V SA/Wa 3248/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Anna Nasiłowska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... października 2016 r. Nr ... w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 1.476 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 1.200 zł (słownie: jeden tysiąc dwieście złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 276 zł (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych).

W dniu 22 listopada 2016 r. M. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W.z (...) października 2016 r. Nr (...) wydaną w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Postanowieniem z 23 marca 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla M. K. adwokat M. S. Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2017 r. pełnomocnik wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej skarżącemu. W piśmie z 8 marca 2018 r. pełnomocnik oświadczyła, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały opłacone ani w całości, ani też w części. Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje. Zgodnie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Obecnie obowiązującym aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714), dalej: "rozporządzenie". Zgodnie z § 24 rozporządzenie weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r. W niniejszej sprawie postępowanie sądowe w pierwszej instancji wszczęte zostało 22 listopada 2016 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłaty w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna oblicza się na podstawie § 8 rozporządzenia. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi była decyzja, w której skarżącemu ustalono kwotę nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w wysokość 9.377,86 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi zatem 9.378 zł. Na podstawie § 8 pkt 4 rozporządzenia opłaty wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 – 1.200 zł. Wobec tego adwokatowi należne są koszty nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 1.200 zł. Obliczone w ten sposób wynagrodzenie należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług, o czym stanowi przepis § 4 ust. 3 rozporządzenia. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte ani w całości ani w części – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.