V SA/Wa 616/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi R. J. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2015 r. o sygn. akt VI SA/Wa 671/14 ze skargi R. J. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia 10 grudnia 2013 r. nr DHU-I-026-91/13 w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Pismem z 30 marca 2023 r. R. J. (dalej skarżący, strona) wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 kwietnia 2015 r. o sygn. akt VI SA/Wa 671/14 w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Ponadto strona wniosła o uchylenie postanowienia WSA z 29 lipca 2020 r. o sygn. akt VI SA/Wa 464/20 odrzucającego skargę o wznowienie postępowania. Jako podstawę uchylenia postanowienia WSA z 29 lipca 2020 r. skarżący wskazał art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; zwanej dalej: ppsa). W uzasadnieniu skargi wskazano, że w postępowaniu z 15 kwietnia 2015 r. skarżący nie był należycie reprezentowany, z uwagi na to, że adwokat nie miał umocowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 278 ppsa, po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Termin określony w art. 278 ppsa ma charakter bezwzględny i rozpoczyna bieg w chwili uprawomocnienia się orzeczenia, przeciwko któremu skierowana jest skarga o wznowienie postępowania. Zasadniczą funkcją terminu oznaczonego w art. 278 ppsa jest ustanowienie bezwzględnej granicy czasowej, po upływie której skarga o wznowienie nie może być skutecznie wniesiona (wyrok NSA z 12 czerwca 2014 r. o sygn. akt II FSK 1093/14, dostępny na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl; pozostałe cytowane orzeczenia tamże). Termin pięcioletni jest terminem materialnoprawnym i nie podlega przywróceniu (postanowienie NSA z 28 lipca 2014 r. o sygn. akt II FSK 1864/14). Skarga o wznowienie postępowania wniesiona z zachowaniem terminów określonych w art. 272 § 2 i 3 lub art. 277 ppsa, ale po upływie terminu przewidzianego w art. 278 ppsa, będzie podlegała odrzuceniu, bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2013 r. o sygn. akt II FSK 3232/13). W rozpatrywanej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 kwietnia 2015 r. o sygn. akt VI SA/Wa 671/14 uprawomocnił się 26 czerwca 2015 r. (vide: postanowienie o stwierdzeniu prawomocności z 23 grudnia 2015 r.), a zatem pięcioletni okres, o jakim mowa w art. 278 ppsa, upłynął 26 czerwca 2020 r. Tym samym, skarga o wznowienie postępowania z 30 marca 2023 r., została wniesiona z uchybieniem omówionego terminu. Należy zauważyć, że skarżący nie wykazał jednocześnie, by przed upływem tego terminu był pozbawiony możności działania lub nie był należycie reprezentowany. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 671/14, skarżący był reprezentowany w tej sprawie przez pełnomocnika z urzędu – adwokata D. P., który stawił się na rozprawie 15 kwietnia 2015 r. Ten pełnomocnik wniósł również wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 15 kwietnia 2015 r., które zostało mu doręczone. W orzecznictwie wskazuje się, że brak należytej reprezentacji nie dotyczy sytuacji, gdy za stronę działał prawidłowo ustanowiony pełnomocnik, nawet jeżeli swoje obowiązki wykonywał on w sposób, który prowadził do negatywnych dla strony skutków. Niewłaściwe reprezentowanie interesów strony przez jej pełnomocnika procesowego nie jest tożsame z brakiem należytej reprezentacji strony w postępowaniu w rozumieniu art. 271 pkt 2 ppsa. Nie może więc stanowić ustawowej podstawy wznowienia postępowania (postanowienie NSA z 15 lutego 2012 r., sygn. akt I GSK 155/12). WSA wskazuje, że niezasadny jest również wniosek o uchylenie postanowienia WSA z 29 lipca 2020 r. o sygn. akt VI SA/Wa 464/20 odrzucającego skargę o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 165 ppsa, na który powoływał się skarżący, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Oznacza to, że przepis ten ma zastosowanie jedynie w stosunku do postanowień niekończących oraz jedynie w toku postępowania, w związku z tym nie może być stosowany po prawomocnym zakończeniu postępowania. Postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie i na podstawie art. 173 § 1 ppsa przysługuje na nie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy o sygn. VI SA/Wa 464/20 pełnomocnik z urzędu skarżącego złożył opinię prawną dotyczącą braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z pouczeniem o terminie do wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżącego została doręczona 1 marca 2021 r., zatem termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał z dniem 31 marca 2021 r., w przewidzianym terminie skarżący nie złożył skargi kasacyjnej, postanowienie WSA z 29 lipca 2020 r. stało się w związku z tym prawomocne. Mając powyższe na uwadze WSA zobowiązany był odrzucić skargę o wznowienie postępowania, o czym orzekł na podstawie art. 280 § 1 ppsa, w sentencji postanowienia.