V SA/Wa 504/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Łukasz Jarocki po rozpoznaniu w dniu 31 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. sp. z o.o. we W. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w przedmiocie wstrzymania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

G. sp. z o. o. we W. (dalej jako: "skarżąca") wniosła skargę na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej jako "Fundusz" lub "organ") z dnia 23 grudnia 2024 r. DRP.WPAV.411.1615.2024.2.KZ w przedmiocie wstrzymania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Organ wraz z odpowiedzią na skargę przesłał pismo z 27 stycznia 2025 r. Departamentu Wsparcia Zarządu, z którego wynika, że przyczyną wstrzymania stronie dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych za wrzesień 2024 r. było niewykonanie przez nią ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie wobec Funduszu, wydanej w dniu 16 listopada 2023 r. przez Ministra Rodziny i Polityki Społecznej. Organ wyjaśnił, że decyzja ww. została uchylona w dniu 18 czerwca 2024 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem sygn. akt III SA/Wa 142/24, lecz na dzień wydania zaskarżonej decyzji o wstrzymaniu organ pozostawał w przekonaniu, że wyrok jest nieprawomocny. Minister w dniu 14 stycznia 2025 r. poinformował, Fundusz, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 12 grudnia 2024 r. sygn. akt III FSK 1218/24 oddalił skargę kasacyjną Ministra i tym samym wyrok uprawomocnił się z dniem 18 czerwca 2024 r. Decyzja Ministra z 16 listopada 2023 r. została skutecznie usunięta z obrotu prawnego. Organ w dniu 23 stycznia 2025 r. wypłacił stronie wstrzymane dofinansowanie za miesiąc wrzesień 2024 r., wobec braku innych zaległości w zobowiązaniach strony. W związku z powyższym organ wniósł o umorzenie postepowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Pismem z 24 marca 2025 r. strona skarżąca cofnęła skargę w sprawie wstrzymania wypłaty dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych za 09/2024. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył jednoznaczne oświadczenie o cofnięciu skargi. W świetle uprawomocnienia się z dniem 18 czerwca 2024 r. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 142/24, decyzja Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 16 listopada 2023 r. określająca zobowiązanie wobec Funduszu została skutecznie usunięta z obrotu prawnego. Fundusz w dniu 23 stycznia 2025 r. wypłacił stronie wstrzymane dofinansowanie za miesiąc wrzesień 2024 r., Sąd nie dostrzega żadnych okoliczności mogących wskazywać na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym postępowanie należało umorzyć. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. Mając powyższe fakty na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.