VII SA/Wa 1311/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Montowski Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.) asesor WSA Aneta Żak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 października 2023 r. sprawy ze skargi K. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 kwietnia 2023 r. znak DON.7101.49.2023.ANE w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę

Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 8 marca 2023 r., znak: WOP.771.1.1.2023.MM, na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 oraz art. 126 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022r., poz. 2000 z późn. zm.), po wznowieniu na wniosek [...] Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...], postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznym postanowieniem Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23.03.2021r. nr WOP.7722.24.2021.TN, którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...] z dnia [...].02.2021r. nr [...], wstrzymujące [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...], budowę trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych, realizowanych pod nazwą "[...] " na części działek nr ew. [...],[...],[...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...] - odmówił uchylenia ostatecznego postanowienia z dnia [...].03.2021r. nr [...]. W uzasadnieniu organ podał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...] postanowieniem z dnia [...].02.2021r. nr [...] wstrzymał [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...] budowę trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia 23.03.2021r. nr WOP.7722.24.2021.TN. Skarga wywiedziona przez [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku została oddalona wyrokiem z dnia 1.06.2021r., sygn. akt II SA/Bk 369/21. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7.07.2022r., sygn. akt II OSK 2191/21, oddalił skargę kasacyjną [...] Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...] od ww. wyroku. Sprawa inwestycji "[...] " przy ul. [...] i ul. [...] w [...] została zakończona ostateczną decyzją Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10.09.2021r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...] z dnia [...].07.2021r., nakazującą [...] Sp. z o.o. Sp. k. rozbiórkę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, znajdującego się w narożniku działki nr ew. [...] od strony ul. [...], realizowanego w ramach budowy trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych pod nazwą "[...] " na części działek nr ew. [...], [...] i [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nieprawomocnym wyrokiem z dnia 24.02.2022r. sygn. akt II SA/Bk 843/21 oddalił skargę na ww. decyzję. Do Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynął wniosek z dnia 13.01.2023r. [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...] o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostatecznym postanowieniem z dnia 23.03.2021r. Wnioskodawca jako przesłankę do wznowienia wskazał art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, podnosząc m. in., że w dniu 15.12.2022r. Sąd Rejonowy w [...] XIII Wydział Karny wydał wyrok uniewinniający M.K. od zarzutów naruszenia przepisów Prawa budowlanego, tj. rozpoczęcia prac budowlanych bez wymaganego zgłoszenia i pozwolenia. W wyroku tym, Sąd stwierdził, że inwestycja zwolniona była z obowiązku uzyskiwania przez inwestora pozwolenia na budowa, a do legalnego powstania obiektu wystarczyła informacja skierowana do właściwych organów administracji architektoniczno-budowlane. Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 17.02.2023r. wznowił postępowanie administracyjne. Badając przesłanki, wskazane przez [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...], stwierdził, że nie wystąpiła przesłanka do wznowienia wymieniona w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Zgodnie z tym przepisem, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Przepis ten na podstawie art. 126 Kpa, stosuje się odpowiednio do postanowień, Zdaniem organu wyrok Sądu Rejonowego w [...] XIII Wydział Karny z dnia [...].12.2022r., sygn. akt [...], na który powołał się wnioskodawca, nie może stanowić przesłanki do uchylenia postanowienia, gdyż zapadł po wydaniu postanowienia z dnia [...].03.2021r. Ocena zgodności obiektów z prawem budowalnym należy do organów nadzoru budowlanego, stosownie do art. 81 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i ust. 2 ustawy z Prawo budowlane. W sprawie inwestycji "[...] " przy ul. [...] i ul. [...] w [...], zarówno Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...], jak i Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, stwierdziły że inwestycja nie jest realizowana na podstawie przepisów ustawy z dnia 2.03.2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Poza tym w tej kwestii, wypowiedziały się sądy administracyjne obu instancji, wskazując, że inwestycja nie jest inwestycją covidową. Prawomocne wyroki sądów administracyjnych wiążą, zgodnie z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie tylko sąd i organy nadzoru budowlanego, lecz również strony postępowania, w tym [...] Sp. z o.o. Sp. k. w [...]. Powoływany wyrok uniewinniający M.K. od zarzutów naruszenia przepisów prawa budowlanego nie wywiera bezpośredniego wpływu na wynik sprawy, a ocena wyrażona w wyroku sądu karnego nie oznacza, że nieprawidłowa jest ocena przyjęta przez organy w oparciu o zebrany przez nie materiał dowodowy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.06.2022r., sygn. akt I GSK 2762/18). Sąd Rejonowy w [...] w powoływanym wyroku z dnia [...].12.2022r., sygn. akt [...], uniewinnił osobę fizyczną, która nie była inwestorem w prowadzonym postępowaniu. Nadto na str. 7 przywołanego wyroku, Sąd stwierdził, że "spór odnośnie rozbieżności interpretacyjnych dot. możliwości stosowania specustawy i zastosowania przepisów ustawy prawo budowlane winien znaleźć rozwiązanie wyłącznie na gruncie prawa administracyjnego i właściwym do jego rozstrzygnięcia są sądy administracyjne". Opinie biegłych, na które powołuje się strona, były elementem postępowania dowodowego na etapie prowadzenia sprawy i stanowiły przedmiot analizy i odniesienia organów nadzoru budowlanego oraz sądów administracyjnych. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (GINB) postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2023r., DON.7101.49.2023.ANE, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm" dalej jako: k.p.a.) po rozpatrzeniu zażalenia [...] sp. z o.o. sp. k. na postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 8 marca 2023 r., w przedmiocie odmowy uchylenia własnego postanowienia z 23 marca 2021 r., znak; WOP.7722.24.2021.TN - utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu postanowienie GINB wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...] postanowieniem z [...] lutego 2021 r., wstrzymał spółce [...] sp. z o.o. sp. k. w [...] budowę trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych pod nazwą "[...] " na części działek nr [...], [...], [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...]. Podlaski WINB postanowieniem z 23 marca 2021 r., znak: WOP.7722.24.2021.TN utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 1 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Bk 369/21 oddalił skargę kasacyjną [...] sp. z o.o. sp. k., zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 7 lipca 2022 r., sygn. akt II OSK 2191/21 oddalił skargę kasacyjną [...] sp. z o.o. sp. k. od wyroku WSA w Białymstoku. Spółka [...] sp. z o.o. sp. k. wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Podlaskiego WINB z 23 marca 2021 r. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Wnioskodawczyni powołała się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wskazując, że pojawił się nowy dowód w postaci wyroku Sądu Rejonowego w [...] XIII Wydział Karny z [...] grudnia 2022 r., sygn. [...], na mocy którego uniewinniono M.K. od zarzucanego mu czynu, tj. naruszenia przepisów prawa budowlanego poprzez rozpoczęcie na działkach nr [...], [...], [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...] prac budowlanych bez wymaganego zgłoszenia i pozwolenia oraz nie zastosowanie się do decyzji PINB Powiatu Grodzkiego w [...] znak: [...] i [...] dotyczących wstrzymania robót budowlanych, tj. o wykroczenie z art. 48 ust. 1, art. 93 pkt 4 i 13, art. 92 ust. 2 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W ocenie Spółki w powołanym orzeczeniu Sąd Karny przesądził, że inwestycja realizowana przez M.K. m.in. na działkach nr [...], [...] [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...] zwolniona była z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a do legalnej budowy wystarczyła informacja skierowana do właściwych organów administracji architektoniczno - budowlanej, czemu inwestor uczynił zadość. Z wyroku tego wnikało, że nie było podstaw do zastosowania procedury z art. 48 Prawa budowlanego. GINB podkreślił, że powołany przez Spółkę dowód w postaci wyroku Sądu Rejonowego w [...] XIII Wydział Karny z [...] grudnia 2022 r., nie jest dowodem, który istniał w dacie wydania ostatecznego postanowienia Podlaskiego WINB z 23 marca 2021 r. Dokument ten nie może także stanowić podstawy do wznowienia postępowania, gdyż wynikające z niego okoliczności nie są dla sprawy istotne i pozostają bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Podstawą wydania przez organy postanowień o wstrzymaniu budowy trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych pod nazwą "[...]" na części działek nr [...], [...], [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...], była realizacja tej inwestycji bez pozwolenia na budowę. Organy uznały, że do jej realizacji nie miał zastosowania art. 12 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem CCMD-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020r., poz. 374 ze zm.), który przewidywał w odniesieniu do projektowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych, oraz zmiany sposobu użytkowania, w związku z przeciwdziałaniem CCMD-19, wyłączenie w zakresie stosowania przepisów ustaw w tym przepisie wymienionych, w tym m.in. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, z późn. zm.). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 lipca 2022 r. wskazał, że inwestycja prowadzona przez [...] sp. z o.o. sp. k., na części działek nr [...], [...] [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...], nie spełnia wymogu działania związanego z przeciwdziałaniem COVID - 19. Świadczyło o tym przeznaczenie obiektu budowlanego, czyli jego funkcja. Budynki mieszkalne wielorodzinne z samodzielnymi lokalami mieszkalnymi są przeznaczone do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych osób korzystających z lokali mieszkalnych. Nie są to, co do zasady, obiekty przeznaczone do przeciwdziałania COVID - 19. NSA podniósł, że "podmiot, który jako inwestor rozpoczyna budowę budynków mieszkaniowych wielorodzinnych w celu udostępnienia następnie lokali w tym budynku innym osobom (sprzedaż, wynajem), działa przede wszystkim jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą, której rezultatem jest powstanie obiektów pełniących funkcje mieszkalne. Tak więc celem działalności inwestycyjnej skarżącej nie było przeciwdziałanie CCMD-19, ale osiągnięcie rezultatu gospodarczego, w postaci obiektów przeznaczonych do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych (...)". Aprobatę Sądu zyskało również stanowisko organów oraz Sądu I instancji oparte na wykładni celowościowej art. 12 ust. 2 ustawy o CCMD - 19, zgodnie z którą przez przeciwdziałanie CCMD - 19 należy rozumieć "działania, które doraźnie, w krótkim okresie prowadziły do zwalczania zakażenia, zapobiegania rozprzestrzenianiu się, profilaktyki oraz zwalczania skutków choroby. W sferze prawno-budowlanej chodziło o powstanie w jak najkrótszym czasie bazy infrastrukturalnej do przeciwdziałania epidemii (...) Prowadzenie spornej budowy, z powołaniem się na przesłankę określoną w art. 12 ust. 1 w związku z art. 2 ust. 2, w sytuacji odmowy uzyskania pozwolenia na budowę (...), świadczy o podjęciu przez inwestora próby obejścia obowiązujących procedur (.")". Z art. 170 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika moc wiążąca prawomocnego orzeczenia sądu, sprowadzająca się do tego, że organy państwowe i sądy muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu oraz ogół skutków prawnych z niego wynikających. Ratio legis unormowań art. 170 p.p.s.a. polega na tym, że gwarantuje on zachowanie spójności i logiki działania organów władzy publicznej. Skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują również wszystkie przyszłe postępowania. Dowód wskazany we wniosku o wznowienie postępowania nie jest dowodem istniejącym w dniu wydania postanowienia objętego wnioskiem o wznowienie, jak również nie jest dowodem dla sprawy istotnym. Sąd Rejonowy w [...] w uzasadnieniu powoływanego wyroku z [...] grudnia 2022 r. wskazał, że spór co do rozbieżności interpretacyjnych dotyczących możliwości stosowania ustawy o COVID - 19 do inwestycji objętych postępowaniem karnym, winien znaleźć rozwiązanie wyłącznie na gruncie prawa administracyjnego i właściwe do jego rozstrzygnięcia są sądy administracyjne. Powołane przez skarżącą opinie ekspertów medycznych były złożone w toku prowadzonego postępowania zwykłego, nie stanowią nowych dowodów, które podlegałyby ocenie w postępowaniu wznowieniowym. Również zarzut dotyczący nieprawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania w zakresie wstrzymania robót budowlanych i następczo nakazu rozbiórki, nie mógł odnieść skutku w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia. Uchybienie procesowe polegające na tym, że strona postępowania bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu stanowi jedną z przyczyn wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Na naruszenie to może powołać się tylko podmiot, który twierdzi, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym (wyrok NSA z 6 października 2022 r., sygn. akt II OSK 3351/19). [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w [...] wniosła skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19.04.2023 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: I. art 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 w zw. z art. 126 1 k.p.a., poprzez niezasadne utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia, w sytuacji gdy: - nieprawidłowo ustalony został krąg stron postępowania, pominięto inwestora inwestycji "[...]" oraz inwestora inwestycji "[...]", - obowiązkiem wstrzymania prac budowlanych, a następczo nakazem rozbiórki objęto zbyt duży teren, - organy nadzoru budowlanego nie dokonały analizy projektów budowlanych inwestycji, - organy nadzoru budowlanego nie zbadały czy inwestycja spełnia przesłanki określone w specustawie covidowej, II. art 145 § 1 pkt 5 k.p.a., poprzez błędne uznanie, że wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].12.2022 r., sygn. akt [...], nie stanowi istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, gdy z wynikała z niego legalność inwestycji budowlanej związanej z przeciwdziałaniem COVID-19, III. art. 7 k.p.a. w zw. z art 77 § 1 k.p.a. w zw. z 80 k.p.a., poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz przepisów o konieczności wyczerpującego zbadania materiału dowodowego i jego swobodnej, a nie dowolnej interpretacji, nie odniesienie się do wszystkich podstaw wznowienia, IV. art, 124 § 2 k.p.a. w zw. z art, 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a., poprzez brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego postanowienia: - brak analizy celu realizacji przedmiotowych budynków pod względem wypełnienia przesłanki zwalczania skutków społeczno-gospodarczych COVID-19, - brak analizy celu realizowania inwestycji jakim jest przeciwdziałanie rozpowszechnianiu się COVID-19, - brak odniesienia się do zeznań świadka M.B. - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...], złożonych na rozprawie dnia [...].05.2022 r. przed Sądem Rejonowym w Białymstoku w sprawie o sygn. akt [...], V. art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COYID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (specustawa covidowa) poprzez jego niezastosowanie i niezbadanie czy realizacja przedmiotowych budynków wypełnia przesłanki związane z przeciwdziałaniem COVID-19. Skarżąca domagała się uchylenia postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19.04.2023 r. i poprzedzającego go postanowienia Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8.03.2023 r. W uzasadnieniu skargi wskazano, że jako przesłankę wznowienia powołano wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].12.2022 r., sygn. akt [...] z którego wynikała nowa okoliczność faktyczna, tj. legalność przedmiotowej inwestycji budowlanej związanej z przeciwdziałaniem COVID-19. Zdaniem skarżącej organy nie odniosły się do kwestii spełnienia przez spółkę przesłanek z art. 2 ust. 2 specustawy covidowej, to jest realizacji inwestycji w celu przeciwdziałania rozprzestrzenianiu się COVID-19 oraz zwalczania skutków społeczno-gospodarczych COVID-19. Podniesiono, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...] – M.B zeznając na rozprawie w dniu [...] 5.2022 r. przed Sądem Rejonowym w [...] XIII w sprawie [...], zeznała, że: "Jako organ nie sprawdzaliśmy, czy inwestycje mają związek z covidem, my tego nie badaliśmy". Spółka wypełniła przesłankę zapobiegania skutkom społeczno-gospodarczym COVID-19 przede wszystkim poprzez uniknięcie zwolnień pracowników i utrzymaniu zatrudnienia. Bez analizy funkcji, jaką miały pełnić przedmiotowe budynki nie dało się ocenić, czy w sprawie zaistniały przesłanki do uchylenia ostatecznego postanowienia z dnia 23.03.2021r. Tym samym rozstrzygnięcie organu o odmowie wznowienia postępowania było błędne i co najmniej przedwczesne. Nadto organ II instancji błędnie uznał, że wyrok Sądu Rejonowego w [...] sygn. [...] nie jest przesłanką do wznowienia, jak również nie jest dowodem dla sprawy istotnym. Istotna była nowa okoliczność faktyczna z niego wynikająca tj. legalność przedmiotowej inwestycji budowlanej związanej z przeciwdziałaniem COVID-19, z uwagi na skuteczne przedłożenie informacji właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu o rozpoczęciu realizacji zamierzania w dniu 26.05.2020 r. Stanowiło to podstawę do wznowienia postępowania i uchylenia postanowienia o wstrzymaniu prac budowlanych. Organy w żaden sposób nie rozważyły wskazanych kwestii, a kierowały się wyłącznie datą wydania prawomocnego wyroku, a nie okolicznościami z niego wynikającymi, przez co nie dostrzegły, że okoliczności te istniały dniu wydania postanowienia o wstrzymaniu prac budowlanych, lecz nieznane były organom nadzoru budowlanego. Nadto, organy nie odniosły się do kwestii objęcia obowiązkiem wstrzymania prac budowlanych, a następczo nakazem rozbiórki zbyt dużego terenu, mimo braku prowadzenia na nim robót budowlanych oraz nieprawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania. Pominięto inwestora inwestycji "[...]". Inwestor ten został poinformowany przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...] o braku możliwości skorzystania z dróg dojazdowych do budynku, który realizuje, co prowadzi do uniemożliwienia legalizacji jego inwestycji. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia wymogów z art. 124 § 2 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. oraz art. 126 k.p.a. Choć opinia biegłych wydana została 26.07.2021 r., po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu budowy, to stwierdzała stan faktyczny istniejący na kilka miesięcy przed wydaniem postanowienia. Rozwiązania techniczne objęte opinią były realizowane w czerwcu 2020 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga była bezzasadna. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (GINB) zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy uchylenia własnego postanowienia z 23 marca 2021 r., znak: WOP.7722.24.2021.TN utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w [...] z [...] lutego 2021 r., wstrzymujące spółce [...] sp. z o.o. sp. k. w [...] budowę trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych pod nazwą "[...]" na części działek nr [...] [...], [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...]. Instytucja wznowienia postępowania należy do tzw. trybów nadzwyczajnych. Stwarza ona prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną (także postanowieniem), jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną w sposób precyzyjny w k.p.a. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną można podzielić na dwa etapy. Pierwszy etap polega na badaniu formalnych podstaw wszczęcia postępowania i może zakończyć się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.) lub o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). Oceniając formalne podstawy wznowienia postępowania organ sprawdza, czy wniosek pochodzi od strony, czy strona powołała się na przyczyny wznowienia postępowania wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, określony w art. 148 k.p.a. Dopiero po stwierdzeniu wystąpienia wszystkich tych przesłanek organ może merytorycznie badać przesłanki wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 pkt 1 - 8 k.p.a. i wydać jedno z rozstrzygnięć przewidzianych przez art. 151 k.p.a. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wymaga łącznego spełnienia trzech przesłanek. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy muszą być nowe. Obejmuje to okoliczności lub dowody zarówno nowoodkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Nowe okoliczności faktyczne czy nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne. Muszą zatem dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne. Kolejną przesłanką jest istnienie nowych okoliczności faktycznych czy nowych dowodów w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecią przesłanką jest to, że nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję. Sąd podziela ocenę organów, że brak było podstaw do uchylenia w trybie wznowienia postępowania, ostatecznego postanowienia Podlaskiego WINB z 23 marca 2021 r., wydanego w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych, Stanowiący podstawę wniosku o wznowienie dowód w postaci wyroku Sądu Rejonowego w [...] XIII Wydział Karny z [...] grudnia 2022 r., sygn. akt [...] - nie był dowodem, który istniał w dacie wydania ostatecznego postanowienia Podlaskiego WINB z 23 marca 2021 r. Dokument ten nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania, również z tej przyczyny, że wynikające z niego okoliczności nie są dla sprawy istotne i pozostają bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Powyższy wyrok uniewinniający M.K. od zarzutów naruszenia przepisów Prawa budowlanego, nie wywiera bezpośredniego wpływu na ocenę zgodności z prawem ostaecznego postanowienia z 23 marca 2021 r. Organy administracji publicznej związane są bowiem, w zakresie oceny zgodności inwestycji z przepisami Prawa budowlanego, rozstrzygnięciami których prawidłowość potwierdziły sądy administracyjne. Poza tym nawet Sąd Rejonowy w [...] w uzasadnieniu powoływanego wyroku z [...] grudnia 2022 r. wskazał, że spór co do rozbieżności interpretacyjnych dotyczących możliwości stosowania ustawy o COVID - 19 do inwestycji objętych postępowaniem karnym, winien znaleźć rozwiązanie wyłącznie na gruncie prawa administracyjnego i właściwe do jego rozstrzygnięcia są sądy administracyjne. Nieuzasadniony był również zarzut naruszenia art. 2 ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Kwestionowane ostateczne postanowienie z 23 marca 2021 r. było przedmiotem kontroli sądów administracyjnych obu instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku jak i Naczelny Sąd Administracyjny, w wydanych wyrokach wskazały, że inwestycja prowadzona przez [...] sp. z o.o. sp. k. na części działek nr [...], [...], [...] przy ul. [...] i ul. [...] w [...], nie spełnia wymogu działania związanego z przeciwdziałaniem COVID -19. Świadczy o tym przeznaczenie obiektu budowlanego, czyli jego funkcja. Budynki mieszkalne wielorodzinne z samodzielnymi lokalami mieszkalnymi są przeznaczone do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych osób korzystających z lokali mieszkalnych. Nie są to zatem, co do zasady, obiekty przeznaczone do przeciwdziałania COVID - 19. Sąd w całości akceptuje argumentację organów, odnoszącą się do oceny przesłanki wznowienia postępowania w tej sprawie. Skoro organy orzekające prawidłowo wykluczyły zaistnienie przesłanki wznowieniowej, to brak było podstaw do odniesienia się do innych aspektów, tj. kwestii objęcia obowiązkiem wstrzymania prac "zbyt dużego terenu" oraz "nieprawidłowego ustalenia kręgu stron postępowania". Sąd nie podziela również zarzutu naruszenia przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie faktyczne zaskarżonego postanowienia zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne wyjaśnia podstawę prawną rozstrzygnięcia, oraz przytacza przepisy prawa znajdujące zastosowanie w sprawie. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.