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ma to istotne znaczenie, albowiem stosowanie do treści art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Nałożony w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego zobowiązuje organ do czynnego działania w postępowaniu wyjaśniającym, polegającego na poszukiwaniu dowodów pozwalających na dojście do prawdy obiektywnej. Organ, rozpatrując materiał dowodowy, nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu, może natomiast zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażona w art. 80 k.p.a. odmówić dowodowi wiarygodności, ale wówczas obowiązany jest to uzasadnić, z jakiej to robi przyczyny. Pominięcie oceny określonego dowodu budzić musi uzasadnione wątpliwości co do trafności oceny innych środków dowodowych, może bowiem prowadzić do wadliwej ich oceny. W celu rzetelnie przeprowadzonego postępowania dowodowego organ powinien dokonać oceny poszczególnych dowodów z osobna oraz wszystkich dowodów we wzajemnej ich łączności. Oznacza to, że można poszczególnym dowodom odmówić wiary, ale dopiero po wszechstronnym ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej oceny. Zasadniczo przepisy nie regulują przesłanek wiarygodności dowodów, ale w orzecznictwie wskazuje się, że organ prowadzący postępowanie według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych, wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności. Ocena materiału dowodowego nie może też być wybiórcza. Jeśli organ dokonuje jedynie wybiórczej oceny materiału dowodowego dopuszcza się naruszenia zasady swobodnej oceny materiału dowodowego, gdyż wówczas ma ona charakter oceny dowolnej. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że skarżąca przy piśmie z 30 marca 2022 r. przekazała PINB szereg dokumentów dotyczących nieruchomości położonej przy ul. [...], stanowiącej działkę ewid. nr [...] z obrębu [...]. Organ pierwszej instancji odmówił tej dokumentacji wiarygodności, gdyż nie widnieją na niej żadne pieczątki organów administracji architektoniczno-budowlanej, świadczące o pochodzeniu dokumentacji z zatwierdzonego projektu budowlanego. Tak dokonana ocena jest niewłaściwa i nie uzasadnia braku wiarygodności. Godzi się zauważyć, że skarżąca w przedmiotowym piśmie nie podnosiła, że przedkłada dokumentację pochodzącą z projektu budowlanego, a więc trudno uznać za prawidłowy wniosek organu o rzekomym takim pochodzeniu tej dokumentacji. Co więcej – nie można również odmówić wiarygodności tym dokumentom, tylko dlatego, że nie ma na nich pieczątek organów administracji architektoniczno-budowanej. Właściwie sprowadza się to do dokonania przez PINB błędnej oceny tych dokumentów, gdyż są to dokumenty prywatne (tj. umowy, protokoły prywatne, pisma do spółdzielni mieszkaniowej itd.), które ze swej istotny nie będą posiadały złożenia ich do organu, a zatem nie będą ostemplowane. Zasadniczo przedłożona przez skarżącą dokumentacja stanowi jedynie zwykłe kserokopie, jednakże żaden przepis prawa nie wyraża zakazu dowodowego korzystania z kserokopii dokumentów. Kserokopia dokumentu stanowi źródło wiedzy o dokumencie oryginalnym i podlega ocenie, jak każdy inny dowód, na podstawie wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. W przypadku natomiast wątpliwości organu co do prawdziwości przedłożonej kserokopii – organ ma możliwość zażądania od strony składającej taki dowód – okazania oryginału lub urzędowo poświadczonej kopii. Jak wynika z akt sprawy oraz zaskarżonej decyzji, organ drugiej instancji, w ramach postępowania odwoławczego, przeprowadził uzupełniające postępowania dowodowe w oparciu o dokumentację budowlaną, w tym projekt budowlany osiedla mieszkaniowego "[...]" stanowiącego zespół domów mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej przy ul. [...]oraz dokumentację dotyczącą przyjęcia przedmiotowej inwestycji do użytkowania. W pierwszej kolejności Sąd zauważa, że nie jest możliwa w ramach kontroli sądowoadministracyjnej ocena powyższej dokumentacji z twierdzeniami organu drugiej instancji, albowiem dokumentacja ta nie znajduje się w aktach administracyjnych. MWINB pismami z 5 września 2022 r. i 7 listopada 2022 r. zwracał się do Urzędu [...] Wydziału Architektury i Budownictwa w Dzielnicy [...] o przekazanie dokumentacji budowlanej dotyczącej osiedla mieszkaniowego "[...]" stanowiącego zespół domów mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej przy ul. [...]. W odpowiedzi na powyższe w aktach organu drugiej instancji znajduje się pismo ww. organu administracji architektoniczno-budowlanej z 21 listopada 2022 r. przekazujące szereg dokumentów dotyczących osiedla mieszkaniowego "[...]" stanowiącego zespół domów mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej przy ul. M. w W. Załączniki jednak do tego pisma nie znajdują się w aktach administracyjnych, brak jest również jakiekolwiek informacji, aby zostały zwrócone organowi administracji architektoniczno-budowalnej. Sąd nie twierdzi jednocześnie, że organ drugiej instancji nie dysponował tą dokumentacją, ale podstawowe zasady postępowania administracyjnego jasno nakazują odzwierciedlać w aktach sprawy każdą czynność organu prowadzącego postępowanie. Z tego też względu trudno odnieść się do twierdzeń MWINB dotyczących zgodności przedmiotowej bramy z dokumentacją budowlaną, skoro taka dokumentacja nie jest dostępna ani dla Sądu, ani dla stron postępowania. Sąd zauważa również, że w celu dochowania przez organ zasady pisemności i wywiązania się z obowiązków w zakresie postępowania dowodowego organy powinny utrwalić w swoich aktach te informacje, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Samo natomiast twierdzenie przez organ, że brama nie znajduje odzwierciedlenia w dokumentacji budowlanej, bez potwierdzenia tego w materiale dowodowym, jest jedynie przypuszczeniem organu – co nie może mieć miejsca w demokratycznym państwie prawnym. W świetle tych okoliczności trudno przesadzać o kwestiach materialnoprawnych, jednakże Sąd pragnie zauważyć, że zgodnie z treścią § 42 ust. 1 rozporządzenia technicznego bramy i furtki nie mogą otwierać się na zewnątrz działki. Podobna regulacja obowiązywała w poprzednim stanie prawnym, to w § 43 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepisy te nie powinny budzić większych wątpliwości, jednak jak podnosi się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w razie jakichkolwiek wątpliwości należy zastosować wykładnię logiczną i celowościową przepisu i odpowiedzieć na pytanie: "co ustawodawca chciał powiedzieć poprzez treść tego przepisu lub jaki chciał osiągnąć cel?" (v. wyrok NSA z 2 marca 2021 r., sygn. akt: II OSK 855/18). Treść § 41 rozporządzenia technicznego świadczy o tym, że ustawodawca chciał zminimalizować wszystkie niebezpieczeństwa i utrudnienia jakie niesie ze sobą umieszczanie bram i furtek na zewnątrz ogrodzeń od strony ulic. W konsekwencji zawarł zapis w § 42 ust. 1 rozporządzenia technicznego zakaz otwierania bram i furtek na zewnątrz ogrodzeń, przy czym, zdaniem Sądu, naruszenie tego przepisu w tej konkretnej sprawie należy rozważać w kontekście przesłanek określonych w art. 50 ust. 1 pkt 2 pr.bud. oraz charakteru prawnego działki, na którą otwiera się przedmiotowa brama. Jest to o tyle istotne, że jak podnoszą skarżący, przedmiotowa brama nie otwiera się w stronę drogi publicznej, ale drogi prywatnej – wewnętrznej, której są współwłaścicielami. Organ powinien zatem ustalić jaki charakter ma nieruchomość, w stronę której otwiera się brama wjazdowa, a także rzetelnie ustalić czy taki sposób otwarcia bramy zagraża w jakikolwiek sposób bezpieczeństwu ludzi i mienia. W ponownie prowadzonym postepowaniu administracyjnym organ ustali – w pierwszej kolejności status i stan prawny nieruchomości, na którą otwiera się przedmiotowa brama. Ponadto uzupełni materiał dowodowy o brakujące dokumenty – w tym te wskazane w piśmie Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] z [...] listopada 2022 r., w taki sposób aby znalazły one odzwierciedlenie w aktach administracyjnych. Podejmując natomiast rozstrzygniecie w sprawie weźmie pod uwagę przytoczone okoliczności, a zwłaszcza prawidłowo dokona oceny materiału dowodowego z uwzględnieniem dokumentów przedłożonych przez skarżącą oraz rozważy wykładnię celowościową § 42 ust. 1 rozporządzenia technicznego, uwzględniając wszystkie okoliczności. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji. O kosztach postępowania (punkt drugi wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i § 2 ww. ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.), na które to koszty składa się wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w wysokości 480 zł oraz wpis od skarg w wysokości po 500 zł.