V SAB/Wa 1/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Dariusz Czarkowski, Asesor WSA - Piotr Wróbel, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 maja 2026 r. sprawy ze skargi [...] sp.j. z siedzibą we W. na bezczynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 7.01.2206r. nr POWII.503.33.2025.IS.4, w przedmiocie rozpoznania odwołania 1. stwierdza, że Główny Inspektor Farmaceutyczny dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu odwołania [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej w [...] i [...] od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia 27 marca 2025 r. znak: WIF-GD.8520.5.15.2024.JS; 2. stwierdza, że bezczynność w rozpoznaniu odwołania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zobowiązuje Głównego Inspektora Farmaceutycznego do rozpatrzenia odwołania o którym mowa w punkcie pierwszym w terminie 3 miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 4. w pozostałej części skargę oddala; 5. zasądza od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz [...] sp.j. z siedzibą we W. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

[...] sp.j. z siedzibą we W. (dalej "spółka", "strona" lub "skarżąca") pismem nadanym w urzędzie pocztowym 3 grudnia 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "organ administracji" lub "GIF") w rozpatrzeniu odwołania złożonego przez organizacje społeczne – G. Okręgowej Izby Aptekarskiej w G. (dalej: "GOIA") oraz Związek Aptekarzy - Pracodawców Polskich Aptek w W. (dalej: "ZAPPA") od pozytywnej dla spółki decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "WIF") z 27 marca 2025 r. znak: WIF-GD.8520.5.15.2024.JS, przenoszącej na rzecz spółki zezwolenie z 31 grudnia 2013 r., nr [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w G. przy ul. K. [...]. Skarżąca zarzuciła organowi administracji naruszenie: art. 35 § 1-3 w związku z art. 36 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej: "K.p.a.". Spółka wniosła: na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", o stwierdzenie, że organ administracji dopuścił się bezczynności oraz zobowiązanie organu administracji do wydania decyzji w określonym terminie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a, o stwierdzenie, że bezczynność GIF miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. o wymierzenie organowi administracji grzywny w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., o zwrot kosztów postępowania administracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, nierzędnych do celowego dochodzenia praw, wedle norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Spółka wyjaśniła, że skierowała do WIF wniosek o przeniesienie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w G. przy ul. [...] [...]. Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie, WIF decyzją z 27 marca 2025 r. nr WIF-GD.8520.5.15.2024.JS przeniósł na spółkę zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w ww. lokalizacji. Powyższa decyzja została zaskarżona do GIF przez G. Okręgową Izbę Aptekarską w G. oraz Związek Aptekarzy - Pracodawców Polskich Aptek. Odwołanie wraz aktami sprawy wpłynęło do GIF w miesiącu kwietniu 2025 r. Pomimo upływu 7 miesięcy od przekazania odwołań, GIF nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w tym zakresie. Skarżąca wyjaśniła, że spółka w dniu 21 sierpnia 2025 r. wniosła do GIF ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Organ nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w tym zakresie. Pismem z 29 sierpnia 2025 r. GIF wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 25 listopada 2025 r. Do dnia wniesienia przedmiotowej skargi do Sądu, GIF nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w sprawie. Zdaniem skarżącej, biorąc pod uwagę czasową skalę przekroczenia przez GIF terminu załatwienia sprawy - w granicach miesiąca - bezczynność ma charakter rażącej. Na dzień składania niniejszej skargi, organ przekroczył wskazany termin przeszło 7-krotnie, nie podejmując przy tym żadnych działań mających na celu zminimalizowanie skutków przewlekłości. Nadto, jak podkreśliła skarżąca w sprawie zasadne jest też wymierzenie GIF grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. GIF celowo unikał załatwienia sprawy, która w swoim przedmiocie nie była skomplikowana. W związku z tym nieuzasadnione było przeciąganie postępowania przez organ administracji. W odpowiedzi na skargę GIF wniósł o oddalenie skargi wskazując, że odwołanie ZAPPA zostało przesłane przez WIF w dniu 28 kwietnia 2025 r., zaś odwołanie GOIA zostało przekazane dnia 15 kwietnia 2025 r. Postanowieniem z 11 czerwca 2025 r. GIF rozpatrzył zażalenie skarżącej na postanowienie Pomorskiego WIF w G. z 27 marca 2025 r. w sprawie odmowy nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nr [...]. Organ wyjaśnił, że postanowieniem z 29 sierpnia 2025 r. zawiadomił strony i uczestników postępowania, że postępowanie administracyjne w sprawie, nie zostanie ukończone w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. i jednocześnie wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 25 listopada 2025 r. Z kolei pismem z 29 sierpnia 2025 r. GIF wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień i przedstawienia dokumentów. Dnia 8 grudnia 2025 r. wpłynęła do organu skarga z 2 grudnia 2025 r. skarżącej na bezczynność. Na dzień sporządzania niniejszej odpowiedzi postępowanie odwoławcze w przedmiocie rozpoznania odwołania organizacji społecznej od pozytywnej dla spółki decyzji Pomorskiego WIF z 27 marca 2025 r. nr WIF- GD.8520.5.15.2024.JS, którą przeniósł na spółkę zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w G. przy ul. [...] [...] pozostaje w toku. GIF odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że we wniesionych odwołaniach postawiono szereg zarzutów dotyczących naruszenia zarówno przepisów postępowania jak i prawa materialnego. Odwołujący się, poprzez sformułowane wnioski, dążą do podważenia prawidłowości decyzji Pomorskiego WIF, a w konsekwencji do odmowy przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Stanowisko odwołujących się jest co do zasady zbieżne i bezpośrednio ingeruje w sferę praw strony postępowania prowadzącej działalność gospodarczą związaną prowadzeniem apteki ogólnodostępnej, zgodnie z art. 104a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2025 r. poz. 750).Zatem przeniesienie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie jest czynnością materialno-techniczną organu. Wymaga ono przeprowadzenia kompleksowego postępowania administracyjnego, w tym zebrania obszernego materiału dowodowego. W tym kontekście niezrozumiałe są zdaniem GIF zarzuty skarżącej co do bezczynności i - poprzez przywołanie w skardze art. 149 §1 pkt 3 p.p.s.a - przewlekłości niniejszego postępowania, w sytuacji gdy zarzuty stawiane przez uczestników postępowania działających na prawach strony podważają zasadność przeniesienia na stronę zezwolenia, szczególnie implikują nielegalność powiązań między skarżącą, a podmiotem [...] Polska sp. z o.o. Powyższe powoduje konieczność ponownej analizy dokumentacji spółki, w tym przedłożonych umów franczyzowych i innych umów, relacji jaka łączy ww. podmioty i czy istnieje stosunek kontroli w rozumieniu ustawy Prawo farmaceutyczne. Nadto organ podkreślił, że przedmiotowe postępowanie administracyjne nie zostało zakończone w ciągu 8 miesięcy, wliczając w tym terminy konieczne na dokonanie czynności procesowych. Czas prowadzenia postępowania nie jest zatem nadmiernie długi i wynika ze stopnia złożoności sprawy, obszerności materiał dowodowego, ilości składanych wniosków, czasu potrzebnego na doręczenia korespondencji. Jak dotąd GIF wystąpił do WIF o uzupełnienie dokumentacji, a także rozpatrzył zażalenie w sprawie nadania decyzji WIF rygoru natychmiastowej wykonalności. Jednocześnie warto podkreślić, że odwołujący oczekują od GIF jako organu II instancji rozpatrzenia łącznie około dwudziestu twierdzeń w zakresie błędnej oceny dowodów przez Pomorski WIF, zarzutów braku zapewnienia udziału w postępowaniu, w tym dostępu do akt sprawy oraz przeprowadzenie wniosków dowodowych w celu ustalenia stosunku kontroli polegających na badaniu ich wzajemnych powiązań. Jak dodał GIF, że zarówno stan faktyczny sprawy jak i problem prawny, który musi rozstrzygnąć organ ma charakter skomplikowany i wymaga pogłębionej, czasochłonnej analizy, w szczególności gdy istotą przeniesienia zezwolenia jest przyznanie stronie, które je uzyskała,, prawa do prowadzenia działalności reglamentowanej. Nie można też uznać co podkreślił organ, że dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie przekroczenie terminu jej załatwienia nie sięga kilkunastu miesięcy i jest spowodowane skomplikowanym stanem faktycznym sprawy leżącym u podstaw wniosku o przeniesienie zezwolenia i dodatkowo ograniczonymi możliwościami kadrowymi i organizacyjnymi organu. W ocenie GIF na gruncie analizowanego stanu faktycznego brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych i faktycznych do wymierzania organowi grzywny. Organ podejmował bowiem czynności celem, załatwienia sprawy. Równocześnie grzywna w wysokości dziewięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (8 181,72 zł) byłaby kwotą nadmiernie wygórowaną i nieadekwatną w stanie faktycznym sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy, z. dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.ą., zgodnie z którym, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W ocenie Sądu analiza zgromadzone; w sprawie dokumentacji wskazuje na zasadność skargi w zakresie, w jakim skarbca zarzuca organowi bezczynność w rozpatrzeniu odwołania G.G. Izby Aptekarskiej w G., które wraz z aktami sprawy wpłynęło do GIF w dniu 28 kwietnia 2025 r. oraz odwołania Związku Aptekarzy - Pracodawców Polskich Aptek, które zostało przekazane do GIF w dniu 15 kwietnia 2025 r. występujących jako organizacje społeczne w postępowaniu prowadzonym w sprawie pozytywnej dla skarżącej decyzji WIF z 27 marca 2025 r. nr W1F-GD.8520.5.15.2024.JS, przenoszącej na rzecz skarżącej zezwolenie z 31 grudnia 2013 r., nr [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w G. przy ul. [...] [...]. Sąd przypomina, że bezczynność zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności materialnej wymienionej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Do tego rodzaju wniosków prowadzi definicja bezczynności sformułowana w aktualnym brzmieniu art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. Dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów konkretny akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinionym lub też niezawinionym opóźnieniem organu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Okoliczności jakie spowodowały zwłokę oraz działania organu w toku rozpoznawania sprawy (jak też zaniechania) oraz stopień przekroczenia terminów będą natomiast istotne przy ocenie, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 § 1 i 2 K.p.a., jest zasada szybkości postępowania. Istota tej zasady sprowadza się do konstatacji, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie nie tylko wnikliwie, ale i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Zwłaszcza sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Realizacji tej zasady służy art. 35 § 1-3 K.p.a., który zobowiązuje organy administracji publicznej do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Do terminów powyższych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 285, 1860 i 2699), okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.). Z kolei art. 36 § 1 i 2 K.p.a., nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. W rozpoznawanej sprawie istotne jest, że do chwili wniesienia skargi, odwołania: G. Okręgowej Izby Aptekarskiej w G. z 28 kwietnia 2025 r. oraz Związku Aptekarzy - Pracodawców Polskich Aptek z 15 kwietnia 2025 r. nie zostały rozpatrzone przez GIF (8 miesięcy). Sprawa jest w toku (oświadczenie złożone w odpowiedzi na skargę). Organ uważa, że nie pozostaje w bezczynności, ponieważ rozpoznał zażalenie na odmowę nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, zwrócił się do WIF o nadesłanie części akt administracyjnych, zawiadomił strony o nierozpoznaniu sprawy w terminie i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy, dodał, że we wniesionych odwołaniach podniesiono łącznie ok. 20 zarzutów dotyczących przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego. Dodał, że złożona materia sprawy wymaga przeprowadzenia kompleksowego postępowania administracyjnego, przy ograniczeniach kadrowych i organizacyjnych organu. W ocenie Sądu w sprawie doszło do bezczynności w sprawie rozpoznania odwołania ponieważ pierwsze odwołanie wpłynęło do organu odwoławczego w dniu 15 kwietnia 2025 r., a drugie w dniu 28 kwietnia 2025 r. i akta administracyjne nie wskazują, że do dnia wniesienia ponaglenia (21 sierpnia 2025 r.) organ podejmował czynności, które formalnie by udokumentował. W rozpatrywanej sprawie po złożeniu w terminie przez uczestników postępowania odwołania od decyzji WIF z 27 marca 2025 r. i po przekazaniu ww. odwołań do GIF, powinien on podjąć niezwłocznie wszystkie wymagane prawem czynności zmierzające do załatwienia sprawy mając także na względzie terminy z art. 35 k.p.a. A zatem - co do zasady - sprawa wszczęta przedmiotowym odwołaniem powinna zostać załatwiona przez GIF najpóźniej do 15 maja 2025 r. przez wydanie rozstrzygnięcia kończącego postępowanie. W ocenie Sądu zaistniała zatem konieczność stwierdzenia bezczynności organu i nakazania organowi wydania decyzji w wyznaczonym przez Sąd terminie określonym w wyroku zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Przy czym Sąd po analizie akt administracyjnych doszedł do wniosku, że w związku z przebiegiem postępowania, determinowanym również dużą aktywnością skarżącego tj. wniosek o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji i złożenie zażalenia, wyłączenie uczestnikom postępowania pełnej treści złożonych w sprawie dokumentów, co wymagało od organu podejmowania określonych postanowień, jak również mając na uwadze, że postępowanie w sprawie przeniesienia zezwolenia ma charakter złożony i skomplikowany - to jakkolwiek doszło do bezczynności organu, to nie była ona rażąca, w związku z czym Sąd dał temu wyraz w wyroku. Dodatkowo wskazać należy, że po wniesieniu w dniu 21 sierpnia 2025 r. ponaglenia przez stronę organ administracji podjął w sprawie czynności w celu niezwłocznego załatwienia sprawy. Pismem z 22 sierpnia 2025 r. zwrócił się do WIF o uzupełnienie części akt administracyjnych. Z kolei pismem z 29 sierpnia 2025 r. zawiadomił skarżącą o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy (a więc wywiązywał się z obowiązku o jakim mowa w art. 36 § 1 k.p.a.) i wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień i przedstawienia dokumentów. Zatem bezczynność, której w sprawie dopuścił się GIF, nie miała charakteru rażącego (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd wskazuje również na wymóg zebrania obszernego materiału dowodowego, przez organ, szczególnie w sytuacji gdy podważana jest zasadność przeniesienia reglamentowanego zezwolenia w kontekście powiązań na poziomie właścicielskim, organizacyjnym i finansowym między skarżącą a innym podmiotem ([...] Polska sp. z o.o ). Chociaż wskazane okoliczności nie stanowią usprawiedliwienia dla wydłużonego czasu prowadzenia postępowania odwoławczego, to jednak przyznać należy, że po pierwsze - istnieją kategorie spraw administracyjnych, które wymagają podejmowania czynności z rozwagą, a to również w celu wyeliminowania ewentualnych błędów w podjętych rozstrzygnięciach. Po drugie - strona składając kolejne wnioski związane z prowadzonym postępowaniem, również wydłuża czas prowadzenia sprawy. Rozpatrzenie zażalenia strony od negatywnego postanowienia WIF o odmowie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności i wydanie postanowienia z 11 czerwca 2025 r. w tym zakresie o utrzymaniu w mocy odmowy, oraz nieudostępnienie pełnej treści złożonych w sprawie dokumentów uczestnikom postępowania. Przy czym jak wiadomo sądowi z urzędu, GIF postanowieniem z 11 lutego 2026 r. nr POWII.503.38.2025.IS.7 wyłączył z akt sprawy dokumentację stanowiącą załączniki do pisma skarżącej w zakresie tych zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa i odmówił ich udostępnienia dla organizacji społecznej. W związku z powyższym G. Okręgowa Izba Aptekarska złożyła skargę do tut. Sądu (sygn. akt: V SA/Wa 1281/26) na ww. postanowienie GIF z 11 lutego 2026 r. Z kolei, oceniając zasadność wniosku o wymierzenie organowi administracji grzywny w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd zgodnie z przyznaną prawem kompetencją (Sąd "może") i nie będąc związany wnioskami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.), postanowił oddalić skargę w zakresie przyznania sumy pieniężnej. W ocenie Sądu, zważywszy na charakter stwierdzonej bezczynności oraz fakt rozpatrzenia odwołania brak było podstaw do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych wymierzenie grzywny na podstawie ww. przepisu jest dodatkowym środkiem o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany z rozwagą, w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, a więc w tego rodzaju sytuacjach, kiedy oceniając całokształt działań organu, można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania załatwienia sprawy (podjęcia decyzji), a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji, organ nadal nie będzie respektował obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd, uznał, że pomimo uznania zarzutu bezczynności w rozpoznawanej sprawie, należało odstąpić od orzeczenia od organu na rzecz spółki żądanej kwoty. Sąd stwierdził bowiem, że w sprawie nie zachodzi potrzeba dyscyplinowania organu, a jednocześnie brak jest w aktach sprawy dowodu na jakąkolwiek okoliczność, która mogłaby świadczyć o celowym unikaniu wykonania tego obowiązku. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., na które to koszty składają się: wpis od skargi (100 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł, tj. stawki wynikającej z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2023 r., poz. 1935 ze zm.). ----------------------- Sygn. akt VSAB/Wa #/26 Sygn. akt V SAB/Wa #/26 Sygn. akt V SAB/Wa 1/26 Sygn. akt VSAB/Wa 1/26 # # Sygn. akt V SAB/Wa 1/26 Sygn. akt V SAB/Wa 1/26 # # Sygn. akt V SAB/Wa 1/26 Sygn. aktVSAB/Wa 1/26 # # Sygn. akt V SAB/Wa 1/26 Sygn. akt V SAB/Wa 1/26 # # Sygn. aktVSAB/Wa 1/26 Sygn. akt V SAB/Wa 1/26 # #