VI SA/Wa 1569/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 marca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1827/18 oddalającym skargę M. Z. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z "(...)" sierpnia 2018 r. nr "(...)"w przedmiocie wprowadzenia do obrotu środka wspomagającego uprawę roślin bez zezwolenia, nakazania wycofania go z obrotu i ustalenia opłaty sankcyjnej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 marca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1827/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej "WSA w Warszawie" lub "Sąd") wyrokiem z 6 marca 2019 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1827/18, oddalił skargę M. Z. (dalej "Skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych (dalej "GIJHARS", "organ") z "(...)" sierpnia 2018 r., nr "(...)", w przedmiocie wprowadzenia do obrotu środka wspomagającego uprawę roślin bez zezwolenia, nakazania wycofania go z obrotu i ustalenia opłaty sankcyjnej. Sądowi wiadomym jest z urzędu, że powyższy wyrok jest prawomocny, ponieważ nie wniesiono od niego środka odwoławczego. Pismem nadanym w placówce operatora wyznaczonego w dniu 22 lipca 2019 r. Skarżący wniósł do WSA w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego w ww. sprawie. Jako podstawę prawną skargi wskazał art. 273 § 2 oraz art. 277 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."). W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że w jego ocenie przedmiotowy produkt (tj. wprowadzona przez Skarżącego partia 1000 l środka wspomagającego uprawę roślin bez zezwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, na kanwie której GIJHARS wydał decyzję "(...)"sierpnia 2018 r. będącej przedmiotem skargi w sprawie VI SA/Wa 1827/18) nie był środkiem wspomagającym uprawę roślin lecz był nawozem naturalnym. Dalej w uzasadnieniu Skarżący stwierdził, że organ nie jest upoważniony ani do dokonywania kontroli produkcji nawozów, ani do dokonywania ich klasyfikacji. Wystąpił więc do specjalistów z dziedziny nawożenia z prośbą o dokonanie klasyfikacji produktu. W odpowiedzi została wydana opinia przez prof. S. S. z Uniwersytetu "(...)"w "(...)". Niezależnie od tego, organ wystąpił o wydanie kolejnej opinii do Instytutu Ogrodnictwa w "(...)". Zdaniem Skarżącego opinia ta została uznana przez organ za słuszną, i w konsekwencji na jej podstawie GIJHARS ukarał go sankcjami. W dalszej części uzasadnienia skargi w sprawie VI SA/Wa 1569/19 Skarżący podniósł, że pismem Powiatowego Lekarza Weterynarii w "(...)" (dalej "PLW") z 16 lipca 2019 r. doręczono mu inną opinię Instytutu Ogrodnictwa z "(...)"kwietnia 2018 r. dotyczącą klasyfikacji biohumusu podpisaną przez tego samego naukowca – Kierownika Zakładu dr J. N., który sporządził opinię w postępowaniu przed GIJHARS niemal w tym samym czasie. Z załączonych do skargi dokumentów wynika, że Skarżący wystąpił w dniu 8 lipca 2019 r. do PLW z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej (k. 5). Zażądał w nim udostępnienia kserokopii korespondencji prowadzonej przez ten organ z "(...)"Wojewódzkim Inspektorem Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych (dalej ""(...)"WIJHARS") w sprawie ustalenia czy podmioty: "(...)" sp. z o.o. i "(...)" J. P. spełniają wymagania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego), (Dz.U.UE.L.2009.300.1), dalej "rozporządzenie 1069/2009". W odpowiedzi PLW przesłał Skarżącemu kserokopie m.in. pisma od "(...)"WIJHARS z "(...)" maja 2019 r. wraz z opinią Instytutu Ogrodnictwa z dnia "(...)" kwietnia 2018 r. sporządzoną przez dr J. N. (k. 7-9). Skarżący pismem z dnia 30 września 2019 r. (k. 18) zatytułowanym "skarga o wznowienie postępowania", potraktowanym przez Sąd jako uzupełnienie skargi, wniósł o wszczęcie na nowo postępowania w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1827/18 i zmianę wydanego orzeczenia oraz uchylenie zaskarżonej decyzji, powołując się na opinię dr J. N. z "(...)" kwietnia 2018 r. Do pisma dołączył uwierzytelnioną przez notariusza kserokopię ww. opinii poświadczoną za zgodność z oryginałem (k. 24-25). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wznowienie postępowania sądowego polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy prawomocnie zakończonej, ponieważ dotyczy, stosownie do przepisu art. 270 p.p.s.a., postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Do wznowienia postępowania może jednak dojść tylko w przypadkach ściśle określonych w przepisach art. 271 – 273 p.p.s.a., a także gdy został zachowany termin do złożenia wniosku o wznowienie określony w art. 277 p.p.s.a. Dlatego też, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd odrzuca skargę o wznowienie, stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a. Skarżący, jako podstawę skargi o wznowienie, wskazał przepis art. 273 § 2 p.p.s.a., powołując się na otrzymane pismo PLW z 16 lipca 2019 r. oraz na doręczoną mu przez "(...)"WIJHARS w dniu 27 września 2019 r. opinię Instytutu Ogrodnictwa z dnia "(...)" kwietnia 2018 r. dotyczącą klasyfikacji biohumusu i opracowaną przez tę samą osobę, która sporządziła opinię w postępowaniu przed GIJHARS. Należy zwrócić uwagę, że stosownie do treści przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podstawą wznowienia mogą być zatem tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią zaś podstawy do wznowienia postępowania (A. Kabat [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Dauter B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., WKP 2018). Ponadto zarówno nowe okoliczności, jak i środki dowodowe muszą być tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazując zatem nowe okoliczności lub nowe dowody należy równocześnie podać, w jakim zakresie ich uwzględnienie może zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2018 r., sygn. II FSK 1357/06). Podkreślenia wymaga, że wznowienie postępowania z przyczyn określonych w art. 273 § 2 p.p.s.a. zmierza do umożliwienia ponownego postępowania ze względu na to, że prawomocne orzeczenie sądu jest niezasadne z punktu widzenia materiału faktycznego i dowodowego, który istniał już w poprzednim postępowaniu, a który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. Zatem niezbędne jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy okolicznościami faktycznymi lub środkami dowodowymi a treścią prawomocnego orzeczenia sądu (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 21 marca 2018 r., sygn. III SA/Łd 1156/17). W rozpoznawanej sprawie Skarżący powołał się na otrzymaną opinię Instytutu Ogrodnictwa wskazując, że dotyczy ona klasyfikacji biohumusu i jest podpisana przez tego samego naukowca, który sporządził opinię w trakcie toczącego się w jego sprawie postępowania przed GIJHARS. Sąd zwraca uwagę na to, że Skarżący nie wykazał, a to na nim spoczywa ciężar dowodu co do istnienia przesłanek wznowienia postępowania sądowego, że opinia, na którą się powołuje, została sporządzona w dniu "(...)"kwietnia 2018 r., mimo, iż taką datą została opatrzona. Z treści opinii jednoznacznie wynika, że została sporządzona w odpowiedzi na pismo z datą o rok późniejszą, tj. z "(...)" kwietnia 2019 r., nr "(...)" (data wpływu do organu: 22 maja 2019 r., L. dz. 782) – vide k. 8, 24. Wydaje się oczywiste, że skoro sporządzono ją w związku z pismem z 26 kwietnia 2019 r., to sporządzenie opinii mogło nastąpić najwcześniej w dniu 26 kwietnia 2019 r., ale z pewnością nie rok wcześniej. Data sporządzenia opinii jest kwestią istotną w sprawie, bowiem jak zostało wskazane wyżej, przesłanką wznowienia postępowania sądowego, mogą stanowić takie okoliczności i dowody, które istniały przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, co do której złożono wniosek o jej wznowienie. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności nie sposób przyjąć, iż wskazany przez Skarżącego dowód istniał już "(...)" kwietnia 2018 r., a więc przed zakończeniem jego sprawy sądowoadministracyjnej. Wbrew twierdzeniom Skarżącego nie jest rolą Sądu w postępowaniu o wznowienie postępowania, poszukiwanie dowodów na zaistnienie przesłanek do jego wznowienia. Niezależnie od powyższego, Sąd zauważa, że co prawda obie opinie zostały sporządzone przez tę samą osobę, ale zostały opracowane na potrzeby dwóch różnych spraw i w sprawie klasyfikacji różnych produktów wprowadzanych do obrotu przez inne podmioty. Opinia z "(...)" marca 2018 r. (k. 10) została opracowana na wniosek GIJHARS i dotyczyła właściwości produktu Biohumus Life, wprowadzanego do obrotu przez Skarżącego. Natomiast kserokopię opinii z dnia "(...)" kwietnia 2018 r. Skarżący otrzymał od PLW pismem z 16 lipca 2019 r. (k. 5-6). Zgodnie z treścią tego pisma, Skarżący wystąpił z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej i zażądał udostępnienia kserokopii korespondencji prowadzonej przez PLW z "(...)"WIJHARS w sprawie ustalenia czy podmioty: "(...)" sp. z o.o. i "(...)" J. P. spełniają wymagania rozporządzenia 1069/2009. Jak wynika z ww. pisma oraz z treści samej opinii z 16 kwietnia 2018 r. (k. 8-9), została ona sporządzona dla "(...)"WIJHARS i dotyczyła klasyfikacji produktu "BIOHUMUS forte", który jest wprowadzany na rynek przez inny podmiot niż Skarżący. Mając na uwadze ustalenia poczynione przez Sąd, należy uznać, że skarga o wznowienie postępowania sądowego nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Wskazana przez Skarżącego opinia Instytutu Ogrodnictwa z "(...)" kwietnia 2018 r. nie stanowi środka dowodowego, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. Fakt, że została ona sporządzona przez tę samą osobę co opinia opracowana w toku postępowania przed GIJHARS, nie ma żadnego związku ze sprawą Skarżącego. Przede wszystkim dlatego, że opinie te nie dotyczą ogólnie klasyfikacji biohumusu, jak twierdzi Skarżący, a odnoszą się do klasyfikacji dwóch różnych produktów: Biohumus Life i BIOHUMUS forte, wprowadzanych na rynek przez inne podmioty. Opinia sporządzona w postępowaniu w innej sprawie i dotycząca klasyfikacji innego produktu, wprowadzanego przez inny podmiot na rynek, nie może być uznana za środek dowodowy, który mógłby mieć wpływ na wynik w sprawie Skarżącego. Tym samym nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania sądowego. Ponadto, takim dowodem nie może być również pismo PLW z 16 lipca 2019 r., na które Skarżący powołał się w uzasadnieniu skargi o wznowienie (k. 3, 5-6). Wskazane pismo, jak zostało wcześniej stwierdzone, stanowi odpowiedź na wniosek Skarżącego o udostępnienie informacji publicznej i w załączeniu do tego pisma PLW przesłał Skarżącemu kserokopie korespondencji prowadzonej między PLW a "(...)"WIJARS w sprawie innego producenta. Pismo to zatem nie ma żadnego związku z treścią prawomocnego orzeczenia sądu w sprawie VI SA/Wa 1827/18, który to zapadł w sprawie Skarżącego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.