VI SAB/Wa 138/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego w przedmiocie wpisania w licencji pilota poziomu znajomości języka angielskiego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 21 sierpnia 2021 r. J. K. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego (dalej ,,Organ") w przedmiocie wpisania w licencji pilota poziomu znajomości języka angielskiego. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że Skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność nie występował z ponagleniem. Pismem z 10 sierpnia 2022 r. Sąd wezwał Skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie, czy składał ponaglenie w trybie art. 37 § 3 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej ,,Kpa"). W przypadku złożenia ponaglenia Strona została wezwana do nadesłania odpisu pisma zawierającego ponaglenie wraz z dowodem jego nadania w placówce pocztowej. Wezwanie Strony zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. ,dalej ,,Ppsa") w dniu 30 września 2022 r. (k. 31 akt sądowych). Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie była dwukrotnie awizowana w dniach: 16 i 24 sierpnia 2022 r., po czym w dniu 1 września 2022 r. zwrócona jako niepodjęta w terminie. Z uwagi na to, iż Strona nie odebrała przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 30 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 Ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 § 1 Kpa zgodnie z którym stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowania jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 1 i 2 Kpa). Ponaglenie służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący skierował ponaglenie w trybie art. 37 Kpa do Organu przed wniesieniem skargi na bezczynność w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na taki stan rzeczy wskazywał także Organ w odpowiedzi na skargę. Strona nie uczyniła też zadość wezwaniu Sądu do przedłożenia ponaglenia, o ile takowe zostało przez nią wniesione. Wniesienie skargi uznać należało zatem za niedopuszczalne i z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa Sąd odrzucił skargę.