V SA/Wa 4759/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.M.-W. na zarządzenie z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 4759/15 o pozostawieniu pisma z dnia 9 listopada 2016 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi M.M.-W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić zażalenie.

Pismem z [...] marca 2017 r. M. M. (dalej jako: "skarżąca") wniosła zażalenie na zarządzenie z dnia 8 lutego 2017 r. o pozostawieniu pisma strony z dnia [...] listopada 2016 r. bez rozpoznania. Zarządzeniem z 14 marca 2017 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu lub podpisanie nadesłanej przez Sąd kserokopii zażalenia i odesłanie jej po podpisaniu do Sądu – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych zażalenia podlega ono odrzuceniu – art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, sporządzone w wykonaniu zarządzenia z 14 marca 2017 r., doręczono skarżącej 31 marca 2017 r. (ZPO k. 128), a zatem termin do jego wykonania mijał z dniem 7 kwietnia 2017 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie uzupełniła jednak ww. braku formalnego zażalenia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 178 w z wz. z 197 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.