II GZ 55/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2082/20 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 14 października 2020 r., odmówił M. G. wstrzymania wykonania objętej jego skargą decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2020 r., w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Sąd I instancji wskazał, że skarżący we wniesionej na wymienioną decyzję skardze zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania podnosząc, że skreślenie go z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej spowoduje utratę aktualnego zatrudnienia, które może okazać się niemożliwe do odzyskania w przypadku uchylenia decyzji przez sąd administracyjny. Sąd I instancji stwierdził, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji mogłoby zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wskazał, że skarżący nie powiązał skutków wykonania zaskarżonej decyzji z konkretnymi zmianami w jego sferze majątkowej. Nie podał żadnych danych obrazujących jego aktualną sytuację finansową przy jednoczesnym wskazaniu, jak zmieniłaby się ona po wykonaniu decyzji. W ocenie Sądu, wobec powyższego nie było możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody w związku z wydaniem decyzji o skreśleniu z listy. W podstawie prawnej Sąd I instancji podał art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). M. G., zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że w niniejszej sprawie przez stronę nie zostało uprawdopodobnione, że wykonanie decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2020 r. wydanej w sprawie [...] utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Łodzi z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący podnosząc ten zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie pomimo, że postawiony w jego petitum zarzut nie jest w pełni trafny. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie szkody użyte w przywołanym przepisie należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Na kanwie przedmiotowej sprawy szczególną uwagę zwrócić należy na pogląd ukształtowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnymi, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę przez stronę jedynego źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I GSK 1148/13). Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że wniosek strony, sformułowany w skardze, o zastosowanie ochrony tymczasowej, pomimo, że sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego, nie odpowiada w pełni przywołanym wymogom wynikającym z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd I instancji słusznie, co do zasady stwierdził , iż wniosek pozbawiony był konkretnych danych wskazujących na sytuację aktualną sytuację finansową skarżącego. Istotnie bowiem w tej materii motywy wniosku są ubogie i nie pozwalają na ocenę kondycji materialnej strony i jego rodziny. Jednakże nie można, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przyjąć założenia, jak uczynił to Sąd I instancji, iż brak było podstaw do oceny wpływu decyzji o skreśleniu skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej na możliwość wystąpienia jednej bądź obu przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, określonych w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak bowiem wynika z analizy treści wniosku, motywów zażalenia oraz argumentacji skargi i załączonej do niej umowy o pracę, wykonanie zaskarżonej decyzji, a więc skreślenia skarżącego z listy pracowników ochrony fizycznej, w sytuacji gdy wykonuję on pracę w tym zawodzie (w palcówce Poczty Polskiej) może spowodować trudne od odwrócenia skutki. Niewątpliwie bowiem skreślenie skarżącego z listy pracowników ochrony fizycznej spowoduje utratę pracy, której odzyskanie przy ewentualnym pozytywnym dla strony wyniku postępowania sądowego, może okazać się niemożliwe lub znacznie utrudnione. Zwrócić przy tym należy uwagę, że nie miała przy ocenie wniosku znaczenia sytuacja rodzinna wnioskodawcy, albowiem jak wynika z treści uzasadnienia skargi, w dniu 21 stycznia 2019 r. został przeciw niemu wniesiony pozew o rozwód. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 188 w z w. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.