VI SA/Wa 3764/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 21 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na czynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie żądania blokowania przekazu informacji postanawia: odrzucić skargę

A. B. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie żądania blokowania przekazu informacji. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że jest autorem i wydawcą książek. Powołał się na art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r., nr 61 poz. 284) podnosząc, że przysługuje mu prawo otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe, w czym upatruje swój interes prawny w dostępie do informacji ze strony [...] – portalu, który zdaniem Skarżącego stanowi źródło informacji do wydawanych przez niego książek z legalnym numerem międzynarodowym. Skarżący wskazał, że ABW zablokowała dostęp do strony internetowej i zawartych tam informacji. W ocenie Skarżącego bezpieczeństwo państwa, obronność i porządek publiczny nie są zagrożone przez wskazaną stronę internetową, a Organ "nie posiada uprawnień do blokowania połączeń telekomunikacyjnych z mediami". W odpowiedzi na skargę Szef ABW wniósł o jej odrzucenie podnosząc m.in., że portal internetowy [...] należy do spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], zaś Skarżący nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skarga została wniesiona na czynność Szefa ABW polegającą na skierowaniu do podmiotów będących przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi żądania blokowania strony internetowej [...]. Zgodnie z art. 50 § 1-2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W ocenie Sądu, Skarżącemu nie przysługuje własny, indywidualny interes prawny w sprawie żądania blokowania przekazu informacji. Jak wynika z art. 180 ust. 1 ustawy z 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2022 r., poz. 1648) przedsiębiorca telekomunikacyjny jest obowiązany do niezwłocznego blokowania połączeń telekomunikacyjnych lub przekazów informacji, na żądanie uprawnionych podmiotów, jeżeli połączenia te mogą zagrażać obronności, bezpieczeństwu państwa oraz bezpieczeństwu i porządkowi publicznemu, albo do umożliwienia dokonania takiej blokady przez te podmioty. Blokowanie następuje na żądanie uprawnionych podmiotów, tj. wymienionych jako takie w art. 179 ust. 3 lit. a Prawa telekomunikacyjnego, do których należy m.in. ABW. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazuje, że jest czytelnikiem portalu www.nczas.com, przy czym treści umieszczane na tej stronie internetowej są źródłem informacji, z których korzysta jako wydawca książek. Nie ulega wątpliwości, że Skarżący nie jest właścicielem portalu internetowego [...] ani przedsiębiorcą telekomunikacyjnym obowiązanym do niezwłocznego blokowania połączeń telekomunikacyjnych lub przekazów informacji, o którym mowa w art. 180 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego. Skarżący wniósł skargę jako odbiorca treści umieszczanych na stronie internetowej i w związku z tym domaga się stwierdzenia nieważności czynności żądania blokowania przekazu informacji, powołując się jedynie na art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Najważniejszymi cechami interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1-2 p.p.s.a. są bezpośredniość i realność tego interesu. Bezpośredniość dotyczy związku sytuacji prawnej danego podmiotu z normą materialnoprawną, z której ten interes wywodzi. Pojęcie interesu prawnego na gruncie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozpatrywać w oparciu o podobne kryteria jak to ma miejsce w postępowaniu administracyjnym tzn. o normę prawa materialnego, konkretną sytuację prawną zindywidualizowanego podmiotu prawa, a także możliwość oddziaływania stosownej normy na sytuację prawną tego podmiotu (por. M. Bogusz, Zaskarżanie decyzji administracyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Warszawa 1997, s. 28, /w/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Orzecznictwo, 2. wydanie pod redakcją B. Dauter, Warszawa 2009, Oficyna a Wolters Kluwer business). Zatem związek z konkretną normą prawa materialnego, którą można wskazać jako podstawę interesu prawnego stanowi jego istotę, przy czym norma ta musi być konkretnie określona i wyodrębniona z innych norm co powoduje, że interesu prawnego nie można opierać tylko na istnieniu jakiegoś aktu prawnego. W związku z tym legitymację skargową daje dopiero norma o charakterze materialnoprawnym bezpośrednio legitymująca dany podmiot do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym czy do wniesienia skargi do sądu, nie zaś norma o charakterze ogólnym. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz nie może jednak wskazać przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniałby go do żądania stosownych czynności organu administracji (por. postanowienie NSA z 3 czerwca 2008 r. w sprawie II OSK 1082/07), co w ocenie Sądu, ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd podzielił stanowisko Organu co do braku interesu prawnego Skarżącego w zaskarżeniu czynności żądania blokowaniu przekazu informacji. W konsekwencji, jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, brak interesu prawnego po stronie skarżącego powoduje niedopuszczalność skargi oraz skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2014 r., sygn. akt I FNP 8/14). Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji postanowienia.