VI SA/Wa 292/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2016 r. nr. [...] w sprawie ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji objętej wnioskiem

N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2016 r. nr. [...]. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że łączna wartość opłat wynikająca z ww. decyzji wraz z odsetkami wynosi obecnie 23.419,29 złotych co jest znaczną kwotą dla drobnego przedsiębiorcy jakim jest skarżąca i przekracza dwukrotnie wysokość kapitału zakładowego Spółki. Skarżąca wyjaśniła, że jedynie zamierzała podjąć działalność telekomunikacyjną, jednakże nie doszło do kontynuacji dotacji, która miała istotne znaczenie przy określaniu strategii rozwojowej przedsiębiorstwa, kierunku jego rozwoju, a także podjęciu konkretnych działań w tym m. in. rezerwacji częstotliwości. Fakt, że nie zaistniał rynek na zamierzoną działalność Spółki, skłoniło skarżącą do rezygnacji z planów jej rozpoczęcia w zakresie telekomunikacji. Z uwagi na powyższe, w ocenie Spółki, możliwym i zasadnym jest wstrzymanie wykonalności decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2016 r. nr. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści powołanego przepisu wynika, że procedura wstrzymania wykonania dotyczy (przy dodatkowym spełnieniu przez wnioskodawcę przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków) aktów lub czynności stanowiących przedmiot skargi (co jest zasadą). Dodatkowo, ustawodawca dopuszcza możliwość wstrzymania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Dokonując w tym kontekście oceny zgłoszonego przez stronę wniosku o wstrzymanie podnieść należy, że wniosek ten nie mógł doprowadzić do objęcia skarżącej Spółki wnioskowaną ochroną przede wszystkim dlatego, że wniosek o wstrzymanie nie dotyczy zaskarżonego postanowienia (stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy w niniejszej sprawie decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lutego 2016 r. dokonującej rezerwacji częstotliwości, która została wydana w I instancji. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest natomiast postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wydane na skutek wniesienia przez skarżącą środka zaskarżania od wskazanej decyzji. Z uwagi na powyższe uznać należało zatem, że w sprawie brak jest podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej, bowiem strona nie wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, lecz decyzji wydanej w I instancji, która to decyzja nie ma waloru ostateczności w administracyjnym toku instancji. Przedmiotem wstrzymania może być natomiast jedynie akt zaskarżalny do sądu, tymczasem decyzja pierwszoinstancyjna takim aktem nie jest. Dodatkowo należy podkreślić, że nawet w przypadku złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie wywołałby on żądanego skutku, ponieważ zaskarżone postanowienie nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania. Zaskarżone postanowienie stwierdza jedynie uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem w stosunku do tego postanowienia, nie można mówić o potencjalnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2648/12). Z tych powodów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji