VI SA/Wa 562/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

W. N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. We wniosku skarżący podniósł, iż konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji jest pozbawienie go dochodu oraz zaprzestanie wykonywania pracy, w odniesieniu do której niezbędne jest uprawnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawę prawą umożliwiającą sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z jego treścią sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości bądź części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w powołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się również, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę jedynego źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 10 września 2013 r., sygn. akt I GSK 1148/13, publ. cbosa). Zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: p.p.s.a.) zawieszenie postępowania sądowego nie wyłącza możliwości podjęcia przez sąd czynności mających na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W świetle powyższego, pomimo zawieszenia postępowania głównego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może rozpoznać wniosek skarżącego w niniejszym postępowaniu wpadkowym. W stanie faktycznym sprawy, której przedmiotem jest cofnięcie skarżącemu uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów – w kontekście podniesionych przez niego okoliczności – wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji SKO zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu cofnięcie uprawnień, na podstawie których skarżący wykonuje zawód diagnosty i przeprowadza badania techniczne pojazdów, który to zawód jest zasadniczym i stałym źródłem utrzymania wnioskodawcy oraz jego rodziny, spowoduje wystąpienie przesłanek, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonanie zaskarżonej decyzji i w konsekwencji cofnięcie skarżącemu omawianych uprawnień doprowadzi do utraty przez niego głównego źródła utrzymania, co jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności w sytuacji, gdy na skarżącym ciąży obowiązek utrzymania rodziny (tak też NSA w postanowieniu z 30 października 2014 r., sygn. akt II GSK 2487/14, publ. cbosa). Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.