VI SA/Wa 3042/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lutego 2022 r. sprawy ze skargi O. Co., Ltd z siedzibą w T. (Japonia) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej odmowy udzielenia dodatkowego prawa ochronnego dla produktu leczniczego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić skarżącej – O. Co., Ltd z siedzibą w T. (Japonia), kwotę 1000 (tysiąc) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

W rozpoznawanej sprawie – O. Co., Ltd z siedzibą w T. (Japonia), dalej jako "skarżąca", reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 9 czerwca 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej jako "organ") z dnia 9 maja 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia dodatkowego prawa ochronnego dla produktu leczniczego. Skarga została należycie opłacona. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. VI SA/Wa 1224/16. Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2017 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 1224/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 5 czerwca 2015 r., nadto zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. Od powyższego wyroku organ złożył skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 października 2021 r. w sprawie sygn. II GSK 1643/17 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Po zwrocie akt z NSA, sprawa została zarejestrowana pod sygn. VI SA/Wa 3042/21. Pismem z dnia 14 lutego 2022 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa skarżącej w postaci cofnięcia skargi – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego (pkt 1 sentencji postanowienia), czyniąc to w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 postanowienia Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.