VII SA/Wa 2044/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D., B. D. na Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1382/11 postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi Ł. S. kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych), podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), łącznie kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przyznał skarżącym prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 17 stycznia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała Sąd o ustanowieniu pełnomocnika dla skarżących. W dniu 27 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok, którym oddalił skargę. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 18 kwietnia 2014 r. W dniu 19 maja 2014 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżących adw. Ł. S. wniósł pismo, w którym poinformował o stwierdzeniu braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku i wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części. Poinformował, że sporządzona opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została przez pełnomocnika przesłana skarżącym oraz Okręgowej Radzie Adwokackiej w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a, wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Na obecnym etapie sprawy pomoc prawna z urzędu polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. § 18 ust. 1 pkt c) ww. rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % stawki określonej w pkt 1. Według § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi należy się wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (50% z 240 zł) oraz kwota 27,60 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 147,60 złotych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.