VI SA/Wa 2610/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. H. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] września 2019 nr [...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach zawodowych postanawia odmówić przywrócenia terminu

M. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] września 2019 nr [...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach zawodowych. Zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 stycznia 2020 r. Z informacji udzielonej w dniu 22 maja 2020 r. wynika, że po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Postanowieniem z dnia 26 maja 2020 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 1 lipca 2020 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuiszczenie wpisu od skargi. W dniu 8 lipca 2020 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku wskazał, że faktem jest że nie uiścił opłaty od skargi w zakreślonym terminie. Skarżący nieopatrznie bowiem zaufał adw. M.K., który szedł na pocztę celem uiszczenia szeregu opłat sądowych na konto WSA. Przy okazji miał też złożyć i opłacić skargę złożoną w niniejszej sprawie. Skarżący w natłoku innych zdarzeń nie sprawdził czy opłata została uiszczona. Sprawa będąca przedmiotem skargi ma ogromne znaczenie dla skarżącego dlatego przywrócenie terminu będzie słuszne i sprawiedliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W świetle postanowień zawartych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., uchybiony termin należy jednak przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że dochował należytej staranności i dbałości o swoje interesy, nie wykazał bowiem braku winy w uchybieniu terminu. Odnosząc się do kwestii okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu należy podkreślić, że przywrócenie terminu możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Natomiast przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008 r. sygn. akt. II OZ 712/08 niepubl.). Brak winy w niedochowaniu terminu zachodzi jedynie wówczas, gdy strona natrafiła na przeszkodę, której nie dało się przy dołożeniu należytej staranności w żaden sposób usunąć przed upływem wyznaczonego terminu do dokonania czynności. Za przyczyny takie uważa się z reguły zdarzenia nieprzewidywalne, które powodują obiektywnie brak sprzyjających okoliczności do dokonania czynności, jak klęski żywiołowe, katastrofy komunikacyjne, niespodziewana choroba i inne nagłe zdarzenia, na które strona nie ma wpływu. Oznacza to, że jedyną możliwością przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez wnioskującego, że dokonanie czynności w terminie nie było możliwe, z uwagi na taką nieprzewidywalną przyczynę. Okolicznością taką nie jest w ocenie Sądu fakt, że skarżący zaufał innej osobie, a ta zapomniała dokonać opłaty od skargi. Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu skarżący nie musiał posłużyć się inną osobą, lecz uczynił to dla wygody bowiem akurat znajomy adwokat szedł na pocztę celem uiszczenia opłat w innych sprawach. Fakt, że skarżący nie upewnił się czy opłata od skargi została rzeczywiście uiszczona powoduje, że nieuiszczenie wpisu od skargi zostało przez skarżącego zawinione. Z powyższych względów Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.