VI SA/Wa 2032/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2017 r. sprawy ze skargi "J." Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nadpłaty oddala skargę

| | Sygn. akt VI SA/Wa 2032/17 UZASADNIENIE Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (w skrócie: "Prezes UKE") decyzją z [...] kwietnia 2015 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), dalej: "k.p.a.", w zw. z art. 75 § 2 pkt 1 lit. c, art. 72 § 1 pkt 1 oraz art. 74a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), dalej: "o.p.", oraz art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2014 r., poz. 243), dalej: "p.t.", po rozpatrzeniu wniosku J. sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] stycznia 2014 r., nr [...], [...], w części dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie określenia wysokości nadpłat w opłatach za prawo wykorzystania częstotliwości. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pozwoleniem radiowym nr [...] z [...] października 2001 r., ważnym do dnia [...] października 2003 r. Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji udzielił Spółce pozwolenia radiowego na używanie radiowych urządzeń nadawczo-odbiorczych pracujących w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lądowej typu dyspozytorskiego stanowiących funkcjonalny zestaw. Następnie pozwoleniem nr [...] z [...] października 2006 r. ważnym do dnia [...] października 2011 r. Prezes UKE udzielił Spółce pozwolenia radiowego na używanie radiowych urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych pracujących w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lądowej typu monitoring. Pozwoleniem nr [...] z [...] września 2007 r. ważnym do dnia [...] września 2012 r. Prezes UKE udzielił Spółce pozwolenia radiowego na używanie radiowych urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych pracujących w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lądowej typu dyspozytorskiego. Pismem z [...] września 2011 r. Prezes UKE poinformował Spółkę, że w związku z przeprowadzonym postępowaniem w zakresie prawidłowości naliczanych opłat za prawo do wykorzystywania częstotliwości, pobieranych z tytułu udzielonych pozwoleń radiowych, zaistniała konieczność zweryfikowania opłat naliczonych za lata 2006-2010. W załączeniu do powyższego pisma zostały przesłane dokumenty korygujące naliczenia. W odpowiedzi Spółka pismem z [...] września 2011 r. wniosła o zwrot nadpłaconych należności, po ich rozliczeniu, wraz z należnymi odsetkami. Pismem z [...] grudnia 2011 r. Prezes UKE zawiadomił Spółkę o wszczęciu postępowania w sprawie określenia wysokości nadpłat w opłatach za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego z [...] października 2006 r. (dalej: "Pozwolenie 1"), pozwolenia radiowego z [...] października 2001 r. (dalej: "Pozwolenie 2") oraz pozwolenia radiowego z [...] września 2007 r. (dalej: "Pozwolenie 3"). Decyzją z [...] stycznia 2014 r. Prezes UKE określił Spółce nadpłatę w łącznej kwocie [...] złotych z tytułu uiszczenia w wysokości większej od należnej raty opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości z tytułu opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości na podstawie Pozwolenia 2 i umorzył postępowanie w sprawie określenia wysokości nadpłat w opłatach za prawo wykorzystania częstotliwości na podstawie Pozwolenia 1 za IV kwartał 2006 r., I, II, III, IV kwartał 2007 r., I, II, III, IV kwartał 2008 r., I, II, III, IV kwartał 2009 r., I, II, III, IV kwartał 2010 r. oraz Pozwolenia 3 za IV kwartał 2007 r., I, II, III, IV kwartał 2008 r., I, II, III, IV kwartał 2009 r., I, II, III, IV kwartał 2010 r. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Spółka pismem z [...] lutego 2014 r. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z [...] marca 2014 r. Prezes UKE zaliczył: 1) z dniem 1 listopada 2011 r. nadpłatę w kwocie [...] złotych, określoną w pkt 1 decyzji z [...] stycznia 2014 r. na poczet zaległej opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości w IV kwartale 2011 r. na podstawie Pozwolenia 1; 2) z dniem 1 listopada 2011 r. nadpłatę w kwocie [...] złotych określoną w pkt 2 ww. decyzji na poczet zaległej opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości w IV kwartale 2011 r. na podstawie Pozwolenia 1; 3) z dniem 1 listopada 2011 r. nadpłatę w kwocie [...] złotych określoną w pkt 3 ww. decyzji na poczet zaległej opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości w IV kwartale 2011 r. na podstawie Pozwolenia 1; 4) z dniem 1 listopada 2011 r. nadpłatę w kwocie [...] złotych określoną w pkt 4 ww. decyzji na poczet zaległej opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości w IV kwartale 2011 r. na podstawie Pozwolenia 1; 5) z dniem 1 listopada 2011 r. nadpłatę w kwocie [...] złotych określoną w pkt 5 ww. decyzji na poczet zaległej opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości w IV kwartale 2011 r. na podstawie Pozwolenia 1; 6) z dniem 1 listopada 2011 r. nadpłatę w kwocie [...] złotych określoną w pkt 6 ww. decyzji na poczet zaległej opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości w IV kwartale 2011 r. na podstawie Pozwolenia 1; 7) z dniem 1 listopada 2011 r. część nadpłaty, tj. kwotę [...] złotych określoną w pkt 7 ww. decyzji na poczet zaległej opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości w IV kwartale 2011 r. na podstawie Pozwolenia 1; 8) z dniem 1 listopada 2011 r. część nadpłaty, tj. kwotę [...] złotych określoną w pkt 7 ww. decyzji na poczet zaległej opłaty za prawo do wykorzystywania częstotliwości w IV kwartale 2011 r. na podstawie pozwolenia radiowego Pozwolenia 3. Przywołaną na wstępie decyzją z [...] kwietnia 2014 r. Prezes UKE utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie określenia wysokości nadpłat w opłatach za prawo do wykorzystywania częstotliwości. W uzasadnieniu organ przedstawił zasady naliczania opłat za wykorzystanie częstotliwości radiowych oraz wskazał, że zapis w decyzji określający rodzaj użytkowania oznacza zgodę lub jej brak na wspólne wykorzystywanie częstotliwości z innymi podmiotami. Prezes UKE wyjaśnił, że zapis ten nie przesądza o wystąpieniu przesłanki dysponowania częstotliwością na tym samym obszarze przez więcej niż jeden podmiot. Ponadto organ wyjaśnił, że podstawą wszczęcia i prowadzenia postępowania był przepis art. 74a o.p. a nie art. 75 o.p., w związku z czym postępowanie toczyło się z urzędu. Prezes UKE nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Na powyższe rozstrzygnięcie Spółka pismem z [...] kwietnia 2014 r. złożyła skargę, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 105 § 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji I instancji w części dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie określenia wysokości nadpłat w opłatach za prawo wykorzystania częstotliwości na podstawie Pozwolenia 1 i Pozwolenia 3 w sytuacji, gdy istniał przedmiot postępowania w postaci stwierdzenia istnienia albo nieistnienia po stronie skarżącego nadpłaty; 2) art. 74a o.p. przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu stanowiska, że w sytuacji wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty z urzędu organ nie musi kończyć tego postępowania wydaniem decyzji merytorycznej; 3) § 2 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 lutego 2005 r. w sprawie rocznych opłat za prawo do dysponowania częstotliwością (Dz.U. Nr 24, poz. 196, z późn. zm.), dalej: "rozporządzenie w sprawie opłat", przez ustalenie błędnej wysokości opłat za prawo wykorzystania częstotliwości na podstawie Pozwolenia 1 i Pozwolenia 3; 4) § 4 rozporządzenia w sprawie opłat przez jego niezastosowanie; 5) art. 188 p.t. w związku z art. 72 § 1 pkt 1 o.p. przez jego niezastosowanie i uznanie, że wobec Spółki nie występuje nadpłata w opłatach za wykorzystywanie częstotliwości radiowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyrokiem z 15 stycznia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1917/14, oddalił skargę. W uzasadnieniu sąd skoro postępowanie w sprawie istnienia nadpłaty toczyło się z urzędu w trybie określonym w art. 74a o.p., to za niezasadne należy uznać domaganie się merytorycznego rozstrzygnięcia, gdyż w sytuacji braku wniosku skarżącej trudno mówić o rozstrzygnięciu merytorycznym w przypadku stwierdzenia braku materialnej przesłanki dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego, czyli nadpłaty, tj. w warunkach przemawiających za umorzeniem postępowania. Sąd odnotował także, że pomimo udzielenia Pozwolenia 1 i Pozwolenia 3 na zasadnie współużytkowania, do takiej formy użytkowania jednak nie doszło. Podkreślił przy tym, że w myśl zaś obowiązującego prawa jedynie stan faktyczny polegający na użytkowaniu przyznanych w pozwoleniach częstotliwości przez więcej niż jeden podmiot uprawniałoby każdy z nich do korzystania z prawa uiszczenia obniżonej opłaty za każdy z tych podmiotów. Fakt niewykorzystywania częstotliwości przyznanych na mocy ww. pozwoleń przez jakikolwiek podmiot poza Spółką stanowił przesłankę negatywną stosowania opłaty w obniżonej wysokości. W skardze kasacyjnej Spółka zarzuciła naruszenie: 1) art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), dalej: "p.u.s.a.", w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. przez wadliwe zastosowanie, to jest nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli legalności działalności administracji w niniejszej sprawie poprzez uchylenie się od wykonania pełnej kontroli legalności decyzji w zakresie prawa materialnego i procesowego; 2) art. 151 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 75 § 2 pkt 1 lit. c, art. 72 § 1 pkt 1 oraz art. 74a o.p. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. przez wadliwe oddalenie skargi w miejsce jej uwzględnienia wobec uznania braku materialnej przesłanki dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie nadpłaty oraz przyjęcia błędnego stanowiska, że w tej sytuacji organ nie musi zakończyć postępowania wydaniem decyzji merytorycznej; 3) art. 151 oraz art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 6 i art. 7 oraz art. 77 § 1, art. 80 i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez wadliwe oddalenie skargi w miejsce jej uwzględnienia –stwierdzenia nieważności decyzji poprzez zaakceptowanie przez Sąd zastosowania przez organ postanowień § 6 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2013 r., które to rozporządzenie weszło w życie dopiero z dniem 1 stycznia 2014 r., zamiast § 2 ust. 1 w związku z § 4 rozporządzenia w sprawie opłat; 4) art. 151 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. przez oddalenie skargi w miejsce uchylenia decyzji Prezesa UKE w części dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie określenia wysokości nadpłat w opłatach za prawo wykorzystywania częstotliwości na podstawie Pozwolenia 1 i Pozwolenia 3 w sytuacji, gdy istniał przedmiot postępowania w postaci wniosku o stwierdzenie nadpłaty; 5) niewłaściwe zastosowanie art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez przyjęcie stanu faktycznego sprawy ustalonego w postępowaniu administracyjnym niezgodnie z dyspozycją art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. przez błędne zaakceptowanie stanowiska organu, że inny podmiot oprócz Spółki w tym samym czasie nie mógł również korzystać z przyznanych w pozwoleniach częstotliwości, co uniemożliwiało obniżenia opłaty; 6) wadliwe niezastosowanie § 2 ust. 1 i § 4 rozporządzenia w sprawie opłat przez przyjęcie błędnej wysokości opłat za prawo do dysponowania częstotliwością na podstawie Pozwolenia 1 i Pozwolenia 3 w przypadku, gdy prawo do wykorzystywania częstotliwości przysługiwało także innym podmiotom nie tylko Spółce; 7) wadliwe zastosowanie § 6 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2013 r., gdyż w odniesieniu do rozpoznawanej sprawy obowiązywało rozporządzenie w sprawie opłat za prawo do dysponowania częstotliwością i w związku z tym wadliwe niezastosowanie § 4 rozporządzenia w sprawie opłat; 8) niezastosowanie art. 188 p.t. w związku z wadliwą wykładnią art. 72 § 1 pkt 1, art. 74a i art. art. 75 § 2 pkt 1 lit. c o.p. przez uznanie, że wobec Spółki nie występuje nadpłata w opłatach za wykorzystywanie częstotliwości radiowych. Wyrokiem z 19 lipca 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz nakazał ocenić pismo Spółki z [...] września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej ppsa), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Przedmiotem skargi jest decyzja organu z dnia [...] kwietnia 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję z [...] stycznia 2014 r. w części dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie określenia wysokości nadpłat w opłatach za prawo wykorzystania częstotliwości. Zgodnie z art. 190 ppsa Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. NSA wskazał, że w aktach sprawy znajduje się pismo, którego treść oraz charakter procesowy nie zostały one przez Sąd I instancji. Zaznaczył, że w sytuacji, gdy wniosek inicjujący postępowanie nie podlega szczególnego rodzaju wymogom formalnym, brak przeprowadzenia oceny przywołanego pisma oraz jego charakteru i znaczenia procesowego w sprawie nie może pozostawać bez wpływu na ocenę prawidłowości stanowiska Sądu I instancji odnośnie do trybu, w jakim przedmiotowe postępowanie było prowadzone, a w konsekwencji odnośnie do zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. W ocenie NSA kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie została przeprowadzona w sposób, w jaki należałoby tego oczekiwać w świetle obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji zasady oficjalności. NSA stwierdził, że brak przeprowadzenia przez Sąd I instancji oceny charakteru i znaczenia procesowego przywołanego pisma strony uniemożliwia NSA skontrolowanie trafności i prawidłowości stanowiska wyrażonego w zaskarżonym wyroku w zakresie odnoszącym się do tej zasadniczej w rozpatrywanej sprawie kwestii, a mianowicie trybu postępowania w jakim wydana została zaskarżona decyzja, a przez to do stanowiska o zgodności z prawem tej decyzji. W myśl niekwestionowanego poglądu doktryny istota nadpłaty sprowadza się do tego, że podatnik płaci wówczas, gdy nie musi tego robić (nie istnieje obowiązek podatkowy), albo płaci za dużo (kwota podatku zapłaconego przewyższa kwotę należną) - L. Etel, Komentarz do art. 72 o.p. Lex, 2017. Sądowa kontrola legalności aktów organów administracji polega na badaniu ich zgodności z prawem - art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 512 z późn. zm.). W przedmiotowej sprawie oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia według stanu faktycznego i prawnego w dniu, w którym postanowienie to weszło do obrotu prawnego czyli kiedy zostało doręczone stronie. Jak wskazano wyżej w dacie wydania zaskarżonego orzeczenia jak również w dacie dokonania wpłaty przez skarżącego w obrocie funkcjonowała ostateczna decyzja. W myśl art. 185 ust. 1 Pt, podmiot, który uzyskał prawo do dysponowania częstotliwością w rezerwacji częstotliwości, uiszcza roczne opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością. Z art. 185 ust. 3 Pt wynika natomiast, że podmiot nieposiadający rezerwacji częstotliwości, który uzyskał prawo do wykorzystywania częstotliwości w pozwoleniu, uiszcza roczną opłatę, o której mowa w ust. 1 tego artykułu. Zgodnie z zaleceniem NSA należało ustalić - stwierdzić, czy postępowanie w sprawie istnienia nadpłaty toczyło się w trybie określonym w art. 74a Ordynacji podatkowej czy też w trybie art. 75 ordynacji podatkowej – a zatem czy na wniosek strony, czy też z urzędu – to za niezasadne należy uznać stanowisko strony, która domagała się merytorycznego. Stosownie do art. 206 ust. 1 Pt postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów Kpa ze zmianami wynikającymi z Pt oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675 z późn. W ocenie Sądu Organ pismem z dnia [...] września 2011 r. wszczął postępowanie w zakresie prawidłowości naliczania opłat za prawo wykorzystywania częstotliwości, pobieranych z tytułu udzielonych pozwoleń radiowych. Organ w tym piśmie twierdzi, że "...w związku z ...koniecznością zweryfikowania opłat za prawo wykorzystywania częstotliwości naliczonych za lata 2006 -2010...". Organ wskazuje, że zastosował stawkę opłaty wynikającą z innego rozporządzenia. Pismo to zostało odebrane przez skarżącą [...] września 2011r. a w dniu [...] września 2011r. skierował do organu pismo o zwrot nadpłaconych należności. Należy zauważyć, że pismo skarżącej z dnia [...] września 2011r. (dostarczone organowi [...] września 2011r.) jest pismem w toku postępowania wszczętego z urzędu. Należy zauważyć, że w skardze do sądu skarżący sam stwierdza, że w "...sytuacji wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty z urzędu organ nie musi kończyć tego postępowania wydaniem decyzji merytorycznej...". Skarżący twierdzi, że "...Należy wskazać, że zdaniem skarżącego organ dokonał błędnej wykładni art. 74a Op. Z przepisu tego wynika, że zasadą jest określenie wysokości nadpłaty przez organ podatkowy, natomiast wyjątkiem jest określenie wysokości wpłaty przez samego podatnika (np. w deklaracji, zeznaniu). Rozpatrując przesłanki bezprzedmiotowości postępowania wszczętego z urzędu wskazać należy, iż zgodnie z art. 105 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania występuje wtedy, gdy brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez jej rozstrzygnięcie co do istoty. Takim elementem materialnym tworzącym stosunek prawny jest m.in. istnienie przedmiotu postępowania. Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 piet 1 K.p.a. Powyższy przepis ma bowiem zastosowanie w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania, W tym stanie rzeczy orzeczenie Sądu oddalające skargę we wskazanym zakresie należy znać za prawidłowe. W sytuacji braku wniosku strony w rozumieniu art. 61 k.p.a. trudno mówić o rozstrzygnięciu merytorycznym w przypadku stwierdzenia braku materialnej przesłanki dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego, czyli nadpłaty. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz.718 ze zm.) orzekł jak w sentencji.