VII SA/Wa 1257/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, Protokolant spec. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2018 r. sprawy ze skargi Ł. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] działając podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego uchyliło zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] przedłużającą Ł. M. zatrzymanie prawa jazdy kat. B nr [...], druk nr [...] wydane w dniu [...] stycznia 2011 r. przez Starostę [...] do 6 miesięcy tj. od dnia [...] grudnia 2016 r. do dnia [...] czerwca 2017 r. w całości i orzekło o zatrzymaniu Ł. M. prawa jazdy kat. B nr [...], druk nr [...] wydane w dniu [...] stycznia 2011 r. przez Starostę [...] na okres 6 miesięcy tj. od dnia [...] grudnia 2016 r. do dnia [...] czerwca 2017 r. włącznie, na podstawie art. 102 ust. 1c ustawy o kierującymi pojazdami ( Dz.U.2016.627) nadano decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny wskazując, że w dniu [...] grudnia 2016 r. Komenda Powiatowa Policji dla Powiatu [...] w [...] przesłała do Starosty [...] zatrzymane w dniu [...] grudnia 2016 r. prawo jazdy kat. B nr [...] na druku nr [...] wydane w dniu [...] stycznia 2011 r. przez Starostę [...] Ł. M. z powodu przekroczenia w terenie zabudowanym dopuszczalnej prędkości jazdy o 62 km/h, jadąc z prędkością 122 km/h w miejscu obowiązywania ograniczenia do 60 km/h. Ł. M. nie przyjął mandatu karnego w związku z powyższym sporządzono wniosek o ukaranie do Sądu Rejonowego w [...]. Następnie Starosta Zachodni [...] zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. (doręczone [...] stycznia 2017 r.) wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zatrzymania Ł. M. prawa jazdy kat. B. W dniu [...] stycznia 2017 r. Komenda Powiatowa w [...] przesłała kolejną notatkę urzędową z kontroli pojazdu marki [...] o nr rej. [...] w miejscowości [...] na drodze wojewódzkiej [...], którym kierował Ł. M.. Kierowca przekroczył prędkość o 57 km/h jadąc 107 km/h w obszarze zabudowanym. Ł. M. nie przyjął mandatu w związku z powyższym został skierowany wniosek o ukaranie do Sądu Rejonowego w [...]. W dniu [...] stycznia 2017 r. kierowca poruszał się pojazdem mimo trzymiesięcznego zakazu. Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. Starosta [...] przedłużył Ł. M. zatrzymanie prawa jazdy kat. B nr [...], druk nr [...] wydane w dniu [...] stycznia 2011 r. przez Starostę [...] do 6 miesięcy tj. od dnia [...] grudnia 2016 r. do dnia [...] czerwca 2017 r. włącznie oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Od powyższej decyzji odwołanie złożył Ł. M. zarzucając decyzji naruszenie przepisów art. 102 ust. 1d i 1e w zw. z art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami, art. 7 kpa poprzez jego niezastosowanie i niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.; art. 77 § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie polegające na niezebraniu i nierozpatrzeniu przez organ administracji publicznej w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego do czego był obowiązany; art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 35 § 2 kpa ponieważ zaskarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia faktycznego. Podnosząc powyższe pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania oraz o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu I instancji na podstawie art. 135 kpa. W wyniku rozpatrzenia przedmiotowej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 102 ust. 1 punkt 4 oraz ust. 1d ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku gdy kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym, a jeżeli osoba kierowała pojazdem pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu jej prawa jazdy na podstawie ust. 1 pkt 4 lub 5 albo zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 punkt 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, starosta wydaje decyzję administracyjną o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy. Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1c, nie została jeszcze wydana, starosta wydaje tę decyzję na okres 6 miesięcy. Z art. 102 ust. 1c tej ustawy wynika natomiast, że starosta wydaje decyzję, o której mowa w ust. i pkt 4 lub 5, na okres 3 miesięcy, nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności oraz zobowiązując kierującego do zwrotu prawa jazdy, jeżeli dokument ten nie został zatrzymany w trybie art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Z wyżej powołanego art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami wynika, że przepis ten przewiduje dwie odrębne obligatoryjne przesłanki przedłużenia okresu zatrzymania prawa jazdy: pierwszą w przypadku, gdy osoba kierowała pojazdem pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu jej prawa jazdy na podstawie ust. 1 punkt 4 lub 5 ustawy o kierujących pojazdami oraz drugą, gdy dana osoba kierowała pojazdem pomimo zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 punkt la ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Wskazuje na to redakcja tego przepisu (użycie spójnika "albo" czyli tzw. alternatywy rozłącznej"). Dalej organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie zachodziła przesłanka druga. W wyniku kontroli drogowej w dniu [...] grudnia 2016 r. policjant zatrzymał odwołującemu prawo jazdy z powodu przekroczenia przez kierującego pojazdem dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h w obszarze zabudowanym. Prawo jazdy wraz ze stosowną informacją zostało przekazane Staroście [...] w dniu [...] grudnia 2016 r. W dniu drugiej kontroli, czyli [...] stycznia 2017 r. odwołujący kierował pojazdem pomimo zatrzymania prawa jazdy w dniu [...] grudnia 2016 r. na podstawie 135 ust. 1 punkt 1a ustawy - Prawo o ruchu drogowym wypełniając tym samym dyspozycję art. 102 ust. id in fine ustawy o kierujących pojazdami. Zdaniem organu ustawodawca jasno sprecyzował, co stanowi źródło ustalenia stanu faktycznego w zakresie stwierdzenia okoliczności przekroczenia dopuszczalnej prędkości w terenie zabudowanym o 50 km/h. Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 punkt 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541) do dnia 31 grudnia 2016 r. podstawą wydania decyzji, o której mowa w art. 102 ust. 1 punkt 4 i 5 oraz art. 103 ust. 1 punkt 5 ustawy o kierujących pojazdami była informacja o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 punkt la ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Natomiast od 1 stycznia 2017 r. w wyniku zmiany art. 7 ust. 1 pkt 2 znowelizowanego przez art. 4 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2016.2001), który obecnie przewiduje, że podstawą wydania decyzji z art. 102 ust. 1 pkt 4 u.k.p. jest już nie informacja o zatrzymaniu prawa jazdy, lecz informacja o popełnieniu naruszenia polegającego na kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym. Przepis ten jednoznacznie przesądził, że środkiem dowodowym, w oparciu o który organ wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, jest wymieniona informacja o zatrzymaniu prawa jazdy, a po 1 stycznia 2017 r. o popełnieniu naruszenia polegającego na kierowaniu pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym W konsekwencji organy wydające decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy nie prowadzą własnych ustaleń dotyczących faktu rażącego przekroczenia prędkości, ale z mocy woli ustawodawcy opierają swoje rozstrzygnięcie na przekazanej mu informacji o zatrzymaniu prawa jazdy. Organ podkreślił, że kwestia prawidłowości pomiaru i przeprowadzenia kontroli drogowej nie podlega analizie przez organy administracji publicznej w trakcie postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało również, że uchyliło w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] przedłużającą Ł. M. zatrzymanie prawa jazdy kat. B nr [...], druk nr [...] wydane w dniu [...] stycznia 2011 r. przez Starostę [...] do 6 miesięcy tj. od dnia [...] grudnia 2016 r. do dnia [...] czerwca 2017 r. włącznie oraz nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, z uwagi na treść art. art. 102 ust. id ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, który stanowi, że jeżeli osoba kierowała pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu jej prawa jazdy na podstawie ust. 1 pkt 4 lub 5 albo zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt la ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, starosta wydaje decyzję administracyjną o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy. Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. lc, nie została jeszcze wydana, starosta wydaje tę decyzję na okres 6 miesięcy. W niniejszej sprawie Starosta [...] nie zdążył wydać decyzji o której mowa w ust. lc cytowanej ustawy, czyli nie zatrzymał prawa jazdy stronie na okres 3 miesięcy. Zatem w świetle obowiązujących przepisów niedopuszczalne jest przedłużenie okresu zatrzymania prawa jazdy do 6 miesięcy z uwagi na brak wydania decyzji o której mowa w art. 102 ust. 1 c cytowanej ustawy. W niniejszej należało zatrzymać prawo jazdy stronie na okres 6 miesięcy wynika to wprost z ostatniego zdania art. 102 ust. 1d ustawy o kierujących pojazdami. ("Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1c, nie została jeszcze wydana, starosta wydaje tę decyzję na okres 6 miesięcy"). Skargę na tę decyzję złożył Ł. M.. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. art. 102 ust. 1d i lew zw. z art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2016 r. poz. 627, z późn. zm., dalej: u.k.p.) poprzez zatrzymanie prawa jazdy Skarżącemu Ł. M., w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie organ nie był uprawniony do poczynienia samodzielnych ustaleń w zakresie przekroczenia dopuszczalnej prędkości o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym, a właściwym do stwierdzenia ww. okoliczności jest sąd karny, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy; 2. art. 7 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 3. art. 77 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na niezebraniu i nierozpatrzeniu przez organ administracji publicznej w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, do czego był obowiązany, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podnosząc te zarzuty wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części, tj. w zakresie pkt 2 i 3 w całości. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wyłącznie w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o zatrzymaniu Ł. M. prawa jazdy kat. B nr [...], druk nr [...] wydane w dniu [...] stycznia 2011 r. przez Starostę [...] na okres 6 miesięcy tj. od dnia [...] grudnia 2016 r. do dnia [...] czerwca 2017 r. włącznie, na podstawie art. 102 ust. 1c ustawy o kierującymi pojazdami, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 102 ust. 1 pkt 4, ust. 1c i 1d ustawy o kierujących pojazdami, zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku gdy kierujący pojazdem przekroczył dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h na obszarze zabudowanym, a jeżeli osoba kierowała pojazdem pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu jej prawa jazdy na podstawie ust. 1 pkt 4 lub 5 albo zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 punkt 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, starosta wydaje decyzję administracyjną o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy. Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1c, nie została jeszcze wydana, starosta wydaje tę decyzję na okres 6 miesięcy. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] grudnia 2016 r. Komenda Powiatowa Policji dla Powiatu [...] w [...] przesłała do Starosty [...] zatrzymane w dniu [...] grudnia 2016 r. prawo jazdy kat. B nr [...] na druku nr [...] wydane w dniu [...] stycznia 2011 r. przez Starostę [...]Ł. M. z powodu przekroczenia w terenie zabudowanym dopuszczalnej prędkości jazdy o 62 km/h. Ł. M. nie przyjął mandatu karnego w związku z powyższym sporządzono wniosek o ukaranie do Sądu Rejonowego w [...]. W dniu [...] stycznia 2017 r. Komenda Powiatowa w [...] przesłała kolejną notatkę urzędową z kontroli pojazdu marki [...] o nr rej. [...] w miejscowości [...] na drodze wojewódzkiej [...], którym kierował Ł. M.. Kierowca przekroczył prędkość o 57 km/h jadąc 107 km/h w obszarze zabudowanym. Ł. M. nie przyjął mandatu w związku z powyższym został skierowany wniosek o ukaranie do Sądu Rejonowego w [...]. Stwierdzenie przez właściwy organ Policji przekroczenia prędkości na obszarze zabudowanym o 50km/h obligowało do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy na okres trzech miesięcy stosownie do treści przywołanego wyżej art. 102 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami. Natomiast jeżeli osoba kierowała pojazdem pomimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu jej prawa jazdy na podstawie ust. 1 pkt 4 lub 5 albo zatrzymania prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 punkt 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, starosta wydaje decyzję administracyjną o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy. Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 1c, nie została jeszcze wydana, starosta wydaje tę decyzję na okres 6 miesięcy. Odnosząc się do argumentacji skargi dotyczącej konieczności zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem powszechnym w sprawie popełnienia wykroczenia, Sąd uznał, że ustawodawca jasno sprecyzował, co stanowi źródło ustalenia stanu faktycznego w zakresie stwierdzenia okoliczności przekroczenia dopuszczalnej prędkości w terenie zabudowanym o 50 km/h. Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 541) do dnia 31 grudnia 2016 r. podstawą wydania decyzji, o której mowa w art. 102 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami jest informacja o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Przepis ten przesądza, że jedyną i wyłączną okolicznością, która stanowi przesłankę wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy jest ww. informacja. Organ wydający decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy nie prowadzi własnych ustaleń dotyczących faktu rażącego przekroczenia prędkości, ale z woli ustawodawcy opiera swoje rozstrzygnięcie na przekazanej informacji o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Pierwsze ze zdarzeń stanowiących podstawę zatrzymania prawa jazdy miało miejsce w dniu [...] grudnia 2016 r. a więc przedstawiona wyżej zasada miał w pełni zastosowanie do tego przypadku. Natomiast nowelizacja art. 7 dokonana art. 4 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. określiła, że podstawą wydania decyzji, o której mowa w art. 102 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1d i art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w art. 5, jest informacja o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 1a ustawy wymienionej w art. 4, o której mowa odpowiednio w pkt 1 lub 3. Wskazany pkt 3 przewiduje natomiast, że organ kontroli ruchu drogowego, który stwierdził kierowanie pojazdem silnikowym w okolicznościach, o których mowa w art. 102 ust. 1d albo art. 103 ust. 1 pkt 5 ustawy wymienionej w art. 5, niezwłocznie powiadamia o tym starostę właściwego ze względu na miejsce zamieszkania kierującego pojazdem. Z przepisów tych wynika zatem, że od [...] stycznia 2017 r. podstawą wydania decyzji przez starostę na podstawie art. 102 ust. 1d informacja organu kontroli ruchu drogowego. Oznacza to, że kwestia prowadzonego przed sądem powszechnym postępowania w przedmiocie popełnienia wykroczenia polegającego na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości nie ma znaczenia w postepowaniu administracyjnym dotyczącym zatrzymania prawa jazdy w związku z kierowaniem pojazdem silnikowym pomimo wcześniejszego zatrzymania prawa jazdy. Zresztą nie wynika z akt sprawy aby w przedmiocie tego wykroczenia toczyło się jakiekolwiek postepowanie karne. Za taką interpretacją przemawia również brzmienie art. 102 ust. 3 ww. ustawy . Wynika z niego, że jeżeli sprawa o naruszenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 lub 5, została skierowana do rozpoznania przez sąd lub organ orzekający o sprawie w postępowaniu dyscyplinarnym i nie zakończyła się prawomocnym rozstrzygnięciem w okresie 3 miesięcy od dnia zatrzymania dokumentu, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1d - w okresie 6 miesięcy, podlega on zwrotowi. Z tego zapisu wynika, że ustawodawca przewidział możliwość prowadzenia postępowania w przedmiocie wykroczeń wymienionych w omawianych przepisach, w trakcie trwania postępowania administracyjnego. Niemniej nie związał z tym zdarzeniem konieczności zawieszenia postępowania a jedynie konieczność zwrotu prawa jazdy po upływie określonych w tym przepisie terminów. Oznacza to, że ustawodawca nie wyłączył uznawania informacji, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw jako podstawy rozstrzygania o zatrzymaniu prawa jazdy. Poza tym należy zwrócić uwagę, że samo zawieszenie postępowania administracyjnego, którego domagał się skarżący nie oznacza zwrotu prawa jazdy. W takiej sytuacji pozycja skarżącego nie uległa by żadnej zmianie. Z tych względów zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.