VI SA/Wa 2487/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. w sprawie wydania licencji detektywa postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 23 października 2020 r. R. J. (dalej: Skarżący, Strona) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na na postanowienie Komendanta Głównego Policji (dalej: Komendant GP, organ odwoławczy) z [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. (dalej: Komendant WP) w sprawie wydania licencji detektywa, w którym organ odwoławczy stwierdził, że Komendant WP nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w rozpoznaniu wniosku o wydanie licencji detektywa. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wnosił jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Oznacza to, że skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne, nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga istoty sprawy. W wypadku niedopuszczalności skargi sąd skargę odrzuca, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie bądź przewlekłości postępowania stronie postępowania administracyjnego służy środek prawny w postaci ponaglenia (art. 37 § 1 k.p.a.). Ponaglenie wnosi się – co do zasady – do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 k.p.a.). Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie (art. 37 § 6 k.p.a.). Wniesienie ponaglenia otwiera stronie prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłość prowadzonego przez właściwy organ postępowania (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi (art. 141 § 1 k.p.a.) lub gdy przewiduje to przepis szczególny. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, postanowienie wydane w wyniku rozpatrzenia ponaglenia jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organami niższego stopnia. Nie jest zatem postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, jako że jego celem jest jedynie spowodowanie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie (co do istoty) zostało podjęte w sytuacji, gdy organ administracji pozostaje w bezczynności lub w sposób przewlekły prowadzi postępowanie, albo też poinformowanie strony, że jej zarzuty w tym zakresie ocenione zostały jako niezasadne. Nie kończy ono postępowania administracyjnego, a art. 37 § 6 k.p.a. nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do wniesienia zażalenia. Wobec tego przyjmuje się, że postanowienie tego rodzaju jest niezaskarżalne (por.: postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w: Poznaniu z 15 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Po 1139/18; Opolu, z 8 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Op 9/19; Gdańsku z 30 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Gd 1063/20, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, skoro skarżący złożył skargę na postanowienie Komendanta GP wydane na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 k.p.a. w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia, to zdaniem Sądu niedopuszczalne jest wniesienie skargi na wspomniane rozstrzygnięcie. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.