VI SA/Wa 1506/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skarżąca – R. D., pismem z [...] marca 2014 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku, przywołując przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej wskazała na konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, zwolnienia z pracy kilku osób i utratę przychodów. Wskazując na aspekt społeczny podniosła, iż prowadzona przez nią apteka jest jedyną w S. Zdaniem skarżącej, cofnięcie zezwolenia doprowadzi do znacznego utrudnienia dla mieszkańców w zakresie dostępu do produktów leczniczych, w większości starszych osób, które mają problemy z poruszaniem się i korzystają z miejscowego Ośrodka Zdrowia oraz Szpitala. W uzupełnieniu wniosku, w załączeniu do pisma z [...] maja 2014 r., przedstawiła dokumenty na okoliczność ponoszenia przez nią strat finansowych spowodowanych niesłusznym uchyleniem zezwolenia na prowadzenie apteki (pismo NFZ z [...] marca 2014 r., znak [...] wraz z zestawieniem zbiorczym recept za leki za okres 4/2014 r.; pismo NFZ z [...] marca 2014 r., znak [...] stanowiące wezwanie do zwrotu refundacji wypłaconej po wygaśnięciu umowy z [...] grudnia 2011 r.; pismo NFZ z [...] kwietnia 2014 r., znak [...] stanowiące ponowne wezwanie do zwrotu refundacji; pismo GIF z [...] kwietnia 2014 r. skierowane do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., informujące o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, jakimi są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, a która jest wynikiem wykonania kwestionowanej decyzji administracyjnej (NSA [w:] postanowienie NSA z 21 listopada 2012 r., sygn. akt II GSK 1830/12). Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (NSA [w:] postanowienie NSA z 31 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 465/12). Nieodwracalny skutek z kolei to takie następstwo, konsekwencja, efekt, rezultat jakichś działań, których nie będzie można cofnąć lub których nie da się usunąć (vide: Popularny słownik języka polskiego pod red. B. Dunaja, Warszawa 2000, s. 365 i 644). Omawiana instytucja ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku poza przytoczeniem treści art. 61 § 3 p.p.s.a. powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione (NSA [w:] postanowienie NSA z 8 maja 2013 r., sygn. akt I GZ 145/13, postanowienie NSA z 27 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 294/11). Obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie jej wykonania mogłoby narazić stronę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na wnioskodawcy. Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę. Zgromadzona dokumentacja sprawy służy weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide: NSA [w:] postanowienie NSA z 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672, postanowienie NSA z 12 lipca 2013 r. sygn. akt II OZ 605/13). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, o wykonaniu tego obowiązku nie świadczy sam fakt wskazania w treści wniosku, kwestii oczywistej, iż wykonanie decyzji związane jest z koniecznością zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, zwolnieniem pracowników, czy utratą przychodu. Powyższe okoliczności jak i przedstawiona przez skarżącą w uzupełnieniu wniosku informacja o konieczności zwrotu wypłaconej kwoty refundacji za leki w oderwaniu od oceny sytuacji materialnej strony nie mogą stanowić samodzielnej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Brak udokumentowanych danych potwierdzających ogólną kondycję finansową skarżącej, w okolicznościach podnoszonej przez nią dotkliwej straty finansowej, pozbawiającej ją źródła dochodu, nie świadczy, w ocenie Sadu, o wykazaniu zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto, wbrew opinii skarżącej osoby mieszkające w S. nie zostaną pozbawione dostępu do produktów leczniczych, albowiem w okolicy znajduje się kilka aptek ogólnodostępnych, wśród których można wymienić dwie apteki w W. (położone 10 km od S.), po jednej aptece w C. oraz S. (położone ok. 10-12 km od S.), oraz jeden punkt apteczny w M. (ok. 13 km od S.). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.