VII SA/Wa 1275/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędziowie: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska, Protokolant: specjalista Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2023 r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 30 marca 2023 r. nr 254/OPON/2023 w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody Mazowieckiego na rzecz skarżącego B. J. kwotę 997 zł (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Przedmiotem skargi B. J. ("skarżący") jest decyzja Wojewody Mazowieckiego ("Wojewoda") nr 254/OPON/2023 z 30 marca 2023 r., wydana w sprawie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiar zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego, w następującym stanie sprawy: W dniu 14 listopada 2021 r. (data wpływu pisma do organu) skarżący zgłosił zamiar zmiany sposobu użytkowania poddasza nieużytkowego na poddasze użytkowe niemieszkalne - jako pomieszczenie drugorzędne (pokój hobby, relaksu, suszarnia) na terenie działki nr ewid. [...]. W toku rozpatrywania sprawy Starosta [...] ustalił konieczność uzupełnienia zgłoszenia i 29 listopada 2022 r. w drodze postanowienia nałożył na inwestora obowiązek usunięcia braków i nieprawidłowości w terminie 14 dni od daty otrzymania postanowienia. W dniu 20 grudnia 2022 r. inwestor odpowiedział na ww. postanowienie i złożył do akt m.in. kopię zaświadczenia z [...] stycznia 2022 r., znak: [...] wydanego przez Prezydenta Miasta [...] o zgodności planowanej zmiany sposobu użytkowania poddasza w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, kopię decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] stycznia 2008 r. o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul [...], oznaczonego na projekcie zagospodarowania terenu nr [...], ekspertyzę w zakresie ochrony przeciwpożarowej poddasza budynku mieszkalnego wielorodzinnego ul. [...], dokumentację zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego kilku rodzinnego budynku mieszkalnego przy ulicy [...] na terenie działki nr ew. [...]. Dalej, Starosta [...] ("Starosta") decyzją nr [...] z [...] stycznia 2023 r., na podstawie art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm., "pr.bud"), wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania poddasza nieużytkowego w budynku wielorodzinnym na poddasze użytkowe niemieszkalne – jako pomieszczenie drugorzędne pokój rekreacyjny hobby (medytacja, yoga) zlokalizowanym na terenie działki nr ewid. [...]. W uzasadnieniu decyzji Starosta stwierdził, że braki wyszczególnione w postanowieniu z 29 listopada 2022 r. nie zostały usunięte w terminie wskazanym w postanowieniu. Wyjaśnił, że inwestor był zobowiązany do uzupełnienia dokumentacji poprzez dostarczenie zaświadczenia Prezydenta Miasta O. o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestor dostarczył kopię zaświadczenia z [...] stycznia 2022 r., znak: [...] , wydanego przez Prezydenta Miasta [...] stwierdzającego, że zmiana sposobu użytkowania strychu (poddasza) nieużytkowego na strych (poddasze) użytkowe w budynku wielorodzinnym o nr ew. [...] o trzech kondygnacjach nadziemnych, zlokalizowanym na działce nr ew. [...]nie jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego swym zasięgiem pas P. oraz tereny do niego przyległe, wraz z Centrum, biegnącym przez miasto O. z północnego zachodu na południowy wschód - etap II część A obejmująca kwartały l-VII i DVII, zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta [...] nr [...] z dnia 22 maja 2001 r. (Dz. U. W. Maz. Nr 171 z 20.08.2001 r. poz.2696). Ponadto, jak zaznaczył, w przedmiotowym zaświadczeniu wskazano, że sposób użytkowania poddasza nie jest przedmiotem ustaleń planu. W efekcie, po przedstawieniu powyższego, Starosta wskazał, że przedmiotowe zaświadczenie nie spełnia wymagań art. 71 ust. 2 pkt. 4 pr.bud., który reguluje obowiązek dostarczenia zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Starosta podał również, że inwestor zobowiązany został także do uzupełnienia zgłoszenia o ekspertyzę techniczną sporządzoną przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności dla wnioskowanej zmiany sposobu użytkowania. Wskazał, że inwestor zgłosił zamiar zmiany sposobu użytkowania poddasza nieużytkowego w budynku wielorodzinnym na poddasze użytkowe niemieszkalne - jako pomieszczenie drugorzędne pokój rekreacyjny hobby (medytacja, yoga) zlokalizowanym na terenie działki nr ew. [...], natomiast dostarczona ekspertyza techniczna została sporządzona dla zmiany sposobu użytkowania i określenia nośności stropu poddasza w istniejącym kilkurodzinnym budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr [...]. Ponadto organ stwierdził, że trzy egz. dokumentacji złożonej w ramach uzupełnienia sporządzono dla zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego kilkurodzinnego budynku mieszkalnego przy ulicy P. [...] w O .na terenie działki nr ew. [...], natomiast inwestor w zgłoszeniu wskazał zmianę sposobu użytkowania poddasza nieużytkowego w budynku wielorodzinnym na poddasze użytkowe niemieszkalne - jako pomieszczenie drugorzędne pokój rekreacyjny hobby (medytacja, yoga) na ww. działce. Z tych przyczyn Starosta ocenił, że należy zastosować ww. art. 71 ust. 3 pr.bud. Od ww. decyzji w ustawowym terminie odwołanie wniósł inwestor - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Po rozpatrzeniu tego odwołania Wojewoda decyzją nr [...] z 30 marca 2023 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu ww. odwołania, utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty w mocy. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda, po wskazaniu na przepisy art. 71 pr.bud., podał, że analiza złożonych dokumentów wykazała braki uniemożliwiające prawidłową ocenę zgłoszenia. W związku z powyższym, zgodnie z dyspozycją art. 71 ust. 3 pr.bud., postanowieniem z 29 kwietnia 2021 r., Starosta wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia zgłoszenia m.in. o dostarczenie: zgody wspólnoty na wykonanie zgłoszonej zmiany sposobu użytkowania zgodnie z ustawą z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, zaświadczenia Prezydenta Miasta [...] o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowalnego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dokumentu potwierdzającego możliwość użytkowania istniejącego budynku na działce nr ew. [...], ekspertyzy technicznej sporządzonej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Skarżący nie wypełnił prawidłowo nałożonego na niego obowiązku w zakresie przedłożenia zaświadczenia Prezydenta Miasta [...] o zgodności zamierzonej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestor dołączył kopię zaświadczenia z 21 stycznia 2022 r., wydanego przez Prezydenta Miasta [...] stwierdzającego, że zmiana sposobu użytkowania poddasza nieużytkowego na poddasze użytkowe w budynku wielorodzinnym o nr ew. [...], nie jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego swym zasięgiem pas P. oraz tereny do niego przyległe wraz z Centrum, biegnącym przez miasto [...] z północnego zachodu na południowy wschód - etap II część A obejmująca kwartały I-VII i DVII, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta [...] nr [...] z dnia 22 maja 2001 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 171 z 20 sierpnia 2001 r., poz. 2696). Ponadto w przedmiotowym zaświadczeniu wskazano, że sposób użytkowania poddasza nie jest przedmiotem ustaleń planu. Mając na uwadze powyższe Wojewoda zgodził się z organem pierwszej instancji, że przedmiotowe zaświadczenie nie spełnia wymagań art. 71 ust. 2 pkt 4 pr.bud., bowiem z ww. przepisu wprost wynika, że należy przedłożyć zaświadczenie o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto Wojewoda stwierdził, że brak jest jednoznacznego wskazania zakresu i sposobu wykonywania planowanych prac, choć w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres, miejsce i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Poza tym Wojewoda wskazał, że w złożonym zgłoszeniu z 14 listopada 2022 r., w punkcie 7, oprócz zmiany sposobu użytkowania zawarto również informacje o przebudowie, ale zawarte w zgłoszeniu informacje są nieczytelne i nie można ich prawidłowo zweryfikować. Co więcej wskazał też, że w zgłoszeniu jako zakres inwestycji wskazano zmianę sposobu użytkowania poddasza nieużytkowego w budynku wielorodzinnym na poddasze niemieszkalne - jako pomieszczenie drugorzędne pokój rekreacyjny (medytacja, yoga), natomiast na stronie tytułowej dokumentacji, w opisie przedmiotu opracowania oraz w ekspertyzie technicznej wskazano, iż zmiana sposobu użytkowania obejmuje poddasze nieużytkowe w budynku kilkurodzinnym. Podkreślił, że przedłożona dokumentacja jest niespójna w zakresie nazwy zamierzenia inwestycyjnego. Wojewoda przyjął w konsekwencji, że organ pierwszej instancji zobligowany był do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji do zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania w terminie 30 dni liczonych od dnia następnego od dostarczenia organowi pisma uzupełniającego braki zgłoszenia. Zgłoszenie sprzeciwu w wyżej wskazanej sytuacji nie jest jedynie uprawnieniem organu, a jego obowiązkiem - organ nie działa tu w ramach uznania administracyjnego. Ustawa wyraźnie stanowi, że organ wnosi sprzeciw w razie zaistnienia okoliczności w nim wskazanych. Sprzeciw wydawany więc w oparciu o normę z art. 71 ust. 3 pr.bud. jest aktem związanym, niezależnym od woli organu i zasadnym wówczas, gdy stwierdzone braki nie zostaną uzupełnione, co w sprawie niniejszej miało miejsce. Skarżący w skardze do Sądu na ww. decyzję Wojewody wniósł o jej uchylenie. Decyzji tej zarzucił: -obrazę art. 9 k.p.a. poprzez nienależyte i niewyczerpujące poinformowanie skarżącego o okolicznościach faktycznych oraz rzekomych brakach w dokumentach, wobec których organ administracyjny powziąć miał wątpliwość, a które miały wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków w sytuacji, gdy organ administracyjny powziąwszy wątpliwość "co do kompletności lub litery dokumentacji" przedłożonej przez skarżącego, winien o tym skarżącego zawiadomić, co pozwoliłoby skarżącemu uzupełnić materiał dowodowy w tym zakresie; -naruszenie art. 6 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności zmierzających do podstawowego, koniecznego i rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w konsekwencji również do załatwienia sprawy, z • pominięciem interesu społecznego oraz słusznego interesu obywateli w szczególności przejawiającym się brakiem prawidłowej analizy i interpretacji materiałów dowodowych - dokumentacji przedłożonej przez skarżącego a w konsekwencji: nieprawidłowe uznanie, iż zaświadczenie Prezydenta Miasta O. o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przedłożone przez skarżącego nie spełnia wymagań wynikających z przepisu pr .bud. w sytuacji, gdy ww. zaświadczenie wprost wskazuje, iż wnioskowana przez [...] zmiana sposobu użytkowania - nie jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a zaświadczenie to zostało wydane przez inny organ administracji, który to skarżący miał prawo uznać za godny zaufania; błędne przyjęcie, iż dokumentacja przedstawiona przez skarżącego jest nieczytelna i niemożliwa do prawidłowego zweryfikowania, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznania, że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków wskazanych przez organ, podczas gdy w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niejasności w zakresie dokumentacji, organ powinien zwrócić się do skarżącego o uzupełnienie lub wyjaśnienie; -naruszenie art. 71 ust. 3 pr.bud. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie za zasadne wniesienie przez Starostę sprzeciwu w drodze decyzji, podczas gdy: a. skarżący [...] w sposób prawidłowy wykonał nałożony na niego obowiązek uzupełnienia braków zgłoszenia, o należną dokumentację - którą organ w pełni dysponował. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody, utrzymująca w mocy decyzję Starosty nr [...] z 10 stycznia 2023 r., wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia dokonanego przez skarżącego, dotyczącego zamiaru zmiany sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Podstawę materialnoprawną tych decyzji stanowił art. 71 ust. 3 pr.bud., zgodnie z którym w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia, wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Zważyć przy tym należy, że stosownie do art. 71 ust. 2 ww. ustawy zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (której definicję zawiera art. 71 ust. 1 pkt 2 i 3), wymaga zgłoszenia organowi architektoniczno-budowlanemu; w zgłoszeniu tym należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, nadto dołączyć dokumenty określone w pkt 1-6 art. 71 ust. 2. Na podstawie zaś ww. art. 71 ust. 3 pr.bud. właściwy organ, po zapoznaniu się ze złożonym zgłoszeniem i dokumentami do niego dołączonymi, może żądać ich uzupełnienia, przy czym tylko w zakresie wymienionym w ust. 2 art. 71. Jest więc uprawniony do wydania postanowienia o charakterze dowodowym, zobowiązującego zgłaszającego do uzupełnienia brakujących dokumentów w określonym terminie. Postanowienie takie zmierza do usunięcia braków zgłoszenia, a ich nieusunięcie stanowi podstawę do wniesienia przez organ sprzeciwu. Mając na uwadze akta sprawy, tj. treść zgłoszenia skarżącego, załączone do niego dokumenty, jak również treść postanowienia organu pierwszej instancji wydanego w oparciu o cyt. powyżej art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego, reakcję skarżącego na to postanowienie, w końcu – argumentację Wojewody zawartą w zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdza, że działanie tego ostatniego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 71 ust. 3 pr.bud. jest co najmniej przedwczesne, czy inaczej: powody wskazane jako uzasadniające podtrzymanie decyzji Starosty wydanej w oparciu o art. 71 ust. 3 pr.bud., są chybione/nieuzasadnione. I tak, Sąd zauważa, że skarżący 14 listopada 2022 r. dokonał zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania poddasza nieużytkowego na użytkowe – niemieszkalne w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na działce nr ewid. [...]. Na skutek zobowiązania zawartego w wydanym w sprawie w dniu 29 listopada 2022 r. postanowieniu, w zakreślonym w tym orzeczeniu terminie, przedłożył do akt kopię zaświadczenia Prezydenta Miasta [...] z [...] stycznia 2022 r. znak: [...], z którego wynika, że zmiana sposobu użytkowania strychu (poddasza) nieużytkowego na strych (poddasze) użytkowe w budynku wielorodzinnym o nr ew. [...] o trzech kondygnacjach nadziemnych, zlokalizowanym na działce nr ew. [...] nie jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 171 z 20 sierpnia 2001 r., poz. 2696). Skarżący do akt złożył także w kopii wniosek o wydanie zaświadczenia w ww. przedmiocie, z którego wynika, że jego wniosek dotyczył objętej dokonanym zgłoszeniem inwestycji – zmiany sposobu użytkowania strychu nieużytkowego na użytkowy niemieszkalny. Analiza ww. dokumentów w kontekście postanowienia Starosty z 29 listopada 2022 r. i brzmienia art. 71 ust. 2 pkt 4 pr.bud., nie daje podstaw by uznać za Wojewodą, że obowiązek dotyczący przedłożenia zaświadczenia lub kopii zaświadczenia, o którym mowa w tym ostatnim przepisie nie został wykonany. Nie stanowi o tym, wbrew ocenie Wojewody, zawarte dodatkowo w ww. zaświadczeniu stwierdzenie, że sposób użytkowania poddasza nie jest przedmiotem ustaleń planu. Należy bowiem powyższe odczytać łącznie ze zdaniem wcześniejszym, dotyczącym przeznaczenia terenu, na którym ww. obiekt się znajduje (teren oznaczony symbolem MkMN, dla którego przeznaczeniem podstawowym jest zabudowa mieszkaniowa: jednorodzinna (MN) i kilkurodzinna (Mk), natomiast dopuszczalnym kilkurodzinna czyli z nie więcej niż 10 mieszkaniami w myśl ww. planu miejscowego), i uwzględnić jednocześnie planowaną zmianę sposobu użytkowania. W świetle tych okoliczności wskazane "zdanie" oznacza wyłącznie tyle, że ww. plan miejscowy nie zawiera "szczególnych" regulacji odnośnie do strychu – poddasza w budynku mieszkalnym. Nadto, zdaniem Sądu, niewystarczająca dla podtrzymania wniesionego w pierwszej instancji sprzeciwu jest "pozostała" argumentacja wskazana przez Wojewodę w zaskarżonej decyzji, a to wobec treści dokumentacji przedłożonej przez skarżącego, także w wykonaniu ww. postanowienia. Rozwijając tę ocenę Sąd zauważa, że zdaniem Wojewody skarżący nie wskazał jednoznacznie zakresu i sposobu wykonywania planowanych prac (zawarte informacje są nieczytelne, nie poddają się jako takie weryfikacji); poza tym nie dość precyzyjnie określił inwestycję stosując zamiennie sformułowanie budynek wielorodzinny, budynek kilkurodzinny. W tym też kontekście Sąd zauważa, że z dokumentacji złożonej przez skarżącego w uzupełnieniu zgłoszenia wynika dość jasno, że chodzi o poddasze w budynku mieszkalnym wielorodzinnym czy kilkurodzinnym, który zlokalizowany jest na działce o nr ewid. [...]. Budynek ten, owszem, określany jest przez skarżącego albo jako kilkurodzinny albo jako wielorodzinny (v. zgłoszenie i dokumentacja wraz z ekspertyzą techniczną), ale wobec przedmiotu inwestycji (planowanej zmiany sposobu użytkowania poddasza) pozostaje to właściwie bez znaczenia prawnego (zmiana nie wpłynie na ilość mieszkań w budynku). Przy czym warto dodać, że wskazane nazewnictwo wynika z przyjętego w planie miejscowym dla tego obszaru, w którym przewidziano zarówno zabudowę wielorodzinną, jak i kilkurodzinną (z nie więcej niż 10 mieszkaniami, v. § 5 pkt 23 planu miejscowego; Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 171, z 2001 r., poz. 2696). Niemniej jednak stosowanie tych pojęć niejako zamiennie w tej sprawie, nie powoduje wątpliwości w zakresie przedmiotu zgłoszenia (wiadomo o jaki obiekt chodzi, gdzie się on znajduje, i która jego część objęta jest planowaną zmianą sposobu użytkowania). Dalej, ze zgłoszenia i dołączonych do niego dokumentów wynika także jednoznacznie, że planowana zmiana sposobu użytkowania wymaga wykonania robót, oprócz wykończeniowych także polegających na dostosowaniu istniejącego wyłazu prowadzącego na poddasze do możliwości zamontowania schodów strychowych, segmentowych składanych, wyposażonych w białą klapę termoizolacyjną o grubości 3,6 cm, stopki, uszczelkę oraz poręcz umożliwiającą komfortowe korzystanie. Informacje w tym zakresie skarżący podał w treści zgłoszenia, ale też w dokumentacji z 2 września 2022 r., którą przedłożył uzupełniając to zgłoszenie. Wraz z ww. dokumentacją złożył również ekspertyzę techniczną, która dotyczy planowanej zmiany sposobu użytkowania poddasza z nieużytkowego na użytkowy w istniejącym kilkurodzinnym budynku mieszkalnym. Dostrzegając powyższe Sąd nie podziela więc ww. wątpliwości Wojewody, mających przemawiać za koniecznością podtrzymania sprzeciwu wniesionego przez Starostę [...], a dotyczących m.in. zakresu planowanych robót budowlanych. Z tej też przyczyny Sąd uznał, że Wojewoda naruszył art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 71 ust. 3 pr.bud. z uwagi na niewykazanie, że w sprawie zasadnie w pierwszej instancji wniesiono sprzeciw do zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania poddasza w budynku mieszkalnym wielorodzinnym (czy - zgodnie z terminologią użytą w planie miejscowym - kilkurodzinnym). Poza tym, Sąd zauważa, że choć Wojewoda - na skutek odwołania - obowiązany był raz jeszcze w drugiej instancji (zgodnie z zasadą uregulowaną w art. 15 k.p.a.) sprawdzić prawidłowość zastosowania w sprawie art. 71 ust. 3 pr.bud. (a w tym celu - dokonać weryfikacji poprawności postanowienia Starosty z 29 listopada 2022 r.), to jednak ograniczył swoje rozważania i ocenę tylko do przywołanych powyżej zagadnień. Nie sprawdził całości sprawy i nie ustalił czy i w jakim zakresie zgłoszenie skarżącego dokonane na podstawie art. 71 ust. 2 pr.bud. zawierało braki, a także czy zostały one uzupełnione. Nie zbadał w ten sposób sprawy m.in. w zakresie, o którym mowa w art. 71 ust. 2 pkt 3 pr.bud., zgodnie z którym do wniosku o zmianę sposobu użytkowania obiektu należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 pr.bud., tj. o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nie wziął w konsekwencji także pod uwagę, że istota tego oświadczenia jest taka jak oświadczenia, o którym mowa w art. 75 § 2 k.p.a. i polega na możliwości przyjęcia przez organ twierdzenia strony co do faktów istotnych do rozstrzygnięcia sprawy lub co do stanu prawnego. Możliwość ta nie oznacza jednak obowiązku poprzestania przez organ na tym oświadczeniu. Oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest środkiem dowodowym mającym wykazać prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i w razie wątpliwości podlega badaniu przez właściwy organ. Obowiązkiem organu architektoniczno-budowlanego jest w takiej sytuacji ustalenie istnienia tytułu prawnego inwestora, w rozumieniu art. 3 pkt 11 pr.bud. - przy uwzględnieniu twierdzeń inwestora, przytaczanych przez niego dowodów i innych okoliczności mających znaczenie prawne (por. wyrok NSA z 2 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 2699/15). Kwestia ta jest istotna w niniejszej sprawie, albowiem na żadnym jej etapie nie wyjaśniono prawa skarżącego do dysponowania bez zgody wspólnoty mieszkaniowej poddaszem nieużytkowym w budynku mieszkalnym kilkurodzinnym (w istocie – wielorodzinnym), w którym (zważywszy na Kw i wyodrębnione lokale) funkcjonuje wspólnota (Kw nr WA1O/00058590/9). Powyższe zagadnienie wymagało analizy, z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r., poz. 1048), regulujących sposób zarządzania nieruchomością wspólną, z których to wynika, że podjęcie procesu inwestycyjnego na nieruchomości stanowiącej przedmiot współwłasności wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli. Zgoda ta jest wymagana dla: zmiany przeznaczenia części nieruchomości wspólnej; udzielenia zgody na przebudowę nieruchomości wspólnej oraz na zmianę wysokości udziałów w następstwie powstania odrębnej własności lokalu przebudowanego; i udzielenia zgody na zmianę wysokości udziałów we współwłasności nieruchomości wspólnej – v. art. 22 ust. 2 i ust. 3 pkt 4, 5, 5a ustawy o własności lokali. Brak oceny w sprawy w tym kontekście stanowi, zdaniem Sądu, o naruszeniu przez Wojewodę art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 71 ust. 3 pr.bud. i art. 138 k.p.a. Orzekając raz jeszcze w sprawie Wojewoda uwzględni powyższe uwagi Sądu, i ponownie dokona weryfikacji zgłoszenia skarżącego dotyczącego zamiaru zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego, tj. poddasza nieużytkowego na poddasze użytkowe w budynku mieszkalnym kilkurodzinnym (czyli zgodnie z planem miejscowym o co najwyżej 10 mieszkaniach). Weźmie przy tym pod uwagę postanowienie Starosty z 29 listopada 2022 r. i m.in. obowiązek nim nałożony w pkt 6 – odnoszącym się do dokumentu potwierdzającego możliwość użytkowania ww. budynku mieszkalnego przy ul. [...]. Z tych przyczyn, nie przesądzając wyniku sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), orzekł, jak w sentencji. Na podstawie art. 200 tej ustawy Sąd orzekł o kosztach postępowania, uwzględniając wpis od skargi i koszty zastępstwa procesowego.